Νοεμβρίου 14, 2019

Εναλλακτικά

"Ο άνθρωπος ζει μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, αποτελεί μέρος του, είναι ένα κύτταρο αυτού του γιγαντιαίου σώματος, που είναι το σώμα του Σύμπαντος. Ό,τι κι αν θέλει, ό,τι κι αν κάνει, δεν μπορεί να αποχωριστεί απο αυτό το σώμα. Από αυτό δέχεται τη ζωή και όλα τα στοιχεία που του επιτρέπουν να επιβιώσει: την τροφή, το νερό, τον αέρα, το φως. Αν η συνείδησή του δεν συμμετέχει σ' αυτή την πραγματικότητα, αποκόβεται , κατά κάποιον τρόπο από αυτόν τον οργανισμό και στερείται αυτή τη ζωή, αυτό το στήριγμα.

Εδώ και αιώνες εκπαιδεύουν τόσο άσχημα τους ανθρώπους.Δεν τους έμαθαν ποτέ ποια θα έπρεπε να είναι η συμπεριφορά τους απέναντι στη φύση, απέναντι σ' αυτό το κοσμικό σώμα του οποίου αποτελούν μέρος.

Φέρνονται απρόσεχτα, άξεστα. Δεν προσέχουν ούτε τις πράξεις, ούτε τα συναισθήματά τους, ούτε τις σκέψεις τους κι έτσι βάζουν τη δυσαρμονία μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, κι αυτός, με τη σειρά του, προσπαθεί να υπερασπίσει τον εαυτό του, δίνοντάς τους μερικά καλά μαθήματα.

Ναι, οι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν ούτε φρόνηση, ούτε αγάπη, ούτε σεβασμό, ενοχλούν κάτι μέσα στη λειτουργία του Παγκόσμιου σώματος, μοιάζουν μ' έναν όγκο σε κάποιο σημείο αυτού του σώματος.

Και τι γίνεται με τους όγκους γενικότερα; Ο χειρούργος τους αφαιρεί.....

Την ημέρα που ο άνθρωπος θα σταματησει να ενοχλεί το σώμα του σύμπαντος, τότε θα αποκτησει την υγεία του, την ομορφιά του, τον πλούτο, την ευτυχία.

Οι άνθρωποι έχουν κατορθώσει να βάλουν λίγη αρμονία μέσα στις οικογένειές τους, στις πόλεις τους και ανάμεσα σε ορισμένες χώρες, επειδή κατάλαβαν ότι είχαν συμφέρον να το κάνουν. Είναι όμως, για εγωιστικές αιτίες που το έχουν κάνει, κι αυτές δεν εκδηλώνουν μια πραγματική κατανόηση της αρμονίας.

Πρέπει, τώρα, να αναζητήσετε την αρμονία από αγάπη για την αρμονία, από ανάγκη για την αρμονία, από ανάγκη να μπείτε μέσα στην παγκόσμια συμφωνία.Γι' αυτό οφείλουμε να φροντίζουμε κάθε μέρα να εναρμονιζόμαστε με το σύμπαν. Το να εναρμονιστεί κάποιος, σημαίνει να ανοιχθεί και αυτό το άνοιγμα είναι η προυπόθεση για να διεισδύσουν μέσα σας οι φωτεινές δυνάμεις."

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ- Omraam Mikhaël Aïvanhov

AΝΤΑΛΛΑΓΗ - Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ- ΑΙΒΑΝΧΩΦ

http://nekthl.blogspot.com

Εναλλακτικά

Στις αρχές Απριλίου κάθε έτους καθιερώθηκε να γιορτάζεται η παγκόσμια μέρα του Τσι Κουνγκ και Τάι Τσι Τσουάν. Στον πρώτο εορτασμό 200 άτομα έκαναν δημόσια επίδειξη του Τάι Τσι στο κέντρο του Κάνσας.

Σήμερα εκατοντάδες άτομα βρίσκουν ανακούφιση σε χρόνια προβλήματα της υγείας τους μέσω του Τάι Τσι και του Τσι Κουνγκ. Ανάμεσά τους και αρκετοί γιατροί, φαρμακοποιοί, κλινικοί ψυχολόγοι και άλλοι απασχολούμενοι στον τομέα της υγείας. Τα αποτελέσματα που είχαν ήταν εντυπωσιακά.

Τσι Κουνγκ
Το Τσι Κουνγκ δεν είναι μόνον τέχνη θεραπείας, αλλά και συντήρησης των αποτελεσμάτων της. Λέγεται πως διαμορφώθηκε πριν από 4.000 χρόνια στην εποχή του Τανγκ Γιάο, αρχικά ως χορός. Στα Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου ή Η Ιστορία του Λου γράφεται: «Στην αυγή της ύπαρξης των φυλών Τάο Τανγκ ο ήλιος ήταν συχνά καλυμμένος με βαριά σύννεφα κι έβρεχε διαρκώς. Θορυβώδικα τα νερά ξεχείλιζαν από τις όχθες των ποταμών. Όλοι ζούσαν μια μουντή και αρρωστιάρικη ζωή με τις αρθρώσεις τους να πονούν αφόρητα. Για θεραπεία τους δόθηκε ο χορός.»

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι συνειδητοποίησαν σταδιακά πως οι κινήσεις του σώματος και οι διάφοροι τρόποι αναπνοής μπορούσαν να τους βοηθήσουν στην αναπροσαρμογή ορισμένων λειτουργιών του σώματος και συνεπώς στη θεραπεία. Για παράδειγμα η μίμηση κινήσεων των ζώων που αναρριχώνται, πηδούν και κοιτάζουν. Η παρατήρηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη ροή της ζωτικής ενέργειας του τσι. Με αυτόν τον τρόπο ήρθε σε ύπαρξη η θεωρία και η πρακτική του Τσι Κουνγκ.

Από το 1978 και μετά γιατροί και διδάσκαλοι του Τσι Κουνγκ έκαναν σημαντικές προσπάθειες για να διαδώσουν το Τσι Κουνγκ. Το διέδωσαν ως μέσο πρόληψης της ασθένειας και διατήρησης της υγείας. Ορισμένοι επιστήμονες και τεχνικοί μελέτησαν το Τσι Κουνγκ με όρους φυσιολογίας, βιοχημείας και σύγχρονης ιατρικής. Προχώρησαν όμως και σε διεπιστημονικές έρευνες για την ανάλυση των φυσικών αποτελεσμάτων της εκροής του Τσι. Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε μια μελέτη της φύσης και της ουσίας του Τσι Κουνγκ. Έτσι το Τσι Κουνγκ, ως νέος κλάδος της επιστήμης, πέρασε σε μια περίοδο γοργής ανάπτυξης.

Η ανάπτυξη του χαρακτήρα
Το πρώτο συνθετικό του Τσι Κουνγκ η λέξη Τσι ερμηνεύεται ως ζωική δύναμη, ή ζωτική δύναμη. Η δεύτερη λέξη Κουνγκ ερμηνεύεται ως το αποτέλεσμα της καλλιέργειας ή της επίτευξης του έργου. Συνεπώς το Τσι Κουνγκ είναι η πρακτική της καλλιέργειας του έμφυτου δυναμικού σε έναν άνθρωπο και η ευημερία της ύπαρξης βασισμένη στους φυσικούς νόμους της ανθρώπινης συνείδησης και της εσωτερικής ενεργειακής ροής στο φυσικό σώμα. Τούτη η πρακτική συντίθεται από αναπνευστικές ασκήσεις, διαλογισμό, διατάσεις και φυσικές κινήσεις. Είναι στην πραγματικότητα το θεμέλιο όλων των πολεμικών τεχνών, της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής και της ενεργειακής θεραπείας.

Εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο

Υπάρχουν πολλά θεραπευτικά εργαλεία και προγράμματα στο φυσικό σώμα μας. Το κλειδί βρίσκεται στο πώς θα ενεργοποιήσουμε αυτά τα προγράμματα για χάρη της θεραπείας. Στην πρακτική του Τσι Κουνγκ το πρώτο βήμα είναι η διδασκαλία της ενεργοποίησης και της αίσθησης του Τσι. Επίσης της χρησιμοποίησής του στην κίνηση, την αναπνοή, τη διάταση του σώματος και τις ασκήσεις διαλογισμού. Με αυτόν τον τρόπο ο ασκούμενος βιώνει την παρουσία αυτής της ζωτικής δύναμης όχι μόνο μέσα του αλλά και γύρω του στο ευρύτερο φυσικό περιβάλλον.

Αύρα
Ορισμένοι αποκαλούν το Τσι αύρα, υπονοώντας το ενεργειακό πεδίο που περιβάλλει το σώμα. Η Δρ Βάλερι Χαντ στο βιβλίο της Άπειρος Νους το χαρακτηρίζει ως ενεργειακό πεδίο. Ωστόσο, δεν είναι μόνο ενεργειακό πεδίο. Είναι ένα πεδίο γεμάτο πληροφορίες. Όλα τα όργανα, οι ιστοί και τα κύτταρα επικοινωνούν μεταξύ τους μέσα σε αυτό το ενεργειακό σύστημα και μεταφέρουν τις επικοινωνίες τους στο εξωτερικό περιβάλλον, συνειδητά ή ασυνείδητα. Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί αυτό το ενεργειακό πεδίο για να επικοινωνήσει με τα διαφορετικά σημεία του σώματός του –όπως και με τα σώματα των άλλων ανθρώπων.

Μέσω του νευρικού συστήματος καθίσταται δέκτης των πληροφοριών και έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει στα μηνύματά τους μέσω του ηλεκτρομαγνητικού συστήματος του σώματος. Η μοναδικότητα της πρακτικής του Τσι Κουνγκ στην προκειμένη περίπτωση είναι πως μπορεί να βοηθήσει τον ασκούμενο να κατανοήσει βαθιά τη σύνδεση νου και σώματος και να χρησιμοποιήσει την πληροφορία που λαμβάνει από το επικοινωνιακό δίκτυο του σώματος, προκειμένου να ενεργοποιήσει τη θεραπευτική διαδικασία.

Η σοφία του Τσι Κουνγκ
Είναι πάντα σημαντικό να καθαρίζουμε αυτές τις αρνητικές επιδράσεις, τις πληγές του παρελθόντος. Να χαλαρώνουμε το άδραγμά τους πάνω μας. Με αυτόν τον τρόπο κερδίζουμε ένα βαθμό μεγαλύτερης απόσπασης από τα γεγονότα, όχι μόνο τα παρελθόντα, αλλά και τα μέλλοντα. Η ίδια μας η φύση μαθαίνει, παίρνει την πληροφορία και την αξιοποιεί, γνωρίζοντας πώς θα αντιμετωπίζει στο μέλλον παρόμοια συμβάντα. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται σοφότερη και καλλιεργεί μια διαφορετικού είδους συνείδηση για την ύπαρξή της πάνω στον πλανήτη.

Η αλήθεια είναι πως δε γεννιέται κανείς σοφός. Γίνεται μέσω της εμπειρίας και της αφομοίωσής της. Ωστόσο, πάνω στο δρόμο της ζωής είναι φυσικό να χρειάζεται κάποια εργαλεία, κάποιες τεχνικές που θα επιταχύνουν το βήμα του. Η πρακτική του Τσι Κουνγκ είναι ένα τέτοιο εργαλείο και δεν απευθύνεται μόνο στον ανατολίτικο νου. Μπορεί κάλλιστα να μπει στο μικροσκόπιο του δυτικού, ορθολογικού νου και να αποδώσει τα ίδια αποτελέσματα. Και τούτο γιατί η διαμόρφωσή της έγινε με βάση την παρατήρηση της φύσης και την παρατήρηση του ανθρώπου στην πορεία της αποξένωσής του από τη φύση. Εδώ δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί κανείς για δαίμονες με καινοφανείς θεωρίες. Ας προσπαθήσει να αναλύσει ένα μικρό κομμάτι της καθημερινότητάς του και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τη βασική αλήθεια του Τσι Κουνγκ. Νους, σώμα και συναισθήματα είναι ένα ενεργειακό πεδίο.

Οποιαδήποτε αναταραχή σε αυτό το ενεργειακό πεδίο επιφέρει ασθένεια. Η αρμονική ροή του φέρνει θεραπεία. Αυτό δεν το λένε κάποιοι αόρατοι και ομιχλώδεις δάσκαλοι. Το λέει η ίδια η σοφία της Φύσης, η σοφία του Τσι Κουνγκ, και όποιος παρακούει τη μάνα φύση πρέπει να δέχεται και αδιαμαρτύρητα την τιμωρία που του επιβάλλει.Πηγή: kosmos-zine.gr

Εναλλακτικά

Αν η αγάπη και η ελευθερία είναι τα δυο φτερά της Ψυχής, η ταπεινότητα είναι η φορεσιά της.

Ταπεινότητα είναι η ευγένεια της ψυχής και όποιος την έχει αποδέχεται τους άλλους χωρίς να τους κρίνει, επιτρέποντας τους να είναι ο εαυτός τους.

Είναι η μεγαλοψυχία της ψυχής να μην συγκρίνει και να μην συγκρίνεται ξέροντας ότι ακόμα και το ψέμα, μπορεί να εκφράζει μια αλήθεια που ο άλλος, δεν είναι ακόμα έτοιμος να αντικρίσει.

Ο πραγματικά ταπεινός ξέρει ότι ο καθένας από μας είναι μια αντανάκλαση του θεϊκού πνεύματος και ότι όλοι έχουμε μέσα μας την θεϊκή σπίθα η οποία μας ενώνει. Ο άνθρωπος που γνωρίζει ποιος είναι και ότι όλα τα ταλέντα, του δόθηκαν απλόχερα από την Ύπαρξη, από τον Θεό για να τα μοιραστεί με όλους τους άλλους γύρω του, δεν έχει ούτε έπαρση ούτε χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η ταπεινότητα είναι ο πραγματικός καταστροφέας του εγώ…

Καθημερινά χρειάζεται να καταστρέφουμε όλες τις εικόνες, τις ταμπέλες και τις κρίσεις που φτιάχνει το μυαλό μας για μας ώστε να μπορεί κάθε στιγμή να γεννιέται μέσα μας το καινούριο. Με αυτόν τον τρόπο η ταπεινότητα μας κρατά σε εγρήγορση και μας ωθεί σε μια συνεχή ανανέωση Μόνο αν καταστρέφουμε καθημερινά το εγώ μας αποκαλύπτοντας τον εαυτό μας μόνο τότε μπορούμε να οδηγηθούμε στην πραγματική ελευθερία…

Αν περηφανεύεται κάποιος για ότι έχει κάνει, για ό,τι έχει καταφέρει δημιουργεί συγκρίσεις θέλοντας να κάνει απλά πιο πλούσιο το εγώ του. Γύρω του πάντα θα υπάρχει κάποιος χειρότερος και κάποιος καλύτερος από εκείνον. Κάποιος πιο άσχημος και κάποιος πιο όμορφος. Κάποιος πιο ανόητος και κάποιος πιο έξυπνος. Ένας φαύλος κύκλος που επαναλαμβάνεται και που του απαγορεύει να βρει την γαλήνη.

Ο άνθρωπος, ο γεμάτος έπαρση, είναι ταυτόχρονα γεμάτος από ανασφάλεια, άγνοια και πνευματική τύφλωση. Δεν βλέπει ούτε το μονοπάτι ούτε το βουνό που πρέπει να φτάσει. Το μυαλό του είναι γεμάτο από τα: εγώ έχω κάνει αυτό, εγώ έχω κάνει εκείνο, θέλοντας να επιβεβαιωθεί ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό. Είναι σαν κάποιος να του δείχνει το φεγγάρι κι αυτός να κοιτάζει το δάχτυλο που του το δείχνει…

Αν πάλι πιστεύει ότι δεν είναι άξιος για οτιδήποτε τότε δεν είναι ταπεινός αλλά αγνώμων. Αν ρίχνει κάποιος ένα σκούρο μανδύα στο φως του και δεν το αφήνει να λάμψει τότε δεν μπορεί να εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο γεννήθηκε.

Ααρόν Μος: «Το να θεωρεί κανείς τον εαυτό του ένα καλό για το τίποτα κορόιδο, δεν είναι ταπεινοφροσύνη, αλλά χαμηλή αυτοεκτίμηση, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο.»

Ο Θεός έχει ευλογήσει τον καθένα μας με μοναδικά χαρίσματα και μόνο όταν αναγνωρίζουμε την αξία μας και τα μοιραζόμαστε με τους άλλους, ξέροντας ότι τα «κατορθώματά» μας δεν ανήκουν σε μας, μόνο τότε μπορούμε να είμαστε πραγματικά ταπεινοί. Ο πραγματικά ταπεινός ανεξάρτητα από το πόσο επιτυχημένος, δημοφιλής και προικισμένος μπορεί να είναι, δεν το παίρνει επάνω του. Ξέρει ότι απλά είναι ο διαχειριστής των ταλέντων που του δόθηκαν και ότι οφείλει να τα χαρίσει στους άλλους με όποιο τρόπο μπορεί.

Ο πραγματικά ταπεινός δέχεται τις φιλοφρονήσεις που του κάνουν χωρίς να σκύβει το κεφάλι από ντροπή και χωρίς να μειώνει τον εαυτό του. Απαντάει ευχαριστώ γεμάτος σεβασμό επιτρέποντας στον άλλον να του κάνει αυτό το δώρο ευημερίας ανοίγοντας το δρόμο για τη ροή του καλού. Αν νιώθει πως χρειάζεται ανταποδίδει την φιλοφρόνηση μέσα από την καρδιά του αναγνωρίζοντας πως η θεϊκή φλόγα της Αγάπης τυλίγει εκείνη τη στιγμή και τους δυο.

Ο πραγματικά ταπεινός επιτρέπει στο φως του να λάμπει…

Ο Νέλσον Μαντέλα είχε πει:

«Ο μεγαλύτερος μας φόβος δεν είναι να είμαστε ανεπαρκείς. Ο μεγαλύτερος μας φόβος είναι να είμαστε απεριόριστα δυνατοί. Το φως μας, μάς φοβίζει περισσότερο, όχι το σκοτάδι μας. Αναρωτιόμαστε: Ποιος είμαι εγώ που θα πρέπει να είμαι τόσο υπέροχος;
Είσαι ένα παιδί του Θεού. Δεν υπηρετείς τον κόσμο όταν μειώνεις τον εαυτό σου. Μειώνοντας τον εαυτό σου μόνο και μόνο για να μην νιώθουν ανασφαλής οι άλλοι απέναντι σου δεν παράγεις φως.
Γεννηθήκαμε για να εδραιώσουμε την ομορφιά του Θεού που υπάρχει μέσα μας. Δεν βρίσκεται μόνο σε κάποιους από μας. Βρίσκεται στον καθένα μας.
Όταν αφήνουμε το φως μας να λάμψει επιτρέπουμε υποσυνείδητα στους άλλους να κάνουν το ίδιο. Όταν έχουμε απελευθερωθεί από τον δικό μας φόβο αυτομάτως η παρουσία μας απελευθερώνει τους άλλους.»

Ίσως είναι καλό να αναρωτηθεί ο καθένας μας:
Με ποιο τρόπο εκφράζω τα ταλέντα μου;
Με ποιο τρόπο σκοτεινιάζω το φως μου;
Με ποιο τρόπο εκμεταλλεύομαι όλα τα χαρίσματα μου ώστε να μεγαλουργήσω;

Δέσποινα Παλαμάρη

pulse of love

Image source
https://www.awakengr.com

Εναλλακτικά

Ένα φιλί στο μέτωπο μπορεί να είναι εξαιρετικά ισχυρό!

Μπορεί να ακούγεται ως κάτι πολύ εύκολο και αξιαγάπητο αλλά μπορεί να προκαλέσει μια έντονη αντίδραση που δεν υπάρχει απλώς για να σας κάνει να αισθανθείτε ζεστοί και ασφαλείς. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στο μέτωπο βρίσκεται το τρίτο μάτι.

Κάθε φορά που φιλάτε κάποιον στο μέτωπο, στην πραγματικότητα φιλάτε το τρίτο μάτι του. Υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα που σχετίζονται με αυτό από όσα έχουμε σκεφτεί.

Σε αντίθεση με ένα φιλί στα χείλη ή στο μάγουλο, αυτό είναι πολύ πιο οικείο επειδή φτάνετε στον πυρήνα του ατόμου. Συνήθως, δεν ερχόμαστε σε επαφή με το μέτωπο του άλλου. Δεν είναι κάτι τόσο συνηθισμένο όσο το κράτημα των χεριών ή η αγκαλιά.

Το τρίτο μάτι είναι η πύλη για τα βάθη της ύπαρξης σας και μπορεί επίσης οδηγήσει στα ανώτερα επίπεδα του πνεύματος. Αντιπροσωπεύει την αφύπνιση, αλλά είναι επίσης ένα σημαντικό μέρος σας. Βρίσκεται ακριβώς στην μέση από τα φρύδια σας και μπορεί να ανοίξει και να κλείσει κατά βούληση, αλλά μόνο αν έχει κατακτηθεί αυτή η τέχνη. Είναι μια αόρατη παρουσία που υπάρχει μέσα μας από την γέννηση μας και συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και αφού η ζωή αφήσει το φυσικό σώμα.

Αν ένα φιλί τοποθετηθεί στο τρίτο μάτι, προκαλεί μια αίσθηση διαφώτισης από βαθιά μέσα σας. Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε ήδη, το τρίτο μάτι είναι η επίφυση που βρίσκεται ανάμεσα στα φρύδια μας ακριβώς εκεί που περιμένατε να βρίσκεται. Υπάρχουν πολλά που δεν γνωρίζουμε γι αυτό το συγκεκριμένο τμήμα του σώματος αλλά ταυτόχρονα έχουμε και βαθύτερη γνώση γι αυτό. Το που θα πέσετε στο φάσμα θα εξαρτηθεί από το που ψάχνετε τις απαντήσεις σας.

Το φιλί στο τρίτο μάτι θα επηρεάσει την επίφυση και επίσης την υπόφυση. Αυτό διεγείρει την απελευθέρωση της μελατονίνης, της ορμόνης που σας βοηθά να ξεκουραστείτε καλά την νύχτα. Κάθε φορά που σας φιλούν για καληνύχτα, σας βοηθάνε πολύ περισσότερο από όσο νομίζετε. Όχι μόνο σας βοηθά να ξεκουραστείτε εύκολα, σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς και ευτυχισμένοι. Μπορούμε μόνο να αναρωτηθούμε ποια γνώση ώθησε τους προγόνους μας να κάνουν αυτή την τόσο συνηθισμένη συνήθεια.

Είναι εντάξει το να μην είστε σίγουροι για το τι να κάνετε γι αυτό, αλλά το καλύτερο μέρος είναι να το δοκιμάσετε μόνοι σας. Φιλήστε ένα σημαντικό σας άτομο ή κάποιον άλλον για τον οποίο νοιάζεστε πραγματικά στο μέτωπο. Νιώστε την θειότητα να περνά από εσάς στον άλλον, απομακρύνοντας όλες τις ανησυχίες του και στη συνέχεια αισθανθείτε την αποτελεσματική θεραπεία. Όταν το κάνετε αυτό συχνά, θα αρχίσετε να παρατηρείτε πως η ζωή σας και οι ζωές όλων όσων σας περιβάλλουν αλλάζουν, σιγά αλλά σίγουρα.

Το φιλί στο τρίτο μάτι από αυτόν πού είναι γραφτό να σας φιλήσει, στην στιγμή και στον τόπο που ήταν γραφτό να σας φιλήσει μπορεί να σας αναζωογονήσει και να σας δώσει μια ολόκληρη νέα δίψα για ζωή.

Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας φιλήσει στο μέτωπο, αφιερώστε μια στιγμή για να σκεφτείτε πως αισθάνεστε μετά από αυτό. Κρατήστε αυτά τα λόγια στο μυαλό σας και η εμπειρία θα βγάζει περισσότερο νόημα.

Μάγεια Τ

https://www.awakengr.com

Εναλλακτικά

Τι είναι η δημιουργικότητα; - Η δημιουργικότητα είναι ποιότητα

Πίστευα ότι είμαι μη δημιουργικός. Τι άλλο μπορεί να είναι η δημιουργικότητα εκτός από το χορό και τη ζωγραφική και πώς θα ανακαλύψω ποια είναι η δική μου δημιουργικότητα;

΄΄Η δημιουργικότητα δεν έχει καμιά σχέση με κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα – με τη ζωγραφική, την ποίηση, το χορό, το τραγούδι. Δεν έχει καμιά σχέση με κάτι το συγκεκριμένο.

΄΄Το κάθε τι μπορεί να είναι δημιουργικό – φέρνεις εσύ την ποιότητα αυτή στη δραστηριότητα. Η ίδια η δραστηριότητα δεν είναι ούτε δημιουργική ούτε μη δημιουργική. Μπορεί να ζωγραφίσεις με μη δημιουργικό τρόπο. Μπορεί να τραγουδήσεις με μη δημιουργικό τρόπο. Μπορεί να καθαρίσεις το πάτωμα με δημιουργικό τρόπο. Μπορεί να μαγειρέψεις με δημιουργικό τρόπο.

΄΄Η δημιουργικότητα είναι η ποιότητα που φέρνεις στη δραστηριότητα που έχεις. Πρόκειται για μια στάση, μια εσωτερική προσέγγιση – το πώς κοιτάς τα πράγματα.

΄΄Το πρώτο λοιπόν πράγμα που πρέπει να θυμάσαι: μην περιορίζεις τη δημιουργικότητα σε κάτι το συγκεκριμένο. Ένας άνθρωπος είναι δημιουργικός – κι αν είναι δημιουργικός, ό,τι κι αν κάνει, ακόμη κι αν περπατάει, βλέπεις ότι στο περπάτημά του υπάρχει δημιουργικότητα. Ακόμη κι αν κάθεται σιωπηλά και δεν κάνει τίποτα, ακόμη και η μη δράση θα είναι πράξη δημιουργική. Ο Βούδας που κάθεται κάτω από το δέντρο Μπόντι μην κάνοντας τίποτα είναι ο μεγαλύτερος δημιουργός που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Όταν το καταλάβεις – ότι για σένα πρόκειται, για τον άνθρωπο που είναι δημιουργικός ή μη δημιουργικός – τότε το πρόβλημα αυτό εξαφανίζεται.

΄΄Δεν μπορεί ο καθένας να γίνει ζωγράφος – και δεν υπάρχει και κανείς λόγος επίσης. Αν είναι οι πάντες ζωγράφοι, ο κόσμος θα είναι πολύ άσχημος΄ θα είναι δύσκολο να ζήσεις. Και δεν μπορεί ο καθένας να γίνει χορευτής και ούτε υπάρχει λόγος. Μπορεί όμως ο καθένας να είναι δημιουργικός.

΄΄Ότι κι αν κάνεις, να το κάνεις χαρούμενα, να το κάνεις με αγάπη, αν δεν είναι καθαρά οικονομική η πράξη σου, τότε είναι δημιουργική. Αν έχεις κάτι που μεγαλώνει λόγω εκείνου μέσα σου, αν σε κάνει να μεγαλώνεις, τότε είναι πνευματική, είναι δημιουργική, είναι θεϊκή.

΄΄Γίνεσαι πιο θεϊκός καθώς γίνεσαι πιο δημιουργικός. Όλες οι θρησκείες του κόσμου έχουν πει: ο Θεός είναι δημιουργός. Δεν ξέρω αν είναι ο Δημιουργός ή όχι, ξέρω όμως ένα πράγμα: όσο πιο δημιουργικός γίνεσαι, τόσο πιο θεϊκός γίνεσαι. Όταν η δημιουργικότητά σου φτάνει σε μια κορύφωση, όταν όλη σου η ζωή γίνεται δημιουργική, ζεις μέσα στο Θεό. Θα πρέπει λοιπόν να είναι εκείνος ο Δημιουργός, διότι οι άνθρωποι που ήταν δημιουργικοί ήταν οι πιο κοντινοί του. Αγάπα εκείνο που κάνεις. Να είσαι διαλογιστικός ενώ το κάνεις – ό,τι κι αν είναι! Ασχέτως τού τι είναι.

΄΄Έχεις δει την Παράς όταν καθαρίζει το πάτωμα εδώ στο αμφιθέατρο Τσουάνγκ Τσου; Τότε θα ξέρεις: ο καθαρισμός μπορεί να γίνει δημιουργικός. Με τι αγάπη! Σχεδόν τραγουδώντας και χορεύοντας μέσα της. Αν καθαρίζεις το πάτωμα με τόση αγάπη, έχεις φτιάξει έναν αόρατο πίνακα ζωγραφικής. Έζησες τη στιγμή εκείνη με τόση απόλαυση που σου έδωσε κάποια εσωτερική ανάπτυξη. Δεν μπορείς να είσαι ο ίδιος μετά από μια δημιουργική πράξη.

΄΄Δημιουργικότητα σημαίνει να αγαπάς ό,τι κάνεις – να το απολαμβάνεις, να το γιορτάζεις, ως δώρο της ύπαρξης! Ίσως να μην το μάθει κανείς. Ποιος θα επαινέσει την Παράς που καθάρισε τούτο το πάτωμα; Η ιστορία δεν πρόκειται να το καταγράψει΄ οι εφημερίδες δεν θα δημοσιεύσουν το όνομά της και τις φωτογραφίες – αλλά είναι άσχετο αυτό. Εκείνη το απόλαυσε. Η αξία του βρίσκεται εκεί ενσωματωμένη.

΄΄Αν λοιπόν αναζητάς τη φήμη και τότε μόνο θα θεωρήσεις ότι είσαι δημιουργικός – αν γίνεις διάσημος σαν τον Πικάσο, ότι τότε θα είσαι δημιουργικός – τότε θα χάνεις την ουσία. Τότε, για την ακρίβεια, δεν είσαι καθόλου δημιουργικός: είσαι ένας πολιτικός, φιλόδοξος. Αν συμβεί η φήμη, πολύ καλά. Αν δεν συμβεί, πολύ καλά. Δεν θα πρέπει να σε απασχολεί. Θα πρέπει να σε απασχολεί το να απολαμβάνεις ό,τι κάνεις. Είναι για σένα μια σχέση αγάπης.

΄΄Ο ερωτών λέει: ΄ Πίστευα ότι είμαι μη δημιουργικός.΄ Αν έτσι πιστεύεις, θα γίνεις μη δημιουργικός – γιατί η πεποίθηση δεν είναι απλώς πεποίθηση. Ανοίγει πόρτες΄ κλείνει πόρτες. Αν έχεις μια λάθος πεποίθηση, τότε θα μένει τριγύρω σου σαν μια πόρτα κλειστή. Αν πιστεύεις ότι είσαι μη δημιουργικός, θα γίνεις μη δημιουργικός – διότι η πεποίθηση εκείνη θα εμποδίζει, θα καταργεί συνεχώς κάθε δυνατότητα να κυλήσεις. Δεν θα επιτρέπει στην ενέργειά σου να κυλά, διότι θα λες συνεχώς: ΄Είμαι μη δημιουργικός΄.

΄΄Αυτό το μάθανε σε όλους. Πολύ λίγοι άνθρωποι θεωρούνται δημιουργικοί: λίγοι ζωγράφοι, λίγοι ποιητές, ένας στο εκατομμύριο. Είναι κουτό πράγμα! Κάθε ένας άνθρωπος είναι γεννημένος δημιουργός. Παρατήρησε τα παιδιά και θα το δεις: όλα τα παιδιά είναι δημιουργικά. Σιγά-σιγά καταστρέφουμε τη δημιουργικότητά τους. Σιγά-σιγά τους επιβάλουμε κάποια πιστεύω. Σιγά-σιγά τους αποσπούμε την προσοχή. Σιγά-σιγά τα κάνουμε όλο και πιο οικονομικά και πολιτικά και φιλόδοξα. Όταν αρχίζει η φιλοδοξία, εξαφανίζεται η δημιουργικότητα – διότι ο φιλόδοξος άνθρωπος δεν μπορεί να είναι δημιουργικός, αφού ο δημιουργικός άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπά καμιά δραστηριότητα γι΄αυτήν την ίδια. Ενώ ζωγραφίζει, κοιτάει μπροστά΄ σκέφτεται, ΄Πότε θα πάρω το βραβείο;΄ Όταν γράφει ένα μυθιστόρημα, κοιτάει μπροστά. Βρίσκεται πάντοτε στο μέλλον – κι ο δημιουργικός άνθρωπος βρίσκεται πάντα στο παρόν.

΄΄Την καταστρέφουμε τη δημιουργικότητα. Κανείς δεν γεννιέται μη δημιουργικός, κάνουμε όμως να γίνονται μη δημιουργικοί το ενενήντα εννέα τοις εκατό των ανθρώπων.

΄΄Δεν θα βοηθήσει όμως αν απλώς ρίξεις το φταίξιμο στην κοινωνία – πρέπει να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου. Πρέπει να αφήσεις τους λάθος προγραμματισμούς. Πρέπει να αφήσεις τις λάθος υπνωτιστικές, αυτόματες υποδείξεις που σου δόθηκαν στην παιδική σου ηλικία. Άφησέ τες! Καθάρισε τον εαυτό σου από κάθε προγραμματισμό και ξαφνικά θα δεις ότι είσαι δημιουργικός.

΄΄Είναι συνώνυμες έννοιες το να υπάρχεις και το να είσαι δημιουργικός. Είναι αδύνατο να υπάρχεις και να μην είσαι δημιουργικός. Έχει όμως συμβεί αυτό το αδύνατο πράγμα, έχει συμβεί αυτό το άσχημο φαινόμενο, διότι όλες τις δημιουργικές πηγές σού τις έχουν κλείσει, μπλοκάρει, καταστρέψει, και όλη σου η ενέργεια έχει μπει αναγκαστικά σε κάποια δραστηριότητα η οποία νομίζει η κοινωνία ότι θα ωφελήσει.

΄΄Η όλη μας στάση απέναντι στη ζωή προσανατολίζεται προς τα χρήματα. Και τα χρήματα είναι ένα από τα περισσότερο μη δημιουργικά πράγματα για τα οποία μπορεί κανείς να ενδιαφερθεί. Η όλη μας προσέγγιση είναι προσανατολισμένη στην ισχύ και η ισχύς είναι καταστροφική, όχι δημιουργική. Ο άνθρωπος που κυνηγά τα χρήματα θα γίνει καταστροφικός, γιατί τα χρήματα πρέπει να τα ληστέψεις, να εκμεταλλευτείς΄ πρέπει να τα αφαιρέσεις από πολλούς ανθρώπους, μόνο τότε θα μπορείς να τα έχεις. Ισχύς σημαίνει απλώς ότι πρέπει να κάνεις ανίσχυρους πολλούς ανθρώπους, πρέπει να τους καταστρέψεις – μόνο τότε θα είσαι ισχυρός, μπορείς να είσαι ισχυρός. Να θυμάσαι: οι πράξεις αυτές είναι καταστροφικές.

΄΄Η δημιουργική πράξη μεγαλώνει την ομορφιά του κόσμου΄ δίνει κάτι στον κόσμο, δεν του παίρνει τίποτα ποτέ. Ο δημιουργικός άνθρωπος έρχεται στον κόσμο, μεγαλώνει την ομορφιά του κόσμου – με ένα τραγούδι εδώ, με μια ζωγραφιά εκεί. Κάνει τον κόσμο να χορεύει καλύτερα, να απολαμβάνει καλύτερα, να αγαπά καλύτερα, να διαλογίζεται καλύτερα. Όταν θα φύγει από τον κόσμο, θα αφήσει έναν καλύτερο κόσμο πίσω του. Ίσως να μην τον γνωρίζει κανένας΄ ίσως να τον γνωρίζει κάποιος – δεν είναι εκεί το ζήτημα. Πάντως αφήνει τον κόσμο καλύτερο, εξαιρετικά ικανοποιημένος που η ζωή του είχε κάποια ουσιαστική αξία.

΄΄Τα χρήματα, η ισχύς, το γόητρο είναι μη δημιουργικά πράγματα΄ όχι μόνο είναι μη δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά είναι και καταστροφικές. Πρόσεχέ τες! Κι αν είσαι προσεκτικός με αυτές, μπορείς να γίνεις δημιουργικός πολύ εύκολα. Δεν λέω ότι η δημιουργικότητα σου πρόκειται να σου προσφέρει ισχύ, γόητρο, χρήματα. Όχι, δεν μπορώ να σου υποσχεθώ κήπους με τριαντάφυλλα. Μπορεί να σου προξενήσει προβλήματα. Μπορεί να σε αναγκάσει να ζήσεις τη ζωή ενός φτωχού ανθρώπου. Το μόνο που μπορώ να σου υποσχεθώ είναι ότι βαθιά μέσα σου θα είσαι ο πλουσιότερος άνθρωπος που μπορεί να υπάρχει΄ βαθιά μέσα σου θα είσαι ικανοποιημένος΄ βαθιά μέσα σου θα είσαι γεμάτος από χαρά και γιορτασμό. Θα λαμβάνεις συνέχεια όλο και πιο πολλές ευλογίες από το Θεό. Η ζωή σου θα είναι ζωή γεμάτη ευλογία.

΄΄Αλλά είναι δυνατό να μην είσαι διάσημος προς τα έξω, μπορεί να μην έχεις χρήματα, μπορεί να μην είσαι επιτυχημένος μέσα στον λεγόμενο κόσμο. Η επιτυχία όμως σε τούτο τον λεγόμενο κόσμο σημαίνει αποτυχία στο βάθος, σημαίνει αποτυχία στον εσωτερικό κόσμο. Και τι θα κάνεις με τον κόσμο όλο πεσμένο στα πόδια σου αν έχεις χάσει τον εαυτό σου; Τι θα κάνεις αν έχεις κτήμα σου τον κόσμο όλο και δεν έχεις κτήμα σου τον εαυτό σου; Ο δημιουργικός άνθρωπος έχει κτήμα του την ίδια του την ύπαρξη΄ είναι αφέντης.

΄΄Γι΄αυτό και στην Ανατολή ονομάζαμε πάντα τους σαννυάσιν ΄σουάμι΄. ΄Σουάμι΄ σημαίνει αφέντης. Ζητιάνοι ονομάστηκαν σουάμι, αφέντες. Αυτοκράτορες έχουμε γνωρίσει, αλλά στον τελικό απολογισμό, στην τελική απόληξη της ζωής τους, αποδείχτηκε πως ήταν ζητιάνοι. Ο άνθρωπος που κυνηγά τα χρήματα και την ισχύ και το γόητρο είναι ζητιάνος, διότι ζητιανεύει συνέχεια. Δεν έχει να δώσει τίποτε στον κόσμο.

΄΄Να είσαι δοτικός. Να μοιράζεσαι ό,τι μπορείς. Και να θυμάσαι, δεν κάνω διάκριση μεταξύ μικρών πραγμάτων και μεγάλων πραγμάτων. Αν μπορείς να χαμογελάς εγκάρδια, να κρατάς κάποιον από το χέρι και να χαμογελάς, τότε η πράξη είναι δημιουργική, είναι μια σπουδαία δημιουργική πράξη. Αγκάλιασε κάποιον φέρνοντάς τον στην καρδιά σου και θα είσαι δημιουργικός. Κοίτα κάποιον με μάτια γεμάτα από αγάπη΄ μια απλή ματιά γεμάτη αγάπη μπορεί να αλλάξει ολόκληρο τον κόσμο ενός ανθρώπου.

΄΄Να είσαι δημιουργικός. Μην σε απασχολεί το τι κάνεις. Χρειάζεται κανείς να κάνει πολλά πράγματα, κάνε όμως τα πάντα με δημιουργικότητα, με αφοσίωση. Τότε η δουλειά σου γίνεται θρησκευτική λατρεία. Τότε ό,τι κι αν κάνεις είναι ένα είδος προσευχητικότητας. Κι ό,τι κι αν κάνεις αποτελεί προσφορά στο βωμό.

΄΄Άφησε αυτή την πεποίθηση ότι είσαι μη δημιουργικός. Ξέρω πώς δημιουργείται η πεποίθηση αυτή: ίσως να μην πήρες το χρυσό μετάλλιο στο πανεπιστήμιο΄ ίσως να μην ήσουν ο πρώτος στην τάξη σου΄ η ζωγραφική σου μπορεί να μην κέρδισε την εκτίμηση των άλλων΄ όταν παίζεις φλάουτο, οι γείτονες καλούν την αστυνομία. Μπορεί – αλλά μόνο και μόνο λόγω αυτών των πραγμάτων, μην αρχίζεις να πιστεύεις λάθος πως είσαι μη δημιουργικός. Ίσως να συμβαίνει έτσι επειδή μιμείσαι τους άλλους.

΄΄Οι άνθρωποι έχουν μια πολύ περιορισμένη ιδέα τού τι σημαίνει να είσαι δημιουργικός – να παίζεις κιθάρα ή φλάουτο ή να γράφεις ποίηση – κι έτσι γράφουν συνεχώς οι άνθρωποι ανοησίες που τις αποκαλούν ποίηση. Πρέπει να ανακαλύψεις τι μπορείς να κάνεις και τι δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορούν οι πάντες να κάνουν τα πάντα. Χρειάζεται να ψάξεις και να βρεις το πεπρωμένο σου. Χρειάζεται να ψηλαφίσεις στο σκοτάδι, το ξέρω. Δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο ποιο είναι το πεπρωμένο σου, αλλά έτσι είναι η ζωή. Και είναι καλό που χρειάζεται να το αναζητήσει κανείς – με την ίδια την αναζήτηση, κάτι αναπτύσσεται.

΄΄Αν επρόκειτο να δώσει ο Θεός ένα χάρτη της ζωής σου όταν έμπαινες στον κόσμο - ότι αυτή θα είναι η ζωή σου: θα γίνεις κιθαρίστας – τότε η ζωή σου θα ήταν μηχανική. Μόνο μια μηχανή μπορείς να την προβλέψεις, όχι έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι απρόβλεπτος. Ο άνθρωπος αποτελεί πάντα ένα άνοιγμα, μια δυνατότητα για χίλια δυο πράγματα. Ανοίγουν πολλές πόρτες και πολλές εναλλακτικές εκδοχές είναι πάντοτε παρούσες σε κάθε βήμα – και χρειάζεται να διαλέξεις, χρειάζεται να νιώσεις. Αν όμως αγαπάς τη ζωή σου, θα μπορέσεις να το βρεις.

΄΄Αν δεν αγαπάς τη ζωή σου κι αγαπάς κάτι άλλο, τότε υπάρχει πρόβλημα. Αν αγαπάς τα χρήματα και θέλεις να είσαι δημιουργικός, δεν μπορείς να γίνεις δημιουργικός. Η ίδια η φιλοδοξία για χρήματα θα καταστρέψει τη δημιουργικότητά σου. Αν θέλεις φήμη, τότε ξέχνα τη δημιουργικότητα. Η φήμη έρχεται πιο εύκολα αν είσαι καταστροφικός. Η φήμη έρχεται ευκολότερα σε έναν Αδόλφο Χίτλερ΄ η φήμη έρχεται ευκολότερα σε έναν Χένρυ Φορντ. Η φήμη είναι πιο εύκολη αν είσαι ανταγωνιστικός, βίαια ανταγωνιστικός. Αν μπορείς να σκοτώνεις και να καταστρέφεις ανθρώπους, η φήμη έρχεται πιο εύκολα.

΄΄Ολόκληρη η ιστορία είναι ιστορία δολοφόνων. Αν γίνεις δολοφόνος, η φήμη θα είναι πολύ εύκολη. Μπορείς να γίνεις πρωθυπουργός΄ μπορείς να γίνεις πρόεδρος – όλα αυτά όμως είναι μάσκες. Πίσω τους θα βρεις πολύ βίαιους ανθρώπους, τρομερά βίαιους ανθρώπους που κρύβονται, που χαμογελούν. Τα χαμόγελα εκείνα είναι πολιτικά, διπλωματικά. Αν πέσει η μάσκα, θα δεις τον Τζένγκις Χαν, τον Ταμουρλάνο, τον Ναδίρ Σαχ, το Ναπολέοντα, τον Αλέξανδρο, το Χίτλερ, να κρύβονται από πίσω.

΄΄Αν θέλεις φήμη, μη μιλάς για δημιουργικότητα. Δεν λέω ότι δεν έρχεται ποτέ η φήμη σε έναν δημιουργικό άνθρωπο, αλλά έρχεται πολύ σπάνια, πολύ σπάνια. Είναι πιο πολύ σαν ένα τυχαίο γεγονός και παίρνει πολύ καιρό. Σχεδόν πάντοτε συμβαίνει ότι μέχρι να έρθει η φήμη σε ένα δημιουργικό άνθρωπο, έχει ο ίδιος χαθεί – είναι πάντοτε μεταθανάτια΄ καθυστερεί πολύ.

΄΄Ο Ιησούς δεν ήταν διάσημος στην εποχή του. Αν δεν υπήρχε η Βίβλος, δεν θα υπήρχε καμιά αναφορά σε κείνον. Η αναφορά ανήκει στους τέσσερις μαθητές του΄ κανείς άλλος δεν τον ανέφερε ποτέ, αν είχε υπάρξει ή όχι. Δεν ήταν διάσημος. Δεν ήταν επιτυχημένος. Μπορείς να σκεφτείς πιο αποτυχημένο άνθρωπο από τον Ιησού; Σιγά-σιγά όμως, απέκτησε όλο και πιο μεγάλη σημασία΄ σιγά-σιγά οι άνθρωποι τον αναγνώρισαν. Παίρνει καιρό.

΄΄Όσο πιο σπουδαίος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο πολύ καιρό παίρνει ώσπου να τον αναγνωρίσει ο κόσμος - διότι, όταν γεννιέται ένας σπουδαίος άνθρωπος, δεν υπάρχουν κριτήρια με τα οποία να τον κρίνεις, δεν υπάρχουν χάρτες για να τον βρεις. Χρειάζεται να δημιουργήσει ο ίδιος τις δικές του αξίες΄ ώσπου να δημιουργήσει τις αξίες, έχει χαθεί. Χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να αναγνωριστεί ο δημιουργικός άνθρωπος κι ακόμη και τότε δεν είναι κάτι το σίγουρο. Έχουν υπάρξει πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι που δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ. Είναι τυχαίο πράγμα να γίνει επιτυχημένος ένας δημιουργικός άνθρωπος. Για τον μη δημιουργικό, τον καταστροφικό άνθρωπο είναι πιο σίγουρο.

΄΄Αν λοιπόν αναζητάς κάτι άλλο αποκαλώντας το δημιουργικότητα, τότε άφησε την ιδέα να είσαι δημιουργικός. Τουλάχιστον συνειδητά, σκόπιμα, κάνε ό,τι θέλεις να κάνεις. Μην κρύβεσαι ποτέ πίσω από μάσκες. Αν πραγματικά θέλεις να είσαι δημιουργικός, τότε δεν υπάρχει θέμα χρημάτων, επιτυχίας, γοήτρου, σεβασμού. Τότε απολάμβανε τη δραστηριότητά σου΄ τότε η κάθε μια πράξη έχει από μόνη της αξία. Χορεύεις επειδή σου αρέσει να χορεύεις΄ χορεύεις επειδή το απολαμβάνεις. Αν κάποιος το εκτιμήσει, πολύ καλά, νιώθεις ευγνωμοσύνη. Αν δεν το εκτιμά κανείς, δεν είναι δική σου υπόθεση ώστε να ανησυχείς για τούτο. Χόρεψες, απόλαυσες – είσαι ήδη ικανοποιημένος.

΄΄Αλλά αυτή η πεποίθηση ότι είσαι μη δημιουργικός μπορεί να είναι επικίνδυνη – άφησέ την. Κανείς δεν είναι μη δημιουργικός – ούτε καν τα δέντρα, ούτε καν οι βράχοι. Οι άνθρωποι που έχουν γνωρίσει τα δέντρα και αγαπήσει τα δέντρα, ξέρουν ότι κάθε δέντρο δημιουργεί το δικό του χώρο, κάθε βράχος δημιουργεί το δικό του χώρο. Δεν μοιάζει με το χώρο κανενός άλλου. Αν γίνεις ευαίσθητος, αν γίνεις ικανός να καταλαβαίνεις, μέσω της συναισθηματικής συμμετοχής, θα ωφεληθείς εξαιρετικά. Θα δεις ότι το κάθε ένα δέντρο είναι δημιουργικό με το δικό του τρόπο΄ κανένα άλλο δέντρο δεν είναι το ίδιο, κάθε δέντρο είναι μοναδικό΄ κάθε δέντρο έχει ατομικότητα, κάθε βράχος έχει ατομικότητα. Τα δέντρα δεν είναι απλώς δέντρα, είναι όντα. Οι βράχοι δεν είναι απλώς βράχοι, είναι όντα. Πήγαινε και κάθισε δίπλα σε ένα βράχο – παρατήρησέ τον με αγάπη, άγγιξέ τον με αγάπη, νιώσε τον με αγάπη.

΄΄Λένε για κάποιον Δάσκαλο του Ζεν ότι μπορούσε να τραβήξει πολύ μεγάλους βράχους, να μετακινήσει πολύ μεγάλους βράχους – κι ήταν ο ίδιος ένας πολύ εύθραυστος άνθρωπος. Ήταν σχεδόν αδύνατον αν κοίταζες την σωματική του κατάσταση. Πιο δυνατοί άνθρωποι, πολύ πιο δυνατοί άνθρωποι από εκείνον, δεν μπορούσαν να τραβήξουν εκείνους τους βράχους κι αυτός τους τραβούσε πολύ εύκολα.

΄΄Τον ρώτησαν τι κόλπο έκανε. Είπε, ΄Δεν υπάρχει κανένα κόλπο – αγαπώ τον βράχο κι έτσι ο βράχος βοηθάει. Πρώτα του λέω, ΄Τώρα είναι στα χέρια σου το γόητρό μου, οι άνθρωποι αυτοί έχουν έρθει να παρακολουθήσουν. Τώρα βοήθησέ με, συνεργάσου μαζί μου.΄ Έπειτα κρατώ τον βράχο με αγάπη… και περιμένω την ένδειξη. Όταν μου δίνει ο βράχος την ένδειξη – είναι ένα ρίγος, όλη μου η σπονδυλική στήλη αρχίζει να πάλλεται – όταν μου δώσει ο βράχος την ένδειξη πως είναι έτοιμος, τότε προχωρώ. Εσείς πάτε ενάντια στο βράχο, γι΄αυτό και χρειάζεται τόση πολλή ενέργεια. Ο ίδιος πηγαίνω μαζί με το βράχο, κυλώ μαζί με το βράχο. Για την ακρίβεια, είναι λάθος να πω ότι τον μετακινώ – απλώς βρίσκομαι εκεί. Ο βράχος μετακινεί τον εαυτό του.΄

΄΄Ένας σπουδαίος Δάσκαλος του Ζεν ήταν ξυλουργός κι όποτε έφτιαχνε τραπέζια, καθίσματα, είχαν μια κάποια ανείπωτη ποιότητα εκείνα, ένα τεράστιο μαγνητισμό. Τον ρώτησαν, ΄Πώς τα φτιάχνεις;΄

΄΄Είπε, ΄Δεν τα φτιάχνω εγώ. Πάω απλώς στο δάσος: το βασικό πράγμα είναι να ρωτήσω το δάσος, τα δέντρα, ποιο δέντρο είναι πρόθυμο να γίνει κάθισμα.΄

΄΄Τώρα τα πράγματα αυτά φαίνονται παράλογα – διότι δεν ξέρουμε, δεν ξέρουμε τη γλώσσα εκείνη. Επί τρεις ημέρες έμενε μέσα στο δάσος. Καθόταν κάτω από ένα δέντρο, κάτω από ένα άλλο δέντρο και μιλούσε στα δέντρα - ήταν τρελός! Το δέντρο όμως το κρίνεις από τον καρπό του και τον Δάσκαλο αυτό πρέπει επίσης να τον κρίνεις από το δημιούργημά του. Μερικά καθίσματά του επιβιώνουν ακόμη στην Κίνα – διατηρούν ακόμη τον μαγνητισμό τους. Αισθάνεσαι απλούστατα την έλξη΄ δεν ξέρεις τι σε έλκει. Μετά από χιλιάδες χρόνια! Κάτι το εξαιρετικά όμορφο. Είπε εκείνος, ΄Πηγαίνω και λέω ότι βρίσκομαι σε αναζήτηση ενός δέντρου που να θέλει να γίνει κάθισμα. Ρωτώ τα δέντρα αν είναι πρόθυμα΄ όχι μόνο πρόθυμα: αν συνεργάζονται μαζί μου, αν είναι έτοιμα να έρθουν μαζί μου – μόνο τότε. Μερικές φορές συμβαίνει να μην είναι πρόθυμο κανένα δέντρο να γίνει κάθισμα΄ γυρίζω με άδεια χέρια.΄

΄΄Συνέβη κάποτε: Ο αυτοκράτορας της Κίνας τού ζήτησε να φτιάξει ράφια για τα βιβλία του. Και πήγε στο δάσος και μετά από τρεις ημέρες είπε, ΄Θα περιμένεις – κανένα δέντρο δεν είναι πρόθυμο να έρθει στο παλάτι.΄

΄΄Μετά από τρεις μήνες ο αυτοκράτορας ρώτησε και πάλι. Ο ξυλουργός είπε, ΄Πηγαίνω συνεχώς. Προσπαθώ να τα πείσω. Θα περιμένεις – ένα δέντρο δείχνει κάπως να κάμπτεται.΄

΄΄Έπεισε ύστερα ένα δέντρο. Είπε, ΄Η όλη τέχνη είναι εκεί όταν έρχεται από μόνο του το δέντρο. Τότε απλώς ζητά τη βοήθεια του ξυλουργού.΄

΄΄Μπορείς να πας να ρωτήσεις τον Ασίς – έχει κάποια αίσθηση του ξύλου και το ξύλο έχει επίσης κάποια αίσθηση από εκείνον.

΄΄Αν είσαι γεμάτος αγάπη, θα δεις ότι ολόκληρη η ύπαρξη έχει ατομικότητα. Μην σπρώχνεις τα πράγματα. Παρατήρησε, επικοινώνησε΄ πάρε τη βοήθειά τους – και θα διαφυλαχθεί πολλή ενέργεια.

΄΄Ακόμη και τα δέντρα είναι δημιουργικά, οι βράχοι είναι δημιουργικοί. Εσύ είσαι

Osho, A Sudden Clash of Thunder, Ομιλία #4

https://www.osho.com/el/highlights-of-oshos-world/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1

Εναλλακτικά

Το Βραβείο Νόμπελ που απονέμεται στην φυσική αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι ο φυσικός κόσμος είναι ένας μεγάλος ωκεανός ενέργειας που υλοποιείται και αποϋλοποιείται σε δευτερόλεπτα ξανά και ξανά. Τίποτα δεν είναι σταθερό.

Αυτός είναι ο κόσμος της κβαντικής φυσικής.

Αποδεικνύεται έτσι πως οι σκέψεις είναι υπεύθυνες για την συγκράτηση αυτού του συνεχώς μεταβαλλόμενου ενεργειακού πεδίου στη μορφή και το σχήμα των αντικειμένων που γνωρίζουμε.

Γιατί λοιπόν βλέπουμε ένα άτομο αντί για ενέργεια να αναβοσβήνει;
Σκεφτείτε ένα ρολό φιλμ. Ένα τέτοιο ρολό αποτελείται από μια συλλογή περίπου 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Κάθε πλαίσιο χωρίζεται από το άλλο από ένα μικρό χώρο. Σε σύγκριση με την ταχύτητα που αλλάζουν αυτά τα πλαίσια τα μάτια μας εξαπατώνται και τα βλέπουν σαν μια συνεχόμενη εικόνα.

Σκεφτείτε την τηλεόραση. Ο καθοδικός σωλήνας είναι ένας απλός σωλήνας με μια δέσμη ηλεκτρονίων που χτυπά την οθόνη με ένα συγκεκριμένο τρόπο δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση του σχήματος και της κίνησης.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό συμβαίνει και σε όλα τα αντικείμενα.

Έχουμε πέντε φυσικές αισθήσεις (όραση, ακοή, αφή, γεύση και οσμή). Κάθε μια από αυτές τις αισθήσεις έχει ένα συγκεκριμένο εύρος (για παράδειγμα ένα σκυλί έχει διαφορετική ικανότητα ακοής από τους ανθρώπους, τα φίδια βλέπουν ένα διαφορετικό φάσμα φωτός από εμάς και ούτω καθεξής). Με άλλα λόγια, οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται την ενέργεια από μια καθορισμένη σταθερή οπτική γωνία και έτσι δημιουργούν εικόνες και διαμορφώνουν τις αντιλήψεις μας.

Αλλά αυτό δεν είναι ούτε ακριβές ούτε πλήρες. Είναι απλώς μια ερμηνεία.

Όλες οι ερμηνείες μας βασίζονται αποκλειστικά στον «εσωτερικό χάρτη» που έχουμε για την πραγματικότητα αλλά όχι στην πραγματική αλήθεια. Ο «χάρτης» μας αυτός είναι το αποτέλεσμα της συλλογικής εμπειρίας της προσωπικής μας ζωής.

Οι σκέψεις μας συνδέονται με αυτή την αόρατη ενέργεια και καθορίζουν την μορφή που θα πάρει. Μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν το σύμπαν «σωματίδιο προς σωματίδιο» δημιουργώντας την 3D ζωή μας.

Κοιτάξτε γύρω σας.

Όλα όσα βλέπετε στον φυσικό κόσμο μας ξεκίνησαν ως μια ιδέα που συνεχίζει να αναπτύσσεται μέχρι να υλοποιηθεί σε ένα φυσικό αντικείμενο μέσα από μια σειρά βημάτων.

Γίνεστε κυριολεκτικά οι πιο συχνές σκέψεις σας.
Η ζωή σας έχει γίνει αυτό που φανταζόσασταν και πιστεύατε.

Ο κόσμος είναι κυριολεκτικά ο καθρέφτης σας, σας επιτρέπει να βιώσετε όλα όσα πιστεύετε ότι είναι αλήθεια σε αυτό το 3D επίπεδο, μέχρι να το αλλάξετε.


Η κβαντική φυσική μας λέει ότι ο κόσμος δεν είναι σταθερός, όπως φαίνεται να είναι. Αντιθέτως, είναι ένα μέρος που μονίμως κινείται στο οποίο οι συλλογικές και ατομικές μας σκέψεις συνεχίζουν να χτίζουν, να γκρεμίζουν και να ξαναχτίζουν. Πρόκειται για κάτι αεικίνητο.

Αυτό που πιστεύουμε ότι είναι αλήθεια, στην πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση σχεδόν μαγική.

Ευτυχώς, έχουμε αρχίσει να αποκαλύπτουμε αυτή την ψευδαίσθηση και το σημαντικότερο, μαθαίνουμε πώς να την αλλάζουμε.

Παρακάτω βρίσκεται μια απλή εξήγηση.

Ποια είναι τα συστατικά του σώματος μας;
Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από εννέα συστήματα: το κυκλοφορικό, το πεπτικό, το μυϊκό, το νευρικό, το αναπαραγωγικό, το αναπνευστικό, το σκελετικό και το ουροποιητικό σύστημα.

Από τι είναι φτιαγμένα αυτά τα συστήματα;
– Από ιστούς και όργανα.
Από τι είναι φτιαγμένοι οι ιστοί και τα όργανα;
–Από κύτταρα.
Από τι αποτελούνται τα κύτταρα;
–Από μόρια.
Τι δημιουργεί τα μόρια;
–Τα άτομα.
Από τι δημιουργείται ένα άτομο;
–Από υποατομικά σωματίδια.
Από τι αποτελούνται τα υποατομικά σωματίδια;
–Από ενέργεια!
Είμαστε απλώς ένα ενεργειακό φως στην πιο έξυπνη και όμορφη μορφή του. Μια ενέργεια που συνεχώς αλλάζει κάτω από την επιφάνεια και κάτω από όλα αυτά που ελέγχονται από το ισχυρό μυαλό μας.

Είμαστε μεγάλα και όμορφα ανθρώπινα όντα.
Αν μπορούσατε να δείτε κάτω από ένα δυνατό μικροσκόπιο και να κάνετε πειράματα, θα βλέπατε ότι αποτελείστε από συμπλέγματα συνεχώς μεταβαλλόμενης ενέργειας με την μορφή ηλεκτρονίων, φωτονίων και άλλων υποατομικών σωματιδίων.

Το ίδιο συμβαίνει και για όλα τα πράγματα γύρω σας. Η κβαντική φυσική μας λέει ότι η πράξη της παρατήρησης του αντικειμένου είναι αυτή που προκαλεί το αντικείμενο να βρίσκεται εκεί.

Το αντικείμενο δεν υπάρχει ανεξάρτητα από τον παρατηρητή του! Έτσι, όπως βλέπετε, κατά την διάρκεια της παρατήρησης, η προσοχή σας εστιάζει σε κάτι και η πρόθεση σας κυριολεκτικά δημιουργεί αυτό το πράγμα.

Αυτό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο.
Ο κόσμος σας αποτελείται από την ψυχή, το μυαλό και το σώμα σας.

Καθένα από αυτά τα τρία έχει μια μοναδική λειτουργία. Αυτό που μπορείτε να δείτε με τα μάτια σας και να βιώσετε με το σώμα σας είναι ο φυσικός κόσμος τον οποίο αποκαλούμε το Σώμα. Το Σώμα είναι ένα αποτέλεσμα που δημιουργείται από μια αιτία.

Αυτή η αιτία λέγεται σκέψη.

Το Σώμα δεν μπορεί να παράγει. Μπορεί μόνο να ζήσει και να βιώσει, πρόκειται για μια μοναδική ικανότητα. Από την άλλη πλευρά, η σκέψη δεν μπορεί να βιώσει, μπορεί να φτιάξει, να δημιουργήσει και να ερμηνεύσει. Χρειάζεται έναν κόσμο σχετικότητας (φυσικός κόσμος, το Σώμα) για να βιωθεί.

Η ψυχή είναι τα πάντα, αυτή που δίνει ζωή στην σκέψη και το Σώμα.

Το Σώμα δεν μπορεί να δημιουργήσει αν και δίνει την ψευδαίσθηση ότι το κάνει. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι ο λόγος πίσω από τόσες απογοητεύσεις. Το Σώμα είναι το καθαρό αποτέλεσμα και δεν έχει καμία δύναμη να προκαλέσει ή να δημιουργήσει.

Το κλειδί είναι να χρησιμοποιήσετε αυτές τις πληροφορίες για να δείτε το Σύμπαν με διαφορετικό τρόπο από εκείνον που το αντιλαμβάνεστε τώρα, ώστε να μπορέσετε να εκδηλώσετε αυτό που πραγματικά θέλετε.

Μαγεία Τ.

https://www.awakengr.com

Εναλλακτικά

«Επί αιώνες χτυπούσα την πόρτα του Θεού» λέει ο μεγάλος μύστης και ποιητής Ρουμί, «και όταν άνοιξε επιτέλους, είδα ότι χτυπούσα από μέσα».
Στη σημερινή εποχή, στην εποχή της ταχύτητας, στην εποχή του fast food, στην εποχή των γρήγορων μεταφορικών μέσων που ελαχιστοποιούν τις αποστάσεις, ο άνθρωπος κατάφερε να απομακρυνθεί όσο ποτέ άλλοτε από τον ίδιο του τον εαυτό.

Υπήρχε μια φορά ένας σπουδαίος γλύπτης κι επειδή ήταν πολύ διάσημος ερχόταν πολύς κόσμος να δει τα έργα του. Μια μέρα τον επισκέφτηκε μια ομάδα ατόμων και τους οδήγησε στο εργαστήριο του. Τους πήγε στο πρώτο δωμάτιο κι εκεί είδαν μεγάλα κομμάτια μάρμαρο, που είχαν πελεκηθεί λίγο στα πλάγια. Οι επισκέπτες απογοητεύτηκαν. Τους είπε : «Μη βιάζεστε να κρίνετε, ελάτε στο δεύτερο δωμάτιο, όπου συνεχίζω την εργασία μου». Πήγαν λοιπόν στο επόμενο δωμάτιο κι εκεί είδαν ότι τα κομμάτια μαρμάρου είχαν πάρει ένα καλύτερο σχήμα κι εντυπωσιάστηκαν περισσότερο. Ακόμη όμως δεν ήταν ικανοποιημένοι. Τους οδήγησε τότε στο τρίτο δωμάτιο, κι εκεί είδαν έργα τέχνης που ήταν στα αλήθεια καταπληκτικά και εντυπωσιάστηκαν πάρα πολύ. Εκείνος τότε τους είπε : «Ούτε αυτά τα έργα είναι εντελώς έτοιμα. Χρειάζεται να γυαλιστούν και να τελειοποιηθούν».

Ένας μεγάλος δάσκαλος μου είπε κάποτε ότι δεν είναι αυτά που χάσαμε στην πορεία του χρόνου που μας απομάκρυναν από το Παράδεισο , αλλά αντιθέτως όλα εκείνα που επικάθησαν πάνω στην ψυχή μας, πάνω σε ότι πιο όμορφο έχουμε και δεν μας αφήνουν να το δούμε.

Ανατρέχοντας στην αρχαία σοφία ακούμε τον Πλωτίνο να προτρέπει : «Κλειστείτε στον εαυτό σας και κοιτάξτε. Κι αν δε βρίσκετε τον εαυτό σας όμορφο, πράξτε όπως ο δημιουργός ενός αγάλματος που πρέπει να γίνει όμορφο … κόβει από δω, λειαίνει από κει, κάνει αυτή τη γραμμή πιο ανάλαφρη, εκείνη πιο καθαρή, μέχρι που ένα όμορφο πρόσωπο προβάλλει. Έτσι πρέπει να κάνετε κι εσείς, να μη πάψετε να σμιλεύεται το άγαλμά σας».

Επιπλέον ο τελευταίος εκπρόσωπος τόσο του Αρχαίου Κόσμου, όσο και του Στωϊκισμού Μάρκος Αυρήλιος στο σύγγραμμα του Τα εις Εαυτόν, γραμμένο στην Ελληνική πιο λακωνικά και με μεγαλύτερη ακρίβεια μας λέει :
«Ένδον σκάπτε. Ένδον η πηγή του αγαθού και αεί δυναμένη αναβλύειν εάν αεί σκάπτης (Σκάψε μέσα σου. Μέσα σου βρίσκεται η πηγή του καλού και μπορεί να αναβλύζει πάντοτε, αν πάντοτε σκάβεις)»

Και η απλοϊκή σκέψη μου κάνει έναν παραλληλισμό με το πηγάδι από το οποίο όσο αντλούμε το νερό του, τόσο περισσότερο νερό αυτό μας δίνει, ενώ αν σταματήσουμε την άντληση για μεγάλο διάστημα το πηγάδι στερεύει. Κάπως έτσι είναι κι ο εσωτερικός μας κόσμος. Σε όσο μεγαλύτερο βάθος ψάχνουμε τόσο ομορφότερα πράγματα έρχονται στην επιφάνεια, ενώ όταν σταματάμε για κάποιο διάστημα την αναζήτηση, παύει να αναβλύζει η πηγή του αγαθού που αναφέρει ο φιλόσοφος.

Οτιδήποτε ψάχνουμε στον εξωτερικό κόσμο, σχέσεις, άτομα, υλικά αγαθά, ταξίδια, σπουδές, εργασία, το έχουμε μέσα μας. Όσο βασιζόμαστε σε εξωτερικά πράγματα, σε άλλα άτομα για να μας φέρουν ευτυχία δεν είμαστε ποτέ ασφαλείς.

Ο Πλάτων είπε : «Ο δρόμος για τον εαυτό βρίσκεται μέσα σας». Ο δε Παράκελσος ένας από τους μεγαλύτερους αλχημιστές και αποκρυφιστές όλων των εποχών μας λέει πιο αναλυτικά ότι : «Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους κι επομένως δεν καταλαβαίνουν τα πράγματα του εσωτερικού τους κόσμου. Ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του την ουσία του Θεού και όλη τη σοφία και τη δύναμη του κόσμου εν σπέρματι. Κατέχει το ένα είδος γνώσης όσο και το άλλο, κι αυτός που δε βρίσκει αυτό που είναι μέσα του, δεν μπορεί αληθινά να πει πως δεν το έχει, μα πως δε στάθηκε ικανός να το αναζητήσει με επιτυχία».

Γνώσεις υπάρχουν πολλές, αλλά αυτές δεν θα μας βοηθήσουν στην εξέλιξή μας. Μας βοηθάει μόνο αυτό το οποίο έχουμε ζήσει. Και αυτές οι βιωματικές γνώσεις μπορεί να είναι πολύ λίγες. Είναι όμως αυτό που έχουμε στην διάθεσή μας πραγματικά. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες. Μπορεί να έχουμε διαβάσει για ανώτερα αιθέρια σώματα, για αριθμοσοφία και συμβολισμό, χωρίς να έχουμε καταφέρει να τα μεταφέρουμε στην πράξη. Οι πραγματικές αλλαγές όμως προκαλούνται από τα βιώματα τα οποία αποκτώνται από την ενδοσκοπική αυτοσυγκέντρωση και τον συντονισμό με την φωνή της συνείδησής μας. Είναι στην πραγματικότητα κάτι το πολύ απλό. Αρκεί να είμαστε συνεχώς σε κατάσταση συγκέντρωσης του νου μέσα στον εαυτό μας, για να διακρίνουμε ό,τι συμβαίνει μέσα στο συνειδητό και στο υποσυνείδητό μας και να συμβουλευόμαστε πάντοτε εκείνη την λεπτή αίσθηση συγκίνησης που χαρακτηρίζει την πραγματική φωνή της δικής μας συνείδησης, όχι των άλλων.

Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας, πρέπει να αφαιρέσουμε και όχι να προσθέσουμε. Να πετάξουμε από επάνω μας ό,τι είναι ξένο προς την συνείδησή μας και να έχουμε την συνεχή εποπτεία και έλεγχο του εαυτού μας. Αυτός είναι ο προσωπικός τρόπος εργασίας. Είναι η συνεχής αυτοπαρατήρηση και η αφαιρετική διαδικασία που εφαρμόζει ο γλύπτης που ανέφερα στην εισαγωγή στα αγάλματα του. Είναι μια άσκηση, ένας συνεχόμενος διαλογισμός που δε σταματάει ποτέ. Κατάλαβα ότι δεν εξελίσσομαι διαβάζοντας, συζητώντας, παρακολουθώντας ωραίες ομιλίες. Εξελίσσομαι ζώντας και εφαρμόζοντας με ειλικρίνεια.

Ένα τελευταίο σημείο που πρέπει να προσεχθεί είναι ότι δεν υπάρχει βοήθεια εκ των έξω. Κανείς έξω από εμάς δεν μπορεί να μας βοηθήσει, αν δεν προσπαθήσουμε και εμείς. Ένας δάσκαλος δεν μπορεί να μας εξελίξει αυτός. Πρέπει να το κάνουμε εμείς. Ο Σωκράτης έλεγε πως δεν μπορείς να περπατήσεις σε ένα δρόμο που φτιάχτηκε από άλλους για σένα. Πρέπει να περπατήσεις και να φτιάξεις το δικό σου δρόμο με το περπάτημα σου. Και ο δρόμος αυτός θα είναι μόνο για σένα, για κανέναν άλλον. Είναι σαν τα πουλιά που πετάνε στον ουρανό και δεν αφήνουν ίχνη για να τα ακολουθήσει κανένα άλλο πουλί. Ο ουρανός μένει άδειος πάλι. Η πνευματική μας εξέλιξη δεν είναι κάτι που μας «συμβαίνει», που μας το κάνουν οι άλλοι, αλλά κάτι που το προκαλούμε εμείς, με τον προσωπικό μας αγώνα και προσπάθεια. Η βοήθεια μπορεί να έρθει μόνο εκ των έσω, από τον ανώτερο εαυτό μας. Δεν θα έρθει όμως από μόνη της, δεν θα μας «συμβεί», αλλά πρέπει με την συστηματική εξάσκηση να την προκαλέσουμε εμείς οι ίδιοι. Αν ελπίζουμε σε εξωτερική βοήθεια, ή σε εσωτερική που θα έρθει από μόνη της, τότε απλώς χρησιμοποιούμε προσχήματα για να αποφύγουμε την εσωτερική εργασία. Εδώ όμως, όπως πάντοτε, μπορεί να συμβεί κάτι το απρόσμενο. Αν αποφασίσουμε να εργαστούμε εμείς μέσα μας, τότε κατά έναν παράδοξο τρόπο, θα αρχίσουμε να παίρνουμε βοήθεια και από έξω. Τα πάντα θα αρχίσουν να μας βοηθούν. Δάσκαλοι, φίλοι, βιβλία, διδασκαλίες, περιστάσεις… Όταν βοηθούμε εμείς τον εαυτό μας, όταν είμαστε ενεργητικοί, τότε βρίσκουμε βοήθεια από τους πάντες και τα πάντα.

Πόσο μοναχικός είναι αυτός ο δρόμος ; Απόλυτα. Και πολλές φορές κόντρα στο ρεύμα. Το πλήθος όμως ποτέ δεν είχε την εμπειρία της αλήθειας. Η αλήθεια συνέβη μόνο σε άτομα. Η πεπατημένη δεν περπατιέται από τον Σωκράτη και από ανθρώπους σαν τον Σωκράτη. Η πεπατημένη περπατιέται από την μάζα, τους μέτριους, τους ανθρώπους που δεν έχουν το κουράγιο να προχωρήσουν στο άγνωστο. Αυτοί ποτέ δεν εγκαταλείπουν την λεωφόρο. Συνεχίζουν να μένουν κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλο, επειδή αυτό τους δίνει την παρηγοριά πως, «τόσος κόσμος είναι μαζί μας».

http://nekthl.blogspot.com

Εναλλακτικά

Δύο είναι οι Ατραποί.

Μαθητής : Τι πρέπει να κάνω για να φτάσω τη σοφία; Τι για ν’ αποκτήσω την τελειότητα ;

Αναζήτησε τις Ατραπούς. Έχε όμως καθάρια την καρδιά, προτού επιχειρήσεις το ταξίδι σου. Πριν από το πρώτο βήμα, μάθε να ξεχωρίζεις το αληθινό από το ψεύτικο, το πάντοτε εφήμερο από το παντοτινά αιώνιο. Μάθε πάνω από όλα να διαχωρίζεις τη μάθηση της κεφαλής από τη σοφία της ψυχής, τη δοξασία «του ματιού» από εκείνη «της καρδιάς».

Η «Διδασκαλία του ματιού» είναι για τους πολλούς, Η «Διδασκαλία της καρδιάς» μονάχα για τους εκλεκτούς. Οι πρώτοι επαναλαμβάνουν με έπαρση : «Κοίτα, εγώ ξέρω». Οι τελευταίοι, αυτοί που ταπεινά έχουν μαζέψει, με χαμηλή φωνή ομολογούν : «Έτσι άκουσα να λέγεται».

Το Dharma του ματιού είναι η ενσάρκωση του εξωτερικού και του ανύπαρκτου. Το Dharma της καρδιάς είναι η ενσάρκωση του φωτός, του μόνιμου κι αιώνιου.

Η αμάθεια αξίζει πιο πολύ από τη «μάθηση της κεφαλής», χωρίς τη σοφία της ψυχής να τη φωτίζει και να την καθοδηγεί.

Το νοητικό όμοιο είναι με καθρέφτη. Σκόνη μαζεύοντας, τη σκόνη καθρεφτίζει. Χρειάζεται η γλυκιά αύρα της σοφίας της ψυχής να σκουπίσει τη σκόνη από τις πλάνες μας. Προσπάθησε , ω αρχάριε, να συγχωνέψεις το νοητικό με την ψυχή σου.

Απόφευγε την άγνοια κι απόφευγε το ίδιο και την πλάνη. Απόστρεψε το πρόσωπό σου απ’ την απατηλότητα του κόσμου. Μη δίνεις πίστη στις αισθήσεις σου, είναι ψεύτικες.

Απόφευγε τον έπαινο ! Ο έπαινος στην αυταπάτη οδηγεί του ίδιου του Εγώ ! Το σώμα σου δεν είσαι εσύ ο ίδιος, το Εγώ σου είναι στην πραγματικότητά του χωρίς σώμα, κι ούτε έπαινος ούτε προσβολή τον θίγουν.

Ο αυτοθαυμασμός, ω μαθητή, σαν ένα πύργο μοιάζει υψηλό, που πάνω του ένας ανόητος τρελός είναι ανεβασμένος. Καθισμένος εκεί πάνω στην υψηλή του μοναξιά, από κανένα δεν γίνεται αντιληπτός, εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό.

Να ‘σαι υπομονετικός σαν κάποιος που ούτε την αποτυχία φοβάται ούτε και την επιτυχία χαϊδεύει. Κάρφωσε το βλέμμα της ψυχής σου πάνω στ’ αστέρι που είσαι η αχτίδα του, το φεγγοβόλο αστέρι, που λάμπει μέσα στα βαθιά σκοτάδια της αιώνιας ύπαρξης, μες στις ασύνορες πεδιάδες του αγνώστου.

Να ‘σαι καρτερικός σαν κάποιος που διαρκεί αιώνια. Οι ίσκιοι ζουν κι αφανίζονται Αυτό που μέσα σου θα ζει παντοτινά, αυτό που μέσα σου «γνωρίζει», γιατί είναι η ίδια η «γνώση», δεν ανήκει σ’ αυτή τη φευγαλέα ζωή. Είναι ο άνθρωπος που υπήρξε, που υπάρχει και θα υπάρχει και που γι’ αυτόν ποτέ δεν θα σημάνει η ώρα.

Μα ωστόσο, αν η διδασκαλία της καρδιάς έχει για σένα τα φτερά πολύ ψηλά, αρκέσου στη «Διδασκαλία – Μάτι» του νόμου. Έλπιζε ακόμα. Μάθε πως ούτε μια προσπάθεια, ακόμα και η πιο ελάχιστη, προς την καλή ή την κακή κατεύθυνση, δεν γίνεται ν’ αφανιστεί από τον κόσμο των αιτίων.

Κι αν δεν μπορείς ήλιος να είσαι, γίνου ο ταπεινός πλανήτης. Στ’ αλήθεια, αν εμποδίζεσαι να λάμπεις σαν τον ήλιο του μεσημεριού επάνω στο βουνό το καλυμμένο με το χιόνι της αιώνιας αγνότητας, διάλεξε τότε, ω νεόφυτε, μια διαδρομή πιο ταπεινή.

Δείχνε το δρόμο, έστω και αμυδρά και χαμένος μες στο πλήθος, όπως κάνει το βραδινό άστρο για κείνους που πορεύονται μες το σκοτάδι.

Να είσαι ταπεινός, αν θες να φτάσεις τη σοφία.

Να είσαι πιο ταπεινός ακόμη, αν έχεις αποκτήσει τη Σοφία.

Συγκράτησε το κατώτερο εγώ με το θείο σου Εγώ.
Αληθινά μεγάλος είναι αυτός που την επιθυμία σκοτώνει.

Έχεις λάβει τώρα τη γνώση σε ό,τι έχει σχέση με τις δύο Ατραπούς. Θα ‘ρθει η ώρα που θα χρειαστεί την εκλογή να κάνεις, ω άνθρωπε με την ειλικρινή καρδιά, όταν θα ‘χεις φτάσει στο τέρμα. Το πνεύμα σου είναι φωτεινό, δεν ταράζεται μες στις απατηλές σκέψεις, γιατί όλα τα ‘χεις μάθει. Η Αλήθεια στέκεται μπρος σου ξέσκεπη και σ’ ατενίζει αυστηρά.

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΓΗΣ,HELENA P. BLAVATSKY Θεοσοφικές Εκδόσεις

https://philosophyreturns.gr

Εναλλακτικά

Είμαστε σαν τα καρκινογόνα κύτταρα τα οποία έχουν αποφασίσει να αγνοούν τους κανόνες μιας αρμονικής ζωής και συγκεντρώνουν για τον εαυτό τους οτιδήποτε μπορούν να πάρουν από τους κοινούς πόρους, με αποτέλεσμα τα άλλα κύτταρα να υποσιτίζονται και να δυστυχούν. Αυτό οδηγεί στην αναταραχή, την δυσαρέσκεια, τις απεργίες και, τέλος, στην κοινωνική βία.

Τελικά όλοι υποφέρουν καθώς ο κορμός της κοινωνίας εκφυλίζεται, με αποτέλεσμα ακόμη και αυτά τα εγωιστικά καρκινογόνα κύτταρα να χάνουν ό,τι νόμιζαν πως έχουν κερδίσει. Παρατηρούμε ότι αυτό το λάθος επαναλαμβάνεται συνέχεια στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Αλλά δεν μαθαίνουμε.

Ας προσπαθήσουμε τώρα να το μάθουμε. Ας ζήσουμε σε ενότητα. Ας σταματήσουμε να σκεφτόμαστε μόνο για τον εαυτό μας και ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να δημιουργήσουμε περισσότερη αρμονία, συνεργασία και αγάπη στην κοινωνία μας. Ας υπηρετήσουμε το σύνολο έτσι ώστε και το σύνολο σε αντάλλαγμα, να μας προστατεύει και να προνοεί για μας.
Το μάθημα από τις χήνες

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι μεταναστευτικές χήνες πετούν σε σχηματισμό V ?

Όπως και με τις περισσότερες συμπεριφορές στο ζωικό βασίλειο, το σύμπαν είχε έναν καλό λόγο για να συμπεριλάβει αυτή τη συνήθεια στο ένστικτό τους.

Καθώς κάθε πουλί κουνά τα φτερά του, δημιουργεί άνωση για το πουλί που ακολουθεί.

Σε σχηματισμό V , όλο το σμήνος προσθέτει τουλάχιστον 71% περισσότερο εύρος πτήσης από ότι αν κάθε πουλί πετούσε μόνο του.

Όποτε μια χήνα βγαίνει από το σχηματισμό, νιώθει ξαφνικά το τράβηγμα και την αντίσταση του αέρα προσπαθώντας να πετάξει μόνη...

... και γρήγορα ξαναμπαίνει στο σχηματισμό.

Όπως οι χήνες...

... οι άνθρωποι που μοιράζονται μια κοινή κατεύθυνση, έναν κοινό στόχο και μια αίσθηση κοινωνίας μπορούν να φτάσουν εκεί που πηγαίνουν γρηγορότερα και ευκολότερα από αυτούς που προσπαθούν το δρόμο μόνοι.

Όταν μια χήνα κουράζεται, παίρνει θέση πιο πίσω στο σχηματισμό και μια άλλη χήνα πετά στην αρχική θέση. Αν οι άνθρωποι είχαν τόση λογική όσο οι χήνες, θα καταλάβαιναν ότι τελικά η επιτυχία τους εξαρτάται από την ομαδική εργασία, με διαδοχική ανάληψη των σκληρών καθηκόντων και με μοίρασμα της εξουσίας.
.

Οι χήνες στο πίσω μέρος του σχηματισμού φωνάζουν για να ενθαρρύνουν αυτές μπροστά να διατηρήσουν / αυξήσουν την ταχύτητά τους.

Είναι σημαντικό "οι φωνές του πλήθους" να είναι ενθαρρυντικές.

Διαφορετικά είναι απλά ... φωνές και τίποτε άλλο.

Όταν μια χήνα αρρωσταίνει ή πληγώνεται, δύο άλλες χήνες βγαίνουν από το σχηματισμό και την ακολουθούν στο έδαφος για να τη βοηθήσουν και να την προστατέψουν.

Παραμένουν με το άρρωστο μέλος του σμήνους μέχρι αυτό να είναι ξανά σε θέση να πετάξει ή μέχρι να πεθάνει.
Μακάρι να είμαστε και εμείς τόσο θυσιαστικοί, ώστε να αξίζουμε τέτοιους φίλους όταν το έχουμε ανάγκη.

Μετά ξαναπετάνε με ένα άλλο σμήνος που περνά ή προσπαθούν να προλάβουν το δικό τους.

Φανταστείτε να μπορούσαν να αντιληφθούν οι χήνες τον «αρμονικό» τρόπο, με τον οποίο συνεργαζόμαστε εμείς οι άνθρωποι.

Θα είχανε όλο το δίκιο με το μέρος τους τότε αν θα μας γύριζαν τον …

...για να μάθεις από την υπέροχη δημιουργία του Θεού, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να σταματήσεις για όση ώρα χρειάζεται για να παρατηρήσεις και να αφήσεις το Θεό να σου αποκαλύψει τα θαύματα Του.

"Ρώτησε τα ζώα και θα σε διδάξουν, και τα πτηνά του ουρανού, και θα σου μιλήσουν ή μίλησε στη γη, και θα σε διδάξει, και τα ψάρια της θάλασσας θα σου εξηγήσουν. Ποιο από όλα αυτά δεν γνωρίζει πως το χέρι του Κυρίου τα έκανε;"θα ήμασταν αν καταφέρναμε να ακολουθήσουμε τον παραπάνω ορισμό της ελευθερίας

http://nekthl.blogspot.com

Εναλλακτικά

Ένας πολύ σημαντικός θεσμός που τον συναντούμε σε όλους τους αρχαίους μυητικούς πολιτισμούς είναι ο θεσμός των Μυστηρίων. Τα Μυστήρια ήταν ένα είδος «βιωματικού πανεπιστημίου», που μετάλλασσε όποιον «σπούδαζε» σ’ αυτά. Ο Μαθητής κατακτούσε γνώση σε διάφορα επίπεδα.

Η θεωρητική άσκηση συμβάδιζε με την πρακτική και οι δοκιμασίες ήταν κατά κάποιον τρόπο οι εξετάσεις. Ο στόχος ήταν να γνωρίσει ο άνθρωπος τον εαυτό του και τους νόμους της φύσης για να προχωρήσει ένα παραπάνω βήμα στην εξελικτική του πορεία.

Στην Ινδική φιλοσοφία η Ανθρωπότητα αντιμετωπίζεται ως ένα ζωντανό Ον σε εξέλιξη και θεωρείται ότι η Ιστορία έχει κάποια σκοπιμότητα. Υπάρχει μια πορεία που θα οδηγήσει όλη την ανθρωπότητα με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταφέρει να ανυψωθεί σπάζοντας τις αλυσίδες που την κρατούν δέσμια στην ύλη. Είναι η θεωρία της πνευματικής εξέλιξης μέσα από τις ενσαρκώσεις (ας μην ξεχνάμε ότι η διδασκαλία της μετενσάρκωσης είναι καθοριστική στις διδασκαλίες του Ινδικού εσωτερισμού).

Κάθε άνθρωπος αποτελεί μια ξεχωριστή μονάδα και γι’ αυτό δεν υπήρχαν μαζικές μυήσεις. Αυτή η μονάδα είναι σε αλληλεξάρτηση με διάφορα σύνολα, τα οποία διαμορφώνει και διαμορφώνεται η ίδια από αυτά. Μπορεί να υπάρχει το προδιαγεγραμμένο, αλλά υπάρχει και η Βούληση. Τίποτα δεν είναι τυχαίο για τους Ινδούς.

Το «τυχαίο», είναι ένας νόμος που δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούσε να ονομάσουμε. Πιστεύουν ότι όλα προέρχονται από μια αιτία και κάθε δράση επιφέρει ένα αποτέλεσμα. Είναι ο νόμος του Κάρμα που διέπει τα πάντα, είναι ο τρόπος που περπατά κανείς στην οδό της ζωής, δεν είναι όμως η πορεία. Αυτήν την ονομάζουν Δάρμα.

Το Δάρμα είναι ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τα ελαστικά τοιχώματα αυτού του δρόμου. Για παράδειγμα, ένα πουλί έχει διαφορετικό Δάρμα από έναν άνθρωπο όπως επίσης ένα φυτό από έναν άγγελο και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Έχοντας λοιπόν κάθε ον το δικό του Δάρμα, ο τρόπος που θα πορευτεί καθορίζει το Κάρμα του. Γιατί, όπως είπαμε, κάθε δράση δημιουργεί μια αντίδραση. Ακόμα κι αν αναφέρει κάποιος μια καλή πράξη που έκανε, δημιουργεί κάρμα. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι συνεχίζει να είναι εγκλωβισμένος μέσα στο νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος. Πώς μπορεί λοιπόν να απελευθερωθεί; Μόνο με την Ορθή Δράση.

Ορθή Δράση σημαίνει να δρας χωρίς να επιθυμείς τους καρπούς των δράσεων σου. Είναι αυτό που η λαϊκή σοφία ονομάζει «κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό». Στα Μυστήρια δεν δίδασκαν για έναν προσωπικό θεό που μισεί και τιμωρεί κάποιον ή που αγαπά και συγχωρεί. Δίδασκαν ότι ο άνθρωπος είναι καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνος για τις πράξεις του και ότι συμμετέχει σε ένα συμπαντικό σχέδιο.

Στον Ινδικό Εσωτερισμό, υπάρχει η Πρώτη Δύναμη και πίσω από αυτήν υπάρχει η αιτία της (έως εδώ υπάρχει ο δυαδισμός) και μετά υπάρχει η Αιτία δίχως Αιτία, η Αλήθεια, ο Μη-Αριθμός, «Μη-δεν», που είναι η αρχή όλων των αριθμών και στα σανσκριτικά λέγεται ΔΑΡΜΑΝ.

Το Δαρμάν είναι ο ολοκληρωμένος Νόμος, μέσα στον οποίο εμπεριέχονται όλα τα Δάρμα. Μόνο όταν ο μαθητής περπατά στην οδό της εξέλιξης με ορθή Δράση, μόνο τότε δεν δημιουργεί επιβαρυντικό Κάρμα. Αυτή η ευθεία πορεία του ανθρώπου μέσα στις διάφορες ενσαρκώσεις ορίζεται με τον σανσκριτικό όρο ΣΑΝΤΑΝΑ.

Μόνο η ορθή δράση μπορεί να απαλλάξει τον άνθρωπο από τον κύκλο των ενσαρκώσεων, δηλαδή τον τροχό της ΣΑΜΣΑΡΑ. Μόνο η Ορθή Δράση μπορεί να οδηγήσει στην έσχατη απελευθέρωση του μαθητή, μέσω της Βούλησης.

«….Για τα έργα μόνο να νοιάζεσαι, ποτέ για τους καρπούς τους. Κίνητρό σου να μην είναι ο καρπός του έργου, μα ούτε κι η προσκόλληση σου να είναι στην απραξία. Σταθερός να εκτελείς τα έργα εγκαταλείποντας κάθε προσκόλληση και μένοντας ίδιος και στην επιτυχία και στην αποτυχία…. Μπαγκαβάτ Γκίτα

Πηγή: nea-acropoli.gr

https://philosophyreturns.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή