Οκτωβρίου 02, 2022

Αυτοβελίωση

Η θεραπεύτρια Anna Mathur μοιράζεται πέντε τρόπους για να δώσεις στον εγκέφαλό σου χώρο να χαλαρώσει όταν αισθάνεσαι ότι δεν έχεις χρόνο να επιβραδύνεις.

4 τρόποι να ξεκουραστείς όταν δεν έχεις χρόνο
Όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι ξεκουραζόμαστε αρκετά. Όχι μόνο βοηθά το σώμα μας να αποκατασταθεί, να ανακτήσει ενέργεια και να προωθήσει την ανάπτυξη των μυών, αλλά είναι επίσης ένα κρίσιμο μέρος της φροντίδας της ψυχικής μας υγείας.

Μερικές φορές, ωστόσο, μοιάζει αδύνατο να κάνουμε μία παύση, ειδικά όταν η ζωή κινείται με ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα την ώρα. Η προσπάθεια να αποδώσουμε στη δουλειά, να συντηρήσουμε την κοινωνική μας ζωή και να ασκούμαστε τακτικά μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε ότι δεν έχουμε χρόνο να επιβραδύνουμε, να κοιμηθούμε ή ακόμα και να πάρουμε μια ανάσα για να αποσυμπιεστούμε. «Μας βομβαρδίζουν με τρόπους για να γεμίσουμε τον χρόνο που έχουμε», λέει η ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας Anna Mathur, είτε με scroll down στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε κυνηγώντας τα 10.000 βήματά την ημέρα είτε κάνοντας binge watching την τελευταία τηλεοπτική σειρά.

H Mathur λέει επίσης ότι η ξεκούραση δεν εκτιμάται με τον τρόπο που θα έπρεπε από τους περισσότερους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι βγαίνει στο περιθώριο όταν η ζωή γεμίζει υποχρεώσεις. «Ζούμε σε μια κουλτούρα όπου η παραγωγικότητα επικροτείται και ενθαρρύνεται, και επομένως η ανάπαυση θεωρείται άσκοπη και σπάταλη χρόνου», σημειώνει. «Η ξεκούραση είναι μια πρόκληση ταυτότητας για πολλούς από εμάς. Λόγω της χαμηλής αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης, πολλοί αισθάνονται ενοχές και αισθήματα αναξιότητας όταν σταματούν και επιβραδύνουν».

Υπάρχουν επίσης μερικοί γνήσιοι, πρακτικοί λόγοι για τους οποίους ίσως δε μπορούμε να ξεκουραστούμε. Η φροντίδα των παιδιών ή της οικογένειας και η πολύωρη εργασία συχνά δεν μας αφήνουν χρόνο να αναπαυτούμε αρκετά. «Αν δεν ξεκουραζόμαστε αρκετά, όμως, τρέχουμε με έλλειμμα και αυτό γίνεται μη βιώσιμο, οδηγώντας σε εξάντληση», εξηγεί η Mathur.

Η ξεκούραση είναι αυτό που μας επιτρέπει να νιώθουμε ενέργεια, ψυχικά και σωματικά, που μας βοηθά να λειτουργούμε σε άλλους τομείς της ζωής. «Χρειαζόμαστε ενέργεια για να εκλογικεύσουμε τις ανήσυχες σκέψεις, να ανταποκριθούμε στις οικογένειές μας, στα παιδιά και στα αφεντικά μας με τον τρόπο που θέλουμε και όχι αγχωτικά. Χρειαζόμαστε ακόμη ενέργεια για να μπορούμε να γελάμε, να απολαμβάνουμε τη ζωή και να παίρνουμε συνειδητές αποφάσεις», προσθέτει.

Αυτό είναι ένα θέμα με το οποίο η Mathur ασχολήθηκε σε ένα πρόσφατο επεισόδιο του podcast της, The Therapy Edit. Στο επεισόδιο, μοιράζεται τέσσερεις τρόπους με τους οποίους μπορούμε να ξεκουραστούμε όταν δεν έχουμε χρόνο, για να μας βοηθήσει να νιώθουμε όσο το δυνατόν καλύτερα όσο πιο συχνά γίνεται.

Περιόρισε πόσες πληροφορίες απορροφάς
Η ξεκούραση είναι τόσο για τον εγκέφαλό μας όσο και για το σώμα μας, καθώς το συνεχές scroll down και το να καθόμαστε σε ένα φορητό υπολογιστή όλη την ημέρα σημαίνει ότι ο εγκέφαλός μας μπορεί να εξαντληθεί γρήγορα. Επομένως, η Mathur συνιστά να προσπαθούμε να αποφύγουμε την υπερέκθεση, όταν μπορούμε, για να βοηθήσουμε τον εγκέφαλό μας να ξεκουραστεί.

Πόσες φορές κοιτάμε το τηλέφωνό μας για να κάνουμε ένα διάλειμμα από τη δουλειά; Αυτό θα μπορούσε πραγματικά να μας κάνει να αισθανόμαστε πιο εξαντλημένοι. «Είτε διαβάζετε τις ειδήσεις, τα μηνύματά σας είτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο εγκέφαλός σας πρέπει να τα επεξεργαστεί όλα αυτά. Έτσι, ακόμα κι αν αισθάνεστε ότι κάνετε άσκοπα scroll down, εξακολουθείτε να λαμβάνετε πολλές πληροφορίες», λέει η Mathur στο podcast της. «Όταν καταναλώνετε πράγματα, ο εγκέφαλός σας χρειάζεται να επεξεργάζεται αυτές τις πληροφορίες».

Αυτό σημαίνει ότι δεν επεξεργαζόμαστε μόνο οτιδήποτε άλλο συμβαίνει στη ζωή μας, αλλά και όλες τις πληροφορίες που έχουυμε καταναλώσει γρήγορα στο τηλέφωνό μας. Για να το καταπολεμήσουμε αυτό, πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε άλλους τρόπους για να κάνουμε διαλείμματα που δεν υπερδιεγείρουν τον εγκέφαλό μας, είτε πρόκειται για βόλτα, διατάσεις ή απλά ξάπλωμα.

«Αρχίστε να παρατηρείτε τι λαμβάνετε. Ακόμη και μόνο οπτικά, σε τι εκτίθεστε που ο εγκέφαλός σας πρέπει να ξοδέψει περισσότερη διανοητική και συναισθηματική ενέργεια για να απορροφήσει;», συνιστά η Mathur να ρωτάμε τον εαυτό μας, συμβουλεύοντας μας να απενεργοποιήσουμε τις ειδοποιήσεις και ίσως ακόμη και τη μουσική ή το ραδιόφωνο που έχουμε ενεργοποιημένο στο παρασκήνιο ενώ εργαζόμαστε ή κάνουμε άλλες εργασίες.

Θέσε όρια
«Βάλτε όρια γύρω από αυτό που κάνετε και για πόσο καιρό», λέει η Mathur. «Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να κάνουμε και καταλαμβάνουν συναισθηματική, σωματική και ψυχική ενέργεια – πώς μπορείτε να περιορίσετε αυτά τα πράγματα;»

Εάν υπάρχει μια εκδήλωση στην οποία πρέπει να πάμε- ίσως είμαστε οικοδεσπότες ή έχουμε συμφωνήσει να πάμε σε μια έξοδο με τους συναδέλφους – πρέπει να θέσουμε ένα όριο για το για πόσο μπορούμε να μείνουμε ή τι μπορούμε να προσφέρουμε εκεί. Ίσως είναι καλή ιδέα να πούμε στον φίλο μας ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε διάθεση να μαγειρέψουμε απόψε ή στο αφεντικό σας ότι πρέπει να φύγουμε σε μια συγκεκριμένη ώρα, ώστε η περίσταση να μην απαιτεί τόση ενέργεια από εμάς.

Κόψε ταχύτητα
Σε μια προσπάθεια να είμαστε πιο αποτελεσματικοί και παραγωγικοί, μπορεί συχνά να βρεθούμε να κάνουμε πέντε διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα, τα οποία αν και μπορεί να μοιάζουν χρήσιμα εκείνη τη στιγμή, πιθανότατα κάνουν τον εγκέφαλό μας να αισθάνεται κουρασμένος. «Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιείτε πολύ περισσότερη ενέργεια και εγκεφαλική δύναμη κάνοντας αυτό», λέει η Mathur. «Κάθε φορά που εκτρέπετε την προσοχή σας, αυτό απαιτεί ενέργεια».

Έτσι, ας προσπαθήσουμε να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας να επιβραδύνουμε. Είναι πιο εύκολο να το λέμε παρά να το κάνουμε, αλλά το να έχουμε επίγνωση του τρόπου με τον οποίο ενεργούμε και αν πιάνουμε τον εαυτό μας να περπατάει άσκοπα γρήγορα ή να απαντά μανιωδώς σε email ενώ, στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να κινούμαστε τόσο γρήγορα, τότε είναι η στιγμή να σταματήσουμε και να επιβραδύνουμε. «Μπορεί να χρειαστεί να βιαστείτε αργότερα, αλλά σκεφτείτε τις στιγμές που υπάρχει χρόνος να επιβραδύνετε», λέει η Mathur.

