Σεπτεμβρίου 19, 2018

Παιδική ηλικία

«Mαμά, η δασκάλα μου είναι πολύ όμορφη! Να δεις τι ωραία που ντύνεται!» «Νομίζω ότι είναι πολύ πιο έξυπνη από σένα» λέει ο δεκάχρονος Hλίας στη μητέρα του. Και άλλοτε… «Η κυρία μου είναι πολύ καλή. Να δεις πόσο ευγενικά μας μιλά!» Σε κάθε ευκαιρία, αναφέρεται στη δασκάλα του. Φαίνεται ότι τον έχει εντυπωσιάσει πολύ.

Συχνά οι μικροί μαθητές μιλούν για τις σχεδόν μαγικές ικανότητες που διαθέτει, τον τρόπο που μιλά αλλά και για τις αδιαμφισβήτητες γνώσεις που έχει. O δάσκαλος ή η δασκάλα είναι πρότυπα που εκπροσωπούν την εξουσία έξω από τον οικογενειακό κύκλο και σ’ ένα βαθμό υποκαθιστούν τους γονείς.

Tα περισσότερα παιδιά θα επιδιώξουν με κάθε τρόπο να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή του «αγαπημένου» τους δασκάλου. O πιο συνήθης τρόπος είναι να ασχοληθούν με μεγαλύτερη προσήλωση με τα μαθήματά τους και τις γενικότερες σχολικές τους υποχρεώσεις, καθώς και με τη συμπεριφορά τους, ώστε να κερδίσουν την αποδοχή και τη συμπάθειά του.

Kάθε εργασία που τους αναθέτει ο δάσκαλός τους θα προσπαθήσουν να την ολοκληρώσουν πρώτοι.

Mπορεί, επίσης, το παιδί να θαυμάζει το δάσκαλο ή τη δασκάλα του ίδιου φύλου, να ταυτίζεται μαζί του/της και να προσπαθεί να τον/την μιμηθεί στις χειρονομίες, στον τρόπο ομιλίας ή συμπεριφοράς.

Tα συναισθήματα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά και παροδικά. Πάντοτε με την προϋπόθεση ότι δεν είναι υπερβολικά, γιατί τότε θα πρέπει να αναζητήσετε το πραγματικό πρόβλημα που μπορεί να κρύβεται… ίσως η απουσία τού ενός γονιού.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο σε τακτική βάση αλλά και τα προβλήματα που παρουσιάζει όταν αναγκάζεται να παραμένει στο σχολικό χώρο είναι από τις πιο δύσκολες καταστάσεις που καλούνται να διαχειριστούν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί. Παλαιότερα αποκαλούνταν σχολική φοβία, σήμερα όμως είναι παραδεκτό ότι πίσω από την άρνηση του παιδιού για το σχολείο κρύβονται διάφοροι λόγοι που δεν είναι απαραίτητα φοβία.

Επίσης, γεγονότα που έχουν συμβεί στην οικογένεια μπορεί να επηρεάσουν στην εμφάνιση της άρνησης όπως διαζύγιο γονιών, αλλαγή σχολείου, μετακόμιση, θάνατος αγαπημένου προσώπου.

Κάποιες φορές μπορεί να παρουσιάσουν άρνηση για το σχολείο παιδιά που έχουν υποστεί συστηματικά σχολικό εκφοβισμό από ένα ή περισσότερα παιδιά. Αυτή η διαταραχή παρουσιάζει αύξηση τα τελευταία χρόνια, πιθανώς εξαιτίας της πίεσης που ασκείται στον έφηβο από το σχολείο καθώς και από τους γονείς του. Εκτιμάται δε ότι εμφανίζεται στο 1-5% του πληθυσμού σχολικής ηλικίας, κυρίως στα πρωτότοκα, στα μοναχοπαίδια και στα τελευταία σε σειρά γέννησης παιδιά.

Προειδοποιητικά σημάδια

Το παιδί παραπονιέται συχνά επειδή είναι αναγκασμένο να πηγαίνει κάθε μέρα στο σχολείο, συνήθως καθυστερεί να ετοιμαστεί με διάφορες προφάσεις, άλλοτε χάνει την πρώτη ώρα, κάνει απουσίες σε μέρες που έχει τεστ ή κάποια εκδήλωση ή κατά την ώρα της γυμναστικής, συχνά ζητά να πάει στο σπίτι του, ανησυχεί υπερβολικά για τον ένα γονέα του ενώ βρίσκεται στο σχολείο ή κλαίει και επιθυμεί να επιστρέψει στο σπίτι. Αν παρατηρήσετε κάποια από αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια, αμέσως να απευθυνθείτε σε ειδικό πριν γενικευτεί το πρόβλημα.

Τι πρέπει να κάνετε

Είναι απαραίτητο να επανέλθει κανονικά στο σχολείο γιατί, όσο περισσότερο αποφεύγει το συγκεκριμένο χώρο, τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση. Ωστόσο, η επάνοδος στο σχολείο θα πρέπει να μεθοδευτεί σωστά.

Στις σπάνιες περιπτώσεις που υποχωρείτε και κρατάτε το παιδί σπίτι, θα πρέπει τουλάχιστον να μην το "επιβραβεύετε" με έμμεσο τρόπο. Δε θα πρέπει, για παράδειγμα, να παρακολουθείτε με το παιδί τηλεόραση την ώρα που γνωρίζει ότι όλοι οι άλλοι μαθητές κάθονται στη σχολική αίθουσα και κάνουν μάθημα.

Περιορίστε την υπερπροστατευτική σας συμπεριφορά που ενδεχομένως πνίγει το παιδί, δώστε του πρωτοβουλίες.

Αν υπάρχουν συγκρούσεις ή άγχος στην οικογένειά σας, προσπαθήστε να τις μετριάσετε.

Αν έχετε αποκοπεί από τους φίλους σας, δοκιμάστε να ανοιχτείτε έστω λίγο.

Τα συμπτώματα της σχολικής άρνησης μπορεί να υποκρύπτουν σημαντικά επίπεδα άγχους ή κατάθλιψης που θα πρέπει να αξιολογηθούν και να αντιμετωπιστούν από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να ακολουθήσετε και εσείς τις συμβουλές του ειδικού και να ενημερώσετε σωστά τους εκπαιδευτικούς που έχουν στενή σχέση με το παιδί.

Σε σπάνιες περιπτώσεις με πολύ έντονα συμπτώματα μπορεί να χρειαστούν φάρμακα.

Η εξέλιξη της σχολικής άρνησης εξαρτάται από τα ψυχοπαθολογικά στοιχεία που ενδεχομένως παρουσιάζει το παιδί, καθώς και από τη δυναμική των οικογενειακών συγκρούσεων.

Πολύ σχηματικά μπορούμε να πούμε ότι το 30-50% των περιπτώσεων έχουν μια ευνοϊκή εξέλιξη τόσο στο πλαίσιο της σχολικής επανένταξης όσο και σε αυτό της εξωσχολικής ζωής, στο 30% υπάρχει επιμονή των δυσκολιών με την παραμονή της άρνησης αλλά η κοινωνική ένταξη είναι ικανοποιητική και το 20-30% τελικά έχουν μια δυσμενή εξέλιξη που χαρακτηρίζεται από την παραμονή της σχολικής άρνησης αλλά κυρίως από την ύπαρξη διαφόρων συμπτωμάτων που προκαλούν αξιοσημείωτες δυσκολίες στην κοινωνική προσαρμογή.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Ένα προσφιλές θέμα συζήτησης των γονιών, από τη στιγμή που το παιδί θα ξεκινήσει την Α΄ Δημοτικού. Ωστόσο, το πρώτο ερώτημα που θα πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους οι γονείς που αγωνιούν για τις επιδόσεις του παιδιού τους έχει να κάνει με τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις που οι ίδιοι έχουν από εκείνο.
Το σχολείο ίσως έχει τις ίδιες απαιτήσεις από όλους τους μαθητές, όμως δεν μαθαίνουν όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο. Το καθένα έχει το δικό του ρυθμό μάθησης, που πρέπει να γίνεται σεβαστός.

Κάποια παιδιά κάθονται στο σπίτι με χαρά και προθυμία να κάνουν μόνα τους τις εργασίες του σχολείου. Παρότι αυτή είναι η επιθυμία των περισσότερων γονιών και για το δικό τους, στην πράξη σπανίως ισχύει. Δεν χρειάζεται, όμως, να βάζετε το παιδί σας σε καλούπια. Kάτι τέτοιο θα ήταν άδικο γιατί κάθε παιδί είναι μοναδικό, με τις δικές του ιδιαιτερότητες.

Τι θα πρέπει να γνωρίζετε…

H επίδοση σχετίζεται με πολλές άλλες παραμέτρους και όχι απαραίτητα με τις ικανότητες του παιδιού. Κυρίως συνδέεται με την ωριμότητά του, το κίνητρο για μάθηση, τη στάση του περιβάλλοντός του κ.ά.

Παρατηρήστε πώς μαθαίνει το παιδί σας. Ποια είναι τα δικά του χαρακτηριστικά όταν κάθεται να διαβάσει.  Eντοπίστε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του παιδιού σας και ενθαρρύνετέ το με βάση αυτά.
Tο σπουδαίο είναι, από την πρώτη κιόλας τάξη, το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι η μελέτη είναι καθαρά δική του υποχρέωση.
Δώστε του να καταλάβει ότι είναι σημαντικό για το ίδιο, κάθε μέρα, να μαθαίνει νέα πράγματα…
Συμφωνήστε μαζί του για το πρόγραμμα μελέτης στο σπίτι. Δείξτε του εμπιστοσύνη αντί να του επιβάλλετε εσείς τι θα κάνει πρώτα. 
Βοηθήστε το να θέτει μικρούς στόχους και να δουλεύει σταδιακά για να τους πραγματοποιεί.
Δεν έχει νόημα να προσπαθείτε να το συγκρίνετε με κάποιο άλλο που σας φαίνεται καλύτερο.
Kάθε σας προσπάθεια με το παιδί πρέπει να χαρακτηρίζεται από ηρεμία και πνεύμα συνεργασίας. O θυμός διαταράσσει τη σχέση σας μαζί του. 
Aν, παρά τις προσπάθειές σας, διαπιστώσετε ότι η απόδοση του παιδιού δεν ανταποκρίνεται στις ικανότητές του, ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού. Ενδεχομένως να υπάρχει κάποια μαθησιακή δυσκολία.

Aπό το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Οι απαιτήσεις παρά την οικονομική κρίση είναι αυξημένες και οι γονείς θέλουν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί που δεν θα του λείπει η καλή ανατροφή, η σωστή εκπαίδευση και το ποιοτικό παιχνίδι.

Επίσης γνωρίζουν πλέον ότι είναι ζωτικής σημασίας για το παιδί να νιώθει επιθυμητό από τους γονείς – να το βλέπουν ως κάτι ξεχωριστό, γεγονός που θα το εκφράζουν μέσα από τις χειρονομίες και τα χάδια τους.

Έτσι χτίζεται η σχέση τους, που εξαρτάται, κατά κύριο λόγο, από τις ασυνείδητες πτυχές αυτής της επιθυμίας.

Γι’ αυτό, προτού αποφασίσει ένα ζευγάρι να αποκτήσει παιδί, πρέπει να αναρωτηθεί αν η επιθυμία αυτή προκύπτει από την ανάγκη αυτό το παιδί να είναι παρόν στη ζωή τους ή αποτελεί υποκατάστατο προκειμένου να λυθεί κάποιο πρόβλημα, όπως η σύσφιξη της σχέσης τους ή η αποφυγή του διαζυγίου.

Από το βιβλίο μου - Οι γονείς κάνουν τη διαφορά 

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Tα παιδιά διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους, τόσο από τους συνομήλικους φίλους τους όσο και από τα μεγαλύτερα αδέλφια τους.
Πράγματι, η συμπεριφορά κάθε παιδιού καθορίζεται μεταξύ άλλων και από το στάδιο της ανάπτυξης, αλλά και από τη δυναμική που αναπτύσσεται στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Oι γονείς αναρωτιούνται αν υπάρχει τρόπος να βοηθήσουν τα παιδιά τους, ώστε να αισθάνονται ολοκληρωμένα και ευτυχισμένα. Θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν υπάρχει μαγική συνταγή. Aυτό που μπορώ να πω είναι ότι εσείς, οι γονείς, είστε η πιο δυνατή πηγή επιρροής στη ζωή των παιδιών σας. H στάση σας και η συμπεριφορά σας επιδρούν αποφασιστικά.

Στοιχεία που θα σας προβληματίσουν

• Όταν το παιδί παρουσιάζει μια συμπεριφορά που δεν συμβαδίζει με την ηλικία του και αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από το περιβάλλον.
• Όταν λειτουργεί με τρόπο επικίνδυνο, τραυματικό και επιζήμιο τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους άλλους.
• Όταν δεν ανταποκρίνεται στις συμβουλές που του δίνετε ή δεν επικοινωνεί μαζί σας.

Τι μπορείτε να κάνετε…

Αναλογιστείτε γιατί το παιδί φέρεται με αυτό τον τρόπο. Μήπως σας δίνει ένα μήνυμα που πρέπει να κατανοήσετε; Μήπως δεν καλύπτετε τις συναισθηματικές του ανάγκες;

Ωστόσο, κάθε παιδί αντιδρά με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Mε εξαίρεση κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις, συνήθως κάτι που ανησυχεί σήμερα ένα γονιό θα έχει πιθανότατα εξαλειφθεί έπειτα από κάποιο σύντομο διάστημα, με τη φροντίδα, την υπομονή και τη σωστή καθοδήγησή του.
Aν όμως η συμπεριφορά του παιδιού σας επιμένει και σας ανησυχεί, τότε ίσως είναι καλύτερα να αναζητήσετε βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Σε λίγες ημέρες ανοίγουν τα σχολεία και πάλι. Οι γονείς μπαίνουν σε σκέψεις για το ποιος θα είναι ο νέος δάσκαλος της τάξης. Άγχος για το πως θα συνεργαστούν την νέα σχολική χρονιά. Πολλές φορές παραπονιούνται ότι η επαφή με το δάσκαλο του παιδιού δεν είναι κατά τη γνώμη τους ικανοποιητική.

Από την πλευρά τους οι δάσκαλοι διαπιστώνουν ότι οι γονείς συχνά παρεμβαίνουν στο έργο τους, είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους αυτά που τους λένε.

Τι μπορείτε να κάνετε:

• Προσεγγίστε τον δάσκαλο με ευγένεια.

• Αφήνετε να σας ενημερώσει εκείνος πρώτα για το μαθητή του.

• Σκεφθείτε τις ερωτήσεις που έχετε σκοπό να του θέσετε από πριν.

• Δείχνετε εμπιστοσύνη σε αυτά που σας λέει.

• Αναγνωρίζετε την προσπάθειά του.

• Αν το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στο σχολείο, συζητήστε με το δάσκαλο και μην διστάσετε να ζητήσετε την βοήθειά του.

• Μην παραπονιέστε για την αυστηρή βαθμολογία ή την αντιμετώπισή του.

• Αν έχετε διαφορετική άποψη συζητήστε μαζί του τα κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογεί το παιδί.

• Μη φύγετε ποτέ χωρίς να του πείτε μία καλή κουβέντα, ας είναι κι ένα απλό «ευχαριστώ» για το χρόνο που διέθεσε για εσάς.

• Οι εκπαιδευτικοί έχουν πείρα με πολλά παιδιά. Επίσης οι περισσότεροι διαθέτουν ευαισθησία και ενδιαφέρον για τους μαθητές τους. Οι γονείς που δεν σέβονται το έργο τους είναι εύλογο ότι δεν θα βρουν στο πρόσωπο των δασκάλων έναν πρόθυμο συνεργάτη.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς.

Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι περισσότεροι ενήλικοι θεωρούμε το παιχνίδι «χασομέρι» και το απαξιώνουμε, νομίζοντας ότι τα παιδιά παίζουν επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι πιο δημιουργικό και ουσιαστικό. Το παιχνίδι όμως είναι η αγαπημένη ενασχόληση των παιδιών.

Πού βοηθά το παιχνίδι;

- Το παιδί ψυχαγωγείται με το παιχνίδι, γνωρίζει τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει.

- Αποτελεί μέσο επικοινωνίας του παιδιού με τους μεγάλους, αλλά και βασικό σημείο επαφής με τους συνομηλίκους του.

- Παίζοντας, διεγείρεται η φαντασία του, ασκείται η κρίση του αλλά και η εφευρετικότητά του.

- Mαθαίνει να εξωτερικεύει το άγχος και την επιθετικότητά του και να αντιμετωπίζει τους φόβους του.

- Eπίσης, γνωρίζει σταδιακά τον άγνωστο κόσμο των αντικειμένων, που με τα σχήματα και τα χρώματά τους κινούν το ενδιαφέρον του και το προκαλούν να τα εξερευνήσει.

- Το παιδί, μέσω του παιχνιδιού, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα ερωτήματά του, ανακαλύπτοντας έτσι τις δυνατότητές του ή κάποια ιδιαίτερα ταλέντα ή κλίσεις.

- Eξάλλου, με το παιχνίδι ασκεί την κινητικότητά του και ξεκινά για τη μεγάλη περιπέτεια της κατάκτησης του εξωτερικού κόσμου.

- Είναι τόσο σημαντικό, που χρησιμοποιείται σήμερα από τους ειδικούς –ψυχολόγους, παιδοψυχιάτρους κ.ά.– ως διαγνωστικό και θεραπευτικό.
Αφήστε λοιπόν το παιδί σας να παίζει .Ειδικά τώρα το καλοκαίρι είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να αφιερώσετε και εσείς χρόνο να παίξετε μαζί .

Θα το χαρείτε πολύ τόσο εσείς όσο και το παιδί σας.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Σχολιασμός της Α.Καππάτου στον Real FM στην εκπομπή του Γ. Παγάνη και Ε. Σαλαμάρα σχετικά με την προστασία των παιδιών από τις εικόνες που βλέπουν στα ΜΜΕ  26/7/2018

http://www.akappatou.gr/index.php/2017-02-15-19-33-24/goneis-sxeseis/17950-real-fm-psyxiko-trayma-prostasia-ton-paidion-apo-tis-eikones-ton-mme

Παιδική ηλικία

Καθημερινά, οι δέκτες της τηλεόρασης είναι ανοικτοί στο σαλόνι ή και στο υπνοδωμάτιο των περισσότερων οικογενειών. Oι γονείς παρακολουθούν τις ειδήσεις και συχνά δίπλα τους ή λίγο πιο πέρα βρίσκονται τα παιδιά τους. Aκούν για διάφορα θέματα, συνήθως δυσάρεστα, όπως για τις τελευταίες πυρκαγιές και την εθνική τραγωδία που πλήττει τη χώρα μας.

Συχνά μου θέτουν το ερώτημα πώς μπορούν τα παιδιά να επηρεαστούν από τις ειδήσεις. Eίναι γεγονός ότι κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Έτσι, λοιπόν, υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα «άσχημα νέα».

Aναμφίβολα, τους δημιουργείται αγωνία και ανησυχία. Tα παιδιά προσχολικής ηλικίας νιώθουν φόβο και το μυαλουδάκι τους δεν μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει. Είναι κάτι διαφορετικό, έξω από το μικρόκοσμό τους, εκεί όπου πετυχαίνουν με το μαγικό τους ραβδί να εξολοθρεύουν κάθε κακό. H πρώτη τους σκέψη είναι μήπως θα συμβεί κάτι τέτοιο και στα ίδια, μήπως πάθουν, δηλαδή, κάτι κακό αυτά και οι γονείς τους.

Εγείρονται δηλαδή προβληματισμοί για το θάνατο.
Ο τρόπος που θα το χειριστείτε θα τα καθησυχάσει. Έχουν ανάγκη να ακούσουν ότι είναι ασφαλή. Tα παιδιά σχολικής ηλικίας νιώθουν αγωνία, όμως αν συζητήσουν μαζί σας ηρεμούν. Οι έφηβοι έχουν προβληματισμούς που προσεγγίζουν των ενηλίκων..

Aρκετά παιδιά πάντως έχουν ένα καταπληκτικό «ταλέντο» να αρνούνται να ασχοληθούν με «όλα αυτά τα δυσάρεστα», αποκλείοντας το σκληρό κόσμο που προβάλλουν οι ειδήσεις από τη συναισθηματική τους ζωή. Άλλα παιδιά εντυπωσιάζονται, φοβούνται ή ανησυχούν πιο εύκολα όταν πληροφορούνται για κάποιο τρομακτικό γεγονός.

Tι μπορείτε να κάνετε…

Είναι καλύτερα να σταματήσετε να παρακολουθείτε ειδήσεις μαζί με τα παιδιά σας, ιδίως αν είναι προσχολικής ηλικίας.

Η ώρα που κάθεστε για φαγητό θα πρέπει να είναι αφιερωμένη στην επικοινωνία και στην ανταλλαγή «οικογενειακών νέων» – γι’ αυτό δεν πρέπει να είναι ανοικτός ο δέκτης της τηλεόρασης.

Αν παρ’ όλα αυτά, το παιδί έχει παρακολουθήσει κάποια είδηση που το αναστάτωσε ή απλώς σας ζητά πληροφορίες σχετικά μ’ αυτή, δώστε του την ευκαιρία να σας μιλήσει.

Ρωτήστε το τι ακριβώς είναι εκείνο που το δυσαρεστεί.

Nα είστε βέβαιοι ότι το παιδί σας θα αισθανθεί πολύ καλά, αν σας εκφράσει την ανησυχία του και νιώσει ότι του συμπαραστέκεστε.

Όταν αποφεύγετε να συζητάτε μαζί του για μια δυσάρεστη είδηση, νομίζει ότι είστε πολύ στενοχωρημένοι ή ότι αυτό που συμβαίνει είναι τόσο «κακό» που το κρύβετε. Έτσι διακυβεύεται η εμπιστοσύνη του προς εσάς, ενώ, ταυτόχρονα, του αφήνετε το περιθώριο να δημιουργεί διάφορα σενάρια με την παραγωγική του φαντασία…

Προσφέρετε στο παιδί σας ακόμα μια αγκαλιά, ασχοληθείτε περισσότερο μαζί του. Η τρυφερότητά σας μπορεί να αντισταθμίσει τις εικόνες και το φόβο που δεν το αφήνουν να ησυχάσει, αφότου έμαθε το δυσάρεστο γεγονός.

Να θυμάστε πως το παιδί αισθάνεται ασφάλεια, ανάλογα με τη σχέση που έχει διαμορφώσει μαζί σας και όχι τόσο πολύ με ό,τι συμβαίνει αλλού.
Έχει μεγάλη ανάγκη να νιώθει ότι στο σπίτι κυριαρχούν η σιγουριά και η σταθερότητα και δεν απειλούνται

http://akappatou.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin