Σεπτεμβρίου 21, 2019

Αυτοβελίωση

Η ερώτηση που σύμφωνα με τον Αϊνστάιν καθορίζει την ευτυχία μας
Όταν ξυπνάς το πρωί, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι;

Την δύσκολη ημέρα στην δουλειά, τις υποχρεώσεις που πρέπει να φέρεις εις πέρας, τους κακότροπους ανθρώπους που θα συναντήσεις στο γραφείο ή μήπως τις δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνουν;

Θα έχεις σίγουρα ακούσει την έκφραση «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται».

Το πρωί είναι μια σημαντική στιγμή της ημέρας, γιατί το πώς θα περάσουμε το πρωινό μας και κυρίως τις σκέψεις που θα κάνουμε μπορεί συχνά να μας πει το είδος της ημέρας που θα έχουμε.

Ο τρόπος με το οποίο βλέπουμε τα πράγματα καθορίζει το πώς ζούμε την κάθε μέρα, σημειώνουν οι ειδικοί.

Ο Αϊνστάιν κάποτε είχε πει: «Η πιο σημαντική απόφαση που παίρνουμε κάθε μέρα που ξυπνάμε, είναι εάν πιστεύουμε ότι ζούμε σε ένα φιλικό ή εχθρικό σύμπαν».

Αν κάθε πρωί που ξυπνάς κάνεις αρνητικές σκέψεις, τότε σίγουρα αυτό επηρεάζει τη διάθεσή σου κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας.

Το να ξεκινάς την ημέρα σου κάνοντας μόνο θετικές σκέψεις, τότε έχεις λιγότερες πιθανότητες να αντιδράσεις με αρνητικό τρόπο σε ό,τι δεν πάει και τόσο καλά μέσα στην ημέρα σου.

«Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, αλλά όπως είμαστε εμείς». Να θυμάσαι ότι τα συναισθήματα και οι σκέψεις, οι δράσεις και οι αντιδράσεις σου είναι ο καθρέφτης των σκέψεών σου.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με ό,τι σκεφτόμαστε, γιατί οι σκέψεις μας προγραμματίζουν το υποσυνείδητο και επηρεάζουν την συμπεριφορά μας.

Μια αρνητική σκέψη μπορεί να μας χαλάσει τη διάθεση. Πόσο μάλλον ότι εστιάζουμε περισσότερο στις αρνητικές σκέψεις, παρά στις θετικές.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο τρόπος που σκεφτόμαστε επηρεάζει το σώμα μας και την υγεία μας. Οι αρνητικές σκέψεις εκτός από τις επιπτώσεις που έχουν στη σωματική μας υγεία, μας κάνουν να νιώθουμε θλίψη, θυμό, απογοήτευση, φόβο, αδικία.

«Κάθε μέρα παίρνω αυτήν την απόφαση. Ξυπνάω και ρωτώ τον εαυτό μου: “Ζω σε έναν καλό ή κακό κόσμο;”», σημειώνει ο ο δημοσιογράφος του inc.com, Chris Winfield και εξηγεί ότι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε το οικείο περιβάλλον μας, επηρεάζει και το πώς θα είναι η διάθεσή μας.

Η θετική σκέψη μάς προχωρά, υπερβαίνει τα εμπόδια, μάς δίνει δύναμη.

Αν μάθεις να αντιμετωπίζεις τις κακές στιγμές και αρχίζεις να βλέπεις τη θετική πλευρά των πραγμάτων, τότε θα απαλλαγείς από την αρνητική ενέργεια και θα νιώσεις περισσότερη χαρά.

Ο τρόπος με το οποίο βλέπουμε τον κόσμο καθορίζει το πώς ζούμε την κάθε μέρα, το αν όσα μας συμβαίνουν θα μας επηρεάσουν αρνητικά ή θετικά.

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Οι κινήσεις που κάνεις αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα και ρίχνουν την ψυχολογία σου σύμφωνα με ειδικούς
Το πρώτο φως της ημέρας βρίσκει τον καθέναν από εμάς με ένα διαφορετικό, αυτοματοποιημένο σύνολο κινήσεων.

Καθεμία από αυτές τις κινήσεις συμβάλλει στην δημιουργία μας εσωτερικής κατάστασης που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της ημέρας.

Με άλλα λόγια, η καλή μέρα από το πρωί φτιάχνεται. Κάθε μας συνήθεια -που έχει προκύψει από την επανάληψη της ίδιας κίνησης- δίνει ρυθμό στην ημέρα μας. Μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα ενέργειά μας ή να τα επηρεάσει αρνητικά.

Ειδικοί σε θέματα ψυχολογίας, έχουν εντοπίσει βάσει ερευνών τις «αθώες» καθημερινές συνήθειες που μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά την ψυχολογία μας, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Συνήθειες που δεν δίνουν ώθηση στο σώμα, που δημιουργούν αρνητικές σκέψεις, που μας κάνουν αντιπαραγωγικούς.

Εσύ, μόλις ξυπνάς

«Αναβολή αφύπνισης»: Εχει συμβεί σε όλους μας. Εκείνο το λεπτό που το ξυπνητήρι χτυπά και μας βρίσκει «απροετοίμαστους» για να αντιμετωπίσουμε τη νέα ημέρα. «5 λεπτά ακόμα»: ένας ειδικός ύπνου, ο Τimothy Morgenthaler, εξηγεί στο Insider γιατί αυτή η συνήθεια που μπορεί να επιδράσει αρνητικά στο σώμα. Αν ξυπνήσουμε και πατήσουμε το snooze button, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο ύπνου, επηρεάζουμε αρνητικά το σώμα. Ο νέος κύκλος ύπνου που ανοίξαμε θα πρέπει μετά από λίγο να τερματιστεί απότομα. Έτσι, δεν σηκωνόμαστε από το κρεβάτι αναζωογονημένοι, αλλά ζαλισμένοι.

Ξυπνάς «κουλουριασμένη» στο κρεβάτι

Η στάση του σώματός μας, τα πρώτα λεπτά αμέσως το πρωινό ξύπνημα, επηρεάζει τα επίπεδα ενέργειάς μας. Σύμφωνα με την Amy Cuddy, ψυχολόγο του Χάρβαρντ, το να τεντώνεις το σώμα σου αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα, σου δίνει boost ενέργειας και αυξάνει την αυτοπεποίθησή σου. Με το να παραμένεις κουλουριασμένη για ώρα, στρεσάρεις το σώμα σου. Η μέρα θα πρέπει να ξεκινά -από τα πρώτα λεπτά της- με δύναμη και ανεβασμένη ψυχολογία.

Tσεκάρεις τα email σου

Τα πρώτα λεπτά της νέας ημέρας στα οποία παραμένουμε στο κρεβάτι είναι καθοριστικά για την ψυχολογία μας. Η Julie Morgenstem, συγγραφέας του βιβλίου «Μην τσεκάρεις ποτέ τα email σου το πρωί», δήλωσε στο Huffpost ότι «αν ξεκινάς την ημέρα σου με αυτόν τον τρόπο, δεν βοηθάς τον εαυτό σου». Υποχρεώσεις, reminders, εκκρεμότητες: με αυτά θα ασχολείσαι σχεδόν όλη την υπόλοιπη ημέρα. Γιατί πρέπει να ξεκινάς την ημέρα σου με άγχος;

Δεν στρώνεις το κρεβάτι σου

Σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου «Η δύναμη της συνήθειας», Charles Duhigg, το να στρώνεις το κρεβάτι σου αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα σε κάνει πιο παραγωγικό και πιο οργανωτικό μέσα στην ημέρα. Αντίθετα αποτελέσματα προκαλεί η μη υιοθέτηση αυτής της συνήθειας.

Πίνεις αμέσως καφέ

Σε προηγούμενο άρθρο, σας έχουμε αναλύσει γιατί είναι προτιμότερο να πίνετε καφέ ιδανικά στις 10 το πρωί -αν το πρωινό σας ξύπνημα είναι περίπου στις 7 με 8. Αμέσως μόλις ξυπνάμε τα επίπεδα κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες) είναι υψηλά. Αν εκείνη την στιγμή πιούμε καφέ, η καφεΐνη -που δρα όπως η κορτιζόλη στον οργανισμό- δεν μας προσφέρει τίποτα. Καταναλώνοντας καφέ αργότερα μέσα στην ημέρα, όταν η κορτιζόλη έχει αρχίσει να υποχωρεί, απολαμβάνουμε τα οφέλη της καφεΐνης σε μεγαλύτερο βαθμό.

Ετοιμάζεσαι στο σκοτάδι

Αν συνηθίζεις να κάνεις τις πρώτες κινήσεις της ημέρας -όπως πχ. Να ντύνεσαι- μέσα στο σκοτάδι, δεν βοηθάς το σώμα σου να ξυπνήσει πραγματικά και να έχει ενέργεια. Το μπερδεύεις και το κάνεις να πιστεύει ότι ακόμα είναι βράδυ. Ακόμα κι αν ξυπνάς και έξω έχει «σκοτάδι», φρόντισε να κάνεις τις πρώτες κινήσεις της ημέρας, σε δυνατό φως.

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

3 τρόποι να προστατευτείτε από τους ανθρώπους που θέλουν το κακό σας
Μην αφήνετε την αρνητική ενέργεια των άλλων να σας επηρεάσει, δεν είναι δικό σας πρόβλημα!!

Όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι φίλοι μας , μας αγαπούν και μας υποστηρίζουν και σίγουρα δεν νομίζουμε ότι έχουν πρόθεση να μας κατηγορήσουν και να μας υποβιβάσουν πίσω από την πλάτη μας. Συνήθως ξεκινάμε τις φιλικές μας σχέσεις με όλη τη καλή μας διάθεση. Ανοίγουμε την καρδιά μας και εμπιστευόμαστε τους φίλους μας ακόμα και με τις πιο κρυφές μας σκέψεις . Δυστυχώς όμως η ανθρώπινη φύση πολλές φορές υπερτερεί του αγνού συναισθήματος της φιλίας και ο σημερινός μας φίλος μπορεί να γίνει ο πιο μεγάλος εχθρός μας αύριο, γιατί το μικρόβιο της ζήλιας έχει μπει βαθιά μέσα στην καρδιά του.

Οι φίλοι που ζηλεύουν μπορεί να είναι ενοχλητικοί ή και επικίνδυνοι. Γιατί ; Γιατί ξέρουν τις αδυναμίες μας , ξέρουν αρκετά γεγονότα και λεπτομέρειες από την ζωή μας γεγονός που τους δίνει τη δύναμη να μας πληγώσουν και να μας χτυπήσουν ακριβώς εκεί που θα πονέσουμε.

Η ζήλια πηγάζει από την ανασφάλεια του φίλου / της φίλης μας. Δεν φταιμε εμείς για την δημιουργία αυτού του συναισθήματος γιατί πολύ απλά κάνουμε κάτι για να το δημιουργήσουμε. Η συναισθηματική ανισορροπία που προκαλεί το συναίσθημα της ζήλιας βρίσκει τα αίτια της στην ζωή και στα βιώματα του φίλου / της φίλης μας. Μπορεί να αισθάνεται ανασφάλεια για την εμφάνιση του / της! Μπορεί να αισθάνεται ότι οικονομικά δεν μπορεί να φτάσει στα δικά σας επίπεδα και αυτό να τον εξοργίζει. Μπορεί πάλι να πιστεύει ότι ζει στη σκιά σας και να θέλει να σας εκδικηθεί. Μπορεί να αισθάνεται ανασφάλεια για το μορφωτικό του επίπεδο ή τα επιτεύγματα του σε σχέση με εσάς. Βέβαια , υπάρχει και τον ενδεχόμενο να είναι απλά ένα κακόβουλο άτομο που ευχαριστιέται να κάνει κακό πιστεύοντας ότι κερδίζει αξία μειώνοντας σας.

Αν κρατάμε αυτούς τους ανθρώπους στην ζωή μας , μάλλον θα έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα! Θα πρέπει να τους απομακρύνουμε το συντομότερο δυνατό πριν προλάβουν να μας κάνουν μεγάλη ζημιά. Δεν είναι δική μας ευθύνη να προσπαθήσουμε να λύσουμε το πρόβλημα τους ή να ανεχτούμε την ζήλια τους από λύπηση. Ας μην ξεχνάμε ότι εάν τα δικά μας αισθήματα απέναντι τους ήταν όντως φιλικά και αυτοί μας ανταπέδωσαν την φιλία με φθόνο , τότε δεν άξιζαν ποτέ τη φιλία μας. Οι «φίλοι» αυτού του είδους μπορούν να προκαλέσουν μόνο καυγάδες , δυσαρέσκεια , άσχημο κλίμα και να μας βλάψουν ψυχικά και συναισθηματικά.

Εντοπίστε αυτούς τους ανθρώπους στο περιβάλλον σας και κρατήστε αποστάσεις. Η φιλία δεν είναι συνδεδεμένη με συμφεροντολογικά κίνητρα ή με υστερόβουλες πράξεις. Η φιλία δεν είναι απλά μια λέξη που χρησιμοποιούμε , είναι μια ευγενής ιδέα, μια σχέση αγάπης και κατανόησης , μια σχέση αδελφοσύνης. Όποιος σας ζηλεύει δεν έχει θέση δίπλα σας. Προτιμήστε να έχετε λίγους φίλους , αλλά πραγματικούς φίλους και μην ξοδεύεστε σε άσκοπες κοινωνικές επαφές που το μόνο που μπορούν να σας προσφέρουν είναι προβλήματα , πικρίες και εκνευρισμό!

Πως μπορείτε να προστατευτείτε από τέτοια άτομα εάν πρέπει να συναναστρέφεστε μαζί τους ; Κρατήστε τους έξω από την προσωπική σας ζωή – δεν έχουν κανένα πρόβλημα να επέμβουν και να σας προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα. Ποτέ μην μοιράζεστε μαζί τους τις ιδέες σας σε επαγγελματικό επίπεδο – δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τις οικειοποιηθούν!

Ποτέ μην μιλάτε για τις επιτυχίες σας γιατί αυτό σίγουρα τους εξοργίζει ακόμα περισσότερο απέναντι σας. Μην τους μιλάτε ποτέ για τα οικονομικά σας – αφήστε τους να φαντάζονται! Ποτέ μην τους βάζετε στο σπίτι σας και μην τους αφήνετε να έρχονται σε επαφή με τα άτομα που αγαπάτε – δεν ξέρετε πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις επαφές για να σας κάνουν κακό! Η καλύτερη λύση όμως από όλες , είναι να φύγετε όσο το δυνατό πιο μακριά από κοντά τους και να ξεχάσετε την ύπαρξη τους – δεν έχετε ανάγκη από την κακή ενέργεια που εκπέμπουν!

Ο φίλος δεν προδίδει. Ο φίλος δεν χαίρεται με την λύπη σας αλλά ούτε και λυπάται με την χαρά και την ευτυχία σας. Ο πραγματικός φίλος δεν θέλει ποτέ να σας πληγώσει και να σας εξευτελίσει. Δυστυχώς , υπάρχουν και άνθρωποι χωρίς αξίες και χωρίς ηθική που θα σας φερθούν με αυτό τον τρόπο γιατί δεν μπορούν να αντέξουν την χαρά σας. Μην αισθάνεστε κακία γι αυτούς. Είναι απλά αξιολύπητοι.

-Προστατεύστε τον εαυτό σας από αυτούς,

-Απομακρυνθείτε και αφήστε την ζωή να τους δώσει αυτό που πραγματικά τους αξίζει.

-Και τη επόμενη φορά μην ξεχάσετε να είστε πιο επιλεκτικοί για τα άτομα που χαρακτηρίζετε ως φίλους σας…

Μην αφήνετε την αρνητική ενέργεια των άλλων να σας επηρεάσει, δεν είναι δικό σας πρόβλημα!!

healingeffect.gr με στοιχεία από sxeseis.gr

https://www.awakengr.com

Αυτοβελίωση

Διέξοδοι από το άγχος
Μήπως ήρθε η ώρα να πετάξουμε αυτό που δεν είναι πια χρήσιμο;

Ότι κάτι έλκουμε, είμαστε βέβαιοι. Η θέση ότι η ενέργεια δημιουργεί ύλη, έχει πια και την σφραγίδα της επιστημονικής κοινότητας. Αλλά και χωρίς αυτήν, αρκεί να σταθούμε για μια στιγμή και να αναλογιστούμε τα δημιουργήματα των ανθρώπων.

Όλα αυτά που δημιουργούμε δεν είναι σκέψεις που υλοποιούνται; Όταν όμως συζητάμε για την δύναμη του ανθρώπου να έλξει, να φέρει κοντά του αυτό που επιθυμεί, νομίζω ότι υπαινισσόμαστε, μια πνευματική δυνατότητα ανώτερης μορφής. Μιλάμε για την δυνατότητα μας να υλοποιούμε τις επιθυμίες μας, μ ένα μαγικό τρόπο.

Γύρω απ αυτή την δυνατότητα και την καλλιέργεια της, υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα. Πολλά κείμενα, πολλά σεμινάρια, πολλοί δάσκαλοι, πολλές μέθοδοι. Η μεγάλη ζήτηση δημιουργεί και προσφορά.

Το να επιδιώκει ο άνθρωπος να εξελίξει τις δυνατότητες του, είναι καλό. Σε ότι με αφορά, έχω ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για οτιδήποτε πνευματικό, έλκει μεγάλες ομάδες ανθρώπων και δημιουργεί την ανάγκη για συζήτηση. Είμαι λίγο περισσότερο προσεκτική όταν πνευματικού τύπου εμπειρίες, δημιουργούν στους ανθρώπους μεγάλο ενθουσιασμό και ανάγκη να προσηλυτισμό.


Το ερώτημα είναι πώς μπορεί ένας άνθρωπος να φτάσει στο σημείο να έλξει στην ζωή του την κατάσταση ή το στοιχείο που επιθυμεί. Η θρησκεία προτείνει την προσευχή με προϋπόθεση την πίστη. Άλλες πνευματικές παραδόσεις ή συστήματα ελέγχου της σκέψης ή συστήματα καλλιέργειας ή ελέγχου της ενέργειας, προτείνουν διαδικασίες οι οποίες έχουν έναν κοινό παρανομαστή: Την πίστη ότι αυτό που θέλεις μπορεί να υλοποιηθεί, την συγκέντρωση σ αυτό, την επανάληψη της διαδικασίας και την καθαρή συνείδηση σε σχέση με το ζητούμενο.

Όλα αυτά τα στοιχεία και τα βήματα σίγουρα έχουν αξία, όμως το καθένα ξεχωριστά, που θεωρείται προαπαιτούμενο, είναι ένα ζητούμενο που για να το φτάσει ένας άνθρωπος προϋποθέτει ένα μακρύ και απαιτητικό ταξίδι. Κι αυτή η διάσταση δεν εξηγείται επαρκώς. Αλλά κι αυτό ίσως να μην ήταν πρόβλημα.

Το θέμα για μένα προκύπτει από την στιγμή που άνθρωποι μπαίνουν σε διαδικασίες οι οποίες συσκοτίζουν τον δρόμο τους. Ο ανθρώπινος νους έχει μια τρομερή ικανότητα να δημιουργεί ψευδαισθήσεις που φαίνονται απολύτως αληθινές και λογικές.

Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος μπαίνει στην διαδικασία να αποκτήσει ή να χρησιμοποιήσει μια δύναμη, που πιστεύει ότι έχει, ώστε ν’ αποκτήσει κάτι που επιθυμεί, πρώτα έχει να ρωτήσει τον εαυτό του, γιατί το χρειάζεται και γιατί δεν το έχει ήδη.

Όσοι έχουν δουλέψει με τον εαυτό τους, γνωρίζουν πόσο δύσκολο εγχείρημα είναι να φτάσει κάποιος στην αυθεντική επιθυμία μέσα του. Επίσης, το γεγονός ότι η ερώτηση γίνεται την ώρα που υπάρχει μια έντονη επιθυμία, έχουμε πολλές πιθανότητες να μην αντιληφθούμε την ποιότητα της επιθυμίας αυτής. Αν πιστεύουμε ότι ο νους μας ελέγχει τα συναισθήματα μας, είμαστε έτοιμοι, να θάψουμε βαθειά μέσα μας ένα τεράστιο φόβο βάζοντας το μυαλό μας να επαναλαμβάνει ότι θα τα καταφέρει.

Μοιάζει με παρόρμηση επικυριαρχίας σαν αυτή που έχουν τα μικρά παιδιά στα παιχνίδια τους.” Δεν μπορεί να υφίσταμαι την επίδραση του κόσμου παθητικά, μπορώ κι εγώ να ελέγξω τον κόσμο”, λέει μια φωνή μέσα μας. Αν η δύναμη της έλξης μοιάζει με την ενέργεια της απογείωσης ενός πυραύλου, ήδη έχουμε υπονομεύσει την απογείωση, δεσμεύοντας πόρους στην συγκράτηση του φόβου και του θυμού. Ήδη έχουμε καθίσει στην θέση του ανίσχυρου.

Η δύναμη του υποσυνειδήτου μας, είναι πλέον ευρέως αποδεκτή. Γι αυτό και έχουν αναπτυχθεί τόσες τεχνικές γύρω από τον επαναπρογραμματισμό του. Εκεί λοιπόν που οραματιζόμαστε το αντικείμενο ή την κατάσταση που ποθούμε και νοιώθουμε ότι ήδη την βιώνουμε, μήπως χτίζουμε ένα όνειρο πάνω στην άρνηση του βαθύτερου φόβου μας που μας οδήγησε ακριβώς στην ανάγκη να δημιουργήσουμε αυτή την εικονική κατάσταση;

Γιατί, πότε εμείς οι άνθρωποι μπαίνουμε σ αυτές τις διαδικασίες; Έχετε μπει ποτέ σε τέτοια διαδικασία όταν νοιώθετε ευτυχισμένοι και πλήρεις; Όταν βιώνετε όμορφες στιγμές με ανθρώπους ή όταν είστε σε διαδικασία δημιουργίας;

Οι άνθρωποι αναζητούμε αυτούς τους δρόμους όταν πονάμε. Όταν κινδυνεύουμε να μας καταπιεί η άβυσσος του φόβου. Όταν βιώνουμε την άχρονη μοναξιά του αβοήθητου και πεινασμένου βρέφους . Γι αυτό το λόγο, πιστεύω ότι συχνά αυτές οι πρακτικές μπορεί να συσκοτίσουν τον δρόμο μας προς την εξέλιξη, γιατί τις χρησιμοποιούμε για να υπερβούμε την ανάγκη μας και σκορπάμε την ενέργεια μας στη λάθος κατεύθυνση. Ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ως αντιπερισπασμοί του νου και ως παυσίπονα για τον πόνο που δεν αντέχουμε.

Και βέβαια όλα χρειάζονται, αλλά ας έχουμε στην άκρη της νόησης μας, ότι καλό είναι να έχουμε ένα σταθερό σημείο για να μην χαθούμε. Έχουμε να κρατάμε ένα νήμα κι αυτό το νήμα είναι η επίγνωση της ενσώματης ύπαρξης μας. Πέρα από τις εικόνες, τις φαντασίες και τις ευχές η αδιαμφισβήτητη σύνδεση μας με τον κόσμο είναι η ΑΝΑΠΝΟΗ μας.

Είμαστε οντότητες που πάλλονται στην απεραντοσύνη του σύμπαντος και η απόδειξη ότι αυτό είναι αληθινό είναι η αναπνοή μας. Την αλήθεια μας την υλοποιούμε καθημερινά. Αρκεί κάθε μέρα να ρίχνουμε μια ματιά στον καμβά της ημέρας που πέρασε και τα χνάρια που αφήσαμε στον κόσμο.

Το κυνήγι της υλοποίησης μας απομακρύνει από την φυσική μας δυνατότητα να υλοποιούμε. Το κείμενο δεν αλλάζει από τον εκτυπωτή. Αλλάζει από το πληκτρολόγιο. Η φύση ακολουθεί πάντα τον δρόμο με την μικρότερη αντίσταση. Δεν θα έκανε εξαίρεση για τους ανθρώπους.

Ιφιγένεια Πανέτσου

Πηγή: iphigeneiapanetsou.wordpress.com

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η ζωή δεν έχει σκοπό να σε κάνει να ανοίξεις τα φτερά σου αλλά να σε μάθει να πετάς
Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου 
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που νιώθεις μια ώθηση. Μια εσωτερική δύναμη είναι εκεί και σε προτρέπει να ξεκινήσεις και να προχωρήσεις. Να μη φοβηθείς. Πρόκειται για μια νέα φάση όπου η ζωή σε καλεί να πράξεις, να δημιουργήσεις, να κοιτάξεις μπροστά και να πετάξεις.

Και τότε είναι που αποφασίζεις να ακούσεις αυτή τη φωνή και να ανοίξεις τα φτερά σου. Χωρίς να υπολογίσεις φόβους και δισταγμούς. Παίρνεις το ρίσκο κι αρχίζεις το ταξίδι. Όμορφα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Βλέπεις όνειρά σου να πραγματοποιούνται, βλέπεις ικανότητές σου να βελτιώνονται. Είσαι αισιόδοξος.

Αντιμετωπίζεις νέες προκλήσεις, γνωρίζεις νέα πράγματα, νέοι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή σου στους τομείς που έχεις αφήσει ανοιχτούς. Κάνεις καινούρια λάθη και νιώθεις γνώριμα συναισθήματα αλλά από άλλη οπτική γωνία. Και αφού έχεις αρχίσει να συνηθίζεις τη νέα κατάσταση, μόλις θεωρήσεις ότι βρήκες τη φωλιά που θα ξαποστάσεις τα φτερά σου, η ζωή σου φυλάει ένα μάθημα για το τέλος.

Άλλες φορές το μάθημα είναι μικρό, άλλες μεγάλο. Εξαρτάται πάντα από το πώς θα το βιώσεις. Κάποιες φορές είναι ευδιάκριτο μέσα από εξόφθαλμα γεγονότα που έχουν στόχο να σε ξυπνήσουν απότομα. Άλλες είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις τι θέλει να σου πει η ζωή, σαν να μιλάει λες ξένη γλώσσα. Εκεί χρειάζεται να εξασκήσεις την παρατηρητικότητά σου και να επιστρατεύσεις τη θέλησή σου για αυτοβελτίωση.

Καλά όλα αυτά. Μα όταν στα μαθήματα αυτά εμπλέκεται η καρδιά, τα πράγματα γίνονται σίγουρα πιο δύσκολα. Τότε είναι που νιώθεις ότι η ζωή τα έβαλε με τα φτερά που η ίδια σου επέτρεψε να ανοίξεις. Φτάνεις στον παραλογισμό να θεωρείς ότι σε εκδικείται κι ότι εσύ δεν φταις σε τίποτα.

Μα δυστυχώς φταις. Γιατί όσο καλά κι αν μπορούμε να προγραμματίσουμε τη ζωή με το μυαλό, τόσο ακατόρθωτο είναι να ελέγξουμε την καρδιά σε αυτά που ζούμε. Και τα λάθη από καρδιάς είναι αυτά που πονούν περισσότερο. Αυτά σου τσακίζουν τα φτερά και σε κάνουν σε κάθε πονεμένο χτύπο της καρδιάς σου να νιώθεις ότι θα κοπούν.

Κι εκεί που νομίζεις ότι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται και είναι μάταιο να προσπαθήσεις ξανά για κάτι καινούριο, εμφανίζεται ένας άνθρωπος από το πουθενά για να σου αποδείξει το αντίθετο. Θα είναι τα λόγια του, θα είναι το παράδειγμά του, θα είναι ο αέρας που εκπέμπει. Θα είναι ο τρόπος μέσα από αυτόν τον άνθρωπο να σου δείξει η ζωή ένα κομμάτι του εαυτού σου. Ένα κομμάτι της δύναμής σου που δεν γνώριζες ότι υπήρχε. Πως και να φταις, δεν πειράζει, προχώρα.

Έτσι είναι η ζωή. Αρκεί να πάρεις το μάθημα. Και τα φτερά σου θα αρχίσουν ξανά να κινούνται. Γιατί τελικά η ζωή δεν έχει σκοπό να σε κάνει να ανοίξεις τα φτερά σου, αλλά να σε μάθει να πετάς. Με όποιο κόστος. Μέσα από καταστάσεις, μέσα από ευκολίες και δυσκολίες, μέσα από σχέσεις ο στόχος είναι ένας. Να μάθεις ποιος είσαι. Να μάθεις ότι τα φτερά σου εσύ τα αποκτάς, εσύ τα ανοίγεις κι εσύ επιλέγεις τον προορισμό του ταξιδιού σου.

Όμως είσαι κι εσύ που όταν πληγωθούν, θα τα θεραπεύσεις. Και εκείνη πάντα σου παρέχει το γιατρικό. Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής. Νέοι ορίζοντες, νέες εμπειρίες, νέες πληγές, νέες θεραπείες. Το μάθημα όμως πάντα ίδιας φύσεως. Πώς να γίνεσαι συνεχώς καλύτερος άνθρωπος.

Συγγραφέας Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
Ψυχολόγος στις σπουδές, δασκάλα στο επάγγελμα, μαθήτρια στη ζωή. Το γράψιμο (μαζί με τα παιδιά) είναι η ζωή μου όχι μόνο γιατί μέσα από αυτό εκφράζομαι, αλλά και επειδή σκάβοντας για έμπνευση μαθαίνω καλύτερα τον εαυτό μου και τους ανθρώπους. Τα είδη της γραφής πολλά, σαν νησιά που περιμένουν να τα επισκεφθώ στο ταξίδι μου μέσα στον λόγο. Ποίηση, συγγραφή, στιχουργική το καλλιτεχνικό μου κομμάτι. Όλα σταθμοί στο μονοπάτι της αυτογνωσίας. Αυτοσκοπός μου; Να παραμείνω μέσα μου παιδί!

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Οι φόβοι της αποδοκιμασίας και του να βρεθείς σε ανάγκη συχνά εμπλέκονται στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους γύρω μας. Οι γονείς και τα αδέρφια σας, και ο σύντροφος και τα παιδιά σας, αν έχετε, είναι πολύ πιθανό να έχουν άποψη για αυτά που θα έπρεπε και δεν θα έπρεπε να κάνετε με τη ζωή σας. Μπορεί να έχουν δίκιο, φυσικά. Και μπορεί να παίζουν θετικό ρόλο ως μέντορες και να σας ενθαρρύνουν να ακολουθήσετε τα πραγματικά ταλέντα σας.

Ωστόσο, μπορεί να κάνουν και μεγάλο λάθος. Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν πολλούς λόγους για να επιχειρούν να κόψουν τα φτερά των άλλων ανθρώπων. Αν πάρουν έναν διαφορετικό δρόμο, μπορεί να μην είναι προς το συμφέρον τους, ή μπορεί να περιπλέξει τη ζωή τους, κάτι που δεν αντέχουν. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, το να σας κρατάει κάποιος μακριά από τα πράγματα που αγαπάτε –ή έστω από το να επιχειρείτε– μπορεί να είναι μια πηγή έντονης αναστάτωσης.

Μπορεί οι άλλοι να μην το κάνουν συνειδητά. Μπορεί απλώς να βρεθείτε μπλεγμένοι σε ένα αυτοσυντηρούμενο δίκτυο κοινωνικών ρόλων και προσδοκιών που δημιουργεί ένα μεγάλο εμπόδιο στις φιλοδοξίες σας. Πολλοί άνθρωποι δεν βρίσκουν το Στοιχείο τους γιατί δεν έχουν την ενθάρρυνση ή την αυτοπεποίθηση να κάνουν ένα βήμα πέρα από τον καθορισμένο κύκλο των σχέσεών τους.

Μερικές φορές, φυσικά, οι αγαπημένοι σας πραγματικά πιστεύουν ότι σπαταλάτε τον χρόνο και το ταλέντο σας κάνοντας κάτι που δεν εγκρίνουν. Αυτό συνέβη στον Πάουλο Κοέλιο. Οι γονείς του δεν προσπαθούσαν απλώς να τον αποθαρρύνουν. Τον είχαν κλείσει επανειλημμένα σε ψυχιατρικές κλινικές και τον υπέβαλαν σε θεραπεία με ηλεκτροσόκ γιατί τον αγαπούσαν. Την επόμενη φορά που θα νιώσετε ένοχοι που μαλώσατε τα παιδιά σας, πιθανότατα μπορείτε να παρηγορηθείτε με τη σκέψη ότι δεν καταφύγατε στις γονεϊκές μεθόδους των Κοέλιο.

Ο λόγος που οι γονείς του Κοέλιο τον έκλεισαν σε κλινική ήταν πως ως έφηβος είχε παθιαστεί με την ιδέα να γίνει συγγραφέας. Ο Πέδρο και η Λίγια Κοέλιο πίστευαν ότι σπαταλούσε τη ζωή του. Πρότειναν να γράφει στον ελεύθερο χρόνο του, αν ένιωθε την ανάγκη να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο, αλλά το πραγματικό του μέλλον ήταν η δικηγορία. Όταν ο Πάουλο συνέχισε να ασχολείται με τις τέχνες, οι γονείς του ένιωσαν πως δεν είχαν άλλη επιλογή από το να τον κλείσουν σε ψυχιατρική κλινική για να βγάλουν αυτές τις καταστροφικές ιδέες από το μυαλό του.

«Ήθελαν να με βοηθήσουν», είπε ο Κοέλιο. «Είχαν τα όνειρά τους. Ήθελα να κάνω κάποια πράγματα, αλλά οι γονείς μου είχαν διαφορετικά σχέδια για τη ζωή μου. Υπήρξε, λοιπόν, μια στιγμή που δεν μπορούσαν πια να με ελέγχουν και ένιωσαν απελπισμένοι». Οι γονείς του Κοέλιο έβαλαν τον Πάουλο σε άσυλο τρεις φορές. Ήξεραν ότι ο γιος τους ήταν πανέξυπνος, πίστευαν ότι είχε μια υποσχόμενη καριέρα μπροστά του και έκαναν αυτό που πίστευαν ότι έπρεπε να κάνουν για να τον επαναφέρουν στον σωστό δρόμο.

Κι όμως, ούτε καν αυτή η υπερβολική προσέγγιση εμπόδισε τον Πάουλο Κοέλιο να βρει το Στοιχείο. Παρά την έντονη αντίδραση της οικογένειάς του, συνέχισε να ασχολείται με τη συγγραφή. Οι γονείς του είχαν δίκιο όταν πίστευαν ότι είχε ένα υποσχόμενο μέλλον μπροστά του, αλλά το μέλλον αυτό δεν είχε καμία σχέση με τη νομική.

Το βιβλίο του Κοέλιο Ο Αλχημιστής έγινε διεθνές μπεστ σέλερ, πουλώντας περισσότερα από σαράντα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Τα βιβλία του μεταφράστηκαν σε πάνω από εξήντα γλώσσες, και είναι ο πιο δημοφιλής Πορτογάλος συγγραφέας στην ιστορία. Η δημιουργικότητά του επεκτάθηκε στην τηλεόραση, στις εφημερίδες – ακόμα και στη δημοφιλή μουσική. Έχει γράψει τους στίχους πολλών πετυχημένων βραζιλιάνικων ροκ τραγουδιών.

Είναι πολύ πιθανό να γινόταν ένας σπουδαίος δικηγόρος ο Πάουλο Κοέλιο. Το όνειρό του ήταν, όμως, η συγγραφή. Και παρότι οι γονείς του προσπάθησαν πάρα πολύ να τον βάλουν «στον σωστό δρόμο», εκείνος παρέμεινε συγκεντρωμένος στο Στοιχείο του.

Απόσπασμα από του βιβλίο των Ken Robinson & Lou Aronica «Βρες το στοιχείο σου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Η συνήθεια των ανθρώπων που κοιμούνται καλά, τρώνε σωστά και βγάζουν πολλά χρήματα
Η ζωή είναι μια αέναη αναζήτηση για πράγματα και συνήθειες που μας κάνουν καλό.

Η διατροφή, ο ύπνος και γενικά ο τρόπος ζωής επηρεάζουν πάρα πολύ την καθημερινότητά μας και αναλόγως με τις επιλογές μας, ζούμε καλύτερα -ή και όχι.

Στην πορεία της ζωής, αυτό που αναζητούν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι η υγεία, η ποιότητα ζωής και η καλοπέραση (τι όχι;).

Έχουμε ακούσει πολλά και έχουμε δοκιμάσει περισσότερα: Τροφές που μας κάνουν καλό, άσκηση, διαλογισμό, ωστόσο, δεν λειτουργούν πάντα.

Μια έρευνα έρχεται τώρα να ανατρέψει τα δεδομένα και να μας αποκαλύψει το μοναδικό πράγμα που μας κάνει να κοιμόμαστε καλύτερα, να τρώμε πιο υγιεινά αλλά και (surprise) να κερδίζουμε περισσότερα χρήματα.

Πώς συνδέονται όμως όλα αυτά;

Η έρευνα διεξήχθη από το Sleep Junkie, που μελέτησε 1.000 άτομα. Η έρευνα είχε να κάνει με τις συνήθειές τους όσον αφορά στον ύπνο.

Οι συμμετέχοντες που διάβαζαν βιβλία κάθε βράδυ στο κρεβάτι διέφεραν από εκείνους που διάβαζαν μία φορά την εβδομάδα. Το 11% διάβαζε 1-2 βράδια την εβδομάδα, το 12% διάβαζε 3-4 βράδια, το 7% 5-6 βράδια και το 8% διάβαζε κάθε βράδυ. Γι' αυτούς που διάβαζαν από 5 βράδια και πάνω, ο χρόνος διαβάσματος ήταν 43 λεπτά.

Όσα βράδια κι αν διάβαζαν, όμως, όλοι δήλωσαν ότι αυτή τους η συνήθεια τους προσφέρει χαλάρωση, μειώνει το στρες, προκαλεί ύπνο και βελτιώνει την ποιότητά του.

Το 76% αυτών που διαβάζουν πριν τον ύπνο, ανέφεραν ότι είναι ικανοποιημένοι με την ποιότητα του ύπνο τους. Μάλιστα, στο τέλος της εβδομάδας κέρδισαν 1 ώρα και 37 λεπτά έξτρα χρόνο ύπνου.

Ο ύπνος είναι ζωτικός για όλους μας, οπότε δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτό το νυχτερινό τελετουργικό επηρεάζει θετικά και άλλες πτυχές της ζωής μας, όπως την οικονομική επιτυχία, την σωματική υγεία και την γενικότερη θετική στάση.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι νυχτερινοί αναγνώστες βιβλίου βγάζουν περισσότερα χρήματα, από αυτούς που δεν διαβάζουν (39.779 δολάρια VS 36.094 δολάρια).

Ακόμη, είναι 12% πιο πιθανό να έχουν μια υγιεινή διατροφή και 8% πιο πιθανό να βλέπουν συχνά τον γιατρό τους.

Ακόμη, το 70% ζουν τη ζωή τους και έχουν πιο θετική στάση.

Αν δεν το κάνεις, μπορείς να ξεκινήσεις ένα βιβλίο λίγο πριν πέσεις για ύπνο και να δεις ο ίδιος τα θετικά αποτελέσματα.

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Τι μου επιτρέπεται να ελπίζω; – Καστοριάδης

Ας πάρουμε τα τρία περίφημα καντιανά ερωτήματα σχετικά με τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα: «Τι μπορώ να γνωρίσω; Τι πρέπει να κάνω; Τι μου επιτρέπεται να ελπίζω;».

Για τα δύο πρώτα δεν έχω έτοιμη απάντηση. Σας θυμίζω απλώς ότι η σχετική συζήτηση ξεκίνησε από τους Έλληνες. Στο τρίτο όμως ερώτημα έχω την απάντηση: τίποτα. Και ισχυρίζομαι πως η απάντηση αυτή βρίσκεται στη βάση της ελληνικής σύλληψης του κόσμου. Πρέπει βέβαια να διευκρινίσουμε τον όρο ελπίδα. Η ελπίδα ή προσδοκία έχει δύο έννοιες.

Αφενός, μια έννοια τρέχουσα, εμπειρική, που παραπέμπει στο γεγονός ότι στην καθημερινή μας ζωή έχουμε απέναντι στην πραγματικότητα ορισμένες καθορισμένες – περιορισμένες προσδοκίες σε σχέση με δραστηριότητες μας. Περιμένουμε την επόμενη να ανατείλει και πάλι ο ήλιος, να βρούμε ψάρια στη θάλασσα … Η ελπίδα αυτή παραπέμπει άλλωστε σε σειρά πολύ σημαντικών προβλημάτων κοσμολογικής και ταυτόχρονα ψυχολογικής τάξεως …

Αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι η εικασία μιας κάποιας κανονικότητας των πραγμάτων και κυρίως των φαινομένων των οποίων η κανονικότητα τα καθιστά θετικά για τους ανθρώπους ή τουλάχιστον σχετικά «εύχρηστα». Αντιθέτως, κανένας δεν θα έλεγε ότι ελπίζουμε στο θάνατό μας, παρά το ότι το γεγονός είναι εξίσου πιθανό με την ανατολή του ήλιου … τουλάχιστον ως γεγονός.

Η προσδοκία ή η ελπίδα όμως έχουν όμως και μια άλλη έννοια, … «destinal» (της μοίρας) … : δηλαδή την ιδέα μια θεμελιακής, έσχατης συμφωνίας, πέραν όλων των δυνατών αντιθέσεων και αντιφάσεων, μεταξύ των βαθύτερων φιλοδοξιών μας και αυτού που θα συμβεί. Την ιδέα μιας κάποιας αρμονίας μεταξύ του κόσμου και της ύπαρξης μας, που περιλαμβάνει βέβαια, κατά προνομιακό τρόπο και αυτό που επιθυμούμε.

Η ελπίδα αυτή συνεπάγεται, επομένως, ότι η τάξη του κόσμου … περιέχει την απάντηση στις δικές μας προσδοκίες. Μια τέτοια αναπαράσταση συναντάται σε πολλές αν όχι σε όλες τις κοινωνίες. Πρόκειται άλλωστε κατά τη γνώμη μου, για τη θεμελιακή θέση του μονοθεϊσμού. Ωστόσο, απουσιάζει παντελώς από την πρωταρχική ελληνική στάση, τουλάχιστον μέχρι τον 5ο αιώνα, πράγμα που φαίνεται στο μύθο της Πανδώρας στον Ησίοδο …

Γνωρίζετε ότι η Πανδώρα ήρθε στους ανθρώπους ως δώρο των θεών. Το δώρο όμως αυτό ήταν παγίδα και θα όφειλαν να το είχαν αποποιηθεί. Η Πανδώρα θα ανοίξει το περίφημο αγγείο από το οποίο θα ξεπηδήσουν όλα τα δεινά της ανθρωπότητας … Όταν θα το ξανακλείσει, θα κλείσει μέσα και την ελπίδα. Ιδού λοιπόν η ελληνική θεώρηση της ανθρώπινης ζωής: πληθώρα κάθε λογής κακών και απουσία ελπίδας – η ελπίδα κλείστηκε σ’ ένα κουτί που κανείς πλέον δεν μπορεί να ανοίξει.

_______________________

~ Κορνήλιος Καστοριάδης, Η ελληνική ιδιαιτερότητα: Από τον Όμηρο στον Ηράκλειτο, (Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, 2007, σελ. 257-259)

Πηγή: axia-logou.blogspot.gr

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Αυτοβελίωση

Όταν βλέπεις με καθαρά μάτια, όλα μοιάζουν πιο απλά
Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου 
Θα υπάρξουν φορές στη ζωή που θα πιάσουμε τον εαυτό μας να έχει άδικο στο πώς βλέπει μια κατάσταση. Άλλες φορές θα εθελοτυφλεί ή θα αρνείται να δεχτεί οποιαδήποτε αλλαγή στην οπτική του. Την “οπτική γωνία” που διαμορφώνει μέσα από τη σύνδεση του μυαλού με τα μάτια.

Τα μάτια του ανθρώπου δεν έχουν απλά την ιδιότητα της όρασης. Είναι πύλες που συνδέουν τον εσωτερικό του κόσμο με αυτόν του περιβάλλοντος του. Όσο του επιτρέπουν να προσλάβει ερεθίσματα που θα καθορίσουν τις πράξεις του, άλλο τόσο γίνονται μέσον για να εκπέμψει τι νιώθει και τι σκέφτεται.

Η επιρροή των οπτικών ερεθισμάτων στο μυαλό και την καρδιά και η τελική διαχείριση τους συντελούν, εν μέρει, στο να γίνουμε αυτοί που είμαστε. Αυτά που σκεφτόμαστε και νιώθουμε οδηγούν σε αυτά που κάνουμε και κατ’ επέκταση η οπτική μας φτιάχνει τον χαρακτήρα μας.

Το αποτύπωμα αυτής της ταυτότητα μας εκπέμπεται στη συνέχεια προς τα έξω από το βλέμμα: “τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής”, λένε. Έτσι επικοινωνούμε, αλληλεπιδρούμε και αναπτύσσουμε τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Οι πύλες των ματιών παραμένουν ανοιχτές σε κάθε νέα εμπειρία, για να δεχτούν και να προβάλλουν.

Τα όρια τους στενεύουν, όσο στενεύει και η οπτική μας. Τα μάτια θολώνουν από το ψέμα, την υποκρισία, το φανατισμό, τον εγωισμό, την ανασφάλεια. Μεγαλώνοντας όμως, μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο άνθρωπος αλλάζει. Οι καταστάσεις τον ωθούν να “καθαρίσει τη ματιά του”. Ανάλογα με το πόσο βαθιές είναι οι ρίζες της οπτικής του, το πλήγμα της αλλαγής θα είναι λιγότερο ή περισσότερο βαρύ.

Όταν αρχίσεις και βλέπεις τα πράγματα με καινούρια μάτια, απαλλαγμένα από προκαταλήψεις, συνήθειες και απωθημένα, ξαφνικά όλα μοιάζουν πιο απλά. Κατανοείς πλέον καλύτερα το γιατί συνέβησαν κάποια γεγονότα στη ζωή σου, γιατί διαιωνίζονται καταστάσεις, ποιους ανθρώπους αγαπάς και ποιοι σε αγαπούν πραγματικά.

Το μονοπάτι της αυτογνωσίας εμφανίζεται μπροστά σου και σε καλεί να το ακολουθήσεις. Είναι πραγματικά όμορφο να βλέπεις με καινούρια μάτια. Ίσως αρχικά να σου προκαλέσει πόνο, όταν αναλογιστείς τις ευθύνες που μπορεί να έχεις για λάθη που έκανες ή όταν ανακαλύψεις ελαττώματα που δεν είχες δει πρωτύτερα.

Η ελευθερία της κάθαρσης όμως μέσα σου θα σε οδηγήσει να βρεις τη δύναμη για να χτίσεις από την αρχή. Πάνω σε νέες βάσεις να βάλεις καινούρια θεμέλια. Γιατί όταν καθαρίζουν τα μάτια, τα αναθεωρείς όλα στη ζωή. Κι αυτή είναι πάντα μια καινούρια αρχή.

Δεν είναι ότι δε θα ξανακάνεις λάθος ή δε θα θολώσει πάλι η ματιά σου. Όσο αποκτάς βιώματα μέσα από εσένα ή τους άλλους, τόσο πιο ώριμος γίνεσαι να αντιμετωπίσεις καταστάσεις. Πιο υποψιασμένος και πιο έτοιμος να παρατηρήσεις.

Και καθαρίζουν και πάλι τα μάτια. Και μαζί με τα μάτια καθαρίζει κι η συνείδηση. Κι ο άνθρωπος με καθαρά μάτια και καθαρή συνείδηση δεν έχει να φοβηθεί κανένα δάκρυ.

Συγγραφέας Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
Ψυχολόγος στις σπουδές, δασκάλα στο επάγγελμα, μαθήτρια στη ζωή. Το γράψιμο (μαζί με τα παιδιά) είναι η ζωή μου όχι μόνο γιατί μέσα από αυτό εκφράζομαι, αλλά και επειδή σκάβοντας για έμπνευση μαθαίνω καλύτερα τον εαυτό μου και τους ανθρώπους. Τα είδη της γραφής πολλά, σαν νησιά που περιμένουν να τα επισκεφθώ στο ταξίδι μου μέσα στον λόγο. Ποίηση, συγγραφή, στιχουργική το καλλιτεχνικό μου κομμάτι. Όλα σταθμοί στο μονοπάτι της αυτογνωσίας. Αυτοσκοπός μου; Να παραμείνω μέσα μου παιδί!

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Συζητήσεις γι’ ανθρώπους έχουμε κάνει όλοι και πολλές μάλιστα. Μου έλεγαν, λοιπόν, από πιτσιρίκι να μη δίνω πολλά-πολλά. Να κρατάω πράγματα για μένα και να μην κυνηγάω κανέναν στη ζωή μου. Όποιος θέλει να μείνει, μένει και δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείσαι και να αναλώνεσαι σε ανθρώπους που δεν αξίζουν.

«Κοντά σου να κρατάς ανθρώπους μετρημένους στη χούφτα σου. Τους υπόλοιπους δεν μπορείς ούτε να τους ελέγξεις, αλλά ούτε και να τους διαχειριστείς. Και στην τελική, τι να τους κάνεις; Δεν τους χρειάζεσαι στη ζωή σου». Θυμάμαι αυτές τις φράσεις να τριγυρίζουν στο μυαλό μου από τις πρώτες μου μνήμες.

Άκουγα και σκεφτόμουν πώς είναι δυνατόν να νιώσεις επάρκεια στον περίγυρό σου με λίγους ανθρώπους.

Κι εξηγώ για να μην παρεξηγηθούμε. Κάθε άνθρωπος σου συμπληρώνει και διαφορετική ανάγκη. Σαν όντα λοιπόν πολύπλοκα, με πολλές και διαφορετικές ανάγκες, χρειαζόμαστε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους για να καλύπτουν πολλές και διαφορετικές ανάγκες. Υποθετικά πάντα. Γιατί στην πράξη διαφέρει εντελώς. Όντως δε χρειάζεσαι πολλούς ανθρώπους για να καλύπτουν τις ανάγκες σου.

Δεν είμαι σίγουρη αν χρειάστηκαν πολλές καταστάσεις για να με κάνουν να το επιβεβαιώσω. Μάλλον ελάχιστες στιγμές ήταν. Ευχάριστες και δυσάρεστες. Εν τέλει, όσους κράτησα δίπλα μου, τους επέλεξα με κριτήρια αυστηρά κι ίσως λίγο άδικα για πολλούς. Άνθρωποι που με καταλαβαίνουν απ’ τα μάτια ή τη φωνή μου. Άνθρωποι που ολοκληρώνουν τις φράσεις μου, λένε αυτό που θέλω να πω πριν τους προλάβω.

Άνθρωποι που με δέχτηκαν γι’ αυτό που είμαι. Για όλα τα καλά που κρύβω μέσα μου, για τη δοτικότητά μου, την αγάπη μου και τα πιο ειλικρινή μου χαμόγελα. Κυρίως, όμως, για όλα μου τα άσχημα. Κράτησα δίπλα μου ανθρώπους που αντέχουν την γκρίνια μου, τα βγάζουν πέρα με τις ανασφάλειές μου, την κλάψα και το δράμα μου. Που αντέχουν τις ιδιαιτερότητές μου και δεν κwλώνουν όταν με βλέπουν σε έξαλλη κατάσταση χωρίς εμφανή λόγο.

Άνθρωποι που μου τη λένε όταν κάνω λάθος και δε μου χαϊδεύουν τ’ αυτιά. Μου λένε την αλήθεια τους τόσο ανοιχτά που καμιά φορά πληγώνει. Και τι πειράζει; Οι φίλοι δεν είναι για να σου χρυσώνουν το χάπι. Είναι εκεί για να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας. Γιατί αν οι άνθρωποι δίπλα σου δε σε βοηθούν να εξελιχθείς, να πας ένα βήμα παραπάνω, ποιος ο λόγος να τους κρατάς στη ζωή σου; Ποιος ο λόγος να επιμένεις σε κάτι που χτυπά αδιέξοδο;

Όταν, λοιπόν, βρίσκεις τέτοιους ανθρώπους, γνήσιους κι αληθινούς, καταλαβαίνεις πόσο λίγοι είναι όλοι οι άλλοι. Πόσο ανεπαρκείς κι ακατάλληλοι είναι. Κάπως έτσι μαθαίνεις, ίσως και να συνειδητοποιείς κάπως ασυναίσθητα πως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να κυνηγάς άτομα στη ζωή σου που σε στριμώχνουν στη δική τους. Και γιατί να το κάνεις άλλωστε;

Κανένα όφελος δεν έχεις να τρέχεις πίσω από κάποιους, χωρίς να κερδίζεις τίποτα πίσω. Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Γιατί είναι ψυχοφθόρο ν’ αναζητάς κάτι που ποτέ δεν πρόκειται να βρεις. Κι όχι γιατί δεν υπάρχει εκεί έξω, απλά και μόνο γιατί δεν μπορούν να σου το δώσουν όλοι. Λίγοι και καλοί, μάτια μου. Λίγοι και καλοί!

Γράφει η Κατερίνα Καλή

newsitamea.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή