Σεπτεμβρίου 19, 2018

Υγεία

Τα περισσότερα εξογκώματα των μαστών δεν είναι καρκινικά, αλλά μερικά είναι, οπότε είναι πολύ σημαντικό να τα εξετάζετε. Ένα εξόγκωμα μπορεί να είναι κύστη, ινοκυστική μαστοπάθεια (χρόνια κυστική μαστίτιδα), ινοαδένωμα ή κάτι άλλο. Το 75% των εξογκωμάτων του στήθους δεν είναι καρκινικά. Η αντιμετώπιση είναι ανάλογα με το είδος των εξογκωμάτων που βρέθηκαν στο στήθος σας.

Σημεία και συμπτώματα

Αλλαγή στον ιστό του στήθους που το κάνει να ξεχωρίζει από το υπόλοιπο.
Ένα ή περισσότερα εξογκώματα σ’ ένα μαστό που μπορεί να πονάνε ή όχι.
Μερικές φορές εισολκή της θηλής, ένα βαθούλωμα στο δέρμα, ή μία πρασινωπή ή ωχροκίτρινη έκκριση από τη θηλή σας.

Κύστη στο στήθος. Ένα εξόγκωμα στο μαστό που συμβαίνει στο τέλος του κύκλου σας είναι συνήθως μία ακίνδυνη κύστη. Μετά την εμμηνόρροια, αυτό το είδος εξογκώματος συνήθως εξαφανίζεται.

Μία κύστη στο μαστό είναι συνήθως ένας σάκος γεμάτος υγρό, που τείνει να μεγαλώνει κατά το τέλος του κύκλου σας, όταν το σώμα σας κάνει κατακράτηση περισσότερων υγρών. Μερικές κύστεις είναι μικροσκοπικές, αλλά άλλες μπορεί να είναι σαν αβγό. Αν πιεστεί η κύστη, μπορεί να αλλάζει ελαφρώς σχήμα. Οι περισσότερες μπορεί να κινηθούν κάτω από το δέρμα.

Η αιτία των κύστεων μπορεί να είναι απόφραξη ή διαστολή των πόρων στον υποκείμενο ιστό των μαστών. Είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξετε κύστεις μετά τα 40, αρκετά χρόνια πριν την εμμηνόπαυση. Επειδή οι κύστεις συνήθως εξαφανίζονται μετά την εμμηνόπαυση, οι αλλαγές στις ορμόνες των ωοθηκών μπορεί να προκαλούν τις αλλαγές στο μέγεθος τους.

Ινοκυστική μαστοπάθεια στο στήθος. Η ινοκυστική μαστοπάθεια είναι πιο συνηθισμένη στις γυναίκες από 20 έως 40 ετών. Αυτή η πάθηση ονομάζεται επίσης ινοκυστική διαταραχή, χρόνια κυστική μαστίτιδα ή καλοήθης νόσος των μαστών.

Σε αυτή την πάθηση η ανάπτυξη του ινώδους συνδετικού ιστού και ο πολλαπλασιασμός των πόρων, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη κύστεων, προκαλεί τη διόγκωση του αδενικού ιστού των μαστών. Ο διογκωμένος ιστός είναι συνήθως πιο εμφανής στο επάνω και εξωτερικό μέρος των μαστών. Αυτή η πάθηση σχετίζεται επίσης με αλλαγές στα επίπεδα ορμονών κατά την περίοδο του κύκλου και μπορεί να είναι επίπονη.

Τα εξογκώματα των μαστών που δεν είναι ούτε κύστεις ούτε καρκίνος είναι συνήθως ινοαδενώματα.

Αυτοί οι μη καρκινικοί (καλοήθεις) όγκοι αναπτύσσονται συνήθως σε γυναίκες στο πρώτο μισό των χρόνων κυοφορίας τους. Ένα ινοαδένωμα έχει σφιχτή, λεία, ελαστική αίσθηση και έχει ευδιάκριτο σχήμα. Μπορεί να κινηθεί κάτω από το δέρμα. Αναπτύσσεται, όταν μεγαλώνει ο συνδετικός ιστός μέσα στους αδένες ή στα λόβια των μαστών.

Άλλα είδη. Άλλα είδη εξογκωμάτων των μαστών είναι αυτά που προκαλούνται από μια μόλυνση ή κάποιο τραυματισμό (αιμάτωμα). Ένα εξόγκωμα που προκαλείται από όγκο λιπώδους ιστού ονομάζεται λίπωμα. Επίσης εξόγκωμα μπορεί να δημιουργηθεί από ενδοπορώδες θήλωμα, ιδιαίτερα αν φράζει κάποιο πόρο δημιουργώντας κύστη. Καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι καρκινική (κακοήθης).

Διάγνωση

Το κύριο μέλημα του γιατρού σας θα είναι να βεβαιωθεί ότι τα εξογκώματα στο στήθος σας δεν είναι καρκινικά. Αν έχετε μόνο ένα εξόγκωμα που μοιάζει με κύστη, ο γιατρός σας μπορεί να προσπαθήσει να τραβήξει (αναρροφήσει) υγρό από αυτό χρησιμοποιώντας μία λεπτή βελόνα. Αν μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού, το εξόγκωμα μπορεί να εξαφανιστεί, κάτι που δείχνει ότι ήταν κύστη.

Το υγρό που περιέχουν οι κύστεις είναι ωχροκίτρινο ή κίτρινο και ίσως να μη χρειάζεται καν να αναλυθεί. Αν το υγρό εμφανίζεται κοκκινωπό ή μη φυσιολογικό ή αν το εξόγκωμα δεν εξαφανιστεί μετά την αναρρόφηση του, τότε ο γιατρός σας μπορεί να στείλει το υγρό σε ένα εργαστήριο για να εξεταστεί για ενδείξεις καρκίνου. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει επιπλέον εξετάσεις με υπέρηχο και μαστογραφία.

Μπορεί επίσης στην αρχική εκτίμηση του εξογκώματος να χρησιμοποιηθεί και υπέρηχος. Όταν γίνεται από έμπειρο χειριστή, ένας υπέρηχος μπορεί να εντοπίσει με αξιοπιστία μία κύστη. Αν επιβεβαιωθεί από υπέρηχο μία κύστη, δε χρειάζεται να αναρροφηθεί, αν δεν παρουσιάζετε συμπτώματα. Ωστόσο, αν η κύστη σας προκαλεί πόνο, τότε η αναρρόφηση μπορεί να σας ανακουφίσει από τις ενοχλήσεις.

Αν η αναρρόφηση αδυνατεί να βγάλει υγρό, τότε ο γιατρός μπορεί να συστήσει μαστογραφία. Αν η μαστογραφία δείξει κάποιο εξόγκωμα ή αν ο υπέρηχος δείξει μία συμπαγή περιοχή αντί για μία κύστη με υγρό, τότε το επόμενο βήμα μπορεί να είναι η βιοψία, για να αφαιρεθεί ένα μέρος ή και ολόκληρο το εξόγκωμα και να εξεταστεί στο μικροσκόπιο.

Αρκετά είδη βιοψίας με βελόνες, όπως η αναρρόφηση με λεπτή βελόνα, η βιοψία με βελόνα, η στερεοτακτική βιοψία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν, για να εκτιμηθεί ένα εξόγκωμα στο στήθος. Η μέθοδος αναρρόφησης με λεπτή βελόνα είναι συνήθως η λιγότερο ακριβής, γιατί δε γίνεται συνήθως με οπτική καθοδήγηση και έτσι έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να μην πάρει με ακρίβεια δείγμα από το εξόγκωμα. Επιπλέον, η τεχνική αυτή παίρνει δείγμα από κύτταρα και δε βοηθάει στον προσδιορισμό της δομής του ιστού στο στήθος.

Η βιοψία με βελόνα, που γίνεται από έναν ακτινολόγο και χρησιμοποιεί καθοδήγηση από υπέρηχους, θεωρείται πολύ ακριβής. Η διαδικασία γίνεται με τοπική αναισθησία. Η στερεοτακτική βιοψία, που γίνεται επίσης από ακτινολόγο και με τοπική αναισθησία, περιλαμβάνει τη χρήση ειδικής μαστογραφίας για καθοδήγηση.

Η χειρουργική βιοψία (εκτομή ή εξαίρεση όγκου), που γίνεται με την καθολική αφαίρεση του εξογκώματος, είναι ένας ακόμα τρόπος, για να ελεγχθεί το αίτιο του εξογκώματος. Η χειρουργική βιοψία γίνεται στο νοσοκομείο ή σε κάποια εξωτερική χειρουργική μονάδα χρησιμοποιώντας είτε τοπική είτε ολική αναισθησία.

Πόσο σοβαρά είναι τα εξογκώματα των μαστών;

Τα περισσότερα εξογκώματα του στήθους δεν είναι καρκινικά. Τα καλοήθη εξογκώματα συνήθως δεν είναι επικίνδυνα, αν εξαιρέσει κανείς την περιστασιακή ενόχληση. Όλα τα εξογκώματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, μέχρι να αποκλειστεί ο καρκίνος.

Μερικά εξογκώματα των μαστών, όπως είναι τα ινοαδενώματα σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου των μαστών. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες η ινοκυστική μαστοπάθεια δεν αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου των μαστών. Ωστόσο, οι γυναίκες με πολλά εξογκώματα των μαστών είναι πιο δύσκολο να εντοπίσουν έναν καρκινικό όγκο στην περίπτωση που αναπτυχθεί. Ελέγξτε για αλλαγές ή διογκώσεις, όταν κάνετε τη μηνιαία αυτοεξέταση των μαστών σας. Αν βρείτε οτιδήποτε ύποπτο, ειδοποιήστε το γιατρό σας.

Θεραπεία

Ανάλογα με το είδος των εξογκωμάτων που βρέθηκαν στο στήθος σας αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με φαρμακευτική αγωγή ή εγχείρηση. Μέτρα προσωπικής αντιμετώπισης μπορεί επίσης να βοηθήσουν.

Φάρμακα. Μερικές γυναίκες παίρνουν ελαφριά παυσίπονα, όπως η ασπιρίνη ή η ιβουπροφαίνη (Brufen, κ.ά.) για τον πόνο που σχετίζεται με τις κύστεις ή την ινοκυστική μαστοπάθεια. Οι φαρμακευτικές ουσίες νταναζόλ (Danocrine) και βρωμοκρυπτίνη (Parlodel) συχνά μειώνουν τον πόνο των μαστών, αλλά και τα δύο μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες και είναι ακριβά.

Μερικές γυναίκες παίρνουν βιταμίνη Ε για τα συμπτώματα τους, αλλά δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι αποδίδει. Λάδι από το φυτό ηρανθές (Παναγίτσα) το βράδυ έχει δείξει ότι ανακουφίζει τον πόνο σε κάποιες γυναίκες με περιοδικό πόνο στους μαστούς.

Προσωπική αντιμετώπιση. Η καλή στήριξη των μαστών με σωστό στηθόδεσμο ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να αποδειχτεί αποτελεσματική στην ανακούφιση από την ενόχληση. Αν καπνίζετε, η παρουσία εξογκωμάτων των μαστών είναι ένας ακόμα καλός λόγος να σταματήσετε. Αν πίνετε ροφήματα με καφεΐνη, ίσως πρέπει να τα μειώσετε ή να τα αλλάξετε με ροφήματα χωρίς καφεΐνη. Αν και τα στοιχεία δεν είναι κατηγορηματικά, μερικές γυναίκες αναφέρουν ότι τα εξογκώματα στο στήθος τους μειώθηκαν, όταν σταμάτησαν να καπνίζουν ή να καταναλώνουν καφεΐνη.

Εγχείρηση. Ο γιατρός μπορεί να αναρροφήσει τις κύστεις για να μειώσει τον πόνο. Διαφορετικά δε χρειάζεται να αφαιρεθούν ή να αντιμετωπιστούν, εκτός και αν γεμίζουν με αίμα ή συμβαίνουν συχνά και διογκώνονται μετά την αναρρόφηση. Κάθε συμπαγές εξόγκωμα, ακόμα και αν φαίνεται καλοήθες στον υπέρηχο ή στη μαστογραφία, συνήθως χρειάζεται βιοψία, για να αποκλειστεί η περίπτωση καρκίνου. Ένα εξόγκωμα το οποίο έχει επιβεβαιωθεί με βιοψία ότι πρόκειται για ινοαδένωμα μπορεί να μην αφαιρεθεί, εκτός και αν προκαλεί ενοχλήσεις. Εσείς και ο γιατρός σας θα πρέπει να το ελέγχετε σε τακτά χρονικά διαστήματα, για να δείτε αν συνεχίζει να μεγαλώνει. Ένα ινοαδένωμα που συνεχίζει να μεγαλώνει αφαιρείται συνήθως χειρουργικά λόγω μιας μικρής πιθανότητας καρκίνου.

healthyliving.gr

Υγεία

Η προστατίτιδα είναι φλεγμονή του προστάτη, που σχετίζεται με κάποιο μικρόβιο, το οποίο έχει εγκατασταθεί μέσα στον αδένα.

Εκδηλώνεται συνήθως σε νέους άνδρες και είναι συχνή και επώδυνη κατάσταση που επηρεάζει την ποιότητα της ζωής τους. Αν η προστατίτιδα αμεληθεί, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια κατάσταση.

Συμπτώματα

-Συχνουρία

-Δυσκολία στην ούρηση που μπορεί να εξελιχθεί ακόμη και σε αδυναμία ούρησης (επίσχεση)

-Τσούξιμο κατά την ούρηση και κατά την εκσπερμάτιση.

-Υψηλός πυρετός (μέχρι και 40 βαθμούς) που συνοδεύεται από ρίγος.

-Πόνος στους όρχεις.

-Πόνος στην περιοχή της κοιλιάς ή χαμηλά πίσω στη μέση.

Αντιμετώπιση

Ο γιατρός θα σας συστήσει αγωγή με αντιβίωση και αναλγητικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Στην προστατίτιδα πρέπει να πίνετε αρκετά υγρά, ώστε μέσω της συχνής διούρησης να απομακρύνονται τα μικρόβια από τον οργανισμό.

Χρόνια μικροβιακή προστατίτιδα: Εμφανίζει περίπου τα συμπτώματα της οξείας προστατίτιδας, αλλά δεν συνοδεύονται από πυρετό. H χρόνια προστατίτιδα αφορά κυρίως τους άνδρες μέσης ηλικίας. H θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας περιλαμβάνει αντιβιοτικά για τουλάχιστον έξι εβδομάδες και συνήθως ανταποκρίνεται καλά στη φαρμακευτική αγωγή.

Χρόνια μη μικροβιακή προστατίτιδα: H θεραπεία της χρόνιας μη μικροβιακής προστατίτιδας δεν αποτελεί τόσο εύκολη υπόθεση, επειδή δεν ανιχνεύεται κάποιο μικρόβιο που να ευθύνεται για την πάθηση αυτή. Σύμφωνα με τους ειδικούς, πρόκειται πιθανότατα για φλεγμονή που οφείλεται σε άτυπα μικρόβια, τα οποία δεν ανιχνεύονται από τις εξετάσεις (χλαμύδια, γονόκοκκος, τριχομονάδες κτλ.). Για τη θεραπεία της συνήθως χορηγούνται αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία αμβλύνουν στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα.

Προστατοδυνία: Πρόκειται για χρόνια κατάσταση που εμφανίζει τα συμπτώματα της προστατίτιδας, χωρίς όμως στις σχετικές εξετάσεις να ανιχνεύεται κάποιο μικρόβιο, αλλά ούτε και αυξημένα πυοσφαίρια, που είναι ένδειξη λοίμωξης. Kύριο χαρακτηριστικό είναι ο πόνος στο περίνεο, δηλαδή στην περιοχή μεταξύ των όρχεων και του πρωκτού. Εκτιμάται ότι οφείλεται σε μυϊκούς σπασμούς στον προστάτη, που προκαλούν τον πόνο, και σε ψυχογενείς παράγοντες. H πάθηση αντιμετωπίζεται δύσκολα, καθώς δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεραπεία που να ανακουφίζει τον ασθενή από τα συμπτώματα. Είναι πιο συχνή σε αγχώδεις άνδρες, καθώς το στρες θεωρείται ότι συμβάλλει στην εκδήλωσή της

Υγεία

Το μαγγάνιο είναι ένα ιχνοστοιχείο, όχι ιδιαίτερα γνωστό. Εχει, όμως, αντιοξειδωτικές ιδιότητες που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες, είναι σημαντικό για τη σωστή πέψη των τροφίμων και για την κανονική δομή των οστών.

Ποια είναι μερικά ακόμα από τα οφέλη του μαγγανίου; Το μαγγάνιο μπορεί να συμβάλλει στη μείωση των επιπέδων της κόπωσης, την πρόληψη της εμφάνισης και της εξέλιξης της οστεοπόρωσης και στη βελτίωση της μνήμης.

Το μαγγάνιο είναι ένα ιχνοστοιχείο που βοηθά το σώμα να μετατρέπει την πρωτεΐνη και το λίπος σε ενέργεια. Προωθεί επίσης τη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών, βοηθά στη διατήρηση της υγιούς αναπαραγωγής, του νευρικού και ανοσοποιητικού συστήματος και συμμετέχει στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, το μαγγάνιο εμπλέκεται στην πήξη του αίματος και το σχηματισμό χόνδρου και λιπαντικού υγρού (αρθρικού) στις αρθρώσεις.

Το μαγγάνιο βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στα φυτά και τα ζώα, αλλά πολύ λίγο από αυτό το στοιχείο βρίσκεται στον ανθρώπινο ιστό. Στην πραγματικότητα, η σημασία του μαγγανίου για την καλή υγεία του ανθρώπου δεν είχε γίνει αντιληπτή μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν καταγράφηκε η πρώτη περίπτωση έλλειψης μαγγανίου.

Παρά το γεγονός ότι οι σημερινοί ερευνητές εξακολουθούν ακόμα να το μελετούν, γνωρίζουν πως έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και είναι απαραίτητο για την ενεργοποίηση μιας σειράς ενζύμων που επιτρέπουν στον οργανισμό να αφομοιώνει τα τρόφιμα. Tο μαγγάνιο βοηθά το σώμα να απορροφά τη βιταμίνη Β1 (θειαμίνη), και τη βιταμίνη Ε και λειτουργεί με όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β για την καταπολέμηση της κατάθλιψης, του άγχους, και άλλων νευρικών διαταραχών.

Το μαγγάνιο κατά κύριο λόγο αποθηκεύεται στα οστά, το ήπαρ, τους νεφρούς και το πάγκρεας. Δεν είναι ακόμη γνωστό πώς ακριβώς το μαγνήσιο απορροφάται στο σώμα, αν και η διαθεσιμότητά του φαίνεται να συνδέεται κατά κάποιο τρόπο με την απορρόφηση του σιδήρου. Αυξημένες ποσότητες σιδήρου στη διατροφή συνήθως συμπίπτουν με μειωμένα επίπεδα μαγγανίου. Αυτό συμβαίνει πιθανώς επειδή οι άνδρες, οι οποίοι έχουν συνήθως υψηλότερα επίπεδα σιδήρου σε σχέση με τις γυναίκες, συνήθως απορροφούν λιγότερο μαγγάνιο. Η λήψη συμπληρωμάτων μαγνησίου έχει επίσης αποδειχθεί ότι αναστέλλει την απορρόφηση μαγγανίου.

Το μαγγάνιο έχει αναφερθεί ότι μειώνει τη βαριά έμμηνο ροή και ότι βελτιώνει τη λειτουργία του θυρεοειδούς (η λειτουργία του θυρεοειδούς εξαρτάται από την ισορροπία του μαγγανίου και του ιωδίου και μια έλλειψη θα μπορούσε να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό).

Καλές φυσικές πηγές μαγγανίου είναι το αβοκάντο, οι ξηροί καρποί, τα φύκια, το τσάι, οι σταφίδες, ο ανανάς, το σπανάκι, το μπρόκολο, τα πορτοκάλια, τα φασόλια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα βατόμουρα, οι κρόκοι αυγών, τα αποξηραμένα μπιζέλια και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.

Πολλά βότανα περιέχουν επίσης μαγγάνιο, όπως η αλφάλφα, η ρίζα κολλιτσίδας, το χαμομήλι, η πικραλίδα, το ginseng, ο λυκίσκος, η αλογοουρά, το λεμονόχορτο, ο μαϊντανός, η μέντα, το άγριο γιαμ και το βατόμουρο. Δεν υπάρχει Συνιστώμενη Ημερήσια Πρόσληψη (ΣΗΠ) για το μαγγάνιο, αλλά 2,5 έως 5,0 χιλιοστόγραμμα είναι κάτι το ασφαλές και συνιστάται για όλους όσοι είναι 11 χρόνων και άνω.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι όταν δεν λαμβάνετε αρκετό μαγγάνιο; Η ανεπάρκεια μαγγανίου έχει συνδεθεί με τη στειρότητα, τις δυσπλασίες των οστών, την αδυναμία, τους σπασμούς, την αθηροσκλήρωση, την σύγχυση, τα προβλήματα στα μάτια, τα προβλήματα ακοής, τις καρδιακές διαταραχές, τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης, την υπέρταση, την ευερεθιστότητα, την απώλεια μνήμης, τις συσπάσεις των μυών, την βλάβη του παγκρέατος, την έντονη εφίδρωση, την ταχυκαρδία και την οστεοπόρωση.

Σημείωση: Το μαγγάνιο, επίσης, συνδέεται με τη μειωμένη δραστηριότητα του υπεροξειδίου της δισμουτάσης (SOD) των λευκών αιμοσφαιρίων, το οποίο αφήνει το σώμα πιο ευάλωτο στις βλαβερές συνέπειες των ελεύθερων ριζών. Το μαγγάνιο όχι μόνο αυξάνει την αποτελεσματικότητα της βιταμίνης Ε και των βιταμινών του συμπλέγματος Β, αλλά τα συμπληρώματα έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν την αποτελεσματικότητα των συμπληρωμάτων της γλυκοζαμίνης, τα οποία είναι χρήσιμα σε μερικούς ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα.

Ενα προϊόν συνδυασμού που χρησιμοποιείται για την υγεία των οστών και των αθρώσεων περιέχει θειική χονδροϊτίνη, υδροχλωρική γλυκοζαμίνη και ασκορβικό μαγγάνιο. Υπάρχουν επίσης διάφορες άλλες μορφές συμπληρώματος μαγγανίου για να επιλέξετε, συμπεριλαμβανομένων του γλυκονικού μαγγανίου, του θειικού μαγγανίου και του ασκορβικού μαγγανίου.

Υγεία

Καλπάζει ο καρκίνος που σχετίζεται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής
Η επιδείνωση στα στοιχεία σε σχέση με το 2012

Ο καρκίνος εκτιμάται ότι θα σκοτώσει 9,6 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως φέτος, ενώ 18,1 εκατομμύρια νέα περιστατικά θα διαγνωσθούν, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ερευνών για τον Καρκίνο (IACR) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Τα στοιχεία, που αφορούν 185 χώρες και 36 είδη καρκίνου και τα οποία δημοσιεύθηκαν στο ιατρικό περιοδικό «CA: A Cancer Journal for Clinicians», δείχνουν μια επιδείνωση σε σχέση με το 2012 (όταν είχαν δημοσιευθεί τα προηγούμενα αντίστοιχα στοιχεία της μελέτης GLOBOCAN), οπότε υπήρχαν 8,2 εκατομμύρια θάνατοι και 14,1 εκατ. νέα περιστατικά.

Η επιδείνωση αυτή αποδίδεται στην αύξηση και γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού, καθώς και σε μια σειρά από κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες. Σαφής είναι η τάση να μειώνονται αναλογικά διεθνώς οι καρκίνοι που σχετίζονται με τη φτώχεια και τις λοιμώξεις, ενώ αυξάνονται όσοι έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής.

Στη διάρκεια της ζωής τους, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περίπου ένας στους πέντε άνδρες και μία στις έξι γυναίκες θα εμφανίσουν κάποιο καρκίνο, ενώ ένας στους οκτώ άνδρες και μία στις 11 γυναίκες θα πεθάνουν από τη νόσο. Ο συνολικός αριθμός καρκινοπαθών που επιβιώνουν μια πενταετία μετά την αρχική διάγνωση, υπολογίζεται σε 43,8 εκατομμύρια.

Οι καρκίνοι των πνευμόνων, του μαστού και του παχέος εντέρου (ορθοκολικός) είναι οι τρεις συχνότερες μορφές καρκίνου και για τα δύο φύλα από άποψη αριθμού περιστατικών.

Από άποψη θνησιμότητας οι περισσότεροι θάνατοι οφείλονται στον καρκίνο των πνευμόνων (1,8 εκατ. θάνατοι ή 18,4% του συνόλου), με δεύτερο τον καρκίνο του εντέρου (881.000 θάνατοι ή 9,2%), ενώ ακολουθούν ο καρκίνος του στομάχου (783.000 θάνατοι ή 8,2%), του ήπατος (782.000 θάνατοι ή 8,2%) και του μαστού (627.000 θάνατοι ή 6,6%).

Στους άνδρες η Νο 1 αιτία θανάτου είναι ο καρκίνος των πνευμόνων (22% του συνόλου) και ακολουθούν του ήπατος (10,2%) και του στομάχου (9,5%). Σε αριθμό νέων περιστατικών στους άνδρες προηγείται ο καρκίνος των πνευμόνων (14,5% του συνόλου) και έπονται του προστάτη (13,5%) και του παχέος εντέρου (10,9%).

Στις γυναίκες τόσο ο συχνότερος όσο ο και πιο θανατηφόρος είναι ο καρκίνος του μαστού (24,2%) και 15% αντίστοιχα), ενώ ακολουθούν των πνευμόνων και του εντέρου. Όμως σε 28 ανεπτυγμένες χώρες (Ευρώπη, ΗΠΑ, Αυστραλία, Κίνα κ.α.) ο καρκίνος των πνευμόνων σκοτώνει τις περισσότερες γυναίκες, κυρίως τις καπνίστριες.

Με 9% του παγκόσμιου πληθυσμού, η Ευρώπη έχει το 23,4% των περιστατικών καρκίνου και το 20,3% των θανάτων παγκοσμίως, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Υγεία

Σύμφωνα με αυτά, ένας στους δύο παίρνουν συμπληρωμάτα διατροφής αναζητώντας το «ελιξίριο» που θα τους διασφαλίσει μακροζωία και καλή ποιότητα υγείας, ενώ τρεις στους τέσσερις από όσους δεν παίρνουν, θέλουν να πάρουν
Έρευνα: Ένας στους δύο Έλληνες παίρνουν συμπληρώματα διατροφής | in.gr

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αντιλήψεις και συμπεριφορές των υγιών, αλλά και των ασθενών ενηλίκων, αναφορικά με τα συμπληρώματα διατροφής και τη χρήση τους, προκύπτουν από την νέα έρευνα της ΑΚΟΣ (μη κερδοσκοπική εταιρία η οποία αποτελείται από επιστήμονες του χώρου της υγείας).

Σύμφωνα με αυτά, ένας στους δύο παίρνουν συμπληρώματα διατροφής αναζητώντας το «ελιξίριο» που θα τους διασφαλίσει μακροζωία και καλή ποιότητα υγείας, ενώ τρεις στους τέσσερις από όσους δεν παίρνουν, θέλουν να πάρουν.

Περίπου ένας στους τρεις αγοράζει συμπληρώματα διατροφής για λογαριασμό άλλου και ένας στους τέσσερις όσων συμμετείχαν στην έρευνα (23%) κρύβει από τον γιατρό του ότι παίρνει συμπληρώματα διατροφής είτε γιατί φοβάται ότι αυτός θα τον επικρίνειν είτε γιατί δεν εμπιστεύεται την κρίση του.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι πάνω από 50% δαπανούν μηνιαίως έως και 25 ευρώ ενώ ένας στους πέντε διαθέτει πάνω από 50 ευρώ για την αγορά συμπληρωμάτων διατροφής.

Με αφορμή τη νέα έρευνα η πρόεδρος της ΑΚΟΣ ογκολόγος-ακτινοθεραπευτής δρ. Δέσποινα Κατσώχη επισημαίνει: «Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ο αριθμός των πολιτών είτε είναι υγιείς, είτε αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, οι οποίοι επιλέγουν να κάνουν χρήση συμπληρωμάτων διατροφής προκειμένου να θωρακίσουν τον οργανισμό τους και να λειτουργήσουν προληπτικά απέναντι σε σειρά ασθενειών. Θελήσαμε, λοιπόν, να αναζητήσουμε γιατί και πώς οδηγούνται σε αυτήν την επιλογή. Αρωγοί και σε αυτήν την έρευνά μας ειδικοί επιστήμονες, οι οποίοι συνέδραμαν στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου και στην επεξεργασία των απαντήσεων».
Χαρακτηριστικά της έρευνας

Στην έρευνα συμμετείχαν 1.128 άτομα, τα οποία συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σε ηλεκτρονική ή έντυπη μορφή. Από αυτούς το 67,2% ήταν γυναίκες και το 32,8% άνδρες. Το 65,1% δήλωσαν υγιείς και 35,9% δήλωσαν ασθένεια όπως σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, χρόνια νεφρική νόσο, χρόνιο νόσημα εντέρου, καρκίνο ή άλλο.
Βασικά συμπεράσματα

Όσον αφορά τις διατροφικές συνήθειες, οι ερωτώμενοι προτιμούν ελαιόλαδο (93%), φρέσκα λαχανικά (91%), φρέσκα φρούτα (90%) και μέλι (81%). Ακολουθούν σοκολάτα-κακάο (67%), πράσινο τσάι (48%), ταχίνι (41%), ρόδι (34%), κράνα-κράνμπερι (31%), σαφράν-κρόκος (19%) και κεφίρ (17%).

Νέα μελέτη αλλάζει τα δεδομένα για τα γαλακτοκομικά και τη χοληστερίνη
Τι έδειξε έρευνα σε 136.000 ανθρώπους ηλικίας 35 έως 70 ετών σε 21 χώρες

Η ημερήσια κατανάλωση περίπου τριών μερίδων γαλακτοκομικών τη μέρα σχετίζεται με μικρότερη πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου και πρόωρης θνησιμότητας. Αυτό δείχνει μια νέα μεγάλη διεθνής μελέτη, που έγινε σε περισσότερους από 136.000 ανθρώπους ηλικίας 35 έως 70 ετών, σε 21 χώρες, σε βάθος περίπου δεκαετίας.

Μάλιστα, ο κίνδυνος είναι μειωμένος ακόμη και για όσους τρώνε τρεις μερίδες γαλακτοκομικών με πλήρη λιπαρά, σε σχέση με όσους τρώνε λιγότερη από μισή μερίδα ημερησίως. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις τρέχουσες συστάσεις να καταναλώνει κανείς καθημερινά δύο έως τέσσερις μερίδες γαλακτοκομικών με λίγα ή καθόλου λιπαρά.

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μασίντ Ντεγκάν του καναδικού Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, δήλωσαν ότι, μετά από τα νέα ευρήματα, η κατανάλωση γαλακτοκομικών δεν πρέπει να αποθαρρύνεται, ενώ ίσως θα πρέπει να ενθαρρυνθεί στις χώρες εκείνες όπου είναι σχετικά χαμηλή.

Η κατανάλωση κάθε είδους γαλακτοκομικών είναι υψηλότερη στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ (κατά μέσο όρο 368 γραμμάρια τη μέρα ή πάνω από τέσσερις μερίδες), ενώ είναι χαμηλότερη στη Αφρική (91 γραμμάρια/μέρα) και στη νοτιοανατολική Ασία (μόνο 37 γραμμάρια/μέρα).

Από τους 136.384 ανθρώπους του δείγματος, ένα όχι αμελητέο ποσοστό, το 21% περίπου (28.674 άτομα) δεν κατανάλωναν καθόλου γαλακτοκομικά. Σε σχέση με αυτούς τους ανθρώπους, όσοι έτρωγαν καθημερινά 3,2 μερίδες γαλακτοκομικών κατά μέσο όρο, είχαν μικρότερη θνησιμότητα από κάθε αιτία (3,4% έναντι 5,6%), μικρότερη θνησιμότητα καρδιαγγειακής αιτιολογίας (0,9% έναντι 1,6%), λιγότερες σοβαρές καρδιαγγειακές παθήσεις (3,5% έναντι 4,9%) και λιγότερα εγκεφαλικά (1,2% έναντι 2,9%), ενώ αντίθετα ήσαν οριακά αυξημένα τα εμφράγματα του μυοκαρδίου (1,9% έναντι 1,6%).

Όσον αφορά ειδικά τα γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά, η υψηλότερη κατανάλωση (σχεδόν τρεις μερίδες ημερησίως) σχετιζόταν -σε σχέση με όσους κατανάλωναν έως μισή μερίδα τη μέρα- με χαμηλότερη συνολική θνησιμότητα (3,3% έναντι 4,4%) και λιγότερα σοβαρά περιστατικά καρδιαγγειακής νόσου (3,7% έναντι 5%).

Ο συνδυασμός κατανάλωσης γάλατος και γιαουρτιού είχε μεγαλύτερο όφελος, όσον αφορά τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου, σε σχέση με το συνδυασμό τυριού-βουτύρου. Ως στάνταρντ μερίδα θεωρείται ένα ποτήρι γάλα των 244 γραμμαρίων, ένα γιαούρτι ίδιου βάρους, ένα κομμάτι τυρί 15 γραμμαρίων και ένα κουταλάκι βούτυρο πέντε γραμμαρίων.

Οι ερευνητές επεσήμαναν πως πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω γιατί τα γαλακτοκομικά -ακόμη και τα πλήρη- σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα καρδιαγγειακού κινδύνου. Μέχρι σήμερα κυριαρχεί η αντίληψη ότι πρέπει να καταναλώνονται γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά, ώστε να αποφεύγονται τα δυνητικά επικίνδυνα κορεσμένα λίπη που μπορεί να αυξήσουν την «κακή» χοληστερίνη (LDL).

Όμως κάποιες πρόσφατες μελέτες έχουν δώσει ενδείξεις ότι ορισμένα τουλάχιστον κορεσμένα λίπη μπορεί να είναι ωφέλιμα για την καρδιαγγειακή υγεία. Επιπλέον, μερικά γαλακτοκομικά περιέχουν άλλα ωφέλιμα συστατικά, όπως αμινοξέα, ακόρεστα λίπη, βιταμίνες Κ1 και Κ2, ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, προβιοτικά κ.α.

Συνεπώς, κατά τους ερευνητές, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι υπάρχει ένα ισοζύγιο από αρνητικά και θετικά στοιχεία στα γαλακτοκομικά και η νέα επιδημιολογική μελέτη PURE (Prospective Urban Rural Epidemiological) δείχνει ότι φαίνεται πως υπερισχύουν τα θετικά. Προς το παρόν πάντως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πρόωρο να αλλάξουν οι διατροφικές συστάσεις, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Υγεία

Οι διάφορες τροφές (γιαούρτι, κεφίρ κ.α.), καθώς και τα παραφαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχουν ζωντανά «καλά» βακτήρια, γνωστά ως προβιοτικά, στην πραγματικότητα είναι συχνά άχρηστα, ενώ μερικές φορές μπορεί να αποδειχθούν και επιβλαβή για την υγεία, ακόμη και όταν λαμβάνονται μετά από μια θεραπεία με αντιβιοτικά, σύμφωνα με δύο νέες μικρές ισραηλινές επιστημονικές έρευνες.

Όχι μόνο ο κάθε άνθρωπος αντιδρά πολύ διαφορετικά στα προβιοτικά (αρκετοί δεν αντιδρούν καθόλου), αλλά επιπλέον τα προβιοτικά μπορούν όχι να επισπεύσουν, αλλά αντίθετα να καθυστερήσουν την αποκατάσταση των «καλών» μικροοργανισμών του εντέρου μετά από τη λήψη αντιβιοτικών.

Τα προβιοτικά έχουν αποκτήσει φήμη διεθνώς ως ωφέλιμα για το έντερο και κατά συνέπεια γενικότερα για την υγεία, αλλά οι νέες μελέτες (οι οποίες πάντως θα πρέπει να επιβεβαιωθούν από άλλες μεγαλύτερες) μάλλον απομυθοποιούν τα οφέλη τους. Δείχνουν ότι, για να έχουν πραγματική ωφέλεια, τα προβιοτικά πρέπει να χορηγούνται με εξατομικευμένο τρόπο, προσαρμοσμένα στις πραγματικές ανάγκες κάθε ανθρώπου - πράγμα που σήμερα δεν γίνεται.

Οι ερευνητές του Τμήματος Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Επιστημών Weizmann, με επικεφαλής τον δρα Εράν Ελινάβ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιοϊατρικής "Cell", σύμφωνα με το BBC, τη «Γκάρντιαν» και το "New Scientist", χορήγησαν επί ένα μήνα σε 15 υγιείς εθελοντές ένα «κοκτέιλ» προβιοτικών αποτελούμενο από 11 κοινά "καλά" βακτήρια (Lactobacillus, Bifidobacteria κ.α.) ή εναλλακτικά ένα εικονικό σκεύασμα (πλασίμπο).

Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες ναρκώθηκαν και ελήφθησαν από αυτούς μέσω ενδοσκοπίου κολονοσκόπησης δείγματα από διάφορα σημεία του στομάχου, καθώς επίσης του λεπτού και του παχέος εντέρου, για να διαπιστωθεί κατά πόσο τα προβιοτικά είχαν αποικίσει με επιτυχία το γαστρεντερικό σύστημα και αν είχαν επιφέρει θετικές αλλαγές στη λειτουργία του.

Διαπιστώθηκε ότι στους μισούς εθελοντές τα προβιοτικά βακτήρια δεν είχαν παραμείνει καθόλου στον οργανισμό τους, ενώ στους υπόλοιπους υπήρχαν στο έντερο, αλλά αργά ή γρήγορα εκτοπίσθηκαν από τα προϋπάρχοντα μικρόβια.

Ο Ελινάβ δήλωσε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να περιμένει κανείς ότι τα προβιοτικά, αν αγορασθούν στα «τυφλά» από το σουπερμάρκετ ή το φαρμακείο, θα «δουλέψουν» για τον καθένα.

Σε μια δεύτερη παρεμφερή μελέτη στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, οι ισραηλινοί ερευνητές εξέτασαν σε 21 ανθρώπους την επίπτωση των προβιοτικών μετά τη λήψη αντιβιοτικών ευρέος φάσματος. Αντίθετα με αυτό που ελπίζει κανείς όταν παίρνει προβιοτικά μετά από μια θεραπεία με αντιβιοτικά, δηλαδή να αποκαταστήσει γρήγορα τους πληθυσμούς των "καλών" βακτηρίων, στην πραγματικότητα, όπως έδειξε η έρευνα, τα προβιοτικά οδήγησαν σε καθυστερημένη έως και κατά έξι μήνες επανάκαμψη του οικοσυστήματος των "καλών" μικροβίων.

«Τα προβιοτικά σαφώς εμπόδισαν το μικροβίωμα να επιστρέψει στην αρχική κατάστασή του. Αυτό ήταν κάτι πολύ αναπάντεχο και ανησυχητικό για εμάς. Είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα με το τρέχον δόγμα ότι τα προβιοτικά είναι αβλαβή και ωφελούν τους πάντες, τα ευρήματά μας αποκαλύπτουν ότι η χρήση τους μετά από αντιβιοτικά μπορεί να έχει αρνητικές παρενέργειες με πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις» ανέφερε ο Ελινάβ.

Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στον ρόλο που παίζει -για καλό ή για κακό- το μικροβίωμα, το οποίο περιλαμβάνει όλο το πλήθος των βακτηρίων, ιών, μυκήτων και άλλων μικροοργανισμών μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Από τα κύτταρα που υπάρχουν μέσα σε ένα άνθρωπο, υπολογίζεται ότι μόνο το 43% είναι ανθρώπινα, ενώ τα υπόλοιπα ανήκουν σε μικρόβια που ζουν στο έντερο, στο δέρμα και σε άλλα μέρη.

Μερικές μελέτες έχουν παράσχει ενδείξεις ότι τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν σε περιπτώσεις διάρροιας ή του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, αλλά οι επιπτώσεις τους δεν έχουν ακόμη μελετηθεί εκτενώς. Οι περισσότερες μελέτες βασίζονται σε δείγματα κοπράνων, αλλά είναι αβέβαιο κατά πόσο αυτά τα δείγματα πραγματικά αντανακλούν τα βακτήρια που ζουν στο έντερο. Γι' αυτό οι ισραηλινοί ερευνητές έλαβαν απευθείας δείγματα από το ίδιο το έντερο και, όπως είπαν, επιβεβαίωσαν ότι τα κόπρανα δεν αποτελούν αξιόπιστο δείκτη για το εντερικό μικροβίωμα.

Οι Ισραηλινοί επιστήμονες ανακοίνωσαν μάλιστα ότι για πρώτη φορά βρήκαν ένα τρόπο να προβλέπουν αν τα προβιοτικά θα «πιάσουν» σε έναν άνθρωπο, με βάση το «προφίλ» του προϋπάρχοντος μικροβιώματος και των γονιδίων του, αλλά αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από άλλες μελέτες. Προς το παρόν, είναι ασαφές γιατί αρκετοί άνθρωποι αντιστέκονται πλήρως στα προβιοτικά και άλλοι είναι πιο δεκτικοί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία

Συγκεκριμένα κύτταρα στον ιππόκαμπο παίζουν καθοριστικό ρόλο στο πόσο θαρραλέος ή δειλός είναι κάποιος
Ανακαλύφθηκαν εγκεφαλικά κύτταρα που μας κάνουν θαρραλέους | in.gr
Μαίρη Μπιμπή

Αν αναρωτιέστε γιατί μερικοί άνθρωποι είναι τόσο θαρραλέοι, ενώ άλλοι δειλιάζουν να πάρουν και το παραμικρό ρίσκο που ενέχει κίνδυνο για τη σωματική τους ακεραιότητα, η απάντηση βρίσκεται στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου μας.

Σουηδοί ερευνητές δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Nature Communications μελέτη σύμφωνα με την οποία συγκεκριμένα κύτταρα στον ιππόκαμπο παίζουν καθοριστικό ρόλο στο πόσο θαρραλέος ή δειλός είναι κάποιος.

Ομάδα ειδικών από το Τμήμα Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου της Ουψάλα συνεργάστηκε με ερευνητές του Ινστιτούτου Εγκεφάλου του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Ρίο Γκράντε ντο Νορτε της Βραζιλίας και ανακάλυψαν ότι μερικά από τα κύτταρα του ιππόκαμπου παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ριψοκίνδυνη συμπεριφορά και το άγχος.

Οι ειδικοί παρατήρησαν ότι οι νευρώνες OLM, όταν διεγείρονται παράγουν έναν εγκεφαλικό ρυθμό που είναι ίδιος με αυτό όταν τα ζώα αισθάνονται ασφαλή σε ένα απειλητικό περιβάλλον. Ακόμα διαπίστωσαν ότι το άγχος και η ριψοκίνδυνη συμπεριφορά μπορεί να ελεγχθεί με τη χειραγώγηση των κυττάρων OLM.

Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με φαρμακολογικούς παράγοντες.

Η ίδια επιστημονική ομάδα στο πρόσφατο παρελθόν ανακάλυψε ότι τα κύτταρα OLM είναι «πυλωροί» των αναμνήσεων στον ιππόκαμπο και έχουν μεγάλη ευαισθησία στη νικοτίνη.

«Αυτό εν μέρει εξηγεί γιατί όταν οι άνθρωποι έχουν άγχος στρέφονται στο τσιγάρο για να χαλαρώσουν», λέει ο Δρ Ρίτσαρντσον Λεαο από το βραζιλιάνικο Ινστιτούτου Εγκεφάλου.

Η συμμετοχή του ιππόκαμπου στα συναισθήματα δεν έχει μελετηθεί τόσο πολύ, όσο στη μνήμη και τη γνωστικότητα.

Το 2014 το Νόμπελ Ιατρικής απονεμήθηκε στην ανακάλυψη των κυττάρων που ονομάστηκαν «βιολογικό GPS» καθώς παίζουν ρόλο στην πλοήγηση στο χώρο.

Επίσης, ο ιππόκαμπος μελετάτε εκτενώς πλέον ως προς τον ρόλο του στη ρύθμιση των συναισθημάτων.

«Είναι εντυπωσιακό πως διαφορετικές περιοχές της ίδιας εγκεφαλικής δομής ελέγχουν διακριτές συμπεριφορές και πως αλληλεπιδρούμε μεταξύ μας. Η αναγνώριση συγκεκριμένων κυκλωμάτων που βρίσκονται πίσω από τη γνωστικότητα ή συναισθηματικές διαδικασίες είναι καίριας σημασίας για την καλύτερη κατανόηση της εγκεφαλικής λειτουργίας και την ανάπτυξη νέων φαρμάκων», συμπληρώνει η Δρ Σαντζα Μικουλοβιτς από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα.

Υγεία

Σε έρευνα 10.000 ατόμων ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Κεφαλαλγίας

Σε μια εντυπωσιακή αποκάλυψη προχώρησαν τα μέλη της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας επικαλούμενοι έρευνα ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Κεφαλαλγίας, στις 12 Σεπτεμβρίου.

Όπως είπαν σε δείγμα 10.000 πολιτών που συμμετείχαν στη συγκεκριμένη έρευνα, το 60% πιστεύει ότι η λύση για την αντιμετώπιση του πονοκέφαλου είναι το ξεμάτιασμα.

«Είναι σημαντικό να διαλύσουμε τους επικρατούντες μύθους αλλά και να καταρρίψουμε πολλά ταμπού, όπως το να επισκεπτόμαστε ένα νευρολόγο» σχολίασε στην Καθημερινή ο αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Δήμος Μητσικώστας.

Σύμφωνα με τον ίδιο αν και ο κόσμος συνδέει ευρέως τους πονοκεφάλους με τον ψυχολογικό παράγοντα, «πρόκειται για βιολογική διαταραχή του εγκεφάλου». Μεγάλος αριθμός, δηλαδή, έχει γενετική προδιάθεση, διαθέτει το σχετικό γονίδιο, για να εκδηλώσει ημικρανία υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

«Οι εκλυτικοί παράγοντες ποικίλλουν από από την κατανάλωση κάποιου τροφίμου ή αλκοόλ, μέχρι τον καιρό, τις ορμόνες, ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, αλλά και την απώλεια ρουτίνας - τα Σαββατοκύριακα που αλλάζει το πρόγραμμα, πυκνώνουν οι ημικρανίες» διευκρινίζει ο κ. Μητσικώστας.

Υγεία

Θα μπορούσε ένα αθώο διάστρεμμα στον αστράγαλο να οδηγήσει σε αρθρίτιδα; Είναι δυνατόν το τρύπημα ενός αγκαθιού ή μιας ακίδας ξύλου να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή;

Οι φλεγμονές, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν συνεπάγονται απαραίτητα κάτι κακό για την υγεία μας. Όταν όμως γίνονται χρόνιες, δρουν «αθόρυβα» σε βάρος του οργανισμού και ενδέχεται να «γεννήσουν» σοβαρότερα προβλήματα υγείας. Οι επιστήμονες μάλιστα αποκαλύπτουν ολοένα και περισσότερες παθήσεις για τις οποίες ευθύνονται οι χρόνιες φλεγμονές. Ας μάθουμε, λοιπόν, πώς δρουν, πόσο απειλούν την υγεία μας και ποιες ενδείξεις δίνουν, ώστε να τις εντοπίσουμε και να τις θέσουμε υπό έλεγχο.

Μηχανισμός άμυνας

Η φλεγμονή αποτελεί μια μορφή άμυνας του οργανισμού που αναπτύσσεται προκειμένου να καταπολεμήσει «ξένους εισβολείς», όπως ξένα σώματα (π.χ. αγκάθι), βακτήρια και ιούς. Στην περιοχή όπου εκδηλώνεται η φλεγμονή συγκεντρώνονται αμυντικά στοιχεία του οργανισμού μας, τα οποία στοχεύουν στην εξουδετέρωση του «ξένου εισβολέα» και στην ταχύτερη ίαση του σώματος. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, δηλαδή, αποτελεί μια υγιή και ευεργετική αντίδραση του οργανισμού. Διακρίνεται σε σηπτική, όταν το αίτιο που την προκαλεί είναι κάποιο μικρόβιο, και σε άσηπτη, όταν προκαλείται από κάποιον άλλον παράγοντα (π.χ. αλλεργία, τραύμα). Τα συνηθέστερα συμπτώματα μιας φλεγμονής είναι ερυθρότητα, αυξημένη θερμότητα στην περιοχή, πρήξιμο και πόνος. Ανάλογα με την έκταση της φλεγμονής και την περιοχή του σώματος στην οποία εμφανίζεται, είναι δυνατόν να παρουσιαστούν επίσης συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης, όπως ρίγη, πυρετός, εξάντληση και δυσκολία στην αναπνοή.

Όταν η αντίδραση γίνεται χρόνια

Ορισμένες φορές, όμως, η φλεγμονή εξακολουθεί να υφίσταται ακόμη και μετά την εξουδετέρωση του αιτίου που την προκάλεσε, με αποτέλεσμα να εξελίσσεται σε χρόνια. Διάφορα επιβλαβή ερεθίσματα, όπως ο καπνός του τσιγάρου και άλλες χημικές ουσίες, που εισέρχονται στον οργανισμό, ευνοούν την εκδήλωση των χρόνιων φλεγμονών, ενώ την ανάπτυξή τους επιτείνει και ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με το στρες, την κακή διατροφή, την έλλειψη άσκησης να κυριαρχούν. Επιπλέον, επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι πολλές χρόνιες φλεγμονές είναι αποτέλεσμα της δράσης κάποιου άγνωστου αιτιολογικού παράγοντα σε άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση.
Σε ευάλωτη θέση
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη χρόνιων φλεγμονών. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν εκείνοι οι οποίοι έχουν κληρονομικότητα για καρδιοπάθειες, ρευματοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη ή αυτοάνοσα νοσήματα, όσοι έχουν πολλά παραπανίσια κιλά, αλλά και οι καπνιστές. Οι χημικές ουσίες που περιέχονται στο τσιγάρο, καθώς και η συσσώρευση λίπους γύρω από την περιοχή της κοιλιάς, κάνει τα κύτταρα να απελευθερώνουν φλεγμονώδεις κυτοκίνες, ουσίες που προάγουν την εκδήλωση φλεγμονών. Μεγαλύτερη ευαισθησία έχουν επίσης τα άτομα που υφίστανται συχνούς τραυματισμούς, αλλά και όσοι συστηματικά δεν κοιμούνται επαρκώς.
Σε υποψίες…
Οι χρόνιες φλεγμονές συχνά δεν δίνουν συμπτώματα, με αποτέλεσμα να μη γίνονται πάντα αντιληπτές. Υπάρχουν, ωστόσο, ενδείξεις που μπορούν να μας υποψιάσουν για την ύπαρξή τους, όπως η χρόνια κόπωση, τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας, αλλά και οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις (π.χ. δυσπεψία, παλινδρόμηση). Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn ανήκουν στις φλεγμονώδεις παθήσεις.

«Σιωπηλή» ζημιά

Πλήθος ιατρικών μελετών καταδεικνύει ότι υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στις χρόνιες φλεγμονές και σε πολλές παθήσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αγνώστου αιτιολογίας. Οι χρόνιες φλεγμονές εξασθενίζουν την άμυνα του οργανισμού, ενώ υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι μπορεί να οδηγήσουν και στην εμφάνιση σοβαρών ασθενειών.

* Ραγίζουν την καρδιά: Επιστημονικά δεδομένα συνδέουν την αθηρωμάτωση (στένωση των αγγείων) με χρόνιες λοιμώξεις και μάλιστα από μια ιδιαίτερη κατηγορία μικροβίων που λέγονται χλαμύδια. Η χρόνια φλεγμονή που προκαλούν τα μικρόβια αυτά συμβάλλει στην εναπόθεση της χοληστερίνης στα τοιχώματα των αγγείων, με αποτέλεσμα να προκαλείται στένωση.

* Ρίχνουν τη διάθεση: Έχει παρατηρηθεί ότι τα άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα κατάθλιψης παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα φλεγμονής στο αίμα.

* Φθείρουν τον εγκέφαλο: Πιθανολογείται ότι η νευροεκφυλιστική νόσος του Αλτσχάιμερ προκαλείται από χρόνιες φλεγμονές μικροβιακής αιτιολογίας, που καταστρέφουν τους νευρώνες του εγκεφάλου, προξενώντας ανεπανόρθωτες βλάβες.

* Μπερδεύουν το σώμα: Αυτοάνοσες παθήσεις, όπως ο ερυθηματώδης λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η σκλήρυνση κατά πλάκας, στις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται εναντίον οργάνων ή συστημάτων του, μπορεί να οφείλονται και σε χρόνιες φλεγμονές μικροβιακής ή ιογενούς αιτιολογίας.

* Ευνοούν τον καρκίνο: Οι χρόνιες φλεγμονές αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης και εξάπλωσης των καρκινικών όγκων. Μάλιστα, πιστεύεται ότι διάφορες μορφές καρκίνου (π.χ. στον πνεύμονα, στο συκώτι, στα νεφρά, στον τράχηλο της μήτρας, στο παχύ έντερο, στο λεμφικό και αιμοποιητικό σύστημα) είναι αποτέλεσμα χρόνιων φλεγμονών.

Zoom στους δείκτες

Μπορούμε να ανακαλύψουμε αν υποφέρουμε από κάποια φλεγμονή με απλές αιματολογικές εξετάσεις. Μια ενδεικτική εξέταση είναι ο έλεγχος της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (C-Reactive Protein). Η CRP είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται από το συκώτι όταν ο οργανισμός μας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια φλεγμονή. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα χρησιμοποιείται και ως δείκτης πρόγνωσης των καρδιοπαθειών. Μια άλλη εξέταση είναι αυτή που ελέγχει την ταχύτητα καθίζησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ΤΚΕ). Τυχόν ανεβασμένα επίπεδα στην ταχύτητα καθίζησης μπορεί να υποδεικνύουν φλεγμονή. Ένας ακόμη δείκτης είναι και ο αριθμός των αιμοσφαιρίων. Στην περίπτωση φλεγμονής παρατηρείται αύξηση στα λευκά αιμοσφαίρια. Βεβαίως, υπάρχουν και πιο ειδικές εξετάσεις, όπως τα αντιπυρηνικά αντισώματα (ανιχνεύονται σε αυτοάνοσες παθήσεις) και το Ra test (εξέταση για τις ρευματικές παθήσεις).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ THN κ. ΣΤΕΛΛΑ ΜΟΣΧΟΝΑ, ειδικό παθολόγο.

Υγεία

 

Ανησυχητική αύξηση παρουσιάζουν στις ΗΠΑ τα περιστατικά σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν πρόσφατα στη δημοσιότητα τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

Μεταξύ των ΣΜΝ που αυξάνονται με τον μεγαλύτερο ρυθμό κατατάσσεται και η γονόρροια. Από το 2013 μέχρι το 2017, οι διαγνώσεις για γονόρροια παρουσίασαν αύξηση 67% συνολικά, ενώ συγκεκριμένα μεταξύ των ανδρών οι λοιμώξεις διπλασιάστηκαν.

Τα καλά νέα είναι ότι η γονόρροια μπορεί να θεραπευτεί με τη χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής και τα συμπτώματα υποχωρούν μέσα σε μερικές ημέρες, εφόσον βέβαια εντοπιστεί εγκαίρως. Αν δεν αντιμετωπιστεί, η λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στον προστάτη, στους όρχεις ή και στο αίμα. Μια σοβαρή επιπλοκή της γονόρροιας είναι η βλάβη στην επιδιδυμίδα, όπου αποθηκεύεται το σπέρμα, και κατ’ επέκταση η υπογονιμότητα.

Ποια είναι λοιπόν τα συμπτώματα που θα πρέπει να κινητοποιήσουν έναν άντρα να επισκεφτεί τον γιατρό του; Τα κυριότερα από αυτά μπορείτε να τα δείτε παρακάτω.

1. Έκκριση υγρού
Η έκκριση υγρού από το πέος είναι το συνηθέστερο σύμπτωμα της λοίμωξης από γονόρροια. Το υγρό μπορεί να έχει είτε αραιή είτε πηχτή σύσταση, ενώ το χρώμα του ποικίλλει. Σύμφωνα με το CDC, το σύμπτωμα αυτό εκδηλώνεται συνήθως εντός δύο εβδομάδων από τη στιγμή της λοίμωξης.

2. Φαγούρα
Η γονόρροια προσβάλλει την πρωκτογεννητική περιοχή, όπου μπορεί να εκδηλωθεί φαγούρα ή και μικρή αιμορραγία. Σπανιότερα, το ΣΜΝ προκαλεί διάρροια και πόνο στην περιοχή του πρωκτού.

3. Πονόλαιμος
Η γονόρροια μπορεί να μεταδοθεί και με το στοματικό σεξ. Στην περίπτωση αυτή η λοίμωξη είναι πολλές φορές ασυμπτωματική, ωστόσο σε μερικές περιπτώσεις εκδηλώνεται πονόλαιμος και πρήξιμο στους λεμφαδένες του λαιμού.

4. Πόνος στην περιοχή της λεκάνης
Ακόμη κι αν η λοίμωξη δεν προκαλέσει αρχικά εμφανή συμπτώματα, όταν πια έχει εξαπλωθεί στη γύρω περιοχή (π.χ. στους όρχεις) μπορεί να εκδηλωθεί φλεγμονή στην επιδιδυμίδα –κατάσταση γνωστή ως επιδιδυμίτιδα– και κατά συνέπεια πόνος στην ευρύτερη περιοχή των γεννητικών οργάνων και της λεκάνης.

Πηγή: menshealth.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin