Οκτωβρίου 19, 2021

Αυτοβελίωση

Πολλές φορές, κολλάμε τόσο πολύ στην ρουτίνα μας, που νομίζουμε πως είναι αδύνατο να ξεφύγουμε από αυτή. Την αποδεχόμαστε και συμβιβαζόμαστε με αυτά που νομίζουμε πως είναι σωστά. Φοβόμαστε την αλλαγή επειδή φοβόμαστε να εμπιστευθούμε το άγνωστο.

Κι έτσι μένουμε. Τρομοκρατούμαστε τόσο από την ιδέα του να αφήσουμε τα πάντα πίσω μας και να ξεκινήσουμε μια νέα αρχή που είμαστε πρόθυμοι να θυσιάσουμε την ευτυχία μας για τα αισθήματα της οικειότητας και της ασφάλειας. Μένουμε ενώ πρέπει να προχωρήσουμε.

Αν δεν είσαι ευτυχισμένος/η με το που βρίσκεσαι στην ζωή σου- προχώρα. Δεν είσαι δέντρο.

Αν δεν ικανοποιείσαι από την δουλειά σου- παραιτήσου. Αν η δουλειά σου σε αποστραγγίζει ψυχικά, σωματικά ή συναισθηματικά ή νιώθει πως δεν αναπτύσσεσαι και δεν μαθαίνεις καινούργια πράγματα- τότε παράτα την και βρες μια που θα σε κάνει ευτυχισμένο/η. Η ευτυχία σου είναι πιο σημαντική από το να μείνεις σε ένα μέρος όπου νιώθεις μιζέρια.

Αν δεν είσαι ευχαριστημένος/η με τους φίλους σου- άφησε τους. Αν νιώθεις πως δεν σε επηρεάζουν θετικά και μόνο σου απορροφούν την ενέργεια- άφησε τους. Προστάτευσε τον εαυτό σου από τις τοξικές επιρροές. Να περιβάλλεσαι από ανθρώπους που δονούνται στην ίδια συχνότητα με εσένα. Δεν προορίζεσαι για μέτρια πράγματα ούτε για μέτριους ανθρώπους.


Αν δεν είσαι ευχαριστημένος/η με την σχέση σου- τελείωσε την. Ο σύντροφος σου δεν είναι το τελευταίο άτομο στην γη με το οποίο θα έχεις μια ρομαντική σχέση. Μια σχέση είναι κάτι πολύ παραπάνω από τον ρομαντισμό, τα φιλιά και τις αγκαλιές. Μια πραγματική σχέση αλλάζει τον πυρήνα σου και σε κάνει να αναπτυχθείς στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Αν ο σύντροφος σου σε στεναχωρεί και σου μεταφέρει τοξικότητα τότε είναι καιρός να προχωρήσεις και να τελειώσεις αυτή την σχέση.

Αν δεν είσαι ευχαριστημένος/η με την πόλη σου- μετακόμισε. Ναι, η οικειότητα και η άνεση είναι καλά πράγματα, αλλά δεν είναι και τέλεια. Αν δεν θες να μετακομίσεις σε μια άλλη πόλη απλώς επειδή φοβάσαι το άγνωστο, τότε πρέπει να το ξανά σκεφτείς και να πάρεις το ρίσκο. Θυμήσου πως όλα τα σπουδαία πράγματα στην ζωή σου συμβαίνουν όταν δεν βρίσκεσαι στην ζώνη ασφαλείας σου. Τόλμα να βγεις εκεί έξω και να ζήσεις την ζωή σε μια καινούργια πόλη κάνοντας μια νέα αρχή. Επειδή το αληθινό σπίτι είναι εκεί που βρίσκεις την ευτυχία και όχι εκεί που είσαι ασφαλής.

Και τέλος, αν δεν είσαι ευχαριστημένος/η με το πώς βλέπεις την ζωή σου- άλλαξε την αντίληψη σου. Σταμάτα να αγχώνεσαι για πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις. Μπορείς μόνο να αλλάξεις τον εαυτό σου και το πώς βλέπεις τα πράγματα. Η ζωή είναι όμορφη αν την δεις έτσι. Είναι τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο πολύπλοκο.

Η ευτυχία σου είναι αυτό που έχει σημασία. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος/η, κάνε μια αλλαγή σήμερα! Κάνε το πρώτο βήμα και προχώρα! ΦΩΤΟhttps://www.pexels.com/

Μαγεία Τ.

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Ο φόβος για το άγνωστο είναι το νούμερο ένα εμπόδιο που μας κρατά πίσω.

Πώς νιώθετε για τη δουλειά σας; Ένα μεγάλο ποσοστό, θα τολμήσω να πω το μεγαλύτερο, θα απαντήσει «Έτσι κι έτσι». Αν θεωρείτε πως βρίσκεστε σε αυτό το ποσοστό, δηλαδή αν νιώθετε κυρίως πως η εργασία σας απομυζεί ενέργεια παρά σας δίνει, θα έχετε σίγουρα πολλές φορές σκεφτεί να αλλάξετε εργασία ή και επάγγελμα.

Ίσως να έχετε σκεφτεί να ζητήσετε προαγωγή, να κάνετε αίτηση αλλού ή να κάνετε κάποιες άλλες σπουδές για ν’ αυξήσετε τις πιθανότητές σας. Έχετε ίσως ακόμη σκεφτεί να ανοίξετε τη δική σας επιχείρηση.

Κι όμως κάτι σας σταματά από το να κάνετε το επόμενο βήμα. Και κάθε μέρα σέρνεστε μέχρι τη δουλειά. Η δουλειά από μόνη της μπορεί να είναι και κάπως ανεκτή – τις καλές μέρες σκέφτεστε ότι θα μπορούσατε να μείνετε εκεί μακροχρόνια – αλλά ύστερα ξαναθυμάστε γιατί δεν σας ταιριάζει πια (αν σας ταίριαζε και ποτέ).

Καμία δουλειά δεν είναι τέλεια και ακόμα και οι καλύτερες θα έχουν πλευρές που δεν αγαπάμε. Αν είστε αρκετά ευτυχισμένοι στην τρέχουσα θέση σας, αν την αποκαλείτε «δουλειά των ονείρων σας», μείνετε εκεί που είστε. Αλλά αν νιώθετε βαθιά στην καρδιά σας ότι ήρθε η ώρα για μια αλλαγή, συνεχίστε να διαβάζετε. Γιατί παρακάτω μπορεί να αναγνωρίσετε ορισμένους από τους παράγοντες που μας αποθαρρύνουν να κυνηγήσουμε τη δουλειά των ονείρων σας.

Φόβος
Ο φόβος για το άγνωστο είναι το νούμερο ένα εμπόδιο που μας κρατά πίσω. Όσο κι αν είμαστε έτοιμοι για μια αλλαγή, υπάρχει επίσης ένα μέρος μέσα μας που δεν θέλει να αλλάξει. Η οικειότητα και η προβλεπτικότητα της τωρινής μας θέσης είναι ανακουφιστικές και οι περισσότεροι διστάζουμε να αφήσουμε τη ζώνη άνεσής μας. Αλλαγή της εργασίας μας σημαίνει βουτιά προς το άγνωστο:

– Τι θα συμβεί αν αποτύχω;
– Τι θα συμβεί αν πτωχεύσω;
– Κι αν το μετανιώσω;

Κι έτσι αποφασίζουμε ότι δεν είναι «η κατάλληλη στιγμή» να αλλάξουμε δουλειά, όταν δηλαδή η αδράνειά μας βασίζεται στην ενοχλητική φωνή του φόβου.

Παρασυρόμαστε/ αφηνόμαστε
Μερικές φορές, δεν είμαστε στη σωστή δουλειά, επειδή «επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αφεθεί/ παρασυρθεί». Δεν εστιάζουμε συνειδητά και εμπρόθετα στη δική μας ζωή και στο σκοπό μας.

Κι έτσι αυτό που θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει καλά, αρχίζει να αλλάζει με τον καιρό. Αλλά εμείς αφηνόμαστε. Η τάση αυτή είναι συχνό φαινόμενο. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αφήνονται στη ζωή τους, παρασύρονται στο ευκολότερο μονοπάτι και ύστερα ξυπνούν και αναρωτιούνται: Πώς έφτασα εδώ; Δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ.

Κατηγορίες
Ο τελευταίος παράγοντας είναι ότι αποτυγχάνουμε να αναλάβουμε προσωπική ευθύνη. Συνηθίζουμε να λέμε ότι δεν ελέγχουμε εμείς τη ζωή μας, αλλά φταίει η οικογένεια, η εταιρία μου, ο εργοδότης μου, η χώρα που μένω, οι υψηλοί φόροι, ο καιρός, η αγορά – πάντως οτιδήποτε άλλο πέρα από εμάς. Οι κατηγορίες είναι πολύ σημαντικός παράγοντας, ειδικά αν παρατηρείτε ότι συχνά επαναλαμβάνετε το «μακάρι»:

– Μακάρι να είχα χρόνο να ψάξω για μια νέα δουλειά
– Μακάρι να είχα χρήματα για να ανοίξω μια δική μου επιχείρηση
– Μακάρι ο/η σύζυγός μου να ήταν πιο υποστηρικτικός/ή για να μπορούσα να αλλάξω την καριέρα μου.

Υπάρχουν βέβαια και φορές όπου εξωτερικοί παράγοντες περιορίζουν τις επιλογές μας. Μόλις αντιληφθούμε ποια είναι τα πραγματικά εμπόδια, θα αποκτήσουμε και μια πρώτη ιδέα για το πώς να ξεκολλήσουμε από μια δουλειά που δεν μας ενδιαφέρει. Αν νιώθετε ότι είστε αδρανείς, «κολλημένοι», προσπαθείτε να αντικαταστήσετε το φόβο με αγάπη, με πρόθεση και σκοπό και τις κατηγορίες με ευθύνη.

Πηγή: Prichard, S. (2018). The book of mistakes: 9 secrets to creating a successful future. New York: Center Street

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Βασιζόμαστε στη ζωή μας σε τόσα πράγματα που τελικά μας προκαλούν πόνο, άγχος και ανησυχίες κι αντί να προσπαθήσουμε να απελευθερωθούμε, καταλήγουμε να είμαστε προσκολλημένοι σε αυτά, κάνοντας τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη από ό,τι είναι. Παρακάτω διαβάστε μια λίστα με 15 πράγματα στα οποία πρέπει να πείτε "όχι", κάνοντας έτσι τη ζωή σας πολύ πιο εύκολη και πολύ πιο ευχάριστη.

Αρχίζοντας από τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το κείμενο κιόλας, μπορείτε να αλλάξετε ο,τιδήποτε δε σας αρέσει και να το κάνετε καλύτερα.

Πείτε "όχι" στην ανάγκη σας να έχετε πάντοτε δίκιο

Τόσοι πολλοί άνθρωποι νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε πάντοτε δίκιο και δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μπορεί να κάνουμε λάθος. Μάλιστα, είναι τόσο έντονη αυτή η ανάγκη μας που δεν αντιλαμβανόμαστε τον κίνδυνο που ελλοχεύει να καταλήξουν άδοξα διάφορες σχέσεις μας, γιατί δεν αντέχουν όλοι οι άνθρωποι το άγχος που έχουμε και μεταδίδουμε. Πραγματικά, δεν αξίζει. Οποτεδήποτε νιώσετε ξανά την ανάγκη να πεταχτείτε σε μια κουβέντα βγάζοντας την άκρη για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αναρωτηθείτε το εξής: "Προτιμώ να έχω δίκιο ή να έχω φίλους;". Αλήθεια, πόση σημασία έχει; Είναι τόσο μεγάλος ο εγωισμός μας τελικά;

Πείτε "όχι" στην ανάγκη σας να ελέγχετε τα πάντα

Δε χρειάζεται να έχετε τον έλεγχο για οτιδήποτε συμβαίνει με όλους, τους φίλους, την οικογένειά σας, τη σχέση σας. Είτε πρόκειται για συναδέλφους είτε για τους γονείς σας είτε για το/τη σύντροφό σας, απλώς ηρεμήστε κι αφήστε να παίρνουν κι άλλοι ευθύνες για όσα συμβαίνουν. Επιτρέψτε σε όλους να είναι ο εαυτός τους, αλλά προπαντός, κάντε αυτό το δώρο σε εσάς και θα δείτε πόσο ανάλαφροι θα αισθανθείτε ξαφνικά.

Πείτε "όχι" στις κατηγορίες

Ξεπεράστε την ανάγκη σας να ρίχνετε το φταίξιμο στους άλλους για όσα έχετε ή όσα δεν έχετε, για όσα νιώθετε ή για όσα δεν νιώθετε. Σταματήστε να μεταθέτετε τις ευθύνες και αναλάβετε όσες σας αναλογούν για πράγματα στα οποία φταίτε.

Πείτε "όχι" στην αυτολύπηση

Πόσοι άνθρωποι δεν υποβαθμίζουν οι ίδιοι τον εαυτό τους επειδή σκέφτονται αρνητικά και θεωρούν ότι δεν αξίζουν σαν άνθρωποι ή δεν θεωρούν ότι μπορούν να τα καταφέρουν; Μην πιστεύετε οτιδήποτε σας υπαγορεύει το μυαλό σας, ειδικά αν είναι κάτι αρνητικό και σας οδηγεί στην αυτολύπηση. Αξίζετε πολύ περισσότερα από αυτό.

Πείτε "όχι" στους περιορισμούς του μυαλού σας

Διώξτε μακριά τις σκέψεις σας ότι δεν είστε ικανοί να κάνετε οτιδήποτε υπάρχει στο νου σας. Μην σκέφτεστε τι νομίζετε ότι μπορείτε ή δεν μπορείτε να κάνετε, τι είναι δυνατό και τι αδύνατο. Από εδώ και μπρος, μην επιτρέψετε ξανά στον εαυτό σας να περιορίσει τις δυνατότητες σας, γιατί θα είστε πάντα κολλημένοι στο λάθος σημείο. Ανοίξτε τους ορίζοντες σας και πετάξτε!

"Πείτε "όχι" στη γκρίνια

Εγκαταλείψτε την ανάγκη σας να παραπονιέστε για τόσα πολλά πράγματα καθημερινά. Για ανθρώπους, καταστάσεις, γεγονότα που σας έκαναν δυστυχισμένους, λυπημένους και κατηφείς. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε έτσι και καμιά περίσταση δεν μπορεί να σας δημιουργήσει αυτά τα συναισθήματα αν δεν το επιτρέψετε εσείς. Δεν είναι οι καταστάσεις που υποδαυλίζουν αυτά που νιώθετε, αλλά ο τρόπος που επιλέγετε να βλέπετε τα πράγματα. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχει η θετική σκέψη απέναντι στα πράγματα.

Πείτε "όχι" στην κριτική

Ξεφορτωθείτε το κομμάτι του εαυτού σας που ζει και τρέφεται από την κριτική που ασκεί σε ανθρώπους που είναι απλώς διαφορετικοί από εσάς ή από ό,τι περιμένατε να εξελιχθούν. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, κι όμως στη βάση μας είμαστε όλοι ίδιοι. Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, όλοι θέλουμε να αγαπάνε και μας αγαπήσουν κι όλοι θέλουμε να μας καταλαβαίνουν οι συνάνθρωποί μας. Όλοι κάτι αναζητάμε στη ζωή κι όλοι κάτι ευχόμαστε, γι αυτό ας μην κρίνετε κανέναν, γιατί κάποιος άλλος θα βρεθεί να κρίνει εσάς.

Πείτε "όχι" στον εντυπωσιασμό

Σταματήστε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να εντυπωσιάσετε τους άλλους και να παριστάνετε ότι είστε κάτι που δεν είστε για να κάνετε τους άλλους να σας συμπαθήσουν. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Τη στιγμή που θα σταματήσετε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να γίνετε κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είστε, όταν θα ρίξετε όλες τις μάσκες, τότε θα αποδεχτείτε ουσιαστικά τον εαυτό σας και θα καταλάβετε ότι οι άνθρωποι πρέπει να σας αγαπούν για τον πραγματικό σας εαυτό, όχι για έναν ιδανικό μεν, αλλά ψεύτικο εαυτό που τους παρουσιάζετε.

Πείτε "όχι" στην αντίσταση προς τις αλλαγές

Οι αλλαγές είναι καλές, μας βοηθούν να προχωρήσουμε μπροστά, ακόμα και αν στην αρχή φαίνονται επώδυνες και δύσκολες. Οι αλλαγές όμως μας οδηγούν να βελτιώσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των ανθρώπων που μας περιβάλλουν. Συνεπώς, ακολουθήστε το ένστικτό σας, αγκαλιάστε τις αλλαγές, μην αντιστέκεστε σε αυτές και θα ανακαλύψετε το πραγματικό νόημά τους.

Πείτε "όχι" στις ταμπέλες

Σταματήστε να βάζετε ταμπέλες στους ανθρώπους, στα πράγματα και στα γεγονότα που δεν καταλαβαίνετε, λέγοντας ότι είναι περίεργα ή διαφορετικά. Αντί αυτού, προσπαθήστε να διευρύνετε τους ορίζοντές σας δειλά δειλά. Άλλωστε, το μυαλό δουλεύει καλύτερα όταν είναι ανοιχτό.

Πείτε "όχι" στους φόβους

Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που έχετε δημιουργήσει στο μυαλό σας. Διορθώστε τις λάθος αντιλήψεις που έχετε για τα πράγματα μέσα σας και θα δείτε τρομερές αλλαγές και στους εξωτερικούς παράγοντες που σας επηρεάζουν, γιατί πλέον δεν θα σας φοβίζει τίποτα.

Πείτε "όχι" στις δικαιολογίες

Αφήστε κατά μέρους τις δικαιολογίες, γιατί δεν τις χρειάζεστε πια. Πολλές φορές περιορίζουμε τους εαυτούς μας, καθώς προβάλλουμε συνεχώς δικαιολογίες. Αντί να ψάχνουμε πώς θα βελτιώσουμε τον εαυτό μας μεγαλώνοντας, λέμε ψέματα ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό, χρησιμοποιώντας όλες τις δικαιολογίες που μπορεί κανείς να σκεφτεί, δικαιολογίες που στο 99,9% δεν είναι αληθινές.

Πείτε "όχι" στα φαντάσματα του παρελθόντος

Είναι δύσκολο, φυσικά και είναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε από το παρελθόν, πόσο μάλλον αν το παρόν μας φαίνεται δύσκολο και το μέλλον τρομακτικό. Ωστόσο, ας θυμηθούμε ότι το παρόν είναι στην ουσία το μόνο πράγμα που έχουμε, γιατί το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει χτυπήσει ακόμα την πόρτα. Επίσης, το παρελθόν που τόσο επιζητάτε και επικαλείστε δεν ήταν ονειρικό όταν ήταν η καθημερινότητά σας. Γι' αυτό σταματήστε να παραπλανάτε τον εαυτό σας. Δηλώστε παρών σε ό,τι κι αν συμβαίνει τώρα στη ζωή σας, χαρείτε την παρούσα στιγμή, γιατί έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι ένα ταξίδι κι όχι απλώς ένας προορισμός. Έχετε στο νου σας μια ξεκάθαρη εικόνα του μέλλοντος που επιθυμείτε, αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε το παρόν σαν να μην υπάρχει αύριο!

Πείτε "όχι" στην προσκόλληση

Η έννοια της προσκόλλησης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην προσκολλάται κανείς στα πράγματα, στους ανθρώπους, στα μέρη, στο χρόνο. Ωστόσο, τη στιγμή που θα αποκολληθείτε από όλα αυτά και θα μάθετε να ζείτε ελεύθεροι από παντός είδους εξαρτήσεις και προσκολλήσεις, θα μάθετε να αγαπάτε πραγματικά, μιας και αυτές οι δυο έννοιες δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Η προσκόλληση συνδέεται με το φόβο, την αγωνία που μας κυριεύει να μην χάσουμε όλα όσα θεωρούμε πολύτιμα, που στην ουσία όμως δεν είναι. Από την άλλη μεριά, η αγάπη, η πραγματική αγάπη είναι αγνή, ευγενής και ανιδιοτελής, γιατί όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος και προσκόλληση. Διαχωρίζοντας αυτά τα δυο και ζώντας απαλλαγμένοι από την προσκόλληση, θα είστε πραγματικά ευτυχισμένοι, ήρεμοι, ψύχραιμοι και ανεκτικοί. Θα μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τα πάντα χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, κι αυτή είναι μια κατάσταση που δεν περιγράφεται με λόγια.

Πείτε "όχι" στο να ζείτε τη ζωή που θέλουν οι άλλοι για εσάς

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που δεν ζουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν, αλλά τη ζωή που θέλουν οι γύρω τους για αυτούς. Ζουν σύμφωνα με τις απόψεις των γονιών, των δασκάλων, των φίλων, των συντρόφων τους, αγνοώντας τα δικά τους θέλω και τις δικές τους επιθυμίες. Δεν ακούν τη φωνή της καρδιάς τους που φωνάζει, γιατί είναι πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να ικανοποιήσουν όλους τους άλλους, ζώντας σύμφωνα με τις προσδοκίες των τρίτων κι όχι τις δικές τους. Ξεχνούν τι είναι αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους, αυτό που θέλουν πραγματικά, αυτό που χρειάζονται και τελικά φτάνουν να ξεχνούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ξυπνήστε! Ζούμε μια φορά και η ζωή που ζούμε πρέπει να είναι δική μας κι όχι των άλλων. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και ζήστε την όπως εσείς θέλετε!

Πηγή: news.gr https://www.o-klooun.com/

Αυτοβελίωση

Καμπουριασμένοι ώμοι, θλιμμένο βλέμμα, αποφυγή επικοινωνίας· δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε πότε ένας φίλος, ένας συγγενής ή ένας συνάδελφος περνά μια δύσκολη μέρα. Το δύσκολο είναι άλλο: να ξέρουμε τι να πούμε.

Η ενσυναίσθηση μπορεί να μας βγαίνει φυσικά, αλλά χάνεται στη μετάφραση, ειδικά στις συζητήσεις. Πολύ συχνά, βιαζόμαστε να προσφέρουμε «επιφανειακές» συμβουλές ή παρηγορητικά λόγια, όλα σε μια προσπάθεια να κάνουμε τον άλλο να νιώσει καλύτερα.

Αλλά αυτό που ο άλλος χρειάζεται πραγματικά είναι κάποιον που θα ακούει χωρίς κριτική ή σχολιασμό. Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να νιώθουμε και να σχετιζόμαστε με έναν άλλο άνθρωπο. Θέτοντάς το απλά: όταν ένας άνθρωπος μας συμπεριφέρεται με τον τρόπο που θα θέλαμε να μας συμπεριφέρεται, αυτό είναι ενσυναίσθηση.

4 απαραίτητα βήματα για να εκφράζουμε ενσυναίσθηση σε έναν φίλο που το χρειάζεται
1. Δείχνουμε ότι αντιλαμβανόμαστε πως παλεύουν με κάτι
Αναγνωρίστε την δυσκολία του άλλου και δείξτε του ότι μπορείτε να αντιληφθείτε τι περνάει. Ξεκινήστε με ένα απλό «Γεια σου, είσαι καλά;» ή «Φαίνεται να είσαι ανήσυχος για κάτι». Αφού σας πει ότι δυσκολεύεται, μπορείτε να συνεχίσετε λέγοντας «Κι εγώ δεν νιώθω πολύ καλά» ή «Είναι μια δύσκολη περίοδος και για εμένα».

2. Ρωτάμε: «Μπορείς να με βοηθήσεις να καταλάβω;»
Αυτή η φράση στέλνει το μήνυμα ότι δεν προσπαθούμε να διορθώσουμε τη ζωή του, αλλά ότι ενδιαφερόμαστε και θέλουμε να ακούσουμε περισσότερα. Για παράδειγμα, αν ένας φίλος παραπονεθεί ότι νιώθει παραγκωνισμένος στην εργασία, ρωτήστε «Μπορείς να με βοηθήσεις να καταλάβω τι σε κάνει να νιώθεις ότι οι άλλοι λαμβάνουν περισσότερη αναγνώριση από εσένα;»

3. Μοιραζόμαστε μια παρατήρηση
Πείτε του κάτι που έχετε παρατηρήσει ότι θα μπορούσε να είναι βοηθητικό. Σε έναν φίλο που για παράδειγμα νιώθει παραγκωνισμένος στην εργασία πείτε: «Έχεις αναφέρει μια συνάδελφο, την Ελένη, η οποία σε επαινεί για όσα έχεις καταφέρει στη θέση που έχεις. Θύμισέ μου τι σου είπε» ή «Ολόκληρο το πρόσωπό σου φωτίζεται κάθε φορά που μιλάς για το πώς κατέληξες σε αυτό το πεδίο. Ίσως να διοχετεύσεις και στην εργασία σου με κάποιο τρόπο τον ίδιο ενθουσιασμό;». Το σημαντικό είναι εκείνος να θυμηθεί όλα τα θετικά του χαρακτηριστικά, όχι να τον γεμίσουμε εμείς με κενά κοπλιμέντα.

4. Προσφέρουμε μια εναλλακτική οπτική
Αν είναι δυνατόν, βρείτε ένα παράδειγμα – από τη ζωή σας ή ενός άλλου ατόμου – για ένα παρόμοιο δίλημμα. Η ενσωμάτωση ενός τέτοιου παραδείγματος θα βοηθήσει στο να σας ακούσει προσεκτικότερα το άτομο. Προσέξτε όμως να αναφέρετε στο τέλος ότι «δεν ξέρω αν είναι το ίδιο ή αν σε βοηθά ως παράδειγμα, αλλά ένιωσα ότι ήταν καλό να το μοιραστώ μαζί σου».

Στη συνέχεια, μπορείτε να αποφασίσετε τι θα κάνετε μετά – αν θα συνεχίσετε την συζήτηση, θα πάτε για μία βόλτα ή θα αλλάξετε το θέμα – αναλόγως της απάντησής του. Βεβαιωθείτε ότι θα ρωτήσετε ξανά μετά από λίγο πώς είναι. Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι κάθε συζήτηση είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε, να δώσουμε χώρο και να προσφέρουμε μια ενσυναισθητική απάντηση.

Πηγή:

ideas.ted.com/4-easy-ways-to-express-empathy-in-your-next-conversation

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση


Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ονειροπολώντας, βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματά μας. Ήξερες πως ο εγκέφαλος δουλεύει περισσότερο όταν αφηνόμαστε στις σκέψεις μας, παρά όταν ακολουθούμε τη ρουτίνα; Το μυστικό είναι να ονειροπολείς, αλλά όχι να χαζεύεις.

Αντίθετα με την αντίληψη ότι η ονειροπόληση είναι τεμπελιά, πρόσφατη έρευνα στο παν/μιο British Columbia του Καναδά, έδειξε πως όταν αφήνουμε το μυαλό μας να περιπλανιέται ενεργοποιούνται τα μέρη του εγκεφάλου που βρίσκουν λύσεις σε προβλήματα!

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η παρεξηγημένη ονειροπόληση είναι μια σημαντική νοητική κατάσταση, κατά την οποία ασυνείδητα στρέφουμε τη σκέψη μας από τα τετριμμένα της στιγμής σε σοβαρότερα θέματα της ζωής μας.

Μπορεί να μην καταφέρνουμε τον άμεσο στόχο - π.χ. να διαβάσουμε το βιβλίο ή να προσέξουμε μια διάλεξη - αλλά το μυαλό μπορεί να αξιοποιεί αυτό τον χρόνο για να ασχοληθεί με πιο σημαντικά πράγματα, όπως το πως θα αναβαθμιστούμε στη δουλειά ή πως θα καλυτερέψουμε τις προσωπικές μας σχέσεις. Και αυτά είναι πολύ καλά νέα, αν σκεφτείς ότι μπορεί να περνάμε το ένα τρίτο της ζωής μας ονειροπολώντας (ξύπνιοι), σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες.

Αληθινά όνειρα
Εκτός του ότι αυξάνει τη δημιουργικότητα, αφού όσο αφήνουμε το μυαλό μας ελεύθερο, τόσες περισσότερες λύσεις βρίσκει, η ονειροπόληση μας βοηθάει να:

1. Σχεδιάσουμε το μέλλον. Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας πιθανές μελλοντικές καταστάσεις μπορούμε να σχεδιάσουμε τις αντιδράσεις μας κι έτσι βελτιώνεται η αποδοτικότητά μας. Έχοντας πάνω κάτω σκεφτεί τις εναλλακτικές ενώ ονειροπολούμε, μπορούμε να πάρουμε γρηγορότερα αποφάσεις στην πραγματική ζωή. Είναι σα να προβάρουμε το μέλλον.

2. Μάθουμε από τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες μας. Όταν φανταζόμαστε τι θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει διαφορετικά σε μια περίπτωση που τα καταφέραμε ή που χάσαμε το παιχνίδι στην πραγματική ζωή, στην ουσία μαθαίνουμε να καταστρώνουμε στρατηγικές που θα μας χρησιμέψουν στο μέλλον σε παρόμοιες περιστάσεις. Επιπλέον, με την ονειροπόληση μπορούμε να ξαναπαίζουμε παρελθοντικές εμπειρίες στο μυαλό μας από διαφορετικές οπτικές γωνίες, ιδίως σε περιπτώσεις που δεν είχαμε το χρόνο να επεξεργαστούμε ένα γεγονός την στιγμή που συνέβη.

3. Ισορροπήσουμε συναισθηματικά. Όταν π.χ. ξανασκεφτόμαστε μια εμπειρία μας, μπορούμε να νιώσουμε καλύτερα ή και χειρότερα, αναλόγως με το πόσο λογικά θα καταφέρουμε να την ερμηνεύσουμε. Ακόμα και ο φόβος για κάτι που έπεται, μπορεί να μειωθεί αν κάποιος που ονειροπολεί βλέπει τον εαυτό του να τα καταφέρνει, ή να αυξηθεί αν οραματίζεται πως θα αποτύχει.

Υπάρχουν 2 είδη ονειροπόλησης και, όπως φαίνεται, το ένα είναι πολύ καλύτερο από το άλλο:

- Ασυνείδητη: Το άτομο ονειροπολεί χωρίς να το συνειδητοποιεί κι έτσι χάνει όλες τις σκέψεις που θα τον βοηθούσαν στην πραγματική ζωή.

- Συνειδητή: Το άτομο ξέρει ότι ονειροπολεί και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί θα μπορέσει να αναγνωρίσει το φλας που θα ανάψει ξαφνικά στο μυαλό του και να το αξιοποιήσει.

Και τελικά, αυτή είναι η τεράστια διαφορά μεταξύ κάποιου που ονειροπολεί και κάποιου που απλώς χαζεύει.

Πηγή: livit.gr https://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/to-na-oneireyesai-ksypnios-einai-texni

Αυτοβελίωση

Ένα από τα πιο κοινότυπα διλήμματα, που μας μαρκάρουν από την ώρα που θα γεννηθούμε είναι εκείνου του θέλω-πρέπει.

Ποιος δε θυμάται τη μαμά του, να του απαγορεύει παγωτό Γενάρη μήνα, γιατί δεν πρέπει; Ποιος δε σας ρώτησε, μα τι θέλεις επιτέλους στη ζωή σου, ή ποιος δε σας είπε κάνε εκείνο ή το άλλο; Όλοι καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους ερωτήματα συνεχώς και αδιαλείπτως.

Πόσα θέλω μας θυσιάστηκαν στο βωμό των πρέπει και πόσες επιταγές της λογικής καταποντίστηκαν από επιθυμίες; Άπειρα.

Τι είναι τελικά το σωστό; Ποιος είναι εκείνος ο δρόμος, που θα μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους και θα μας κάνει να νιώθουμε γεμάτοι και πλήρεις;

Το πρώτο βήμα είναι σίγουρα η αυτογνωσία. Το να ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι, οι στόχοι σου, οι πόθοι σου και ότι άλλο μπορεί να υπάρχει στο μυαλό, πρέπει να είναι ξεκάθαρα. Είναι το πιο σημαντικό για τη μετέπειτα αποδοχή ή απόρριψη των σχεδίων σου. Διότι άμα δε ξέρεις, τι θες, θα επικρατεί χάος μέσα σου και το χάος φέρνει μπλεξίματα.

Μόνο αν τα βρεις εξάλλου, θα μπορείς να τα υποστηρίξεις. Τότε θα ξέρεις, ποιες θα είναι οι κατάλληλες κινήσεις που θα πρέπει να κάνεις, για να τα ολοκληρώσεις. Επίσης, για να το αποδεχτεί το περιβάλλον σου, πρέπει να είσαι εσύ εκείνος, που θα τα υποστηρίξεις μέχρι τέλους. Να τα δηλώνεις σθεναρά και να μην επηρεάζεσαι από φίλους ή οικογένεια.

Το να άγεσαι και φέρεσαι από τις περιστάσεις και τις συνθήκες, θα σε αποπροσανατολίσει από τους στόχους σου και στο τέλος θα βρεθείς με άδεια χέρια. Να τολμήσεις να γίνεις ηθοποιός, ακόμα κι αν οι δικοί σου περιμένουν να αναλάβεις το δικηγορικό τους γραφείο. Να πας να του εξομολογηθείς τον έpωτά σου ακόμα κι αν είναι με άλλη. Ο τολμών νικά λένε και δεν έχουν άδικο.

Αν ζήσεις μια ζωή μακρυά από τα θέλω σου, θα ζήσεις μια ξένη ζωή. Μια ζωή που δε σου ανήκει χτισμένη σε όνειρα και βλέψεις άλλων. Δεν υπάρχει χειρότερο από το να ξυπνήσεις μια μέρα και να συνειδητοποιήσεις, πως η ζωή σου είναι ένα κράμα επιθυμιών των άλλων και δειλίας να αντιταχθείς σε διάφορες προτροπές και διαταγές. Ζωή έχει μία και είναι πολύ κρίμα να τη ζούμε διαφορετικά από ότι θέλουμε.

Ακόμα κι αν φας τα μούτρα σου, ακόμα κι αν τα πράγματα δεν έρθουν ρόδινα, ακόμα κι αν αποδειχθούν λανθασμένες οι επιλογές σου, θα είναι κατά δικές σου και τα παθήματά σου θα γίνουν τα καλύτερα μαθήματά σου. Μόνο πείρα και γνώση φέρνουν οι αποτυχίες και όχι χασούρα.

Να ζείτε όπως θέλετε λοιπόν, μακρυά από πρέπει και από ότι μπορεί να ορίζει η θέση σας, η δουλειά σας, οι γονείς σας.

Να ζείτε για πάρτη σας και να ζείτε τολμηρά. Μόνο τότε έχει αξία να ζεις.

Της Εύας Αροτσίδου

πηγή : awakengr.com https://www.newside.gr/

Αυτοβελίωση

Στη ζωή είναι όλα σχετικά με το να αρπάζεις τις ευκαιρίες. Έχει να κάνει με το να πραγματοποιείς αυτό που αρχικά σκέφτηκες ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να κάνεις. Έχει να κάνει με το να είσαι λίγο τρελός, να ακολουθείς την καρδιά σου και να μην ανησυχείς για την κάθε λεπτομέρεια που σκέφτεται ο καθένας. Και πάνω από όλα, έχει να κάνει με το να μάθεις να αγαπάς αυτό που είσαι και αυτά που έχεις.


Ορίστε 12 πράγματα που πρέπει να αρχίσεις να νοιάζεσαι κατά το ταξίδι σου προς τα εμπρός.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την δική σου ευτυχία.

Είναι σημαντικό να κάνεις τους ανθρώπους ευτυχισμένους, αλλά πρέπει να ξεκινήσεις με τον εαυτό σου. Οι ανάγκες σου προέχουν. Μερικές φορές χανόμαστε προσπαθώντας να ζήσουμε τις ζωές μας για κάποιον άλλο, προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους ή προσπαθώντας να κάνουμε πράγματα απλά για να εντυπωσιάσουμε τους άλλους. Αλλά πρέπει να ζήσεις, να κάνεις και να αγαπήσεις έτσι ώστε ΕΣΥ να είναι ευτυχισμένος. Επειδή, όταν έρχεται η στιγμή, οι σχέσεις μπορεί να τελειώσουν σε μια στιγμή, αλλά θα ζεις με τον εαυτό σου για την υπόλοιπη ζωή σου. Θυμήσου, είναι δυνατό να φροντίζεις τις δικές σου ανάγκες ενώ ταυτόχρονα νοιάζεσαι και για τους ανθρώπους γύρω σου. Και εφόσον οι ανάγκες σου πληρούνται, κατά πάσα πιθανότητα θα είσαι πολύ πιο ικανός να βοηθήσεις αυτούς που σε χρειάζονται περισσότερο.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για τους στόχους και τα όνειρα σου.

Αν θέλεις να ξέρεις που βρίσκεται η καρδιά σου, κοίτα που πηγαίνει το μυαλό σου όταν περιπλανιέται. Όπως είπε και ο Steve Jobs κάποτε, «Ο χρόνος σου είναι περιορισμένος, για αυτό μην τον σπαταλάς ζώντας την ζωή κάποιου άλλου. Μην παγιδεύεσαι σε δόγματα, στα οποία ζεις με τα αποτελέσματα της σκέψης των άλλων ανθρώπων. Μην αφήνεις τον θόρυβο από τις απόψεις των άλλων να πνίξουν την εσωτερική σου φωνή, καρδιά και διαίσθηση. Κατά κάποιο τρόπο, αυτά ξέρουν ήδη τι πραγματικά θέλεις να γίνεις. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.»

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς επενδύεις τον χρόνο σου κάθε μέρα.


Μπορεί να μην υπάρχει αύριο, όχι για όλους. Αυτή τη στιγμή, κάποιος στον κόσμο σχεδιάζει κάτι για αύριο χωρίς να συνειδητοποιεί ότι πρόκειται να πεθάνει σήμερα. Αυτό είναι λυπηρό, αλλά αληθινό. Για αυτό ξόδεψε τον χρόνο σου σοφά και κάνε μια παύση αρκετή ώστε να το εκτιμήσεις. Θυμήσου, αυτό που κάνεις κάθε μέρα έχει μεγαλύτερη σημασία από αυτό που κάνεις μια στο τόσο. Χρησιμοποίησε ένα σύστημα διαχείρισης χρόνου για να ελέγχεις τα γεγονότα, αντί να έχεις να γεγονότα να σε ελέγχουν. Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο για να φτάσεις εκεί που θέλεις, αλλά αν το σκεφτείς για μια στιγμή, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν βρίσκεσαι ποια εκεί που ήσουν. Μην σταματάς – συνέχισε. Πλησιάζεις όλο και περισσότερο κάθε μέρα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς και τι σκέφτεσαι.

Στις στιγμές ηρεμίας, τι σκέφτεσαι; Πόσο μακριά έχεις φτάσει ή πόσο μακριά πρέπει να πας; Οι δυνάμεις σου και οι αδυναμίες σου; Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί ή το χειρότερο που μπορεί να έρθει; Σε κάποιες στιγμές ηρεμίας, δώσε προσοχή στην εσωτερική σου ομιλία. Επειδή ίσως, απλά ίσως, το μόνο πράγμα που χρειάζεται να αλλάξει για να μπορέσεις να νιώσεις περισσότερη ευτυχία, περισσότερη αγάπη και περισσότερη ζωτικότητα, είναι ο τρόπος σκέψης σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς περιποιείσαι τον εαυτό σου.

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο κοντινή και πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ. Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι σε αγαπάει απλά όπως είσαι και ότι έχει σημασία το πώς νιώθεις και σκέφτεσαι; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι έκανες καλή δουλειά; Πότε ήταν η τελευταία φορά που «κάποιος» ήταν ΕΣΥ; Ο τρόπος που φέρεσαι στον εαυτό σου θέτει το πρότυπο για τους άλλους. Πρέπει να αγαπάς το ποιος είσαι, αλλιώς κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει. Και όταν είσαι πραγματικά άνετος με το ίδιο σου το δέρμα, δεν θα σε συμπαθούν όλοι, αλλά δεν πρόκειται να σε νοιάζει καθόλου.


Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς συμπεριφέρεσαι στους άλλους.

Ζήσε έτσι ώστε οι άνθρωποι γύρω σου όταν σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα. Ξεκίνα να παρατηρείς τι σου αρέσει στους άλλους και πες τους το. Έχοντας μια εκτίμηση για το πόσο καταπληκτικοί είναι οι άνθρωποι γύρω σου, οδηγεί σε καλά μέρη – παραγωγικά, ειρηνικά μέρη. Για αυτό, να είσαι ευτυχής για αυτούς που κάνουν πρόοδο. Ότι δίνεις παίρνεις και αργά ή γρήγορα οι άνθρωποι για τους οποίους πανηγυρίζεις θα αρχίσουν να πανηγυρίζουν για σένα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς οι άλλοι σε αντιμετωπίζουν.

Επέλεξε τις σχέσεις σου σωστά. Το να είσαι μόνος δεν θα σου προκαλέσει τόση πολλή μοναξιά όσο το να είσαι σε λάθος σχέση. Αν δεν εκτιμάς τον εαυτό σου και δεν τον φροντίζεις, τότε εσύ σαμποτάρεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να περνάς τον χρόνο σου με ανθρώπους που σου ρουφάνε την ευτυχία. Αγάπα τους ανθρώπους που σου συμπεριφέρονται σωστά και απομακρύνσου από αυτούς που δεν το κάνουν.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την υγεία σου.

Ασκήσου για να είσαι σε φόρμα, όχι κοκαλιάρης. Φάε για να θρέψεις το σώμα σου. Και πάντα να αγνοείς τους χαιρέκακους, αυτούς που αμφιβάλλουν για σένα και μη υγιή παραδείγματα που κάποτε σε έθρεφαν. Για να βγάλεις το καλύτερο σου, πρέπει να δώσεις στο σώμα σου τα καύσιμα που χρειάζεται. Πέτα τα σκουπίδια από την κουζίνα σου και γέμισε την με φρέσκα φαγητά. Τρέξε, κολύμπα, κάνε ποδήλατο, περπάτα… απλά κινήσου! Η καλή υγεία είναι απαραίτητη για να έχεις ενέργεια, αντοχή και προοπτικές για να αντιμετωπίσεις τους στόχους και τα όνειρα σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την εκπαίδευση και την προσωπική σου ανάπτυξη.

Η επίτευξη ανώτερης συνείδησης προέρχεται από τη δέσμευση σου για προσωπική ανάπτυξη. Είσαι ένα εντελώς διαφορετικό άτομο σε σχέση με αυτό που ήσουν πέρυσι. Η επόμενη χρονιά θα είναι διαφορετική. Το πόσο θα ωριμάσεις και ποιος θα γίνεις, εξαρτάται από εσένα. Αλλά θυμήσου, η απόκτηση γνώσης δεν σημαίνει ότι ωριμάζεις. Η ωρίμανση συμβαίνει όταν αυτά που ξέρεις αλλάζουν το πώς ζεις.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το να κάνεις το καλύτερο που ΕΣΥ μπορείς.

Μην ανησυχείς για το τι κάνουν οι άλλοι καλύτερα από εσένα. Συγκεντρώσου στο να σπας τα δικά σου ρεκόρ κάθε μέρα. Η επιτυχία είναι μια μάχη ανάμεσα σε ΕΣΕΝΑ και τον ΕΑΥΤΟ σου μόνο. Και ότι και να κάνεις, αρνήσου να μειώσεις τα πρότυπα σου για να είσαι ίσα με αυτούς που αρνούνται να ανεβάσουν τα δικά τους.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για όλα τα υπέροχα πράγματα που έχεις τώρα.

Μάθε να εκτιμάς τα πράγματα που έχεις πριν οι δυνάμεις σε αναγκάσουν να εκτιμήσεις τα πράγματα που είχες κάποτε. Άσχετα με το πόσο καλά ή άσχημα είσαι, ξύπνα κάθε μέρα ευγνώμων για τη ζωή σου. Κάποιος, κάπου αλλού παλεύει απεγνωσμένα για την δική του. Αντί να σκέφτεσαι για το τι χάνεις, προσπάθησε να σκέφτεσαι για αυτά που έχεις και χάνουν όλοι οι άλλοι.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για αυτή τη στιγμή που ονομάζουμε «ζωή».

Όταν είδα πρόσφατα τα βραβεία Grammy, συνειδητοποίησα ότι πολλοί από τους ομιλητές μουσικούς όταν δέχονταν ένα βραβείο έλεγαν κάτι σαν αυτό: «Αυτό σημαίνει τόσα πολλά για εμένα. Όλη μου την ζωή περίμενα αυτή τη στιγμή.» Αλλά η αλήθεια είναι ότι ολόκληρη η ζωή μας έχει οδηγήσει στην κάθε στιγμή. Σκέψου αυτό για ένα λεπτό. Κάθε πράγμα που έχεις περάσει στην ζωή, κάθε πτώση, κάθε σήκωμα, τα πάντα ανάμεσα σε αυτές τις στιγμές, σε έχει οδηγήσει σε αυτή τη στιγμή τώρα. Αυτή η στιγμή είναι ανεκτίμητη και είναι η μόνη στιγμή που είναι εγγυημένη σε σένα. Αυτή η στιγμή είναι η «ζωή» σου. Μην την χάσεις.

Πηγή: dailyarticle.gr https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

 

Το Gaslighting είναι ένας όρος παγκόσμια διαδεδομένος που αναφέρεται σε μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης κατά την οποία χρησιμοποιείται ο χειρισμός, σε τέτοιο βαθμό που ο αυτός που τον υφίσταται, μπορεί να αμφισβητήσει την πραγματικότητά του έως και την ίδια του την ύπαρξη. Ουσιαστικά, φυτεύονται αμφιβολίες μέσα στο μυαλό και την ψυχή του αναφορικά με τις δυνατότητές του και την ψυχική του κατάσταση με αποτέλεσμα να μην εμπιστεύεται την ίδια του την κρίση και τη λογική.

Ο όρος αυτός δόθηκε με αφορμή ένα θεατρικό έργο του 1938 με τίτλο Gaslight, γραμμένο από τον Πάτρικ Χάμιλτον. Το έργο αυτό αποτελεί ένα κλασικό ψυχολογικό θρίλερ και έχει ως θέμα του την ψυχολογική κακοποίηση που προκαλεί ένας άνδρας στη σύζυγό του. Το έργο αυτό έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο 2 φορές σε Αγγλική και Αμερικάνικη παραγωγή. Όπως ο πρωταγωνιστής του έργου έτσι και οι θύτες, προκαλούν διάφορες καταστάσεις με σκοπό να αποπροσανατολίσουν τα θύματά τους και να τα κάνουν να πιστεύουν πως χάνουν τα λογικά τους ώστε να είναι πλήρως εξαρτημένα άτομα σε εκείνους· υποχείριά τους.

Level Up! – 300 πρακτικοί τρόποι να εκτοξευθείς! | Έντυπη Έκδοση
€16,00

Το Self-Gaslighting τώρα, είναι εκείνη η ψυχολογική κακοποίηση που διαπράττουμε εμεις οι ίδιοι στον εαυτό μας χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε τις περισσότερες φορές. Πρακτικά παίρνουμε το έναυσμα από τους άλλους και τον τρόπο με τον οποίο μας φέρονται κι εμείς εκεί ανάβουμε τον δικό μας πυρσό βάζοντας μια καινούργια, προσωπική φωτιά στον εαυτό μας.

Φράσεις όπως «Στην πραγματικότητα δεν εννοούσε αυτό που νόμιζα ότι εννοούσε, το παρεξήγησα», «Ίσως να μην ήταν και τόσο άσχημα», «Δε με πιστεύουν επειδή δεν αξίζω την εμπιστοσύνη των άλλων», «Θα έπρεπε να το έχω ξεπεράσει και να μην κουβαλάω μέχρι σήμερα τον αντίκτυπο από αυτό το γεγονός» είναι κόκκινα φανάρια που θα έπρεπε να μας εφιστούν την προσοχή και να μας υποψιάσουν σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας.

Όλη αυτή η κατάσταση προκαλεί διάσπαση της προσωπικότητας μας χωρίζοντας στα 2 τα συναισθήματα που τρέφουμε. Από τη μία, αναγνωρίζουμε σε ένα βαθμό γιατί αισθανόμαστε με τον τρόπο που αισθανόμαστε, από την άλλη μεταφέρουμε μια ευθύνη στον εαυτό μας, κατηγορώντας τον γι’ αυτό. Δείχνοντας του ότι δε θα έπρεπε να υφίστανται αυτά τα συναισθήματα. Το δύσκολο σε αυτού του είδους την κακοποίηση, είτε προέρχεται από άλλους είτε την προκαλούμε εμείς στον εαυτό μας, είναι πως δεν αφήνει σημάδια. Σημάδια από αυτά που αναγνωρίζουμε στο σώμα μας. Δεν είναι τίποτα ορατό από το πέρασμά της, καμία μελανιά και κανένας μώλωπας δεν καταδεικνύει το βάρος του πόνου και της αγριότητας. Όσο πιο αόρατες είναι οι πληγές κάποιου τόσο πιο εύκολη οι αμφισβήτησή τους. Όταν ακόμη κι εμείς οι ίδιοι δε βλέπουμε καν τα σημάδια, μπορεί να πιστέψουμε στο τέλος πως δεν υπάρχουν!

Για να μπορέσουμε να δώσουμε ένα τέλος στο Self-Gaslighting θα πρέπει αρχικά να δώσουμε την ευκαιρία στο εαυτό μας να αποβάλλει την ευθύνη του τραύματος που κουβαλάει. Δε φταίει το θύμα για την κακοποίηση που υπέστη (όποιας μορφής) κι όχι, δε θα μπορούσε να την είχε αποφύγει αν ήταν καλύτερο παιδί, αν πρόσεχε περισσότερο στον δρόμο, αν αντιμιλούσε λιγότερο ή τέλος πάντων αν έκανε κάτι διαφορετικά. Αυτή η αίσθηση είναι που μας κάνει να ενοχοποιούμε συνεχώς τον εαυτό μας, λες και δεν ήταν αρκετή τόση ξένη κακοποίηση.

Όταν αναγνωρίσουμε ότι δε φταίμε, τότε μπορούμε πιο εύκολα να αποδεχτούμε και τα αρνητικά μας συναισθήματα χωρίς να μειώνουμε την αξία τους. Η παραδοχή και η αναγνώριση μάς πάνε ένα βήμα πιο κοντά στην αποτίναξη της ενοχής από τους ήδη κατακουρασμένους ώμους μας.

Συντάκτης: Μαρία Αθανασοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Αυτοβελίωση

Περπάτησα το δρόμο απαλλαγμένη από τους φόβους που κουβαλούσα σε όλη μου τη ζωή. Προς έκπληξή μου, λίγο πιο κάτω βρήκα όλους όσους αγαπούσα..

ΙΩΑΝΝΑ ΘΕΟΦΙΛΑΚΟΥ

Ξεκίνησα ένα ταξίδι. Ήμουν πολύ μικρή και είχα πολλές ανάγκες. Οι ανάγκες γέννησαν τους φόβους. Έτσι κι εγώ γέμισα μια τεράστια βαλίτσα με όλα όσα θα με προστάτευαν και θα κάλυπταν αυτές τις ανάγκες.

Έβαλα μέσα νερό και φαγητό. Έβαλα ρούχα και παπούτσια. Έβαλα την οικογένεια μου και τους φίλους μου. Έβαλα τον έρωτα και την μουσική. Ακόμη και τα έπιπλα και όλων των ειδών τις συσκευές. Ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς το χώρεσα μέσα στην βαλίτσα.

Για χρόνια κουβαλούσα την βαλίτσα παντού και την φύλαγα σαν τα μάτια μου. Καθώς άρχισα να μεγαλώνω, η κούραση γινόταν ανυπόφορη από αυτό το κουβάλημα. Η βαλίτσα όλο και βάραινε με νέα αποκτήματα που έπρεπε να φυλάω σαν τα μάτια μου γιατί αλλιώς…

Το αλλιώς δεν το είχα πολύ σκεφτεί ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι πως, ό,τι ωραίο υπήρχε στη ζωή μου, είχε γίνει βάρος καθώς έπρεπε συνεχώς να το κουβαλάω για να μην το χάσω. Είχα ταυτίσει την βαλίτσα μου με την ύπαρξη μου. Η ζωή μου εκδηλωνόταν μέσω όλων αυτών που είχα καταφέρει να κατοχυρώσω για να εξασφαλίσω την ευτυχία μου, διαφορετικά δεν μπορούσα να διακρίνω κάποιο νόημα.

Όλα όσα αγαπούσα τα είχα στριμώξει σαδιστικά εκεί μέσα, στερώντας τους την ελευθερία τους, μετατρέποντάς τα σε αποκτήματα. Οι φόβοι μου αντί να λιγοστεύουν, όλο και πλήθαιναν. Και η ευτυχία όλο και απομακρυνόταν.

Κάποια μέρα τα χέρια και τα πόδια μου δεν άντεξαν το βάρος και σωριάστηκα στο έδαφος. Η βαλίτσα με καταπλάκωσε και δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Ποιος να με σώσει τώρα; Η οικογένειά μου; Αφού βρίσκεται μέσα στη βαλίτσα! Οι φίλοι μου; Το ίδιο! Κανείς δεν λείπει από κει μέσα!

Δύο άγνωστοι που περνούσαν από το σημείο, με βοήθησαν να βγάλω από πάνω μου τη βαλίτσα και να αναπνεύσω πάλι. Δεν θυμάμαι καν τα πρόσωπά τους, αλλά μου είπαν πως η μόνη μου σωτηρία είναι να ελευθερωθώ από τους φόβους μου και να αποχωριστώ τη βαλίτσα μου. Αυτό ήχησε στα αυτιά μου σαν γλυκιά μελωδία. Αντί να αγχωθώ, καλωσόρισα επιτέλους τη στιγμή που θα την ξεφορτωνόμουν για τα καλά! Αφού με σήκωσαν από το έδαφος, έφυγαν παίρνοντας μαζί τους την βαλίτσα.

Βρέθηκα για πρώτη φορά μόνη μου. Τίποτα τριγύρω. Όλα είχαν χαθεί. Το σώμα μου άρχισε να καλωσορίζει το αληθινό του βάρος, χωρίς βαλίτσα. Μια απίστευτη ευφορία άρχισε να με διαπερνά. Κοίταξα γύρω μου και είδα την αληθινή διάσταση των πραγμάτων.

Σ’ αυτό το νέο τοπίο, το μάτι μου πήρε μία επιγραφή. Κατευθύνθηκα προς τα κει για να δω τι λέει.

“Πέρα από το φόβο”

Περπάτησα το δρόμο απαλλαγμένη όντως από τους φόβους και τα άγχη που κουβαλούσα σε όλη μου τη ζωή. Προς έκπληξή μου, λίγο πιο κάτω βρήκα όλους όσους αγαπούσα, ελεύθερους από τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις μου, να έχουν επιλέξει αυτοβούλως να περπατήσουν μαζί μου ελεύθερα και περήφανα.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Σοπενχάουερ – Αν έχει φτιάξει ένας Θεός αυτόν τον κόσμο, δεν θα ήθελα να είμαι αυτός ο Θεός
Επιμελείται η Καλλιόπη Παπαμιχαήλ


Νοιώθουμε τον πόνο, αλλά όχι και την έλλειψη του πόνου· -νοιώθουμε την έγνοια, αλλά όχι και την έλλειψή της· το φόβο, Αλλά όχι και τη σιγουριά. Νοιώθουμε τον πόνο και την επιθυμία, όπως νοιώθουμε και την πείνα και τη δίψα. Μόλις όμως εισακουστούν, τελειώνουν όλα, σαν την μπουκιά, που μόλις την καταπιούμε, παύει να υπάρχει για την αίσθησή μας.

Αυτά τα τρία μεγαλύτερα αγαθά της ζωής, υγεία, νιάτα και Ελευθερία, όσο καιρό τα κατέχουμε, δεν τα κατέχουμε ευσυνείδητα, και τα εκτιμούμε μόνο όταν τα χάσουμε, γιατί είναι και αρνητικά αγαθά. Τις ευτυχισμένες μέρες της περασμένης μας ζωής τις παρατηρούμε μόνο όταν αντικατασταθούν με μέρες οδύνης...—Όσο μεγαλώνουν οι απολαύσεις μας, τόσο πιο Αναίσθητοι γινόμαστε : η συνήθεια δεν είναι πια ευχαρίστηση. Απ’ αυτό και μόνο αυξάνεται η ικανότητά μας να υποφέρουμε· κάθε συνήθεια που καταργείται, προξενεί οδυνηρό συναίσθημα. Οι ώρες κυλούν τόσο πιο γρήγορα όσο πιο ευχάριστες είναι, και τόσο πιο αργά, όσο είναι πιο θλιβερές, γιατί το θετικό δεν είναι η απόλαυση, Αλλά η οδύνη, γιατί αυτής γίνεται αισθητή η παρουσία. Η ανία μας δίνει την έννοια του χρόνου, και η διασκέδαση μας την αφαιρει. Κι’ αυτό αποδείχνει πως η ύπαρξή μας είναι τόσο πιο ευτυχισμένη, όσο λιγότερο την αισθανόμαστε : γι’ αυτό, καλλίτερα θα ήταν να απαλλασσόμαστε απ’ αυτήν.

Δεν θα μπορούσαμε απόλυτα να φανταστούμε μια μεγάλη έντονη χαρά, αν δεν την διαδεχόταν μια μεγάλη δυστυχία: γιατί τίποτα δεν μπορεί να φτάσει σε μια κατάσταση γαλήνης και μόνιμης χαράς· το πολύ να καταφέρουμε να διασκεδάσουμε, και να ικανοποιηθούμε την ματαιοδοξία μας.

Έτσι, όλοι οι ποιητές αναγκάζονται να ρίχνουν τούς ήρωες τους σε καταστάσεις γεμάτες αγωνίες και βάσανα, για να μπορέσουν να τους απαλλάξουν πάλι απ’ αυτά και το δράμα και η επική ποίηση δεν μας δείχνουν άλλο από ανθρώπους που αγωνίζονται, πού υποφέρουν χιλιάδες βάσανα, και κάθε μυθιστόρημα μας δίνει για θέαμα τους σπασμούς και τους κλονισμούς της δύστυχης ανθρώπινης καρδιάς. Ο Βολταίρος, ο τυχερός Βολταίρος, αν και τόσο ευνοήθηκε από την φύση, σκέφτεται το ίδιο πράγμα μ’ εμένα, όταν λέει :

«Η ευτυχία δεν είναι παρά ένα όνειρο, ενώ Η οδύνη είναι πραγματική», και προσθέτει : «Αυτό το νοιώθω τώρα και ογδόντα χρόνια. Δεν ξέρω τίποτ’ άλλο παρά να καρτερώ, και να λέω μέσα μου πώς οι μύγες γεννιούνται για να τις τρώνε οι αράχνες, και οι άνθρωποι για να τούς τρώνε οι θλίψεις».

Αυτός ο κόσμος, τόπος σφαγής όπου αγωνιώδη και βασανισμένα όντα ζουν μόνο καταβροχθίζοντας το ένα το άλλο, όπου κάθε θήραμα γίνεται ζωντανός τάφος χιλιάδων άλλων, και συντηρεί τη ζωή του μόνο σαν την πληρώσει με μια μακριά σειρά από μαρτύρια, όπου η ικανότητά του να υποφέρει μεγαλώνει ανάλογα με την νόηση, και κατά συνέπεια στον άνθρωπο φθάνει στην ανώτατη της βαθμίδα· αυτόν τον κόσμο, οι αισιόδοξοι θέλησαν να τον προσαρμόσουν με το σύστημά τους, και να μας τον αποδείξουν a priori σαν τον καλύτερο δυνατό κόσμο.

Είναι κραυγαλέος ο παραλογισμός. Μου λένε ν’ ανοίξω τα μάτια μου και να στρέψω τα βλέμματά μου στην ομορφιά του κόσμου που τον φωτίζει ο ήλιος, να θαυμάσω τα βουνά του, τις κοιλάδες του, τα ποτάμια του, τα φυτά του, τα ζώα του, και ξέρω ’γώ τί άλλο : Δεν είναι λοιπόν ο κόσμος άλλο παρά ένας μαγικός φανός ; Βέβαια είναι λαμπρό το θέαμα, άλλο είναι όμως να παίζεις και συ το ρόλο σου σ’ αυτόν.

Ύστερα από τον αισιόδοξο, έρχεται ο άνθρωπος των τελικών αιτίων αυτός μου επαινεί τη σοφή διάταξη που απαγορεύει στους πλανήτες να συγκρούονται με τη μύτη στο τρέξιμό τους, που εμποδίζει τη γης με τη θάλασσα να μπερδευτούν σε ένα τεράστιο αμάλγαμα, και τη κρατάει όπως πρέπει χωρισμένες, που κάνει ώστε να μην μένουν όλα ακίνητα μέσα σ’ έναν αιώνιο πάγο, ή να τα τρώει η φωτιά, που, χάρη στην κλίση της εκλειπτικής, δεν επιτρέπει στην άνοιξη να είναι αιώνια κι’ αφήνει φρούτα να ωριμάζουν, κτλ... αλλά αυτά είναι απλές conditiones sine quibus non.

Γιατί αν πρέπει να υπάρχει ένας κόσμος, αν πρέπει να διαρκέσουν αυτοί οι πλανήτες, έστω και για ίσο χρόνο με όσον κάνει η ακτίνα ενός απλανούς αστέρα για να φτάσει ως αυτούς, κι’ αν δεν εξαφανίζονται σαν τον γιο του Λέσσιγκ αμέσως μόλις γεννιούνται, θα έπρεπε να μην είχαν στηθεί τόσο αδέξια τα πράγματα ώστε να κινδυνεύει τώρα να καταρρεύσει το βασικό οικοδόμημα.

Ας έρθουμε τώρα στα αποτελέσματα αυτού του τόσο εξυμνημένου έργου, ας κοιτάξουμε τους ηθοποιούς που κινούνται πάνω σ’ αυτήν την τόσο γερά κατασκευασμένη μηχανή ν βλέπουμε τον πόνο να εμφανίζεται ταυτόχρονα με την ευαισθησία, και να μεγαλώνει όσο αυτή γίνεται νοήμων βλέπουμε να συμβαδίζουν ο πόθος και η οδύνη, να αναπτύσσονται απεριόριστα, ώσπου τελικά η ανθρώπινη ζωή να μην προσφέρει τίποτ’ άλλο παρά θέματα για τραγωδίες ή για κωμωδίες. Γι’ αυτό, αν είμαστε ειλικρινείς, πολύ λίγη διάθεση θα έχουμε για να ψάλλουμε το αλληλούια των αισιόδοξων

Αν έχει φτιάξει ένας Θεός αυτόν τον κόσμο, δεν θα ήθελα να είμαι αυτός ο Θεός : η δυστυχία του κόσμου θα μου σπάραζε την καρδιά. (“Επιστολές).

Αν φανταζόμαστε έναν δημιουργό δαίμονα, θα είχαμε ωστόσο το δικαίωμα να του φωνάζουμε, δείχνοντάς του την δημιουργία του : «Πώς τόλμησες να διακόψεις την Ιερή ακινησία του χάους, για να ξεπετάξεις από μέσα του μια τέτοια μάζα δυστυχίας και αγωνίας ; (Επιστολές

Σοπενχάουερ – Σκέψεις και αποσπάσματα

https://www.o-klooun.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.