Συνδέσου με άλλους και βρες διεξόδους
Συχνά, όταν δεν έχουμε χρόνο για ξεκούραση, δεν αφήνουμε επίσης χώρο για να επεξεργαστούμε τα συναισθήματά μας, κάτι που είναι σημαντικό μέρος της φροντίδας της ψυχικής μας υγείας. Η Mathur συνιστά να βρούμε διεξόδους για να απαλλαγούμε από το συναισθηματικό στρες – είτε πρόκειται για έναν μακρύ περίπατο, μια ατάκα σε έναν φίλο ή μια προπόνηση.

«Τα συναισθήματα κατακλύζονται ως ενέργεια και αν δεν την απελευθερώσεις θα αισθάνεσαι ευερέθιστος και ευέξαπτος, κάτι που μπορεί να προκαλέσει παράπλευρες ζημιές για τις οποίες στη συνέχεια αισθάνεσαι ένοχος ή ντροπή», αναφέρει η Mathur. «Το να κουβαλάς συναισθηματικό βάρος εξαντλεί – πώς μπορείς λοιπόν να απελευθερώσεις λίγη από αυτή την ενέργεια;».

Ο τρόπος με τον οποίο θα απαλλαγούμε αποτελεσματικά από αυτό το άγχος είναι προσωπικός για τον καθένα. Ίσως είναι προφορικός και χρειάζεται να βρούμε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας για να το εμπιστευτούμε. Ίσως μπορούμε να ξεφορωθούμε το άγχος μας δημιουργικά, γράφοντας ημερολόγιο ή ζωγραφίζοντας. Ή ίσως νιώθουμε το σωματικό άγχος της αντιμετώπισης των συναισθημάτων μας και ένα τρέξιμο ή ένα μάθημα yoga είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να το αποτινάξουμε (ένας χορός στην κουζίνα με το αγαπημένο μας τραγούδι θα μπορούσε επίσης να κάνει τη δουλειά).

https://elle.gr/

Αυτοβελίωση

3 σκέψεις για εκείνες τις φορές που νιώθουμε ντροπή για τα ελαττώματά μας
Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε ελαττώματα· το ζήτημα είναι ότι επειδή έχουμε, θεωρούμε ότι δεν αξίζουμε τη γαλήνη και την ευτυχία.

Αν με ρωτούσατε όταν ήμουν μικρότερη τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω, μπορεί να απαντούσα τέλεια ή διάσημη, που είναι εξαιρετικά ειρωνικό, δεν νομίζετε; Επιθυμούσα ταυτόχρονα να είμαι στο προσκήνιο ενώ φοβόμουν τι θα μπορούσε αυτό να αποκαλύψει για μένα – τις ανασφάλειες, τις ανεπάρκειες και τα ελαττώματά μου.

Πίστευα ότι το να είμαι τέλεια σήμαινε ότι δεν θα δυσαρεστούσα κανέναν, ότι κανένας δεν θα με έκρινε ούτε αποδοκίμαζε – θα ήμουν αγαπητή από όλους, κάτι που δεν λάμβανα πάντα καθώς μεγάλωνα. Και νόμιζα επίσης πως όταν γινόμουν επιτέλους τέλεια, θα μπορούσα επιτέλους να χαλαρώσω και να απολαύσω τη ζωή, επειδή θα ήμουν βέβαιη ότι κανείς δεν θα με έκρινε ή πλήγωνε.

Αν και ξόδεψα χρόνια προσπαθώντας να υπερνικήσω όλες τις αδυναμίες μου – το άγχος, την ανασφάλεια, την τάση για έλεγχο, την ανάγκη μου για επιβεβαίωση – ποτέ δεν έφτασα σε ένα σημείο πλήρους ελευθερίας από αυτές τις δυσκολίες. Σίγουρα έκανα κάποια πρόοδο, αλλά φυσικά και έχω ακόμα ελαττώματα, όπως άλλωστε όλος ο κόσμος.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε ελαττώματα· το ζήτημα είναι ότι επειδή έχουμε, θεωρούμε ότι δεν αξίζουμε τη γαλήνη και την ευτυχία. Νιώθουμε συνεχώς ντροπή και θέλουμε να κρύψουμε αυτά που εμείς προσδιορίζουμε ως μειονεκτήματα. Αν λοιπόν νιώθετε ντροπή για τα ελαττώματά σας, σταματήστε και υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι:

Όλοι έχουν ελαττώματα
Αν είχατε την ευκαιρία να γνωρίσετε κάθε άνθρωπο της ιστορίας που πέρασε από αυτό τον πλανήτη, δεν θα καταφέρνατε ποτέ να γνωρίσετε έναν τέλειο άνθρωπο. Κάθε άνθρωπος που πατά σε αυτή τη γη έχει ατέλειες, κάποιες τις αποκτούμε μόλις γεννιόμαστε, άλλες κατά την πορεία της ζωής μας.

Ο μοναδικός συνδυασμός ελαττωμάτων όμως είναι που κάνει και εσάς μοναδικούς. Ο κόσμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που πονούν σαν κι εσάς, που σκέφτονται, φοβούνται, αποτυγχάνουν, πέφτουν σαν κι εσάς, αλλά είναι το ίδιο άξιοι αγάπης σαν κι εσάς.

Τα ελαττώματα μας ενώνουν
Συχνά σκεφτόμαστε ότι πρέπει να κρύψουμε τις σκληρές πλευρές μας, καθώς εγγυώνται απόρριψη, αλλά το αντίθετο τελικά ισχύει: τα ελαττώματα μας ενώνουν. Μας κάνουν πιο προσεγγίσουμε και επιτρέπουν στους άλλους να βρουν κοινά στοιχεία με εμάς.

Τα ελαττώματα μας κάνουν ενδιαφέροντα άτομα
Η «τελειότητα» ή η ψευδαίσθηση αυτού είναι απίστευτα βαρετή. Είναι προβλέψιμη και μονοδιάστατη. Δεν έχει «νεύρο μέσα της», χάνει κάθε μοναδικότητα και χάρη. Είναι οι ιδιοσυγκρασίες μας που έλκουν τους ανθρώπους σε εμάς και τους κάνουν περίεργους να μας γνωρίσουν – ποια είναι η ιστορία, η επιτυχία, η αποτυχία μας, ποια τα όνειρα και τα κίνητρά μας.

Lori Deschene https://enallaktikidrasi.com/

 

Αυτοβελίωση

Μήπως overthinker είναι το δεύτερο όνομά σου; 4 tips για να σταματήσεις αυτήν την κακή συνήθεια
Η mindset coach, Shannon Kaiser, μοιράζεται τις συμβουλές της.

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί από εμάς ανήκουμε στην κατηγορία των overthinkers. Το ποσοστό των ανθρώπων που τείνουν να σκέφτοναι συνεχώς και υπερβολικά αυξάνεται συνεχώς, σε μια προσπάθεια να διατηρήσουμε τον έλεγχο του εσωτερικού μας κόσμου ενώ τα πράγματα στον έξω κόσμο είναι αβέβαια και εμείς δεν έχουμε τον έλεγχο σε τίποτα πέρα από εμάς τους ίδιους. Για να σταματήσουμε αυτήν την ανησυχία που μας βυθίζει συνεχώς σε μία μαύρη τρύπα δυσοίωνων προβλέψεων, είναι σημαντικό να εξασκήσουμε την επίγνωση και τη συμπόνιας ώστε να καταφέρουμε να μετατρέψουμε αυτόν το φόβο σε πίστη.

Μπορεί να αισθανόμαστε απελπισμένοι και ανίσχυροι απέναντι στις αρνητικές δυνάμεις του κόσμου, αλλά έχουμε περισσότερη δύναμη από ό,τι μας έχουν μάθει να πιστεύουμε. Όπως είπε κάποτε ο πνευματικός συγγραφέας Wayne Dyer, «Όταν αλλάζεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, αλλάζουν και τα πράγματα που βλέπεις». Αντί να ανησυχούμε, ίσως ο ευκολότερος δρόμος προς τα εμπρός είναι να αλλάξουμε την οπτική μας και τα ακόλουθα βήματα μπορούν να βοηθήσουν.

1. Σκέψου με την καρδιά
Οι σκέψεις μας είναι ισχυρές . Είτε θα μας βοηθήσουν είτε θα μας πληγώσουν, ανάλογα με το πού δίνουμε την προσοχή μας. Το μυαλό θα αναλύσει, θα κρίνει, θα κατηγορήσει και θα προσπαθήσει να κατανοήσει τον κόσμο, αλλά η καρδιά μας εμπιστεύεται, επιτρέπει και αγαπά. Αντί να εστιάσεις στην αλλαγή του κόσμου, μπορείς να αλλάξεις τις σκέψεις σου για τον κόσμο και αυτό συμβαίνει όταν αντί να σκεφτόμαστε με το μυαλό, το κάνουμε με την καρδιά. Λέγεται συχνά ότι οι σκέψεις μας δημιουργούν τη ζωή μας, οπότε αν συμβαίνει αυτό, πρέπει να αναρωτηθούμε τι σκεφτόμαστε και τι προβάλλουμε για μια κατάσταση.

Εάν κάτι σου προκαλεί ανησυχία, ψάξε στην καρδιά σου και δες ποιες είναι οι σκέψεις σου για αυτήν την κατάσταση. Νιώσε τα συναισθήματά σου και αναγνώρισε πού έχεις παγιδευτεί στον φόβο ή την ενοχή. Μπορούμε να απαλύνουμε τις ανησυχίες μας εγκαταλείποντας όλες τις σκέψεις που προέρχονται από επίθεση, ενοχή ή ντροπή.

2. Μετέτρεψε τη γκρίνια σου σε βοήθεια
Αντί να γκρινιάζεις σε πράγματα στη ζωή σου που δεν σου αρέσουν, διοχετεύστε όλη την ενέργεια σου στο να βοηθήσεις. Πώς μπορείς να βοηθήσεις τους άλλους και να μετατρέψεις τον πόνο σου σε σκοπό; Δες μέσα σου και αναρωτήσου. Μπορείς να σταθεροποιήσεις την εστίασή σου βοηθώντας άλλους και βοηθώντας όσους έχουν ανάγκη. Μερικές φορές δεν έχουμε τον έλεγχο του τι συμβαίνει, αλλά μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα για να βοηθήσουμε τη συλλογικότητα και τον πλανήτη. Αντί να τρέμεις δυσφορώντας, ανάλαβε δράση. Ο εθελοντισμός είναι η υψηλότερη μορφή ευτυχίας και θα σε βοηθήσει να παραμείνεις συγκεντρωμένη στη μεγάλη εικόνα, στο ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό και χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.

3. Μην κρίνεις ότι συμβαίνει
Ο spiritual icon & best-selling συγγραφέας, Deepak Chopra, είπε: «Αν εσείς και εγώ έχουμε μια και μόνο σκέψη βίας ή μίσους εναντίον οποιουδήποτε στον κόσμο αυτή τη στιγμή, συμβάλλουμε στον τραυματισμό του κόσμου».Όταν ο κόσμος μοιάζει ανάποδος και τίποτα δεν έχει νόημα, μπορεί να είναι τόσο εύκολο να πέσεις στην παγίδα να κρίνεις και να κατηγορήσεις. Υιοθετήστε μια νοοτροπία συμπόνιας και ευγένειας. Σήμερα, εξασκήσου στη να μη κρίνεις όλα όσα βλέπεις. Καθώς ζεις σε μια πιο ουδέτερη κατάσταση, πρόσεξε πώς οι πτυχές του εαυτού σου και της ζωής σου αρχίζουν να μοιάζουν πολύ καλύτερες.

4. Κρατήστε ψηλά τον ενεργητικό καθρέφτη
Ψάξε τι είναι αυτό που σε ενοχλεί και σου προκαλεί δυσφορία. Κοίταξε τον εαυτό σου στον ενεργητικό καθρέφτη και αναρωτήσου, «Πώς μου δείχνει αυτό τι χρειάζομαι για να θεραπεύσω τον εσώτερο εαυτό μου;». Ο εξωτερικός κόσμος είναι μια αντανάκλαση της εσωτερικής σου κατάστασης, αντικατοπτρίζοντας τις βαθύτερες αλήθειες της ψυχής σου. Χρησιμοποιήστε αυτό το χρόνο για να αναγνωρίσεις όλους τους τομείς, τις σχέσεις και τις καταστάσεις που μοιάζουν τεταμένες. Μην παίρνεις τα πράγματα προσωπικά. Κοίταξε ποιος και τι σου προκαλεί δυσφορία.Όταν αισθάνεσαι τα συναισθήματά σου, τα απελευθερώνεις και καθώς το κάνεις, συνδέεσαι με το βαθύτερο μήνυμα που μπορούν να φέρουν. Η χρήση του ενεργητικού καθρέφτη θα σε βοηθήσει να επανασυνδεθείς με τον αληθινό σου εαυτό, το αγνό φως και την αγάπη μέσα σου.Μήπως overthinker είναι το δεύτερο όνομά σου; 4 tips για να σταματήσεις αυτήν την κακή συνήθεια

https://elle.gr/s

 

Αυτοβελίωση

Πόσες φορές δεν έκανες μορφασμούς όταν κοιτάχτηκες στον καθρέφτη; Πόσες φορές δεν ζούληξες τα πλαϊνά σου ή τους μηρούς σου για να δεις πόσο λίπος περισσεύει; Πόσες φορές δεν δοκίμασες τη νέα εξπρές δίαιτα που υπόσχεται θαύματα;

Και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς πως γεννήθηκες με ένα συγκεκριμένο σωματότυπο, πως η σωστή διατροφή είναι τρόπος ζωής και δεν απαγορεύει τις απολαύσεις, πως μπορείς να δυναμώσεις το σώμα σου, όχι να το εξαντλήσεις με κάποια παρανοϊκή δίαιτα, και πως είσαι αυτή που είσαι κι αυτό είναι το σώμα, το κατάδικο σου σώμα και το αποδέχεσαι και το αγαπάς.

Κι όταν γίνει αυτό, τότε συμβαίνουν τα εξής:

Θέλεις να το φροντίσεις περισσότερο

Κάποτε έκανες δίαιτα και γυμναστική για να χωρέσεις στο μικρό μαύρο φόρεμα. Τώρα προσέχεις τις τρως γιατί θέλεις να κρατάς υγιή τον οργανισμό σου και γυμνάζεσαι γιατί σου χαρίζει ευεξία και χαρά.

Είσαι πιο χαρούμενη…γενικά

Το να μισείς το σώμα σου είναι η διαδικασία κατά την οποία ξοδεύεις πολλή φαιά ουσία κι ενέργεια. Το «ιδανικό σώμα» γίνεται εμμονή που επηρεάζει τη διάθεση σου. Όταν επιτέλους αγαπάς το σώμα σου, σου φεύγει ένα μεγάλο βάρος που μεταφράζεται σε πιο ανάλαφρη διάθεση.

Η ατασθαλία είναι επιτέλους απόλαυση

Όταν έχεις απορρίψει μια και καλή τις αυστηρές δίαιτες και τρέφεσαι σωστά, δεν πρόκειται να αυτομαστιγωθείς επειδή δεν αντιστάθηκες σε εκείνο το προφιτερόλ. Το γλυκό -κι άλλες απολαυστικές τροφές- θα πάρει τη θέση που του αξίζει στη διατροφή σου, ακριβώς επειδή θα το καταναλώνεις από επιθυμία, κι όχι από ανάγκη επειδή το στερήθηκες.

Δεν σε ενδιαφέρουν πλέον τα πρότυπα ομορφιάς

Όταν κοιτάζεις ένα εξώφυλλο αναγνωρίζεις αμέσως το Photoshop κι όταν τα media εκθειάζουν ένα σώμα σαν εκείνο της Kate Moss, ενώ εσύ γεννήθηκες με το σωματότυπο της Beyonce, αποδέχεσαι πως δεν θα γίνεις ποτέ Kate Moss και πως η ομορφιά έχει πολλές εκδοχές.

Αποκτάς την πιο ουσιαστική σχέση στη ζωή σου…

…αυτή με τον εαυτό σου. Γιατί όταν αποδεχτείς την εικόνα σου στον καθρέφτη και φροντίζεις το σώμα σου τότε γίνεται πιο ουσιαστική η επικοινωνία με τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι αν τα βρεις με τον ίδιο σου τον εαυτό, εσωτερικά κι εξωτερικά, τότε θα αποκτήσεις και τις σχέσεις που πραγματικά θέλεις στη ζωή σου σε όλα τα επίπεδα.

thatslife.gr

Αυτοβελίωση

Tι είναι leap of faith; Μια έννοια για την οποία θα ακούσεις να μιλάνε και να γράφουν πολύ και ίσως θέλεις και εσύ να διαπιστώσεις πώς μπορεί να σου φανεί χρήσιμο στη ζωή σου. Αν θες να το μεταφράσεις κυριολεκτικά είναι το άλμα της πίστης. Πώς όμως αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες τις εκφάνσεις τη ζωής μας, από την καριέρα μέχρι τις σχέσεις και την προσωπική μας ανάπτυξη και να μας φέρει αποτελέσματα;

Τι είναι leap of faith
Άλμα πίστης! Τι είναι η πίστη; Είναι το να πιστέψω ότι κάτι πρόκειται να συμβεί χωρίς να έχω καμία απόδειξη χειροπιαστή ότι όντως θα συμβεί. Γι’αυτό λέγεται πίστη και δεν λέγεται απόδειξη. Όταν πιστέψεις σε κάτι πάρα πολύ κάνεις ένα βήμα πίσω για να πάρεις φόρα, μετράς μέχρι το τρία και πηδάς χωρίς να σκεφτείς τίποτα. Πηδάς ενώ ξέρεις ότι δεν υπάρχει από κάτω δίχτυ ασφαλείας.

Όλο αυτό που σου περιέγραψα είναι μια μεταφορά που όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη ζωή μας, αν θέλουμε να ξεκολλήσουμε επιτέλους από την πίστα που είμαστε τώρα. Με ποιον τρόπο ξεκολλάς όμως; Θεωρώ ότι υπάρχουν τρεις τρόποι.

Το πιο safe είναι το βήμα βήμα. Με baby steps, υπολογισμένα βηματάκια που κάνεις κάθε μέρα και τελικά σου δίνουν αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.
Το άλμα που παίρνεις φόρα, μετράς ως το τρία και το κάνεις μια και έξω
Όταν σε αναγκάζουν οι συνθήκες να ξεβολευτείς λόγω ανωτέρας βίας, λόγω των απρόβλεπτων και των μη προγραμματισμένων.
Και στις τρεις περιπτώσεις έχεις αντίδραση, έχεις κάτι διαφορετικό από αυτό που είχες χθες, απλά ο τρόπος διαφέρει. Κανένας δεν θα διάλεγε από μόνος τους την τρίτη επιλογή. Αν είχες να διαλέξεις δηλαδή θα επέλεγες λογικά ή τα μικρά βηματάκια ή το άλμα. Ωστόσο εξαρτάται πόσο έτοιμος είσαι κάθε φορά για να κάνεις το βήμα αυτό.

Και αν γίνει αυτό ή εκείνο;
Μπορεί να μιλάς καθημερινά με ανθρώπους που έχουν πέσει σε ένα αδιέξοδο κάνοντας μια δουλειά που δεν τους αρέσει, ψάξουν να βρουν side εισόδημα, ή παθητικό εισόδημα, ή κάτι για να ξεφύγουν από τη δουλειά που κάνουν σήμερα μόνο και μόνο για την επιβίωση και καθώς σου μιλούν σου λένε όλα όσα μπορούν να πάνε στραβά. Φοβούνται να πάρουν το ρίσκο, φοβούνται μη χάσουν τα σίγουρα, φοβούνται να βρουν τη δύναμη να ξεκολλήσουν τα πόδια τους από το έδαφος μήπως πέσουν.

Μου θυμίζει την παραβολή με τον ορειβάτη που είχε γράψει ο Χόρχε Μπουκάϊ που ενώ ήταν μόνο ελάχιστα εκατοστά από την γη, φοβόταν να αφήσει το σκοινί που κρατιόταν και πέθανε δεμένος εκεί. Η ζωή είναι εκεί έξω και αν δεν βρεις το θάρρος να ζήσεις θα φτάσεις μια μέρα στο τέλος της ζωής σου να μετανιώνεις για όλες εκείνες τις φορές που δεν πίστεψες και δεν το έκανες.

Λαμβάνοντας έμπνευση από εκείνους που πέτυχαν τους στόχους τους. Η Sheryl Lee Ralph τα είπε όλα, σταμάτα να ψάχνεις τη συνταγή της επιτυχίας

Μέχρι πού να πάρω ρίσκο;
Μέχρι εκεί που αντέχεις. Μην τα παίξεις όλα για όλα. Δεν χρειάζεται να βάλεις τον εαυτό σου σε αυτό το λούκι γιατί το ρίσκο δεν ξέρεις, ούτε κανείς μπορεί να εγγυηθεί ότι θα αποδώσει καρπούς εγγυημένα. Κανένας από όλους αυτούς τους πετυχημένους που έζησαν στο παρελθόν ή ζουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη δεν κατάφερε πράγματα από τη σιγουριά του καναπέ του.

Να είσαι προετοιμασμένος για αρνήσεις και απορρίψεις. Δεν υπόσχεται κανείς ότι θα είναι ρόδινος ο δρόμος. Σιγά σιγά θα χτιστεί η επιτυχία. Με σκληρή δουλειά και πίστη ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Επιμονή, υπομονή και πίστη.

Η επιτυχία είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία, χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου.

Ουίνστον Τσώρτσιλ
Βρες έναν άνθρωπο να πιστέψει σε σένα και έχε τον δίπλα σου να σε υποστηρίζεις τις ώρες που θα θες να τα παρατήσεις. Γράψε κάπου το σκοπό σου και ΓΙΑΤΙ το κάνεις όλα αυτά. Αν έχεις ένα σκοπό θα βρεις τον τρόπο. Αν έχεις ένα σκοπό δεν θα τα παρατήσεις.

Σε ποιου το χέρι είναι
Είναι στο χέρι μας και μόνο, να βρούμε όλους τους πόρους, να φτιάξουμε πλάνο, να μείνουμε πιστοί και να αφοσιωθούμε για όσο καιρό θέλουμε σε αυτό που πιστεύουμε ότι θα μας δώσει πίσω καρπούς.https://ipop.gr/

Αυτοβελίωση


Γράφει η Αγγελική Πετροπούλου

Οι ευαίσθητοι άνθρωποι δύσκολα ευτυχούν μέσα σε ένα περιβάλλον «αρνητικής ενέργειας» σαν αυτό που βιώνουμε όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Ανισότητα, ανταγωνισμός, εκμετάλλευση, πολέμος, φρίκη και αρρώστια παράγουν ψυχονοητική τοξικότητα στη ζωή μας η οποία τελικά εκφράζεται και ως ρύπανση στο περιβάλλον μας. Αποτελέσματα που ένας ευαίσθητος άνθρωπος απορροφά σαν σφουγγάρι και δεν αντέχει ως οργανισμός.

Το ένστικτο της επιβίωσης τον ωθεί στην αποβολή όλης αυτής της τοξικότητας με αποτέλεσμα πολύ συχνά να την αναπαράγει νοσώντας ψυχικά στα πρώτα στάδια και σωματικά στη συνέχεια, αφού αδυνατεί όσο κι αν αντιδρά και δυσθυμεί να απαλλαγεί από τα απόβλητα της κοινωνικής και υλικής του υπόστασης.

Συνεχώς φορτισμένος αρνητικά, χωρίς να έχει τη γνώση και την ικανότητα της ενεργειακής εξισορρόπησης, νιώθει την έλλειψη δυνάμεων σωματικών και ψυχικών την οποία μάταια προσπαθεί να ανακουφίσει με τη μορφή της υπερκατανάλωσης ενώ οδηγείται με γεωμετρική πρόοδο στη σωματική του ασθένεια πλέον αλλά και σε ένα πρότυπο νοσηρής ανακύκλωσης όλων αυτών που τον βασανίζουν.

Η αδιαφορία του για την ομορφιά και την τάξη είναι η αρχή των μυρίων κακών που έπονται. Αξίες τις οποίες υποτιμά σε βαθμό που να χάνεται η ουσία της ύπαρξής του.

Οι άνθρωποι υψηλής ευαισθησίας που κρύβουν την ομορφιά τους σε πλεόνασμα σάρκας, αυτοί που εξαφανίζουν την βασανισμένη ψυχή τους κάτω από βουνά αντικειμένων ή την θάβουν σε καταχρήσεις ουσιών κι εκείνοι ακόμα που τοποθετούν τον εαυτό τους τελευταίο σε μια χαώδη λίστα προτεραιοτήτων κι αναγκών άλλων ψυχών ως ταπεινοί υπηρέτες τους, είναι οι ευαίσθητοι άνθρωποι που έχασαν πολύ νωρίς (στην παιδική ηλικία) την ικανότητα να ανασαίνουν ως τα βάθη της ψυχής τους και να χαμογελούν πλατιά στο δικό τους θαύμα της ζωής.

Αντικαθιστώντας την ομορφιά της αγάπης του ωραίου και αρμονικά τακτοποιημένου θεού (που είναι η εσωτερίκευση της φύσης) με την ασχήμια του φόβου της επιβίωσης κι επικράτησης (που είναι το άγχος, τα ψυχολογικά και αξιακά προβλήματα της κοινωνίας μας), φτάσαμε στο σημείο η κρίση που ζούμε σήμερα να είναι αναπόφευκτη και οι άνθρωποι υψηλής ευαισθησίας απολύτως απαραίτητοι σαν φάροι και οδηγοί μας, στην επιτυχημένη έξοδο από αυτήν.

Μόνη προϋπόθεση είναι οι ευαίσθητοι άνθρωποι να αναγνωρίζουν αυτό που πραγματικά τους συμβαίνει. Να αποδέχονται την ισότητα τους, την αξία τους και τη χρησιμότητά τους στη δεδομένη στιγμή όπου καλούνται να παίξουν συνειδητά ένα ρόλο. Όχι αυτόν του θύματος, όχι του άρρωστου, του στιγματισμένου και του απόβλητου, αλλά του εξισορροπιστή που λειτουργεί ως φίλτρο των ενεργειακών αποβλήτων της κοινωνίας μας.

Ο άνθρωπος υψηλής ευαισθησίας καλείται να γίνει θεραπευτής, δάσκαλος, και φροντιστής του εαυτού του και μέσω αυτού του κάθε ενός πλησίον του. Καλείται να εσωτερικεύει την ομορφιά και να φιλτράρει την ασχήμια, να μην ανταποδίδει όχι με αυτοσυγκράτηση, αλλά με εν συναίσθηση, να μην θέτει τον εαυτό του στο περιθώριο που του παρέχει έστω την ησυχία που έχει ανάγκη αλλά να παραμένει στη ροή της ζωής, αναμεσά μας, δημιουργώντας την ησυχία μέσα του.

Γιατί όταν ένας ευαίσθητος άνθρωπος απαντά με βαθιές ανάσες και πλατύ χαμόγελο στην τοξικότητα του περιβάλλοντός του, τότε η ενέργεια αλλάζει, ο ήλιος χρωματίζεται, ο αέρας μοσχοβολά και ο τόπος γύρω του λάμπει από καθαριότητα.

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Μανώλης Ισχάκης: Το μυστικό για να είσαι ευτυχισμένος ανεξάρτητα από τις δυσκολίες
Ευτυχία! Μια λέξη που ακόμα κι όταν απλά την αναφέρεις, γεμίζει η καρδιά σου με όμορφα συναισθήματα. Γεμίζει η ψυχή σου με φως! Αλήθεια, έχεις νιώσει ποτέ γεμάτος ευτυχία;

Τώρα, αυτή την στιγμή, πως νιώθεις; Είσαι χαρούμενος; Είσαι ευτυχισμένος;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες την καρδιά σου να χτυπάει ξέφρενα από χαρά; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες στα χείλη σου ένα χαμόγελο ζεστό και λαμπερό να φωτίζει το πρόσωπό σου;

Η ευτυχία, όπως και η αγάπη, είναι ότι πιο φωτεινό και ζεστό μπορεί να νιώσει η ψυχή ενός ανθρώπου. Αλλά μιας και μιλάμε γι’ αυτήν την υπέροχη αίσθηση της ευτυχίας ας πάμε να δούμε…

Ποια είναι η έννοια της ευτυχίας;
Αναζητώντας την έννοια της ευτυχίας στο διαδίκτυο βρίσκουμε τα ακόλουθα:

Ετυμολογία της λέξης:

“ευτυχία αρχαία ελληνική εὐτυχία < εὖ + τύχη [Βικιλεξικό]
“Η Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας.” [Wikipedia]
“Ευτυχία είναι μια κατάσταση βαθιάς και διαρκούς ικανοποίησης, που δημιουργείται από την εκπλήρωση των ψυχικών και υλικών αναγκών και επιθυμιών.” [Νεοελληνικό Λεξικό]
“Ευτυχία σημαίνει καλή τύχη” [Νεοελληνικό Λεξικό]
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, θα βρεις δεκάδες ερμηνείες της ευτυχίας καθώς επίσης, και δεκάδες σχετικά αποφθέγματα. Κάποια από αυτά μάλιστα έχουν επιλεγεί και θα τα βρεις στην συνέχεια του άρθρου..

Υπάρχει πραγματικά ορισμός της ευτυχίας;
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ότι η ευτυχία είναι μια πολυδιάστατη έννοια, ένας σύνθετος όρος, και έχει γίνει αντικείμενο μελέτης και έρευνας από πολλούς ανθρώπους ανά τους αιώνες, ούτως ώστε να γίνει κατανοητή τόσο η σημασία της, όσο ο ρόλος της στην ψυχολογία και τη ζωή των ανθρώπων.

Η ευτυχία διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο, κάτι το οποίο σημαίνει ότι παίρνει πολλές μορφές. Ας δούμε όμως μερικά παραδείγματα:

Είμαι ευτυχισμένος όταν γράφω
Νιώθω ευτυχισμένος όταν ταξιδεύω
Είμαι ευτυχισμένος στον γάμο μου
Νιώθω ευτυχισμένος όταν προσφέρω
Είμαι ευτυχισμένος όταν κάνω δώρα
Νιώθω ευτυχισμένος επειδή έχω υγεία
Είμαι ευτυχισμένος επειδή έχω λεφτά
Νιώθω ευτυχισμένος επειδή ζω, υπάρχω
Είμαι ευτυχισμένος γιατί έχω μια στέγη
Νιώθω ευτυχισμένος επειδή έχω δουλειά
Είμαι ευτυχισμένος γιατί έγινα διάσημος
Νιώθω ευτυχισμένος όταν έχω την γιορτή μου
Είμαι ευτυχισμένος γιατί έχω την ελευθερία μου
Νιώθω ευτυχισμένος με τον ερχομό του παιδιού μου
Είμαι ευτυχισμένος επειδή απέκτησα και οδηγώ ένα ακριβό αμάξι
Νιώθω ευτυχισμένος γιατί έχω νερό, φαγητό και ζεστασιά στο σπίτι μου
Η ευτυχία για κάθε άνθρωπο είναι διαφορετική. Πολλές φορές μάλιστα πράγματα που εμείς θεωρούμε δεδομένα, ή που δεν προλαβαίνουμε να δούμε, και τα προσπερνάμε με αδιαφορία, μπορεί να είναι αυτά που θα κάνουν κάποιον άλλον να αισθανθεί απόλυτα ευτυχισμένος.

Η απουσία της ευτυχίας
Δυστυχώς στην εποχή μας, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι οι οποίοι όχι απλά δεν νιώθουν ευτυχισμένοι, αλλά αντίθετα νιώθουν απόλυτα δυστυχισμένοι. Πολλοί συνάνθρωποι μας έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα. Και υποφέρουν πραγματικά. Υπάρχει ένας πόνος, ένας φρικτός πόνος, ένας βαθύς πόνος ,που έχει εγκατασταθεί στην καρδιά τους και δεν λέει να φύγει. Ένας πόνος βασανιστικός μέρα και νύχτα.

Η ευτυχία λοιπόν δεν είναι πάντα παρούσα στις ζωές των ανθρώπων. Και τι συμβαίνει όταν η ευτυχία είναι απούσα; Αυτό που συμβαίνει είναι θυμός, θλίψη, φόβος, πόνος και πολλά άλλα.

Ας δούμε λίγο τι συμβαίνει, και για να στο εξηγήσω θα σου δώσω κάποια δεδομένα:

Όπως ήδη ξέρεις το σκοτάδι δεν υπάρχει. Το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός.
Επίσης το κρύο δεν υπάρχει, είναι η απουσία της θερμότητας.
Το κακό δεν υπάρχει, είναι η απουσία του καλού, η απουσία του Θεού.
Η δυστυχία λοιπόν υπάρχει; Ή δυστυχία είναι η απουσία την ευτυχίας;
Η απουσία της ευτυχίας.. Όσο περισσότερο λείπει από τη ζωή σου, όσο περισσότερο απουσιάζει, τόσο περισσότερο πονάς, λυπάσαι, υποφέρεις.

Αν νιώθεις ότι απουσιάζει από τη ζωή σου συνέχισε να διαβάζεις. Παρακάτω θα σου δώσω πολύτιμες πληροφορίες που θα σε βοηθήσουν να το ανατρέψεις, να φέρεις την ευτυχία στη ζωή σου και να μείνει!

Πώς αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος μας την ευτυχία;
Αλήθεια έχεις σκεφτεί πώς αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος μας την ευτυχία; Ο εγκέφαλος είναι ένα “λογισμικό” αν θέλεις, το οποίο κατασκευάστηκε εδώ και πάρα πολλά χρόνια πίσω, για την ακρίβεια περίπου στα 2.000.000 χρόνια πριν. Αυτό σημαίνει ότι αυτός ο υπέροχος εγκέφαλος κατασκευάστηκε όχι για να είμαστε ευτυχισμένοι, αλλά για να μπορούμε να επιβιώνουμε. Άρα λοιπόν, η ευτυχία, σε προτεραιότητα έρχεται δεύτερη.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος πρώτα θα κοιτάξει και θα φροντίσει να καλύψει, όλα αυτά για τα οποία εσύ του έχεις δώσει εντολή ότι είναι σημαντικά, για την επιβίωση σου και την ασφάλεια σου, όπως είναι τα χρήματα, η αγάπη των άλλων ανθρώπων, η επιτυχία, όπως είναι όλα αυτά τα πράγματα τα οποία θέλουμε οι άνθρωποι στην καθημερινότητα μας, και μετά θα σου δώσει την ευτυχία. Γι’ αυτό και για πάρα πολλούς ανθρώπους η ευτυχία είναι στιγμές.

Έτσι λοιπόν, αν θέλεις πραγματικά να νιώσεις ευτυχισμένος, χρειάζεται να αποκωδικοποιήσεις το πως δουλεύει ακριβώς ο εγκέφαλος σου. Χρειάζεται να γνωρίζεις την λειτουργική δομή του. Αφού ξέρεις την δομή μετά μπορείς να σπάσεις τον κώδικα του μυαλού σου και… να αποκτήσεις πρόσβαση. Και τι σημαίνει να αποκτήσεις πρόσβαση; Σημαίνει ότι μπορείς να έχεις άμεση πρόσβαση στην ευτυχία κάθε στιγμή που το επιθυμείς.

Προσωπική ευτυχία
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν τους ρωτάς αν είναι ευτυχισμένοι σου λένε “Θα είμαι ευτυχισμένος όταν…” Τοποθετούν την ευτυχία τους στο μέλλον και όχι στο παρόν. Και όταν θα γίνει αυτό που σου έχουν πει αν τους ρωτήσεις αν είναι ευτυχισμένοι κατά πάσα πιθανότητα θα σου πούνε πάλι “Θα είμαι ευτυχισμένος όταν…” Και η ερώτηση μου είναι η εξής: Γιατί όχι τώρα; Το παρόν είναι το μόνο που έχουμε και μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτό.

Μην αφήνεις την ευτυχία σου για αύριο. Τώρα είναι η ώρα να είσαι ευτυχισμένος. Τώρα είναι η ώρα να ανεβάσεις τα επίπεδα της χαράς. Η χαρά είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, και αξίζεις να είσαι ευτυχισμένος και να ζήσεις τη ζωή που ονειρεύεσαι. Αξίζεις να ζήσεις με χαρά την κάθε στιγμή.

https://www.monopoli.gr/

 

Αυτοβελίωση

Υπερ-ανεξαρτησία”: Μπορεί η υπερβολική ελευθερία να αποτελεί απόκριση σε κάποιο τραύμα;
Η συνάντηση με κάτι που σας θυμίζει ένα τραύμα μπορεί να προκαλέσει ακραίες σωματικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις πολύ καιρό μετά.

Αν πιάνετε τον εαυτό σας να αρνείται τη βοήθεια – ακόμη και όταν η λήψη βοήθειας θα έκανε τα πράγματα πολύ πιο απλά για εσάς – μπορεί να λειτουργείτε από ένα σημείο τραύματος μέσω μιας αντίδρασης που είναι γνωστή ως υπερβολική ανεξαρτησία.

Ενώ κάποιο επίπεδο ανεξαρτησίας είναι σημαντικό και χρήσιμο, η ανάγκη να είστε υπερβολικά ανεξάρτητοι μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε απομονωμένοι και να προκαλείτε πρόσθετο άγχος. Υπάρχουν όμως τρόποι να επεξεργαστείτε αυτή την αντίδραση.


Τι οδηγεί σε μια αντίδραση τραύματος
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση (APA), το τραύμα είναι μια συναισθηματική αντίδραση σε ένα τρομερό γεγονός. Αυτό μπορεί να αφορά μεμονωμένα περιστατικά, όπως αυτοκινητιστικά ατυχήματα, επιθέσεις, ή επαναλαμβανόμενα ή γενεσιουργά γεγονότα, όπως συνεχιζόμενη κακοποίηση ή φυλετικές διακρίσεις. Παραδείγματα πηγών τραύματος μπορεί να περιλαμβάνουν:

– φυσικές καταστροφές ή άλλες απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις

– σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση

– διακρίσεις και προκαταλήψεις.

Πολλοί είναι εξοικειωμένοι με την ιδέα των αντιδράσεων μάχης, φυγής ή μουδιάσματος, που μπορεί να συμβεί όταν το σώμα αισθάνεται κίνδυνο. Όταν το νευρικό σας σύστημα ενεργοποιεί αυτές τις αντιδράσεις επιβίωσης, μπορεί να εμφανίσετε συμπτώματα όπως

– άγχος ή πανικός

– κατάθλιψη

– κοινωνική απόσυρση

– αποστασιοποίηση

– σωματικά συμπτώματα, όπως πονοκέφαλοι και στομαχόπονοι.

Η συνάντηση με κάτι που σας θυμίζει ένα τραύμα μπορεί να προκαλέσει ακραίες σωματικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις πολύ καιρό μετά την παύση της τραυματικής κατάστασης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδικά τραύματα. Σύμφωνα με την Dr. Nekeshia Hammond – ψυχολόγο, συγγραφέα και ομιλήτρια – η αντίδραση στο τραύμα μπορεί να είναι σωματική, ψυχική, συναισθηματική ή συνδυασμός αυτών.

Τι είναι ακριβώς η υπερ-ανεξαρτησία
Η υπερ-ανεξαρτησία είναι όταν επιλέγετε να είστε ανεξάρτητοι από όλους, ακόμη και αν αυτό μπορεί να σας επηρεάσει αρνητικά. Σύμφωνα με τη σύμβουλο και συγγραφέα Dr. Joanne Frederick, η υπερ-ανεξαρτησία εμφανίζεται ως μια οπτική του «εγώ» έναντι του «εμείς». Αυτό μπορεί να φαίνεται ως εξής:

– να αναλαμβάνετε πάρα πολλά

– λέγοντας όχι στη βοήθεια

– να έχετε πρόβλημα με την ανάθεση καθηκόντων.

Η υπερ-ανεξαρτησία μπορεί να σχετίζεται με ένα τραύμα του παρελθόντος. Για παράδειγμα, μπορεί να είστε υπερβολικά ανεξάρτητοι επειδή μάθατε ότι δεν μπορείτε να εμπιστεύεστε τους άλλους, οπότε μπορείτε να βασίζεστε μόνο στον εαυτό σας. Τα υπερ-ανεξάρτητα χαρακτηριστικά σας μπορεί να έχουν αναπτυχθεί για να σας προστατεύσουν από περαιτέρω βλάβη.

Αν τα υπερ-ανεξάρτητα χαρακτηριστικά σας σχετίζονται με ένα τραύμα του παρελθόντος, αυτές οι σκέψεις και συμπεριφορές πιθανόν να αναπτύχθηκαν χωρίς να το συνειδητοποιήσετε. Μπορεί να νιώθετε ότι τα πράγματα ήταν πάντα έτσι.

Στην πραγματικότητα, οι αντιδράσεις του νευρικού σας συστήματος μπορεί να προκάλεσαν την ανάπτυξη αυτών των χαρακτηριστικών σε μια προσπάθεια να σας προστατεύσουν. «Μερικές φορές, το σώμα και το μυαλό βρίσκουν με φυσικό τρόπο τρόπους για να επιβιώσουν από αυτό το τραύμα», λέει η Frederick. «Η όλη ιδέα είναι: Πρέπει να με προστατεύσω και κανείς δεν πρόκειται να μου το ξανακάνει αυτό».

Υπερ-ανεξαρτησία έναντι υπερ-επιφυλακτικότητας
Η υπερ-ανεξαρτησία και η υπερ-επιφυλακτικότητα – μια κατάσταση ύψιστης επιφυλακής και σάρωσης για απειλές γύρω σας – μπορεί να είναι αντιδράσεις τραύματος. Μπορεί να υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δύο, καθώς και οι δύο αντιδράσεις περιλαμβάνουν δυσπιστία απέναντι στους άλλους.

Πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε
Αν έχετε αντιληφθεί ότι απομακρύνετε τους ανθρώπους γύρω σας από το φόβο ότι θα απογοητευτείτε, να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι. Οι συναισθηματικές πληγές χρειάζονται χρόνο για να επουλωθούν και είναι δικαιολογημένο να έχετε δισταγμούς για να είστε ευάλωτοι μετά από ένα τραύμα.

Αλλά το να κάνετε τα πάντα μόνοι σας μπορεί να είναι εξαντλητικό. Και μερικές φορές -αν και είναι δύσκολο- η αποδοχή πρόσθετης υποστήριξης μπορεί να επηρεάσει θετικά τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική σας υγεία. Αν θέλετε να προσπαθήσετε να κάνετε τα πράγματα λίγο διαφορετικά, σκεφτείτε τα εξής:

– Όταν νιώθετε την τάση να απωθήσετε τη βοήθεια, σκεφτείτε να προσπαθήσετε να προσδιορίσετε το γιατί. Βασίζεται σε μια επιθυμία να χειριστείτε τα πράγματα μόνοι σας;

– Σκεφτείτε πώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα αν δεχόσασταν τη βοήθεια που σας προσφέρθηκε.

– Να θυμάστε ότι το να ζητάτε βοήθεια δεν λέει τίποτα για την ικανότητά σας ή τη συνολική σας ανεξαρτησία. Όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια μερικές φορές.

– Εάν έχετε βιώσει τραύμα ή διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να επεξεργαστείτε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές που προέκυψαν από τις εμπειρίες. Η θεραπεία έχει ως στόχο να σας βοηθήσει να βελτιώσετε τις σχέσεις σας, να σας βοηθήσει να αναπτύξετε υγιείς μεθόδους αντιμετώπισης και τελικά να προχωρήσετε προς τη θεραπεία.

Πηγή:

psychcentral.com/health/hyper-independence-

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Όλοι γνωρίζουμε, πως, με τη φιλανθρωπία, βοηθάμε τους άλλους.

Αυτό συμβαίνει, είτε όταν προσφέρουμε εθελοντικά ως μέλη ενός κοινωφελή οργανισμού, είτε προσφέροντας συναισθηματική υποστήριξη στους συνανθρώπους μας, είτε υπό τη μορφή δωρεάς χρημάτων ή προσφοράς άλλων υλικών αγαθών.

Η φιλανθρωπία κάνει καλό
Ήξερες όμως ότι αυτό το συναίσθημα ζεστασιάς, που νιώθεις μετά από κάποια προσφορά βοήθειας στους άλλους, κάνει καλό και στη δική σου υγεία;

Αν θέλεις, λοιπόν, να:

-Ρίξεις την αρτηριακή σου πίεση
-Αυξήσεις την αυτοεκτίμησή σου
-Μειώσεις την κατάθλιψη σου
-Χαμηλώσεις τα επίπεδα στρες σου
-Λιγοστέψεις τις πιθανότητες της άνοιας
-Επιμηκύνεις τη ζωή σου
-Δώσεις μεγαλύτερη ικανοποίηση και χαρά στη ζωή σου

ΚΑΝΕ ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ

-Εγκέφαλος και φιλανθρωπία
Η φυσιολογία της δραστηριότητας του εγκεφάλου έχει να μας δείξει ότι με τη συστηματική ευεργεσία των άλλων, ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την ικανοποίηση, την εμπιστοσύνη και τη σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους. Αυτός είναι ο λόγος που νιώθουμε ενθουσιασμό και πλήρωση ύστερα από μια πράξη ευεργεσίας.

Όσο περισσότερο δίνει ένα νοικοκυριό, ένα ποσοστό από το οικογενειακό σου εισόδημα, τόσο περισσότερη ευγνωμοσύνη και ολοκλήρωση νιώθουν τα μέλη του.

-Κάνοντας τον εγκέφαλο να χαρεί
Με το να προσφέρουμε, οι χημικές ουσίες της χαράς του εγκεφάλου, όπως η ντοπαμίνη (παραγωγός ευχάριστης διάθεσης), η σεροτονίνη (ρυθμιστής της διάθεσης) και η οξυτοκίνη (δημιουργός συμπόνιας και συναισθηματικού δεσίματος) κυκλοφορούν στους εγκεφάλους μας. Μας δίνουν μια αίσθηση εσωτερικής ειρήνης, ηρεμίας και σκοπού στη ζωή.

-Η επιβράβευση της φιλανθρωπίας
Η ενέργεια του να προσφέρεις στον άλλο (είτε είναι μικρή είτε είναι μεγάλη), ενεργοποιεί νευρωνική δραστηριότητα στον εγκέφαλο που συνδέεται με την επιβράβευση (το συναίσθημα που νιώθουμε μετά τη κατανάλωση φαγητού ή μετά από σεξουαλική δραστηριότητα), το οποίο με τη σειρά του απελευθερώνει ενδορφίνες, με αποτέλεσμα να μας φέρνει την ποθητή ευφορία.

Την ευφορία του ευεργέτη που είναι ένα πολύ ισχυρό διεγερτικό της διάθεσης. Το να μαγειρεύεις γεύματα ή να παρέχεις παιδική φροντίδα ή το να τρέχεις εράνους ή διάφορες εκδηλώσεις για τη συγκέντρωση αγαθών για φιλανθρωπικό σκοπό, αυξάνει το προσδόκιμο της ζωής σου και μειώνει τη θνησιμότητα.

-Η φιλανθρωπία οδηγεί στην αλληλεγγύη
Η προσφορά προς τους άλλους, αποδεδειγμένα, σου κάνει καλό. Αν μπορείς να βρεις έναν τρόπο να μοιραστείς αυτό που έχεις με τους άλλους, και οι δύο θα γίνετε αποδέκτες αυτής της ωφέλειας. Οι ενέργειές σου έχουν συνεισφέρει στην καλυτέρευση της ζωής κάποιου άλλου και εσύ βιώνεις την πληρότητα, γνωρίζοντας ότι έχεις κάνει κάτι καλό στον κόσμο.

-Ο μύθος του πλούσιου ευεργέτη
Η φιλανθρωπία άδικα έχει συνδεθεί με τον πλούτο. Ότι δηλαδή μπορεί κάποιος να δώσει στους άλλους, μόνο αν είναι πλούσιος. Αν και αντιμετωπίζουμε εποχές που το χρήμα δεν τρέχει άφθονο για τους περισσότερους ανθρώπους, δε θεωρώ πως κάποιος δε μπορεί να ζήσει την εμπειρία της φιλανθρωπίας, χαρίζοντας παλιά ή μεταχειρισμένα αντικείμενα ή προσφέροντας ένα αυτί και μια κουβέντα συμπαράστασης στο συνάνθρωπό του.

Ακόμα και η αιμοδοσία είναι μια πράξη φιλανθρωπίας προς το συνάνθρωπο που έχει ανάγκη. Όλοι με τις διαφορετικές μας δυνάμεις, είμαστε σε θέση να παρέχουμε κάποιες υπηρεσίες στον εαυτό μας και στους συνανθρώπους μας.

-Ο μύθος του «Αν δε δίνεις, δεν είσαι καλός άνθρωπος»
Ούτε μου αρέσει η φιλανθρωπία να συνδέεται με την ενοχή. Να νιώθει κάποιος ένοχος που έτυχε να έχει περισσότερα αγαθά και να νιώθει υποχρεωμένος να βοηθήσει τους άλλους. Ότι αυτός είναι δυνατός και πρέπει να βοηθά τους αδύναμους. Ότι αυτός έχει, ενώ ο άλλος δεν έχει. Η φιλανθρωπία δεν είναι αυτό.

-Φιλάνθρωπος με τη θέλησή σου
Όταν θες να είσαι φίλος με τον άνθρωπο, το κάνεις με τη θέλησή σου χωρίς ψυχολογική βία ή συναισθηματική πίεση. Ο κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του και είναι δύσκολο να σκεφτεί τα προβλήματα των άλλων, ιδίως αν τα προβλήματά του είναι πιεστικά.

Πολλές φορές, όμως, η ψυχική αυτή πίεση που δημιουργούν τα προβλήματα μας, εξαφανίζονται με το οξυγόνο ζωής που προσφέρει η φιλανθρωπία. Είναι σα να εξισορροπείται το ψυχικό μας σύστημα και να γινόμαστε μέρος ενός όλου. Και είναι ωραίο να σκεφτόμαστε, ότι κάπου εκεί έξω υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που νοιάζονται για εμάς.

-Ο μύθος του «Μόνο τόσα λίγα;»
Και δεν έχει σημασία το μέγεθος της φιλανθρωπίας. Όταν δίνεις, με ό, τι δίνεις, νιώθεις καλά σε συναισθηματικό επίπεδο. Νιώθεις ότι συνδέεσαι με ανθρώπους που δεν ξέρεις. Η φιλανθρωπία δημιουργεί ψυχική ανακούφιση. Ιδίως, όταν δίνεις σε άτομα που δε γνωρίζεις προσωπικά, για να μην έχεις την προσδοκία να σου επιστραφεί κάτι πίσω.

Πολλοί δίνουν μόνο σε άτομα που ξέρουν, ότι υπάρχει ανάγκη. Και δεν είναι άσχημο αυτό, φτάνει να μην έχουν προσδοκίες ανταπόδοσης. Η φιλανθρωπία είναι αγάπη άνευ όρων. Απλά δίνεις γιατί σου αρέσει κι όχι για να πάρεις πίσω, κάτι από τους άλλους.

-Ο μύθος της εκμετάλλευσης της φιλανθρωπίας
Άλλοι λένε ότι η φιλανθρωπία μετατρέπεται σε εκμετάλλευση για να κερδίζουν κάποιοι επιτήδειοι που δεν κάνουν σωστή οικονομική διαχείριση. Κατά καιρούς παρουσιάζεται και κάποιος επιτήδειος για να εξαπατήσει τους καλόπιστους.

Αν και δεν υπάρχουν εγγυήσεις σε αυτή τη ζωή, καλύτερα ο καθένας να κάνει την έρευνά του για το ποιος φιλανθρωπικός φορέας του ταιριάζει καλύτερα και μοιράζεται τις αξίες του. Να γνωριστεί με τα πρόσωπα του κάθε φορέα και να βγάλει τα συμπεράσματά του από προσωπική εμπειρία κι όχι, μόνο, με βάση τα λεγόμενα κάποιου άλλου.

-Φιλανθρωπία υπό την πίεση άλλων
Η φιλανθρωπία σε κάνει να νιώθεις ωραία με τον εαυτό σου. Το ότι σου αρέσει και το κάνεις εσύ, δε σημαίνει ότι πρέπει να πιέζεις και τους άλλους ανθρώπους να γίνουν φιλάνθρωποι. Αν και η φιλανθρωπία είναι μια στάση ζωής που καλό είναι να θεμελιώνεται από νωρίς στην παιδική ηλικία, είναι κατανοητή η δυσπιστία και η διαφορά των αντιλήψεων σχετικά με το θεσμό.

-Η εποικοδομητική κριτική σώζει
Όμως, αν το σκεφτεί κανείς καλύτερα, ποιος θεσμός δεν έχει τα θετικά και τα αρνητικά του πρότυπα; Αυτούς που φέρνουν τον κόσμο κοντά και αυτούς που τον διώχνουν μακριά; Κοιτάξτε γύρω και θα δείτε άπειρα, θετικά και αρνητικά παραδείγματα. Ας μην επιμένουμε στην αρνητική κριτική που δεν οδηγεί πουθενά αλλά στην εποικοδομητική και ας είμαστε προσεκτικοί.

Ας επενδύουμε σε όποια φιλανθρωπική δράση μας ευχαριστεί, δε μας πιέζει, εμπιστευόμαστε και γίνεται από την καρδιά μας. Μόνο έτσι, θα αντλήσουμε συναισθηματικά όλες τις ευεργεσίες της φιλανθρωπίας μας.

-Φιλανθρωπία για Όλους
Γι’ αυτό μην το αναβάλλεις καθόλου και άδραξε την ευκαιρία να βρεις άτομα στην κοινότητά σου (και όχι μόνο) που βρίσκονται σε ανάγκη και αποφάσισε με ποιους τρόπους είσαι σε θέση να τα βοηθήσεις. Η ψυχική αλλά και η σωματική σου υγεία θα σε ευχαριστήσουν, όπως και αυτοί που θα ευεργετήσεις (είτε από μέσα τους, είτε από έξω τους).

Της Μαρίας Πολίτη

Πηγή: maxmag.gr https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Αυτοβελίωση

Για τον στωικό φιλόσοφο Επίκουρο η αναζήτηση της ευτυχίας είναι διαδικασία απλή, καθώς αποτελεί προέκταση της φύσης του ανθρώπου. Αρκεί κανείς να εστιάσει στις φυσικές ανάγκες που του είναι απαραίτητες για να ζήσει.

Πόσο εύκολο είναι αυτό για το σύγχρονο άνθρωπο;

Πόσο συχνά πρέπει να βασίζεστε μόνο σε ψωμί και νερό για να επιβιώσετε; Το πρόβλημα είναι ότι μόλις συνηθίσουμε να απολαμβάνουμε μια ποικίλη και ενδιαφέρουσα διατροφή, όλοι σπεύδουμε να παραπονεθούμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις στις οποίες αυτή δεν είναι διαθέσιμη.

Καταλήγουμε να θεωρούμε αυτά τα πράγματα απαραίτητα για την ευτυχία μας, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Δεν είναι και πολύ μακρινή η εποχή που σχεδόν κανείς δεν αγόραζε καφέ το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά του, τώρα πολλοί φαίνεται να το θεωρούν λίγο ως πολύ απαραίτητο κομμάτι της καθημερινότητάς τους.

Τα τεχνολογικά γκάτζετ και οι υπηρεσίες που δεν υπήρχαν καν μόλις πριν από μια δεκαετία τα νιώθουμε όλο και περισσότερο ως απαραίτητα κομμάτια της καθημερινής μας ζωής.

Ως έναν βαθμό αυτό οφείλεται απλώς στην εξοικείωση και στη συνήθεια, συνηθίζουμε αυτά τα νέα πράγματα εκπληκτικά γρήγορα. Υπάρχουν, φυσικά, εταιρείες που πασχίζουν να μας κάνουν να νιώθουμε ότι τα νέα τους προϊόντα είναι προσθήκες στη ζωή μας που «δεν πρέπει» να χάσουμε με τίποτα. Και μόλις γίνουν μέρος της ζωής μας, σύντομα ενσωματώνονται σε σημείο ώστε η απουσία τους να μοιάζει με αληθινή στέρηση.

Πώς το αντιμετωπίζουμε αυτό;

Μια επιλογή θα ήταν να αποφεύγουμε εντελώς τέτοια πράγματα, υιοθετώντας έναν πολύ πιο ασκητικό τρόπο ζωής. Έτσι θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε από την παγίδα. Παρόλο που μερικοί άνθρωποι αναγνωρίζουν στον Επίκουρο μια αρκετά ασκητική μορφή, η πρόταση να αποφεύγουμε εντελώς τα περιττά πράγματα δεν νομίζω ότι είναι αυτό ακριβώς που υποδεικνύει εκείνος.

Δεν υπάρχει κανένα λάθος στο να γευτούμε τις καλύτερες γαστρονομικές απολαύσεις όταν μας προσφέρονται, αρκεί να μη φτάσουμε να τις περιμένουμε σε κάθε γεύμα. Ένα καλό δείπνο μπορεί να μην είναι απαραίτητο για να ικανοποιήσουμε την πείνα μας, αλλά προσφέρει μια ευπρόσδεκτη ποικιλία.

Ο τρόπος να αποφεύγουμε μια τέτοια συνεχή προσδοκία, συμπέρανε ο Επίκουρος, είναι να είμαστε ευγνώμονες, όπως άλλωστε αρμόζει, όποτε έχουμε την τύχη να μπορούμε να γευτούμε τέτοιες απολαύσεις. Ένας τρόπος να αναπτύξουμε μια συμπεριφορά που να εκφράζει την εκτίμησή μας με τον αρμόζοντα τρόπο μπορεί να περιλαμβάνει μια μετρημένη κατανάλωση, ακόμα και όταν έχουμε την ευκαιρία να το κάνουμε. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι στην πραγματικότητα ένας ήπιος ασκητισμός μπορεί να είναι εντάξει. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να αρνούμαστε συνεχώς τις απολαύσεις.

Αντίθετα, αυτό θα μας ενθάρρυνε να μετριάσουμε την κατανάλωσή μας ώστε να εκτιμήσουμε σωστά τις περιττές απολαύσεις στις οποίες εντρυφούμε. Το πρόβλημα δεν είναι η απόλαυση, είναι το γεγονός ότι θεωρούμε κάποια πράγματα δεδομένα. Ο ίδιος ο Επίκουρος έγραψε κάποτε σε έναν φίλο του λέγοντας ότι το ψωμί και το νερό ήταν παραπάνω από αρκετά στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά ένα μικρό αγγείο με τυρί κάθε τόσο είναι καλός μεζές.

Ο Επίκουρος πίστευε επίσης ότι η υιοθέτηση αυτής της στάσης απέναντι στις επιθυμίες μας θα μας κάνει περισσότερο γενναιόδωρους. Ο σοφός που έχει επαναπροσδιορίσει τις επιθυμίες του με κριτήριο ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο, έγραψε ο Επίκουρος, «μάλλον κατανοεί καλύτερα το πώς να μοιράζεται παρά το πώς να παίρνει – τόσο μεγάλο είναι το κεφάλαιο αυτάρκειας που έχει ανακαλύψει».

Εάν μπορούμε να δούμε ότι δεν χρειαζόμαστε πολλά, τότε, όταν έχουμε περισσότερα από τα άκρως αναγκαία, θα χαρούμε να τα μοιραστούμε με όσους είναι γύρω μας, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς φιλίας μας.

Όχι μόνο αυτό, αλλά η γνώση ότι δεν χρειαζόμαστε πάρα πολλά πράγματα θα διασφαλίσει επίσης την ελευθερία και την αυτονομία μας, γιατί, αν μπορούμε να δούμε ότι δεν χρειαζόμαστε πολλά, τότε δεν θα είμαστε υπόχρεοι σε κανέναν άλλο.

Ο Επίκουρος το έθεσε ως εξής: Ένας ελεύθερος άνθρωπος δεν μπορεί να αποκτήσει πολλά υπάρχοντα, γιατί αυτό δεν αποτελεί εύκολο άθλο χωρίς να γίνει μισθοφόρος όχλων ή δυναστών. Εντούτοις, δεν στερείται ποτέ τίποτα και, αν είχε την ευκαιρία να αποκτήσει πολλά υπάρχοντα, θα μπορούσε εύκολα να τα μοιράσει έτσι ώστε να κερδίσει την ευμένεια των γειτόνων του.

Η αυτάρκεια μιας απλής ζωής, λοιπόν, είναι αυτή που διασφαλίζει την ελευθερία μας.

Εάν θέλουμε να ξεφύγουμε από αυτό το άγχος, εάν θέλουμε να αποφύγουμε την υποδούλωσή μας σε κενές επιθυμίες, πρέπει να μάθουμε ότι αυτό που αληθινά χρειαζόμαστε είναι στην πραγματικότητα ελάχιστο και στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να αποκτηθεί αρκετά εύκολα.

*Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Επίκουρος – η τέχνη της ευτυχίας. Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Διόπτρα και στο www.dioptra.gr.https://ipop.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.