Ιουλίου 26, 2021

Εναλλακτικά

Έχουμε ακούσει και διαβάσει πολλές φορές πως η σκέψη μας δημιουργεί την πραγματικότητά μας. Πράγματι, αν το καλοσκεφτείτε, αυτό που σκεφτόμαστε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το έλκουμε και συμβαίνει. Στο παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Jack Ganfielf “Η επιτυχία βήμα βήμα”, Εκδ. Διόπτρα, το θέμα πάει ένα βήμα πιο πέρα, στην «τέχνη» του οραματισμού που, σύμφωνα με το βιβλίο, είναι η πρώτη κίνηση για να πετύχουμε τους στόχους μας.

«Η φαντασία είναι το παν. Αποτελεί μία προεπισκόπηση των όσων θετικών θα φέρει η ζωή». – Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ο οραματισμός ή η δημιουργία συναρπαστικών και ζωηρών εικόνων με τον νου, ίσως να είναι το εργαλείο που έχετε εκμεταλλευτεί λιγότερο απ’ όλα όσα έχετε στη διάθεσή σας, γιατί μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την όποια επιτυχία με τρεις δραστικούς τρόπους:

1. Ο οραματισμός ενεργοποιεί τις δημιουργικές δυνάμεις του υποσυνείδητου νου σας.

2. Εστιάζει στον εγκέφαλό σας προγραμματίζοντας το δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησής του (ΔΣΕ) ώστε να αντιλαμβάνεται πόρους που είχατε πάντα στη διάθεσή σας αλλά μέχρι τότε περνούσαν απαρατήρητοι.

3. Ο οραματισμός, μέσω του Νόμου της Έλξης, μαγνητίζει και προσελκύει τους ανθρώπους, τους πόρους και τις ευκαιρίες που χρειάζεστε για να πετύχετε τον στόχο σας.

Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει πως όταν εκτελείτε οποιοδήποτε έργο, ο εγκέφαλός σας χρησιμοποιεί τις ίδιες ακριβώς διαδικασίες που θα χρησιμοποιούσε αν απλώς οραματιζόσασταν έντονα τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλός σας δεν διακρίνει καμία απολύτως διαφορά όταν οραματίζεστε κάτι και όταν το κάνετε πραγματικά. Η αρχή αυτή ισχύει και όταν μαθαίνουμε κάτι καινούριο. Έρευνα του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι οι σπουδαστές που οραματίζονταν εκ των προτέρων αυτά που έπρεπε να κάνουν αργότερα, εκτελούσαν τις αντίστοιχες διεργασίες με 100 τοις εκατό ακρίβεια, ενώ η ακρίβεια των σπουδαστών που δεν χρησιμοποιούσαν τον οραματισμό ήταν μόλις 55 τοις εκατό.

Ο οραματισμός κάνει τον εγκέφαλο να πετυχαίνει περισσότερα. Και παρόλο που κανείς μας δεν το διδάχτηκε στο σχολείο, οι αθλητικοί ψυχολόγοι και οι ειδικοί των κορυφαίων επιδόσεων έχουν κάνει ευρέως γνωστή τη δύναμη του οραματισμού ήδη από τη δεκαετία του 1980. Σχεδόν όλοι οι αθλητές, ολυμπιονίκες και επαγγελματίες χρησιμοποιούν τη δύναμη του οραματισμού.

Ο Τζακ Νίκλος, ο θρυλικός παίκτης του γκολφ που κέρδισε 73 τουρνουά και 5,7 εκατομμύρια δολάρια, είπε κάποτε: «Δεν ρίχνω ποτέ μια μπαλιά, ούτε καν στην προπόνηση, χωρίς να έχω μια πολύ ξεκάθαρη και εστιασμένη εικόνα της βολής στο μυαλό μου. Είναι σαν μια έγχρωμη ταινία. Πρώτα “βλέπω” πού θέλω να σταματήσει το μπαλάκι, όμορφο και κατάλευκο να κάθεται ψηλά στο φωτεινό πράσινο γρασίδι. Έπειτα η σκηνή αλλάζει γρήγορα και “βλέπω” το μπαλάκι να κατευθύνεται εκεί: την πορεία, την τροχιά και το σχήμα του, ακόμη και τη συμπεριφορά του όταν αναπηδήσει στο έδαφος. Έπειτα το πλάνο σκοτεινιάζει και η επόμενη σκηνή δείχνει εμένα να επιχειρώ το χτύπημα που θα κάνει τις προηγούμενες εικόνες πραγματικότητα».

Πώς ο οραματισμός συμβάλλει στη βελτίωση της απόδοσης
Όταν οραματίζεστε τους στόχους σας, κάθε μέρα, σαν να έχουν ήδη επιτευχθεί, δημιουργείται μια αντίφαση (μια δομική ένταση) στον υποσυνείδητο νου σας μεταξύ αυτού που οραματίζεστε και της τωρινής προσωρινής πραγματικότητας. Ο συνειδητός νους σας προσπαθεί να επιλύσει αυτή τη διαμάχη μετατρέποντας την τωρινή πραγματικότητα στο νέο και συναρπαστικότερο όραμά σας. Όταν, με το πέρασμα του καιρού και τη συνεχή χρήση οραματισμών, η σύγκρουση αυτή οξύνεται, ουσιαστικά προκαλεί τρία αποτελέσματα:

1. Προγραμματίζει το δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης του εγκεφάλου σας, για να σας επιτρέπει να αντιλαμβάνεστε οτιδήποτε μπορεί να σας βοηθήσει να επιτύχετε τους στόχους σας.

2. Ενεργοποιεί τον υποσυνείδητο νου σας για να βρει λύσεις που θα σας βοηθήσουν να κατακτήσετε τους στόχους σας. Θα αρχίσετε να ξυπνάτε το πρωί με νέες ιδέες. Θα σας έρχονται νέες ιδέες ενώ κάνετε μπάνιο, ενώ περπατάτε και ενώ οδηγείτε για να πάτε στη δουλειά.

3. Αυξάνει τα κίνητρά σας. Θα αρχίσετε να παρατηρείτε ότι δίχως να το περιμένετε κάνετε πράγματα που θα σας οδηγήσουν στον στόχο σας. Ξαφνικά, θα αρχίσετε να σηκώνετε το χέρι σας στην τάξη, θα ζητάτε να σας αναθέτουν νέες εργασίες στη δουλειά σας, θα μιλάτε στις εταιρικές συναντήσεις, θα ζητάτε πιο ξεκάθαρα αυτό που θέλετε, θα αποταμιεύετε χρήματα για να αποκτήστε τα πράγματα που θέλετε, θα εξοφλήσετε την πιστωτική σας κάρτα ή θα ρισκάρετε περισσότερο στην προσωπική σας ζωή.

Ας δούμε πιο αναλυτικά πώς λειτουργεί το δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης. Σε κάθε δεδομένη στιγμή, 11 εκατομμύρια bit πληροφοριών εισρέουν στον εγκέφαλό σας, στις περισσότερες από τις οποίες δεν μπορείτε να δώσετε συνειδητή προσοχή – και ούτε χρειάζεται να το κάνετε. Το ΔΣΕ του εγκεφάλου φιλτράρει τις περισσότερες από αυτές, επιτρέποντάς σας να φέρετε στη συνείδησή σας μόνο τα σήματα εκείνα που θα σας βοηθήσουν να επιβιώσετε και να πετύχετε τους σημαντικότερους στόχους σας.

Πώς, όμως, γνωρίζει το ΔΣΕ τι να αφήσει να περάσει στη συνείδηση σας και τι να φιλτράρει; Αφήνει να περάσει οτιδήποτε θα σας βοηθήσει να επιτύχετε τους στόχους που έχετε θέσει και συνεχώς οραματίζεστε και επιβεβαιώνετε. Αφήνει επίσης να περάσει οτιδήποτε ταιριάζει με τις πεποιθήσεις και την εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας, τους άλλους και τον κόσμο.

Το ΔΣΕ είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο, αλλά μπορεί να αναζητήσει τρόπους για να πραγματοποιήσει μόνο τις ακριβείς εικόνες που του δίνετε. Το δημιουργικό σας υποσυνείδητο δεν σκέφτεται με λέξεις αλλά με εικόνες. Πώς, λοιπόν, βοηθούν όλα αυτά την προσπάθεια σας να πετύχετε και να αποκτήσετε τη ζωή των ονείρων σας; Όταν δίνετε στον εγκέφαλό σας συγκεκριμένες, γλαφυρές, ζωντανές και συναρπαστικές εικόνες να εκδηλώσει, θα αρχίσει να αναζητά και να συλλαμβάνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να μετατρέψει αυτή την εικόνα σε πραγματικότητα. Αν δώσετε στο μυαλό σας ένα πρόβλημα των 10.000 δολλαρίων, θα βρει μια λύση των 10.000 δολλαρίων. Αν δώσετε στο μυαλό σας ένα πρόβλημα του 1 εκατομμυρίου, θα βρει μια λύση του 1 εκατομμυρίου.

Αν του δώσετε εικόνες ενός πανέμορφου σπιτιού, μιας λατρεμένης συζύγου, μιας συναρπαστικής καριέρας και εξωτικών διακοπών, θα επιστρατεύσει τις δυνάμεις του για να τις πραγματοποιήσει. Αντίθετα, αν το τροφοδοτείτε συνεχώς με αρνητικές εικόνες και εικόνες φόβου και ανησυχίας – ναι, σωστά μαντέψατε!- θα επιστρατεύσει και πάλι τις δυνάμεις του για να τις πραγματοποιήσει.

Η διαδικασία για να οραματιστείτε το μέλλον σας
Η διαδικασία οραματισμού της επιτυχίας είναι στην πραγματικότητα απλούστατη. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κλείσετε τα μάτια σας και να δείτε ότι έχετε ήδη επιτύχει τους στόχους σας. Αν μία από τις επιδιώξεις σας είναι να αποκτήσετε ένα ωραίο σπίτι δίπλα σε μια λίμνη, κλείστε τα μάτια σας και δείτε τον εαυτό σας να περιδιαβαίνει μέσα στο σπίτι που θέλετε να αποκτήσετε. Δείτε όλες τις λεπτομέρειες. Πώς είναι η εξωτερική του όψη; Ο κήπος του; Τι θέα έχει; Πώς είναι το σαλόνι, η κουζίνα, η κρεβατοκάμαρα, η τραπεζαρία, το καθιστικό και το γραφείο; Τι έπιπλα έχει; Περιηγηθείτε από δωμάτιο σε δωμάτιο και συμπληρώστε όλες τις λεπτομέρειες.

Κάντε τις εικόνες όσο πιο ξεκάθαρες και φωτεινές γίνεται. Αυτό ισχύει για οποιονδήποτε στόχο θέτετε, είτε αφορά τη δουλειά, τη διασκέδαση, την οικογένεια, τα οικονομικά, τις σχέσεις σας είτε τη φιλανθρωπία. Γράψτε όλους τους στόχους που έχετε και αρχίστε να τους ξαναδιαβάζετε, να τους επιβεβαιώνετε και να τους οραματίζεστε καθημερινά. Έπειτα, κάθε πρωί όταν ξυπνάτε και κάθε βράδυ προτού κοιμηθείτε, διαβάζετε δυνατά τη λίστα με τους στόχους σας. Μετά από κάθε στόχο που διαβάζετε, σταματήστε, κλείστε τα μάτια σας και αναπαράγετε την οπτική εικόνα του ολοκληρωμένου στόχου στο μυαλό σας.

Συνεχίστε μέχρι να έχετε οραματιστεί όλους τους στόχους σας ολοκληρωμένους και εκπληρωμένους. Η όλη διαδικασία απαιτεί 10 με 15 λεπτά, αναλόγως πόσους στόχους έχετε. Αν κάνετε κάποιου είδους διαλογισμό, κάντε τον οραματισμό μόλις τελειώνετε. Η κατάσταση βαθύτερης συνειδητοποίησης που έχετε επιτύχει μέσω του διαλογισμού θα αυξήσει την επίδραση των οραματισμών σας.

Προσθήκη ήχων και αισθήσεων στις εικόνες
Για να πολλαπλασιάσετε κατά πολύ τα αποτελέσματα του οραματισμού, προσθέστε στις εικόνες ήχους, μυρωδιές, γεύσεις και άλλες αισθήσεις. Τι ήχους θα ακούτε, τι μυρωδιές θα οσφραίνεστε, τι γεύσεις θα γεύεστε και, το σημαντικότερο, τι συναισθήματα και σωματικές αισθήσεις θα νιώθατε αν είχατε πετύχει ήδη τον στόχο σας;

Αν φανταζόσασταν το παραθαλάσσιο σπίτι των ονείρων σας, μπορείτε να προσθέσετε τον ήχο του κύματος να σκάει στην ακτή έξω από το σπίτι σας, τον ήχο των παιδιών να παίζουν στην αμμουδιά, και τη φωνή της γυναίκας σας που σας ευχαριστεί που τους προσφέρετε όλα αυτά. Έπειτα προσθέστε την αίσθηση περηφάνιας που σας δίνει η ιδιοκτησία του σπιτιού, την ικανοποίηση που πετύχατε τον στόχο σας και την αίσθηση του ήλιου να πέφτει στο πρόσωπο σας ενώ κάθεστε στην ξαπλώστρα και ατενίζετε.

Τροφοδοτήστε τις εικόνες σας με συναισθήματα
Αυτό που δίνει σαφέστατα τη μεγαλύτερη ώθηση στο όραμα σας είναι τα συναισθήματα. Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως όταν μια εικόνα ή μια σκηνή συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα μπορεί να μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας για πάντα. Είμαι σίγουρος ότι θυμάστε ακριβώς πού βρισκόσασταν όταν κατέρρευσαν οι Δίδυμοι Πύργοι την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ο εγκέφαλός σας θυμάται τα πάντα με μεγάλη λεπτομέρεια γιατί όχι μόνο φιλτράρισε πληροφορίες που χρειαζόσασταν για να επιβιώσετε σε αυτές τις αγωνιώδεις στιγμές, αλλά και επειδή οι ίδιες οι εικόνες δημιουργήθηκαν με έντονο συναίσθημα.

Αυτά τα έντονα συναισθήματα ουσιαστικά διεγείρουν την ανάπτυξη επιπλέον απολήξεων των εγκεφαλικών νευρώνων, κάτι που τελικά δημιουργεί περισσότερες νευρικές συνδέσεις, χαράσσοντας έτσι εντονότερα στη μνήμη τη συγκεκριμένη ανάμνηση. Μπορείτε να μεταφέρετε την ίδια συναισθηματική ένταση και στους δικούς σας οραματισμούς προσθέτοντας μουσική, πραγματικές μυρωδιές, έντονο πάθος, ή ακόμη και φωνάζοντας δυνατά τις επιβεβαιώσεις σας με υπερβολικό ενθουσιασμό. Όσο περισσότερο πάθος, ενθουσιασμό και ενέργεια επιστρατεύσετε, τόσο πιο ισχυρό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Ο οραματισμός έχει αποτέλεσμα
Ο χρυσός ολυμπιονίκης Πίτερ Βίντμαρ περιγράφει πώς χρησιμοποίησε τον οραματισμό στην επιτυχημένη επιδίωξη του για το χρυσό μετάλλιο: «Για να μένουμε συγκεντρωμένοι στον ολυμπιακό μας στόχο, αρχίσαμε να ολοκληρώνουμε τις προπονήσεις απεικονίζοντας νοερά το όνειρό μας. Οραματιζόμασταν ότι αγωνιζόμαστε στους Ολυμπιακούς και πραγματοποιούμε το όνειρό μας, χρησιμοποιώντας ως σενάριο την πιο δραματική τροπή που θεωρούσαμε ότι μπορούσε να πάρει ένας αγώνας ενόργανης γυμναστικής.

Έλεγα: «Εντάξει, Τιμ, ας φανταστούμε πως είναι ο τελικός των αγώνων στο σύνθετο ομαδικό των αντρών. Η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στο τελευταίο αγώνισμα της ημέρας, που είναι το μονόζυγο. Οι δύο τελευταίοι αθλητές για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο Τιμ Ντάγκετ και ο Πίτερ Βίντμαρ. Η ομάδα μας δίνει μάχη στήθος με στήθος με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τους νυν παγκόσμιους πρωταθλητές, και πρέπει να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα μας τέλεια για να κατακτήσουμε το χρυσό μετάλλιο».

Τότε όλοι σκεφτόμασταν: Καλά εντάξει. Δεν πρόκειται να φτάσουμε ποτέ να αγωνιζόμαστε στήθος με στήθος με τους Κινέζους. Ήρθαν πρώτοι στο παγκόσμιο της Βουδαπέστης, ενώ εμείς δεν κερδίσαμε καν μετάλλιο. Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αυτό. Αν, όμως, πράγματι συνέβαινε; Πώς θα νιώθαμε; Τότε, κλείναμε τα μάτια μας και μέσα σε ένα άδειο γυμναστήριο στο τέλος μιας κοπιαστικής ημέρας, οραματιζόμασταν ένα γήπεδο με 13.000 θεατές και άλλα 280 εκατομμύρια κόσμο να παρακολουθούν από την τηλεόραση. Έπειτα εφαρμόζαμε τα προγράμματά μας. Πρώτα, έκανα τον εκφωνητή. Έβαζα τα χέρια μου γύρω από το στόμα σαν μεγάφωνο και έλεγα: «Επόμενος αθλητής, από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Τιμ Ντάγκετ». Έπειτα ο Τιμ εκτελούσε το πρόγραμμα του σαν να βρισκόταν όντως στους Ολυμπιακούς.

Όταν τελείωνε ο Τιμ, πήγαινε στην άκρη του γηπέδου, έβαζε εκείνος τα χέρια του μπροστά από το στόμα του και με την καλύτερη φωνή εκφωνητή που μπορούσε να βγάλει, έλεγε: «Επόμενος αθλητής, από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο Πίτερ Βίντμαρ». Τότε ήταν η σειρά μου. Στο μυαλό μου, είχα μία μόνο ευκαιρία να εκτελέσω τέλεια το πρόγραμμα μου για να κατακτήσει η ομάδα μας το χρυσό μετάλλιο. Αν έκανα λάθος, θα χάναμε. Ο Τιμ φώναζε «πράσινο φως» και έπειτα κοιτούσα τον ανώτατο κριτή, τον οποίο παρίστανε συνήθως ο προπονητής μας ο Μακό. Σήκωνα το χέρι μου και σήκωνε και εκείνος το δεξί του χέρι. Έπειτα γύριζα προς το μονόζυγο, κρεμιόμουν από την μπάρα και ξεκινούσα το πρόγραμμα μου.

Λοιπόν, κάτι παράξενο συνέβη στις 31 Ιουλίου 1984. Ήταν ο τελικός των αντρών στο σύνθετο ομαδικό των Ολυμπιακών Αγώνων που γινόταν στο γήπεδο Βόλεϊ Παβίλιον του Πανεπιστημίου UCLA. Οι 13.000 θέσεις ήταν γεμάτες, και πάνω από 200 εκατομμύρια τηλεθεατές απ’ όλο τον κόσμο είχαν συντονίσει τους δέκτες τους στον αγώνα. Η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών συμμετείχε στο τελευταίο αγώνισμα της ημέρας, το μονόζυγο. Οι δύο τελευταίοι αθλητές για τις Η.Π.Α έτυχε να είναι οι Τιμ Ντάγκετ και Πίτερ Βίντμαρ. Και όπως ακριβώς είχαμε οραματιστεί, η ομάδα μας έδινε μάχη στήθος με στήθος με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Έπρεπε να εκτελέσουμε τα προγράμματα μας τέλεια για να κερδίσουμε το χρυσό μετάλλιο.

Κοίταξα τον προπονητή μας, τον Μακό, ο οποίος μας προπονούσε τα τελευταία 12 χρόνια. Πιο συγκεντρωμένος από οποιαδήποτε άλλη φορά, είπε: «Εντάξει, Πίτερ, πάμε. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Το έχεις κάνει χιλιάδες φορές κάθε μέρα στο γυμναστήριο. Ας το κάνουμε άλλη μια φορά και μετά γυρίζουμε σπίτι. Είσαι έτοιμος».

Είχε δίκιο. Είχα προετοιμαστεί γι’ αυτή τη στιγμή, που την είχα οραματιστεί εκατοντάδες φορές. Ήμουν έτοιμος να εκτελέσω το πρόγραμμά μου. Αντί να βλέπω τον εαυτό μου να βρίσκεται στους Ολυμπιακούς μπροστά από 13.000 θεατές στις κερκίδες και 200 εκατομμύρια τηλεθεατές να παρακολουθούν από την τηλεόραση, στο μυαλό μου φανταζόμουν ότι βρισκόμουν στο γυμναστήριο του UCLA στο τέλος της ημέρας, εγώ και άλλα δύο άτομα.

Όταν ο εκφωνητής είπε «Από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Πίτερ Βίντμαρ», φανταζόμουν ότι ήταν ο φίλος μου ο Τιμ Ντάγκετ που το έλεγε. Όταν άναψε το πράσινο φως, που με ειδοποιούσε πως ήταν ώρα να αρχίσω το πρόγραμμα μου, φαντάστηκα ότι δεν ήταν πραγματικά το πράσινο φως, αλλά ότι ήταν ο Τιμ που φώναζε «πράσινο φως!» Και όταν σήκωσα το χέρι μου προς τον ανώτερο κριτή από την Ανατολική Γερμανία, στο μυαλό μου έκανα σήμα στον προπονητή μου, όπως ακριβώς έκανα κάθε μέρα στο τέλος εκατοντάδων προπονήσεων. Όταν ήμουν στο γυμναστήριο πάντα φανταζόμουν ότι βρισκόμουν στους τελικούς των Ολυμπιακών. Και στους τελικούς των Ολυμπιακών, φαντάστηκα ότι βρισκόμουν πίσω στο γυμναστήριο.

Γύρισα προς το μονόζυγο, πήδηξα πάνω και κρατήθηκα από την μπάρα. Άρχισα να εκτελώ το ίδιο πρόγραμμα που είχα οραματιστεί και εξασκήσει κάθε μέρα που περνούσα στο γυμναστήριο. Λειτουργούσα από μνήμης, πηγαίνοντας για άλλη μια φορά εκεί που είχα ήδη πάει εκατοντάδες φορές. Πέρασα γρήγορα τη ριψοκίνδυνη διπλή περιστροφή που είχε γκρεμίσει τις ελπίδες μου στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Εκτέλεσα ομαλά το υπόλοιπο πρόγραμμα μου και έκανα καλή έξοδο. Τώρα περίμενα με αγωνία τη βαθμολογία των κριτών.

Η ανακοίνωση της ακούστηκε με μια βαθιά φωνή μέσα από τα ηχεία: «Η βαθμολογία του Πίτερ Βίντμαρ είναι 9,95»· «Ναι!» φώναξα. «Τα κατάφερα!» Το πλήθος άρχισε να ζητωκραυγάζει με ενθουσιασμό, καθώς πανηγύριζα τη νίκη με τους συναθλητές μου.

Τριάντα λεπτά αργότερα, στεκόμασταν στο ολυμπιακό βάθρο μπροστά σε 18.000 θεατές στις κερκίδες και πάνω από 200 εκατομμύρια τηλεθεατές που παρακολουθούσαν ενώ οι επίσημοι περνούσαν τα χρυσά μετάλλια στο λαιμό μας. Εγώ, ο Τιμ και οι υπόλοιποι συναθλητές μας στεκόμασταν γεμάτοι περηφάνια με τα χρυσά μετάλλια στο στήθος καθώς παιζόταν ο εθνικός μας ύμνος, και η αστερόεσσα υψωνόταν στην οροφή του γηπέδου. Ήταν μια στιγμή που είχαμε οραματιστεί και εξασκήσει εκατοντάδες φορές στο γυμναστήριο. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν η αληθινή.

Ο οραματισμός την βοήθησε να περπατήσει ξανά
Την πρώτη φορά που η Χέδερ Ο’Μπράιεν Γουόκερ άκουσε για τον θετικό εσωτερικό διάλογο και τον οραματισμό ήταν όταν με είδε στην ταινία Το Μυστικό και αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει το ίδιο πανίσχυρες εικόνες. Επέλεξε, λοιπόν, να συνδυάσει την αρχή του οραματισμού με την εμπειρία που είχε στο Χόλιγουντ, όπου είχε συνεργαστεί με πολλούς από τους μεγαλύτερους αστέρες όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Τομ Κρουζ η Ντρου Μπάριμορ, ο Μπρους Γουίλις, ο Πάτρικ Σουέιζι και η Ντέμι Μουρ. Ήξερε ότι οι άνθρωποι στη βιομηχανία του κινηματογράφου είναι ειδικοί στο να δημιουργούν συναρπαστικές εικόνες που σε μεταφέρουν σε έναν διαφορετικό κόσμο. Μάλιστα, η Χέδερ είχε ήδη δει περιπτώσεις όπου οι εκπληκτικές εικόνες που παίζονταν στην κινηματογραφική οθόνη «ταξίδευαν» συναισθηματικά τους θεατές τόσο, που κυριολεκτικά τους άλλαζαν τον τρόπο που αντιλαμβάνονταν τη ζωή.

Έτσι, αποφάσισε να δημιουργήσει τις δικές της κινούμενες εικόνες -τις αποκαλούσε «νοητικές ταινίες»- με υπόκρουση θετικές δηλώσεις αντί για μουσική. Όλα αυτά τα χρόνια, οι «ταινίες» αυτές είχαν αποδειχτεί πολύ αποτελεσματικές και είχαν βοηθήσει τη Χέδερ να ξεπεράσει πολλά εμπόδια. Ταυτόχρονα, είχε επίσης δημιουργήσει και ένα μάντρα που επαναλάμβανε στις δύσκολες στιγμές – «Μη λυγίζεις, σήκω όρθια!». Το ειρωνικό είναι ότι η Χέδερ δεν είχε ιδέα πως το μάντρα και οι «νοητικές ταινίες» της θα έπαιζαν πραγματικά κυρίαρχο ρόλο στην επιβίωση της.

Τον Ιούλιο του 2011, ενώ η Χέδερ προγραμμάτιζε με χαρά τις λεπτομέρειες του επερχόμενου γάμου της, προσλήφθηκε σε διευθυντική θέση σε ένα πολυτελές κατάστημα, όπου θα επέβλεπε 30 συμβούλους καλλυντικών, 50 πωλητές και προϊόντα αξίας εκατομμυρίων δολλαρίων. Ενώ δεν είχε κλείσει ούτε μήνα στη νέα της δουλειά, η Χέδερ σκόνταψε σε ένα χαρτόκουτο γεμάτο σκουπίδια που κάποιος είχε αφήσει απερίσκεπτα στον διάδρομο της αποθήκης. Η Χέδερ έπεσε με φόρα και χτύπησε το μπροστινό μέρος του κεφαλιού της, πρώτα σε ένα μεταλλικό ράφι, χάνοντας τις αισθήσεις της, και έπειτα ξανά όταν έπεσε με το κεφάλι στο τσιμεντένιο δάπεδο. Μόλις ειδοποίησαν τον αρραβωνιαστικό της, αυτός έτρεξε ιδιαίτερα ανήσυχος στο νοσοκομείο.

Όταν η Χέδερ ξύπνησε στην εντατική, ήξερε ότι κάτι σοβαρό της είχε συμβεί. Το δωμάτιο γύριζε σαν σβούρα. Ένιωθε σαν να της συμπιέζουν το κεφάλι στη μέγγενη και άκουγε ένα κουδούνισμα μέσα στο κεφάλι της που της τρυπούσε τα αφτιά. Παρόλο που με το ζόρι μπορούσε να διακρίνει σχήματα και αντικείμενα, το φως του δωματίου την τύφλωνε. Άκουγε βροντερούς, εκκωφαντικούς ήχους, σαν κάποιος να είχε ανεβάσει την ένταση του ήχου στο τέρμα. Καθώς πάσχιζε να ανακαθίσει και να καταλάβει τι γινόταν, διαπίστωσε κάτι τρομερό… δεν μπορούσε να κουνήσει τα πόδια της.

Η Χέδερ έμαθε αργότερα ότι είχε υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα και ότι τα πλήγματα που είχε υποστεί στο κεφάλι θα επηρέαζαν από εδώ και στο εξής τη λειτουργία ολόκληρου του σώματος της. Δεν ένιωθε τα πόδια της, ούτε μπορούσε να τα κουνήσει. Μπορούσε μόνο να τα σηκώσει χρησιμοποιώντας ειδικούς ιμάντες που τους ένιωθε βαριούς σαν μολύβι. Δεν μπορούσε καν να σταθεί όρθια, γιατί η ζαλάδα και ο αποπροσανατολισμός της προκαλούσαν ίλιγγο. Όταν προσπάθησε να μιλήσει, οι λέξεις έβγαιναν αλλοιωμένες και μπερδεμένες. Δεν θυμόταν λεπτομέρειες και δεν μπορούσε να παρακολουθήσει την παραμικρή συζήτηση.

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι γιατροί δεν ήταν ενθαρρυντικοί για την ανάρρωσή της. Άτομα που είχαν υποστεί παρόμοια τραύματα, της είπαν, ζούσαν σε κλινικές και δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν φυσιολογικά πέρα από το κρεβάτι τους. Κάποιοι μάλιστα έπεφταν σε κώμα και πέθαιναν. Τότε η Χέδερ κατάλαβε ότι το μόνο άτομο υπεύθυνο για την ανάρρωσή της ήταν η ίδια. Αμέσως άρχισε να δημιουργεί μια νέα «νοητική ταινία» που αυτή τη φορά εστίαζε στην ανάρρωσή της. Το πρόβλημα ήταν ότι προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει τον εγκέφαλό της για να γιατρέψει τον εαυτό της, ενώ ο εγκέφαλός της ήταν που είχε τραυματιστεί σοβαρά! Ωστόσο, γνώριζε πως όσο δύσκολος και αν ήταν ο οραματισμός θα έπαιζε κρίσιμο ρόλο στην ανάρρωσή της.

Σε όλον τον επόμενο μήνα, η Χέδερ προσπάθησε σκληρά κάνοντας την ιατρική της θεραπεία και παίζοντας παράλληλα συνεχώς στο μυαλό της τη «νοητική » ταινία της. Ήθελε απελπισμένα να γυρίσει σπίτι της, αλλά την προειδοποίησαν ότι, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα μπορούσε να απαλλαχτεί ποτέ εντελώς από τα πολυάριθμα συμπτώματα από τα οποία έπασχε. Τελικά, ενώ ακόμη δεν μπορούσε να περπατήσει, να φροντίσει τον εαυτό της ή να κάνει τίποτα μόνη της, της έδωσαν εξιτήριο και τη φροντίδα της ανέλαβε ο αρραβωνιαστικός της.

Αυτός έπρεπε να την πλένει, να την ντύνει, να την ταΐζει, να την πηγαίνει στην τουαλέτα, να της δίνει τα φάρμακά της και να τη βοηθάει να κάνει τη φυσιοθεραπεία της, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να διευθύνει την επιχείρησή του. Τότε η Χέδερ δέχτηκε άλλο ένα τραγικό χτύπημα της μοίρας.

Μία εβδομάδα αφού βγήκε από το νοσοκομείο, και καθώς γύριζαν από τον γιατρό, ο αρραβωνιαστικός της και η Χέδερ συγκρούστηκαν με έναν ασυνείδητο οδηγό που βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ. Το ατύχημα προκάλεσε δεύτερο σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα στη Χέδερ, αφού το άνοιγμα του αερόσακου τίναξε το κεφάλι της με δύναμη στο παράθυρο του συνοδηγού. Με τους τραυματισμούς που ήδη είχε, η Χέδερ ήταν τυχερή που επέζησε. Και, σαν να μην είχαν αρκετές δυσκολίες να αντιμετωπίσουν, τραυματίστηκε σοβαρά και ο αρραβωνιαστικός της – υπέστη κάταγμα στο πόδι και έναν σοβαρό τραυματισμό στη μέση, που αργότερα θα απαιτούσε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις για να αποκατασταθεί.

Οι επόμενες εβδομάδες ήταν από τις χειρότερες που είχαν ζήσει. Ωστόσο η Χέδερ συνέχιζε να παίζει τη «νοητική ταινία» της και να χρησιμοποιεί το μάντρα «Μη λυγίζεις, σήκω πάνω». Μια μέρα, λίγο μετά το ατύχημα, ο αρραβωνιαστικός της είπε στη Χέδερ ότι είχε μια ιδέα. Της είπε πως είχε εμπνευστεί μια νέα «νοητική ταινία» – να οργανώνουν τον γάμο τους και να ορίζουν την ημερομηνία. Στην αρχή η Χέδερ έμεινε άναυδη. Μάλιστα, θύμωσε με τον αρραβωνιαστικό της που της πρότεινε κάτι τέτοιο! «Να διασχίζω τον διάδρομο της εκκλησίας με το αναπηρικό καροτσάκι, πονώντας και προσπαθώντας να μιλήσω με μπερδεμένα λόγια, ενώ υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην μπορώ να θυμηθώ τι θέλω να πω;» αναφώνησε. «Ξεχνά το. Συγγνώμη, αλλά το να γίνω ρεζίλι δεν ήταν αυτό που φανταζόμουν για τον γάμο μου».

Με τα λόγια της ίδιας της Χέδερ: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον αρραβωνιαστικό μου να μου πιάνει απαλά τα μπράτσα από το αναπηρικό μου καροτσάκι, να με τραβάει κοντά του, να με κοιτάζει μέσα στα μάτια και να μου λέει με τον συνηθισμένο εύθυμο τρόπο του: «Θα γίνεις κυρία Γουόκερ, γι’ αυτό είναι σημαντικό να μπορέσεις να σηκωθείς και να περπατήσεις ξανά γρήγορα. Θα διασχίσεις τον διάδρομο της εκκλησίας περπατώντας μόνη σου», (Το όνομα Γουόκερ σημαίνει αυτός που περπατά). Πάντα είχε την ικανότητα να με κάνει να γελάω, αλλά καταλαβαίνοντας το σοβαρό μήνυμα που έκρυβε το αστείο, τον κοίταξα και εγώ στα μάτια και, σαν να ήταν η καρδιά μου που απάντησε, του είπα: «Σε πιστεύω».

Πολλές φορές μέσα στη μέρα συγκεντρωνόμουν και επαναλάμβανα τη νέα «νοητική ταινία» του γάμου μου. Θα γινόταν στην παραλία και θα ήμαστε όλοι ξυπόλυτοι. Εγώ θα περπατούσα στον διάδρομο προς τα κύματα που θα έσκαγαν απαλά στην ακτή και θα ένιωθα την άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα μου και το αεράκι στο πρόσωπο μου. Και όλα αυτά καθώς το μάντρα μου «Μη λυγίζεις, σήκω όρθια» θα έπαιζε ως μουσική υπόκρουση. Είμαι περήφανη που στις 14 Απριλίου 2012, επτά μήνες μετά το δεύτερο εγκεφαλικό τραύμα που είχα υποστεί, παντρευτήκαμε σε μια πανέμορφη τελετή στην παραλία, όπου πράγματι περπάτησα μόνη μου… όπως ακριβώς είχα δει και είχα ακούσει στη «νοητική ταινία» μου χιλιάδες φορές.

Σήμερα, η Χέδερ μοιράζεται την ιστορία της σε ομιλίες, εργαστήρια και συμβουλευτικές συνεδρίες με πελάτες απ’ όλο τον κόσμο. Επίσης δημοσίευσε την ιστορία της και στο νέο της βιβλίο με τίτλο Dont Give Up, Get Up! Στα όρια της αντοχής/επιμονής της, η Χέδερ κατάφερε να αναρρώσει μέσω της δύναμης του οραματισμού.

https://enallaktikidrasi.com/

Εναλλακτικά

“ Μην προσπαθείτε να κατανοήσετε με το μυαλό σας. Τα μυαλά είναι περιορισμένα. Χρησιμοποιήστε την διαίσθηση σας.” M. L’Engle (A Wind in the Door)

Ένστικτο, άσχημο προαίσθημα, διαίσθηση, υπόνοια/Υποψία, έκτη αίσθηση. Όπως και αν θέλετε να το αποκαλείτε, η διαίσθηση είναι η μυστηριώδης δύναμη στη ζωή μας που μας καθοδηγεί, μας προστατεύει και μας πληροφορεί με διορατικότητα που δεν είναι συνήθως διαθέσιμη ή δεν εμφανίζεται εύκολα στο συνειδητό μυαλό.

Όλοι κατέχουμε έως ένα βαθμό την διαίσθηση. Από τους πιο κυνικούς μέχρι τους πιο αφελής. Όπως είπε και ο Αϊνστάιν κάποτε για την διαίσθηση:

“ Κάποιες φορές ΝΙΩΘΩ πως είμαι σωστός. Δεν ΞΕΡΩ πως είμαι.”

Και είναι ακριβώς αυτό που είναι η διαίσθηση στον πυρήνα της : ένα ξαφνικό και ανεξήγητο αίσθημα που προέρχεται από μέσα μας, ένα αίσθημα που μας λέει να πάρουμε αυτή την ευκαιρία, να διαλέξουμε αυτόν τον δρόμο, να αποδεχτούμε αυτή την ευκαιρία, να ανοίξουμε αυτή την πόρτα. Η διαίσθηση επίσης μας λέει τι να μην κάνουμε, τι να προσέχουμε, πότε να είμαστε προσεχτικοί και πότε να σταματάμε. Όπως ο νομπελίστας Dean Koontz συνόψισε όμορφα:

“ Διαίσθηση είναι να βλέπεις με την ψυχή.”

Η αθόρυβη φωνή

Προερχόμενη από την λατινική λέξη Intueri που σημαίνει “να κοιτάμε, να σκεφτόμαστε” η διαίσθηση σχετίζεται με την δεξιά πλευρά του εγκεφάλου. Όπως μπορεί να ξέρετε ή να μη γνωρίζετε, η δεξιά πλευρά του εγκεφάλου είναι υπεύθυνη για την δημιουργικότητα, την φαντασία, την μουσική και καλλιτεχνική ικανότητα και τα αισθήματα αντίθετα της αριστερής μεριάς του εγκεφάλου είναι συνδεδεμένα με την λογική, αναλυτική και κριτική σκέψη.

Οπότε η διαίσθηση αποκόπτει από τη μη γραμμική διάσταση του μυαλού, αυτό το μέρος όπου οι υποσυνείδητες συνδέσεις και ενώσεις δημιουργούνται και ξεπροβάλει στο συνειδητό μυαλό μας φαινομενικά από το πουθενά.


Όπως ο Joseph Murphy, συγγραφέας του “ Τhe Power of Your Unconscious Mind” παρατηρεί :

“ Μέσα στα υποσυνείδητα βάθη σας, υπάρχει άπειρη σοφία, άπειρη δύναμη και άπειρα εφόδια από ότι είναι απαραίτητο, που περιμένουν να αναπτυχθούν και να εκφραστούν.”

Επίσης, η διαίσθηση είναι ένα καταπληκτικά ισχυρό εργαλείο, ένα δώρο και διαθέσιμο σε εμάς, αλλά συχνά αγνοείται ή ξεχνιέται.

Όταν η ζωή σας ψιθυρίζει, ακούστε προσεκτικά

Όλοι οι άνθρωποι στην ιστορία άκουγαν προσεκτικά τους ψιθύρους της ζωής.

Από την διαισθητική ανακάλυψη του Dr. Loewi της χημικής μετάδοσης από τις νευρικές ωθήσεις και την εφεύρεση του Elias Howe της ραπτομηχανής, στη θεωρία της βαρύτητας του Νεύτωνα, πολλά μεγάλα βήματα σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης αποδίδονται στις αυθόρμητες σπίθες της διαίσθησης.

Αλλά γιατί να δίνουμε σημασία στα προαισθήματα μας; Εννοώ… δεν σκοπεύουμε να γίνουμε διάσημοι φυσικοί ή εφευρέτες έτσι; Λάθος. Δε χρειάζεται να προσπαθήσετε και για τα δύο. Αυτοί είναι οι λόγοι :

H διαίσθηση αποκαλύπτει βαθιές αλήθειες στην ζωή μας
Είτε είναι για τον εαυτό μας, ή για τους άλλους, ή για την ζωή γενικότερα, η διαίσθηση μας βοηθά να αναπτύξουμε βαθύτερες αντιλήψεις , οι οποίες μας βοηθούν να κατευθύνουμε τις σκέψεις, τα αισθήματα και τις αποφάσεις μας.

Μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τους κακούς οιωνούς στη ζωή μας
Αποτυχία, οικονομική κατάρρευση, θάνατος, συναισθηματική απειλή- η διαίσθηση μας φέρνει σε επαφή με το ενστικτώδες αμυντικό σύστημα, βοηθώντας μας να αποφύγουμε το κακό.

Μας ανοίγει καινούργιους δρόμους
Επίσης, με το να μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τα θετικά σημάδια στη ζωή μας, η διαίσθηση μας ανοίγει καινούργιες πόρτες όταν δεν το περιμένουμε.

Μας οδηγεί και μας βοηθά στο να κάνουμε σοφές επιλογές
Με το να μας επιτρέπει να ξέρουμε ποιες αποφάσεις πρέπει να πάρουμε και πότε, η διαίσθηση μας βοηθά να επιτύχουμε ένα μέτρο αυτοπεποίθησης και ηρεμίας του μυαλού, βοηθώντας μας να ακολουθήσουμε μονοπάτια που είναι αληθινά για τον εαυτό μας, μονοπάτια της καρδιά.

Μας βοηθά να ζήσουμε ολοκληρωμένες ζωές
Η αλήθεια πονάει, αλλά η αλήθεια επίσης μας βοηθά να ξυπνήσουμε από την λανθασμένη, διεφθαρμένη, παραπλανητική ζωή που οδηγούμαστε, επιλογή που κάνουμε περιστασιακά. Η διαίσθηση είναι φορέας της αλήθειας και επίσης φορέας αλλαγής και μεταμόρφωσης. Όταν την ακούμε, παίρνουμε αποφάσεις που τελικά βοηθούν τη ζωή μας να είναι γνήσια και ολοκληρωμένη.

Οπότε, πως μπορούμε να ακούσουμε τη διαίσθηση μας ώστε να οδηγήσουμε περισσότερη χαρά και ολοκλήρωση στη ζωή μας; Έχω ρωτήσει την ίδια ερώτηση πολλές φορές. Αυτό είναι που έμαθα:

Μάθετε να εμπιστεύεστε τη διαίσθηση σας με το να ακούτε χωρίς να κρίνετε. Οι περισσότεροι από εμάς, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, έχουμε ένα τρομερά δυνατό κριτή μέσα μας που αγαπά να αναλύει και να λεπτολογεί τα πάντα μέχρι τέλους. Το να ακούτε τη διαίσθηση σας δεν είναι απλώς το να της δίνετε προσοχή αλλά επίσης να της επιτρέπετε να πει αυτό που πρέπει χωρίς να την υπονομεύετε . Όσο πιο πολύ συνηθίσουμε στο να την ακούμε χωρίς να κρίνουμε, τόσο πιο εύκολα θα λάβουμε σοβαρά υπόψη τι προσπαθεί να μας πει το ένστικτο μας.

Να είστε παρατηρητικοί. Έχω συχνά λανθασμένο φόβο και παρανοϊκή σκέψη για την ήρεμη και ουδέτερη διαισθητική σκέψη και αυτό μπορεί να είναι πολύ επιβλαβές. Πρέπει να μάθετε να διακρίνετε τον φόβο από την διαίσθηση με το να θυμάστε πως η διαίσθηση είναι γαλήνια, συγκεντρωμένη, χωρίς συναίσθημα και αποσπασμένη. Τα αισθήματα φόβου από την άλλη είναι συναισθηματικά φορτισμένα χαοτικά και ασαφή.

Μάθετε να έχετε αυτοέλεγχο. Ο αυτοέλεγχος είναι η ικανότητα του να έχετε επίγνωση των συναισθημάτων, των σκέψεων σας, τις συμπεριφορές και με τον τρόπο που σας επηρεάζουν και τους ανθρώπους γύρω σας. Όσο το περισσότερο γνώστες είμαστε για το τι συμβαίνει μέσα μας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να αναγνωρίσουμε καταρχήν τις υπάρχουσες, μικρές φωνές. Η ευαισθησία, ο διαλογισμός και η ενδοσκόπηση βοηθούν στην ανάπτυξη του αυτοέλεγχου.

Η διαίσθηση είναι μια μικρή ματιά στο τεράστιο μέγεθος σοφίας και νοημοσύνης που κατέχονται σε μεγάλο βαθμό στο μυστικό, αχρησιμοποίητο , ασυνείδητο μυαλό.

Ελπίζω αυτό το άρθρο να σας βοήθησε να καταλάβετε γιατί πρέπει να ακούμε τη διαίσθηση μας και πως. Νιώστε ελεύθεροι να μοιραστείτε την ενόραση, τις συμβουλές ή τις εμπειρίες σας παρακάτω!

Awakengr.com

Εναλλακτικά

Τίποτα δεν συμβαίνει κατά τύχη.

Σε αυτό τον κόσμο όπου έχουμε την ευλογία να ζούμε, κάθε συνάντηση εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο σκοπό.

Μερικές φορές, χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας ξυπνήσουν και να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε την κατεύθυνση της ζωής μας. Άλλες φορές, χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας αναζωογονήσουν και να μας υπενθυμίσουν ποιοι είμαστε. Και μερικές φορές, υπάρχουν απλώς εκείνοι που προορίζονται για να μας φτιάξουν την διάθεση.

Είναι ειρωνικό, γιατί δεν είναι γραφτό να γνωρίζουμε τον σκοπό του κάθε ατόμου που γνωρίζουμε σε αυτή τη ζωή, αλλά πρέπει να παραμείνουμε ανοιχτοί σε οτιδήποτε θα αποκαλύψει αυτή η συνάντηση.

Με κάποιους τρόπους, πρέπει να κοιτάξουμε τον κόσμο σαν να έχουμε συνδέσεις που τον διαπερνούν- μερικά νήματα θα είναι μεταξωτά ενώ άλλα θα είναι σκληρά. Κάθε νήμα απεικονίζει μια διαφορετική συνάντηση που δεν έχει ακόμα συμβεί.

Στόχος μας είναι να αλληλεπιδράσουμε με τους άλλους σε αυτή τη ζωή και οι ζωές μας να αλληλεπικαλυφθούν. Μερικές φορές φαίνεται ότι τα κοινωνικά μέσα απομακρύνουν την ανάγκη γι αυτές τις πραγματικές σχέσεις, αλλά κάτι μέσα στο μυαλό μας ξεκινά να αλλάζει όταν αρχίζουμε πραγματικά να πιστεύουμε ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.

Δεν θα διαρκέσουν όλες μας οι συναντήσεις για πάντα. Μερικές φορές, αυτές οι συναντήσεις έρχονται για μια απλή στιγμή. Ίσως σας καθυστερούσαν, για να χάσετε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα – ή ακόμα για να κανονίσουν μια συνάντηση για εσάς με έναν πιθανό σύντροφο. Μερικές φορές, το Σύμπαν στέλνει ανθρώπους για να μας βοηθήσουν στο ταξίδι μας, ακόμα κι αν δεν πρόκειται να αποτελέσουν σημαντικό κομμάτι του.

Η ζωή είναι ένα μαγικό μυστήριο συγχρονικότητας, η οποία είναι η πεποίθηση ότι το σύμπαν στέλνει σημάδια στο δρόμο για να μας κατευθύνει προς τον σκοπό ζωής μας. Αυτά τα σημάδια μπορεί να είναι η τυχαία συνάντηση ανθρώπων, αγγέλων, αριθμών, τραγουδιών και ακόμη και φτερών, που μας ενημερώνουν ότι υπάρχει ένα σχέδιο σε ένα μέρος που δεν γνωρίζουμε ακόμα.

Μερικές φορές, φαίνεται ότι το πιο εκπληκτικό είναι αυτό που αναγνωρίζαμε λιγότερο στη ζωή μας.

Ίσως δεν μπορούμε πραγματικά να σχεδιάσουμε το πεπρωμένο – αλλά ίσως μπορούμε να προετοιμαστούμε για αυτό κάνοντας χώρο για το απροσδόκητο.

Οι ψυχές που προορίζονται να μας ξυπνήσουν.
Υποθέτω ότι αυτές είναι εκείνα τα άτομα που μπαίνουν στη ζωή μας μόνιμα ή τουλάχιστον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μερικές φορές, αυτές είναι ακόμη και οι αδελφές ψυχές ή δίδυμες φλόγες. Αυτά τα άτομα μπαίνουν στη ζωή μας για να δημιουργήσουν ένα οδόφραγμα για μας. Μας εμποδίζουν ολοκληρωτικά από το να ζήσουμε τη ζωή που είχαμε και καθιστούν αδύνατο να αγνοήσουμε το κάλεσμα για αφύπνιση.

Με πολλούς τρόπους, αυτοί οι άνθρωποι είναι «σπάνιος χρυσός» και μερικές φορές μπορούμε να το αισθανθούμε αυτό από την πρώτη μας συνάντηση. Συνήθως υπάρχει μια αίσθηση αναγνώρισης στα μάτια μας, καθώς και μια οικεία δόνηση μεταξύ μας, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποσκοπούν στη διακοπή της τωρινής κατάστασης μας.

Όταν είμαστε μικροί, όλοι έχουμε μια ιδέα για το πώς νομίζουμε ότι η ζωή μας θα εξελιχθεί – και στη συνέχεια θα φτάσουμε στο σημείο όπου το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γελάσουμε εξαιτίας της πραγματικής πορείας που παίρνει. Τίποτα δεν πηγαίνει σύμφωνα με το σχέδιο, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή τα πράγματα δεν προορίζονται να πάνε σύμφωνα με αυτό.


Αντιθέτως, λαμβάνουμε μερικές φορές θείες παρεμβάσεις από τις ψυχές που έχουν σταλθεί λόγω προηγούμενων συμβάσεων της ψυχής. Στην ουσία, συμφωνήσαμε να συναντηθούμε σε αυτή τη ζωή πριν γεννηθούμε. Συμφωνήσαμε ακόμα και για την ώρα και για τον τόπο συνάντησης.

Το μόνο που αφήνεται έπειτα στην μοίρα είναι η συνέχεια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατευθυνθούμε προς τον εαυτό μας και προς τον σκοπό της ζωής που δεν έχουμε εκπληρώσει ακόμα.

Οι ψυχές που μας βοηθούν να θυμηθούμε ποιοι είμαστε.
Στην ζωή μερικές φορές φαίνεται ότι αγωνιζόμαστε να αναπτυχθούμε μακριά από τον εαυτό μας. Είμαστε αυτά τα εκπληκτικά παιδιά, γεμάτα με φωτιά και δημιουργικότητα, και κάπου στον δρόμο, ξεχνάμε αυτό που πιστεύαμε με τόσο σθένος.

Συχνά, προδίδουμε αυτή την πίστη για γίνουμε ενήλικες, όμως ξεχνάμε το ποιοι πραγματικά προοριζόμαστε να γίνουμε. Δεν έχει σχέση με το πόσα χρήματα βγάζουμε, ή ακόμα και με το τι δουλειά κάνουμε – έχει να κάνει με την ψυχή και την εσωτερική πυξίδα μας.

Κάθε στιγμή που ζούμε είναι αληθινή για τον εαυτό μας; Ή μήπως υιοθετήσαμε τα ιδανικά και τις προσδοκίες των άλλων σε μια προσπάθεια να γίνουμε κάποιοι που νομίζουμε ότι χρειάζονται οι άλλοι; Οι πιο δύσκολες απόψεις που αντιμετωπίζει κάποιος από εμάς είναι η απόφαση (και το ταξίδι) να είμαστε ο εαυτός μας, να σπάσουμε το καλούπι και να ζήσουμε σύμφωνα με την δική μας αλήθεια.

Αυτού του είδους ψυχές έρχονται στη ζωή μας για να μας βοηθήσουν να θυμηθούμε το ποιοι είμαστε, έτσι ώστε να αρχίσουμε να είμαστε πιο πιστοί στον εαυτό μας. Κάποιες φορές, θα το κάνουν ευγενικά – και άλλες φορές, θα πρέπει να το κάνουν πιο καταστροφικά, ώστε να θυμηθούμε τι είναι αυτό που έχουμε ξεχάσει τόσο πολύ.

Μερικές φορές, η αλήθεια είναι ότι για να γίνουμε αυτοί που είναι γραφτό να γίνουμε, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν πριν προσπαθήσουμε να γίνουμε όπως όλοι οι άλλοι.

Οι ψυχές που απλώς είναι εδώ για να μας φτιάξουν την διάθεση.
Συχνά, αυτές είναι εκείνοι οι άνθρωποι που συναντάμε στον δρόμο για μια στιγμή και προορίζονται να μας φτιάξουν τη διάθεση με κάποιο μικρό τρόπο.

Αυτοί οι τρόποι είναι οι συνομιλίες που ξεκινούν τυχαία και διαρκούν γι ώρες σε ένα λεωφορείο ή είναι εκείνα τα χαμόγελα που βλέπουμε καθώς περπατάμε με ένα καφέ στο χέρι ενώ αναρωτιόμαστε για το πώς η καρδιά μας ράγισε ακόμα μια φορά. Τις περισσότερες φορές, πιστεύουμε ότι οι κοσμικές, ψυχικές συνδέσεις πρέπει να είναι αυτές οι μεγάλες εμπειρίες, που κρατούν για όλη μας τη ζωή- αλλά στην πραγματικότητα, τις έχουμε κάθε μέρα.

Ακριβώς επειδή κάποιος δεν μένει στη ζωή μας για χρόνια, δεν σημαίνει ότι ο σκοπός του δεν είναι σημαντικός ή ουσιαστικός. Συνήθως αυτές οι ψυχές δεν μας γνωρίζουν καλά. Μπορεί ακόμα να είναι κάποιος που είναι σχεδόν αόρατος για τους περισσότερους, όπως ένας άστεγος στον δρόμο ή κάποιος που κάνει ωτοστόπ στον αυτοκινητόδρομο.

Ωστόσο, το όμορφο είναι ότι όλοι έχουμε μια ιστορία και όλοι έχουμε ένα σκοπό σε αυτή τη ζωή. Μερικές φορές οι άνθρωποι έρχονται για να αλλάξουν τη ζωή μας και να μείνουν – και άλλες φορές, απλώς μας φτιάχνουν την διάθεση, ώστε να μπορέσουν να συμβούν και άλλες αλλαγές.

Τα νήματα που μας συνδέουν είναι αυτά που κάνουν αυτόν τον πλανήτη απίστευτα απρόβλεπτο όπως και είναι, επειδή η πραγματικότητα είναι πως δεν ξέρουμε ποτέ πότε θα συναντήσουμε κάποιον που έχει σταλθεί για να αλλάξει τη ζωή μας.

Μάγεια Τ.https://www.awakengr.com/

Εναλλακτικά

Οι εγκέφαλοί μας είναι σχεδιασμένοι να ανησυχούν και είναι πολύ καλοί σε αυτό. Είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να ανησυχούν για το πώς και πότε θα χρειαστεί να «διορθώσουν» κάτι. Πρόκειται για ένα γνωστικό χαρακτηριστικό που μας βοήθησε να εξελιχθούμε.

Έχουμε αναπτύξει κάθε μεγάλη βιομηχανία (γεωργία, φαρμακευτική, θρησκεία) λόγω κάποιου φόβου: φόβο θανάτου, ασθένεια, πείνα, έλλειψη νοήματος. Το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει την περισυλλογή ελέγχει επίσης και τη δημιουργικότητα. Αυτό δεν είναι σύμπτωση.

Αν νιώθετε ότι δεν μπορείτε να σταματήσετε να ανησυχείτε, να δημιουργείτε από το πουθενά προβλήματα, να χαλαρώσετε και να απολαμβάνετε, δεν είναι επειδή κάτι πάει στραβά με εσάς. Το λάθος βρίσκεται στην αδυναμία σας να κατανοήσετε τον ανθρώπινο εγκέφαλο και την ευτυχία.

Δεν έχουμε σχεδιαστεί για να είμαστε «χαρούμενοι» με τον τρόπο που σκεφτόμαστε την ευτυχία: ανεμελιά, ευγνωμοσύνη, ενθουσιασμός. Έχουμε γεννηθεί για να επιβιώνουμε, δηλαδή να δημιουργούμε. Ο πόνος διαλύεται όταν εστιάζουμε στη δημιουργία παρά στο να νιώθουμε. Αντί να ψάχνουμε το πώς μας κάνει να νιώθουμε ο κόσμος, εστιάζουμε στο πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτό που θέλουμε από αυτό που υπάρχει.

Το καλό και το κακό γίνονται αδιάφορα εδώ, όταν η εστίαση δεν βρίσκεται στο «Τι μπορώ να απολαύσω;», αλλά καλύτερα στο «Τι μπορώ να δημιουργήσω;».
Τα εμπόδιο μετατρέπονται σε ευκαιρίες. Η ζωή γίνεται ένα εξαιρετικό ταξίδι. Τα πάντα είναι δημιουργία. Άλλωστε, ο οργανισμός μας δημιουργεί κύτταρα και σκέψεις (ακόμα και καθώς διαβάζετε αυτό το κείμενο). Δημιουργούμε διοξείδιο του άνθρακα καθώς εκπνέουμε.

Όταν περνάμε χρόνο με κάποιον που αγαπάμε, δημιουργούμε τη σχέση μας. Κάθε φορά που εργαζόμαστε, δημιουργούμε χρήματα και δεξιότητα. Συνεχώς και πάντα δημιουργούμε.

Ο πόνος έρχεται όταν σταματάμε να δημιουργούμε. Αντί λοιπόν να καταστρώνουμε το επόμενο βήμα στη ζωή μας, εμείς υπεραναλύουμε το προηγούμενο. Αντί να φανταστούμε πρωτότυπες ιδέες, υποθέτουμε ότι τίποτε καλύτερο δεν είναι δυνατό. Αντί να λαμβάνουμε τον έλεγχο της ζωής μας, υποθέτουμε ότι είμαστε αδύναμοι. Γινόμαστε έτσι αδύναμοι. Και ο πόνος χάνει οποιαδήποτε ουσία.

Όταν εστιάζουμε στη δημιουργία, ο πόνος ενσωματώνεται στη διαδικασία. Και αξίζει τον κόπο. Δεν χωρίζουμε τις συναισθηματικές μας εμπειρίες ανάμεσα στα «πράγματα που δημιουργούν ωραίες αισθήσεις και «σ’ εκείνα που δεν δημιουργούν». Η δημιουργία δεν αφορά αποκλειστικά τις τέχνες, όπως συνηθίζουμε να θεωρούμε. Όλα είναι δημιουργικά. Κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας. Σε αυτή την επιλογή, υπάρχει ένα διαφορετικό είδος ευτυχίας – ένα ενεργητικό και όχι παθητικό.

Brianna Wiest

https://enallaktikidrasi.com/

Εναλλακτικά

Οτιδήποτε υπαρχει δεν ειναι παρα ενα ενεργειακο πεδιο, μια μοναδικη δονηση ενεργειας που δημιουργειται απο τη σκεψη και το συναισθημα.

Τα παντα στο συμπαν αποτελουνται απο την ιδια ενεργεια, αλλα αυτα τα απειρα σχεδια δημιουργουν απειρες μορφες, ακριβως οπως το νερο μπορει να υφισταται ως υγρο, συννεφα, ατμος ή παγος. Εχουν διαφορετικη οψη και αισθηση, αλλα δεν παυουν να ειναι νερο με διαφορετικη μορφη.

Μερικα ενεργειακα προτυπα υλοποιουνται ως ανθρωπινο σωμα, αλλα ως ανθρωπινος νους, και καποια αλλα ως πουλια, δεντρα, εντομα, νερο, ουρανος και αερας. Στο επιπεδο της καθαρης ενεργειας, τα παντα συνδεονται μεταξυ τους.

Δεν υπαρχει εμεις και αυτοι, μονο ενα υπερτατο “Εγω”. Θεωρητικα, εχουμε την δυνατοτητα προσβασης σε καθε ειδους ενεργεια, και καθως ενεργεια και συνειδηση ειναι το ιδιο πραγμα, εχουμε επισης την δυνατοτητα να προσεγγισουμε την απολυτη διανοια, τον απειρο νου που αποκαλουμε “Θεο”. Ο “Θεος” δεν ειναι κατι ξεχωριστο απο εμας, εμεις ειμαστε αυτος και αυτος ειναι εμεις.

Αποτελουμε και εμεις μια εκφανση του απειρου νου, αρα εχουμε τη δυνατοτητα να αντλησουμε δυναμεις απο αυτον τον απειρο νου, επειδη, στην ανωτερη εκφραση μας, αυτο ειμαστε και εμεις.

Ειμαστε τα παντα. Μοιαζουμε με σταγονες σε εναν απεραντο ωκεανο, ανεξαρτητες με ενος σημειου, αλλα ολες μαζι δημιουργουμε το συνολο. Χωρις τις σταγονες, δεν μπορει να υπαρξει ωκεανος. Ωστοσο, το ερωτημα ειναι το εξης: Με ποσο μεγαλο μερος του ωκεανου συνδεομαστε; Αν προκειται για ενα μικροσκοπικο τμημα του, τοτε ζουμε σ’ ενα κουκουλι, ενα τσοφλι αυγου, αν θελετε, χωρισμενοι απο την απειρη δυνατοτητα μας για γνωση, αγαπη, κατανοηση και σοφια. Σ’ αυτην την περιπτωση ζουμε μια προβλεψιμη ζωη στην οποια κυριαρχει η ανησυχια και ο φοβος, ενω πιστευουμε πως ειμαστε κοινοτοποι και ανικανοι να ελεγξουμε το πεπρωμενο μας.

Αν ανοιξουμε το μυαλο μας και την καρδια μας και σπασουμε το κουκουλι, συνδεομαστε ολο και περισσοτερο με το απειρο, και, πετυχαινοντας το, συνειδητοποιουμε πως ειμαστε κατι περισσοτερο απο το υλικο σωμα που ζει μια ανουσια και συντομη ζωη. Ειμαστε μια απειρη συνειδηση που αισθανεται αυτον τον κοσμο ως μερος του αιωνιου ταξιδιου της εξελιξης μεσω της εμπειριας. Ειμαστε τα παντα και εχουμε την δυνατοτητα να γνωρισουμε τα παντα και νακανουμε τα παντα.

Ποια απο αυτες τις δυο καταστασεις υπαρξης ειναι πιο ευκολο να ελεγξει καποιος; Η απαντηση ειναι προφανης, και εξηγει πολλα για τον κοσμο οπως τον εχουμε γνωρισει μεσα απο την ανθρωπινη ιστορια. Γι’ αυτο το λογο η γνωση του ποιοι ειμαστε στ’ αληθεια καταστρεφεται συστηματικα στη δημοσια κονιστρα. Οι ανθρωποι που κατανοουν την πραγματικη τους φυση, ειναι αδυνατον να χειραγωγηθουν……

dikaiopolis.pblogs.gr

https://www.awakengr.com/

Εναλλακτικά

Δημιουργικός Οραματισμός είναι η τεχνική να χρησιμοποιείς την φαντασία για να δημιουργήσεις αυτό που θέλεις στη ζωή σου.


Στο παρελθόν πολλοί από εμάς έχουμε χρησιμοποιήσει τη δύναμη του δημιουργικού οραματισμού με σχετικά ασυναίσθητο τρόπο. Λόγω των εσωτερικών αρνητικών εννοιών μας για τη ζωή, αυτόματα και ασυναίσθητα έχουμε φανταστεί την έλλειψη, τον περιορισμό, τις δυσκολίες, και τα προβλήματα για να συμμετέχουμε σαν ενεργό μέρος στη διαμόρφωση της ζωή μας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η τεχνική δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για «να ελέγξει» τη συμπεριφορά άλλων ή να τους αναγκάσει για να κάνουν κάτι ενάντια στη θέλησή τους.
Οτιδήποτε προσπαθείτε να δημιουργήσετε για άλλο άτομο πάντα θα γυρίζει σαν μπούμερανγκ πίσω σε σας. Αυτό συμπεριλαμβάνει και έννοιες όπως αγάπη, βοήθειά, θεραπευτικές ενέργειες ή αρνητικές και καταστρεπτικές προθέσεις.

Για να χρησιμοποιηθεί ο δημιουργικός οραματισμός (ή δημιουργική φαντασία) δεν είναι απαραίτητο να πιστεύετε σε οποιεσδήποτε μεταφυσικές ή πνευματικές ιδέες. Δεν είναι απαραίτητο «να υπάρξει η πίστη» σε οποιαδήποτε δύναμη παρά μόνο στον εαυτό σας.
Ο δημιουργικός οραματισμός είναι πραγματικός κατά την πιο αληθινή και υψηλότερη έννοια της λέξης.

Πώς ενεργεί όμως ο δημιουργικός οραματισμός;

-Ο φυσικός κόσμος είναι ενέργεια
-Η ενέργεια είναι μαγνητική (καθώς προσελκύει)
-Η μορφή (φυσική ενέργεια) ακολουθεί την ιδέα (διανοητική ενέργεια)
-Οτιδήποτε βάζετε έξω στον κόσμο θα απεικονιστεί πίσω σε σας

Τα βασικά βήματα για έναν επιτυχημένο δημιουργικό οραματισμό είναι

1. Θέστε τον στόχο σας
2. Δημιουργήστε μία καθαρή ιδέα ή εικόνα
3. Συγκεντρώστε την σκέψη σας σ’ αυτό
4. Δίνετέ του θετική ενέργεια

Συνεχίστε να κάνετε όλα τα παραπάνω έως ότου να επιτύχετε τον στόχο σας ή δεν έχετε πια την επιθυμία να τον υλοποιήσετε. Προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ο δημιουργικός οραματισμός για να δημιουργήσουμε ό,τι θέλουμε στο βίο μας, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι και ικανοί να δεχθούμε το καλύτερο που η ζωή μπορεί να μας προσφέρει – «το αγαθό μας».

Πολλοί από εμάς έχουμε τη δυσκολία να αποδεχτούμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε ό,τι θέλουμε στις ζωές μας. Αυτό προέρχεται συνήθως από μερικά βασικά συναισθήματα αναξιότητας που πήραμε σε μια πολύ νεαρή ηλικία.

Οι επιβεβαιώσεις/επικυρώσεις και ο δημιουργικός οραματισμός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος κατασκευής μια θετικότερης έκφρασης εικόνας-αγάπης για τους εαυτούς μας. Κατ’ αρχάς, μας αφήνει να δεχτούμε και να αγαπήσουμε τους εαυτούς μας όπως είμαστε. Δεύτερον, μας επιτρέπει να αρχίσουμε να δημιουργούμε τους εαυτούς μας όπως θέλουμε εμείς να είμαστε.
Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της όλης διαδικασίας του δημιουργικού οραματισμού είναι ο προγραμματισμός της ευημερίας.

Αυτό σημαίνει την κατανόηση, ή συνειδητά να διατηρείς την άποψη, ότι ο κόσμος είναι συνολικά άφθονος… ότι είναι μια αστείρευτη πηγή αγαθών όπου η καρδιά μας θα μπορούσε να αποκτήσει οτιδήποτε επιθυμήσει, στον υλικό κόσμο, στο συναισθηματικό, διανοητικό, και πνευματικό επίπεδο επίσης.

Μια από τις πιο κοινές αιτίες της αποτυχίας να αποκτήσουμε ότι θέλουμε είναι ο «προγραμματισμός έλλειψης.» Η αλήθεια για αυτήν την Γη είναι ότι είναι ένας απείρως καλός, όμορφος, τόπος να υπάρχεις. Το μόνο «κακό» προέρχεται από την έλλειψη κατανόησης αυτής της αλήθειας.


Το κακό (άγνοια) είναι όπως μια σκιά – δεν έχει καμία πραγματική, δική του ουσία, είναι απλά μια έλλειψη φωτός. Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε μια σκιά να εξαφανιστεί με το να την πολεμάμε – πρέπει να λάμψουμε ένα φως πάνω της.
Μια άλλη βασική αρχή είναι αυτή της παροχής, ή «ξεχείλισμα» ενέργειας.

Μόλις αρχίσουμε να δεχόμαστε την καλοσύνη του Σύμπαντος, θέλουμε φυσικά να την μοιραστούμε επίσης, συνειδητοποιώντας ότι όπως δίνουμε από την ενέργειά μας, δημιουργούμε περισσότερο χώρο για μεγαλύτερη εισροή ενεργητικότητας και δυναμισμού σε εμάς. Όταν μέσω της αβεβαιότητας προσπαθούμε να κρατηθούμε πάνω σε αυτό που έχουμε, αρχίζουμε να κόβουμε αυτήν την θαυμάσια ροή της ενέργειας.

Η ενέργεια λαμβάνει πολλές μορφές, όπως αγάπη, στοργή, εκτίμηση και αναγνώριση, φιλία, υλικά αποκτήματα, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης κ.λπ., και οι αρχές τους ισχύουν εξίσου σε όλες αυτές τις μορφές.

Μία απλή άσκηση δημιουργικού οραματισμού ξεκινάει κατ’ αρχήν, με το να σκεφτείτε κάτι θα θέλατε. Δύναται να είναι ένα αντικείμενο που επιθυμείτε να αποκτήσετε, ένα γεγονός θα επιδιώκετε να συμβεί, μια κατάσταση στην οποία θα θέλατε να βρεθείτε, ή κάποια περίσταση στη ζωή σας που επιθυμείτε να βελτιώσετε.

Πάρτε μια άνετη θέση, είτε καθισμένοι είτε ξαπλωμένοι, σε ένα ήσυχο μέρος όπου δεν θα ενοχληθείτε. Χαλαρώστε το σώμα σας εντελώς. Αναπνεύστε αργά και βαθιά. Αριθμούμε αργά από 10 έως 1, νιώθοντας τον εαυτό σας να χαλαρώνει πιο βαθιά με κάθε αρίθμηση.

Όταν αισθανθείτε ότι είστε βαθιά χαλαρωμένοι, αρχίστε να φαντάζεστε το πράγμα που θέλετε ακριβώς όπως θα το θέλατε.

Μπορείτε να φανταστείτε τι λένε άλλοι άνθρωποι, ή οποιεσδήποτε λεπτομέρειες το καθιστούν πιο πραγματικό σε σας. Μπορείτε να σπαταλήσετε ένα σύντομο χρονικό διάστημα στον δημιουργικό σας οραματισμό ή αντίθετα αρκετά λεπτά. Αρκεί να είναι μια λεπτομερής ευχάριστη εμπειρία, όπως μια ονειροπόληση που κάνουν τα παιδιά.

Τώρα κρατώντας την ιδέα ή την εικόνα σταθερή στο νου σας, κάνετε διανοητικά κάποια πολύ θετική, καταφατική σχετική δήλωση. Πάντα να τελειώνετε τον δημιουργικό σας οραματισμό με μια σταθερή επιβεβαίωση/επικύρωση για εσάς:

«Αυτό ή κάτι καλύτερο τώρα πραγματώνεται για μένα με ικανοποιητικούς και αρμονικούς τρόπους, για το υψηλότερο όφελος όλων των ενδιαφερομένων.»

Αυτή η πρόταση αφήνει περιθώρια για κάτι διαφορετικό και ακόμα καλύτερο από αυτό που προβλέψαμε αρχικά να μας συμβεί, και χρησιμεύει ως υπενθύμιση σε εμάς ότι αυτή η διαδικασία λειτουργεί μόνο προς το αμοιβαίο όφελος όλων.

Εάν αμφιβολίες ή αντιφατικές σκέψεις προκύψουν, μην αντισταθείτε ή μην προσπαθήσετε να τις αποτρέψετε. Αυτό θα τείνει να τους δώσει μια δύναμη που ειδάλλως δεν έχουν. Απλώς αφήστε τις να διατρέξουν τη συνείδησή σας και να επιστρέψετε στις θετικές δηλώσεις και τις εικόνες σας.

Συχνά οι άνθρωποι προσπαθούν να ζήσουν τις ζωές τους προς τα πίσω: Προσπαθούν να έχουν περισσότερα πράγματα, προκειμένου να κάνουν περισσότερα από αυτά που θέλουν, έτσι ώστε είναι ευτυχέστεροι.

Αυτό που πραγματικά δουλεύει είναι το αντίστροφο…

Πρέπει πρώτα να είσαι, μετά να κάνεις αυτό που χρειάζεσαι, για να μπορέσεις να έχεις αυτό που θέλεις!

Πηγή: flowmagazine.gr https://www.awakengr.com/

Εναλλακτικά

Ανατολική Εσωτερική Παράδοση
Τα Επίπεδα του Νου κατά την Ταντρική Παράδοση

Ο νους συνιστά ένα πολύτιμο εργαλείο ολοκλήρωσης για κάθε ενσαρκωμένη ύπαρξη, αλλά έχει αποδειχθεί ότι μπορεί ταυτόχρονα να αποβεί και ο μεγαλύτερος δυνάστης της ψυχής.

Η κατανόηση της φύσης του έχει απασχολήσει ιδιαιτέρως τον άνθρωπο και πολυάριθμες είναι οι αναλύσεις που έχουν επιχειρηθεί και επιχειρούνται, προκειμένου να προσεγγιστεί η ουσία και η λειτουργικότητά του στο πλαίσιο της ανθρώπινης εξελικτικής πορείας. Οι διανοητές και τα εξελικτικά συστήματα διαφορετικών πολιτισμών έχουν προτείνει κατά καιρούς αρκετές θεωρήσεις για τον νου, οι οποίες κατά βάση συμφωνούν σε ένα κοινό υπόβαθρο. Η θεωρία περί Νου του Αναξαγόρα, η καββαλιστική θεώρηση, οι ανατολικές Ράτζα Γιόγκα και Τάντρα Γιόγκα και ο Ταοϊσμός, καθώς και οι φιλοσοφικές σχολές του 19ου και του 20ου αιώνα αντιμετωπίζουν το νου ως όργανο του οποίου το κατεξοχήν διακριτό χαρακτηριστικό είναι το δυϊστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο παράγει τα προϊόντα που επεξεργάζεται.

nous2Ωστόσο, ο δυϊσμός per se δεν ήταν, ούτε είναι η κινητήρια δύναμη για την εξέλιξη. Χρειάζεται ένα τρίτο στοιχείο, που μπορεί να δώσει την κατάλληλη ώθηση, έτσι ώστε την ανάλυση να ακολουθήσει η σύνθεση και συνεπώς η ποιοτική μεταβολή. Αυτό το στοιχείο είναι η ίδια η ανθρώπινη συνείδηση, που έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει το επίπεδο λειτουργίας της κατά βούληση. Ο νους, βιολογικά ή θεωρητικά είναι ύλη. Ύλη, όμως, που κατανέμεται σε διαφορετικά επίπεδα πυκνότητας. Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να επικοινωνεί ταυτόχρονα με τις πυκνότερες επικράτειες της ύλης, στο φυσικό επίπεδο μέσω των αισθήσεων, και τις παρυφές των πνευματικών βασιλείων στην υψηλότερη και πλέον αφηρημένη μορφή του. Τούτο τον καθιστά ένα πραγματικό αγγελιαφόρο ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι ο νους στην καββαλιστική κοσμοθεωρία συμβολίζεται από τη Σφαίρα του Χοντ, εκεί όπου αποδίδεται και ο Ερμής. Ο Ερμής αντιπροσωπεύει τις νοητικές ιδιότητες σε όλες τους τις εκφάνσεις, από τις κατώτερες ως τις υψηλότερες σφαίρες της διανόησης. Ο φτερωτός Ερμής, ως σύμβολο της επικοινωνίας. Ο ψυχοπομπός Ερμής, ο καθοδηγητής της ανθρώπινης ψυχής στα βασίλεια της μεταθανάτιας ύπαρξης, εκείνος που έχει την δυνατότητα να μετατοπίζεται κατά βούληση ανάμεσα στα πέπλα που διαχωρίζουν τα διαφορετικής πυκνότητας επίπεδα της ύπαρξης. Χαρακτηριστικά του είναι η επινοητικότητα, η ευφυΐα, η πονηριά και ταυτόχρονα η θεϊκή απόσπαση. Είναι μεταφορέας των μηνυμάτων. Δεν ταυτίζεται μαζί τους, εκφράζοντας έτσι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ιδέα της μη προσκόλλησης. Είναι υπάκουος στον Δία, ως προσωποποίηση του εντός μας διδασκάλου, και δεν τολμά να αρνηθεί την επιβολή του μαρτυρίου της στοιχειακής φύσης του Προμηθέα. Αντίθετα, είναι εκείνος -ως λογικός νους- που προσπαθεί να πείσει την τιτανική φύση να συμμορφωθεί στη θεϊκή υπόδειξη.

Η φύση του νου είναι θεϊκή και συνάμα βαθιά ανθρώπινη. Είναι το ασταθές θεμέλιο της εκλογίκευσης και της παραγωγής ενός ορθολογικού πολιτισμού για την ανθρώπινη φύση. Είναι ταυτόχρονα εκείνο το στοιχείο που διαχωρίζει τον άνθρωπο από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, ακόμη και από τα πολύ συγγενικά του πρωτεύοντα θηλαστικά. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, παρά να παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο για την ύπαρξη και την εξέλιξη της ανθρώπινης φύσης, ένα ρόλο, όμως, συχνά υπερτιμημένο και αρκετά παρεξηγημένο.

Ο νους είναι ένα εργαλείο και ως τέτοιο μπορεί να προσφέρει πολλά. Όταν θεοποιείται, όμως, και γίνεται κυρίαρχος, τότε διαμορφώνει το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ανθρώπινη εξέλιξη. Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η διάκριση ανάμεσα στις κατώτερες και τις ανώτερες λειτουργίες του, μια διάκριση που με ένα ιδιαίτερα αναλυτικό τρόπο προσφέρει η ανατολική παράδοση με την μελέτη των κόσα, των καταστάσεων ή επιπέδων του νου.

Κόσα

Σύμφωνα με την ταντρική φιλοσοφία το φυσικό σύμπαν, το Σώμα της Μεγάλης Αλυσίδας της Ύπαρξης, είναι δομημένο με πέντε στοιχεία: τον αιθέρα, τον αέρα, το νερό, τη φωτιά και τη γη. Αυτές οι στοιχειώδεις έννοιες είναι επίσης αναπόσπαστο κομμάτι του Ταοϊσμού, όπως επίσης και της Αγιουρβέντα, του ινδικού θεραπευτικού συστήματος. Σύγχρονοι ερευνητές αναφέρονται σε αυτά τα πέντε στοιχεία ως αιθερικό, αέριο, φωτεινό, υγρό και στερεό παράγοντα.

Κnous4αθώς το ανθρώπινο σώμα δεν είναι παρά η μικροκοσμική όψη του μακρόκοσμου και τούτο επίσης συντίθεται από αυτούς τους παράγοντες. Στο ανθρώπινο σώμα, λοιπόν, αυτοί οι πέντε παράγοντες ή στοιχεία της ταντρικής παράδοσης ελέγχονται από το πράνα, τη ζωτική ενέργεια. Αυτή η ζωτική ενέργεια με τη σειρά της ελέγχει το βάγιου, ή ζωτικό αέρα, που ευθύνεται για την καλή κατάσταση και την κυκλοφορία των ενεργειών σε όργανα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες, οι εκκρίσεις, η κυκλοφορία του αίματος, κ.λπ. Με τη σειρά τους τα φυσικά όργανα είναι συνδεδεμένα με διαφορετικές ψυχοπνευ-ματικές δίνες, εκροές της ενέργειας της κουνταλίνι, τα επονομαζόμενα τσάκρα. Κάθε τσάκρα ελέγχει ένα από αυτά τα στοιχεία, ως προς την ποιότητα, την ποσότητα και την ισορροπημένη παρουσία του μέσα στο σώμα. Επιπλέον, τα τσάκρα ρυθμίζουν το ενδοκρινές σύστημα, καθώς βρίσκονται σε επαφή με το αδενικό σύστημα. Ως σύνολο τώρα, το αδενικό σύστημα συνδέεται με τον εγκέφαλο κι έτσι η διάνοια κυβερνάται κατά κύριο λόγο από τις πέντε κόσα, καταστάσεις ή επίπεδα του νου.

Σε αυτή τη σύντομη περιγραφή εμπλέκονται πολλές σημαντικές λεπτομέρειες της γιογκικής ή ταντρικής προσέγγισης στο σύστημα Σώμα-Νους. Ωστόσο, η ανάπτυξη και η γνώση των λεπτομερών ενεργειακών χαρτών του συστήματος Σώμα-Νους συνθέτει μια λεπτή και πολύ πραγματική επιστήμη, την οποία ορισμένοι επιστήμονες έχουν αρχίσει να μελετούν με μεγάλο ενδιαφέρον. Η πολυεπίπεδη ιεράρχηση της ύπαρξης, η εσωτερική σχέση νου-σώματος -από τα κύτταρα στα νεύρα, από το σώμα στον εγκέφαλο, από τον νου στο πνεύμα- έχει χαρτογραφηθεί με μεγάλη λεπτομέρεια εδώ και χιλιάδες χρόνια από τους γιόγκι και άλλους πνευματικούς διδάσκαλους πολλών διαφορετικών παραδόσεων.

Οι μεγάλες δυνατότητες που προσφέρει η επιστήμη αυτού του λεπτού σώματος είναι εφικτές, αρκεί να μην αγνοεί κανείς τη φυσική υγεία, τη φυσική ύπαρξη εδώ και τώρα. Η εσωτερική επίτευξη, εφόσον είναι κανείς ενσαρκωμένος, μπορεί να γίνει βιωμένη επίτευξη στην καθημερινή ζωή. Η Τάντρα Γιόγκα βλέπει το σώμα ως βάση, πάνω στην οποία γειώνεται το πνευματικό ρεύμα το απαραίτητο για την υπέρβαση. Συνεπώς, είναι απόλυτα αναγκαίο ένα υγιές σώμα, ως αναπόσπαστο μέσο για την επίτευξη ανώτερων συνειδητοποιήσεων.

Εκείνος που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το θέμα και το έκανε κατανοητό στο ευρύ κοινό ήταν ο Μάικλ Μέρφι (Michael Murphy). Στην πρωτοποριακή εργασία του «Το Μέλλον του Σώματος», βασισμένη εν μέρει σε γιογκικές τεχνικές του ινδού μυστικιστή Ορομπίντο (Sri Aurobindo), ο Μέρφι περιέγραψε τη σπουδαιότητα μιας συνδυαστικής πνευματικής τεχνικής, βαθιά ριζωμένης στην κατανόηση της σχέσης νου και σώματος.

Σε τούτη τη συνδυαστική τεχνική για την άσκηση του νου και του σώματος η υγιεινή διατροφή (κατά προτίμηση χορτοφαγική) είναι εξίσου σημαντική με τις τεχνικές της γιόγκα, του εσωτερικού μασάζ, του τάι τσι και του διαλογισμού. Όπως αναφέρει η Βασίσθα Γιόγκα, ένα αρχαίο σανσκριτικό κείμενο: «Για τον αμαθή, τούτο το σώμα είναι πηγή ατελείωτης δυστυχίας, αλλά για το σοφό είναι πηγή ατέλειωτης ευχαρίστησης». Αυτό είναι φυσικό, αν σκεφτεί κανείς πως όλες οι μυστικές παραδόσεις αναφέρουν ότι το σώμα είναι μια μικρογραφία όλης της δημιουργίας. Το σώμα που χρησιμοποιούμε είναι δομημένο από το ίδιο στοιχειακό υλικό που συνθέτει το σώμα του πλανήτη, το ηλιακό σύστημα, το σύστημα Κόσμος.

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά στο ερμητικό αξίωμα «όπως πάνω έτσι και κάτω». Είμαστε η ίδια η γη και για αυτό το σώμα μας συμμετέχει στην οικολογική ισορροπία της ύπαρξης που συνθέτει τη βιόσφαιρα, το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε. Από αυτή την οπτική γωνία ιδωμένο το γεγονός ενός υγιούς νου σε ένα υγιές σώμα είναι ένας περιβαλλοντολογικά υπεύθυνος τρόπος ζωής. Με πικρό τρόπο βιώνουμε τα τελευταία χρόνια την παραδοχή πως όταν μολύνουμε το Σώμα της Γης, κύρια μολύνουμε το δικό μας σώμα. Δυστυχώς, λίγα πράγματα γίνονται προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, ακόμα και από ομάδες ανθρώπων που υποτίθεται ότι κινούνται σε ένα διαφορετικό συνειδησιακό επίπεδο με εσωτερικές προεκτάσεις.

Η Σχέση Νου-Πνεύματος

Στην κοσμική διάταξη των πραγμάτων η ύλη πρόβαλε από τη Συνείδηση, είναι το φυσικό αποτέλεσμα του ονείρου του Μπράχμα.

Η συνείδηση δημιουργεί τους διάφορους στοιχειακούς παράγοντες, οι οποίοι με τη σειρά τουςnous3 υλοποιούνται σε ένα πυκνό, υλικό επίπεδο ύπαρξης. Στην Τάντρα Γιόγκα λέγεται ότι τα πέντε στοιχεία δημιουργούνται από τον Κοσμικό Νου. Από αυτή την άποψη το τμήμα της δημιουργίας που αποκαλούμε συχνά «υλικό φάσμα» χρήζει περαιτέρω ερμηνείας από τη σύγχρονη κοσμολογία ή την επιστήμη. Από την άλλη, τόσο η Τάντρα όσο και η επιστήμη συμφωνούν πως ο νους δημιουργήθηκε από την ύλη. Ιδιαίτερα η Τάντρα διδάσκει ότι η συνολική μάζα του υλικού οικοδομήματος προέκυψε από τον Κοσμικό Νου. Συνεπώς, οι δυνατότητες του Νου κρύβονται λανθάνουσες μέσα στην ύλη και περιμένουν τις συνθήκες που θα τις οδηγήσουν στην αφύπνισή τους.

Η Τάντρα Γιόγκα βλέπει το νου ως αναπόσπαστο τμήμα όλων των ζωντανών κυττάρων και όχι μόνο των έμβιων οργανισμών με δυνατότητες υψηλής ή χαμηλής νοημοσύνης. Όπου υπάρχει ζωή, υπάρχει επίγνωση. Η συγκεκριμένη ιδέα πρόσφατα έγινε τμήμα της επιστήμης, μέσω των ερευνών του Ουμπέρτο Ματουράτα (H. R. Maturana) και του Φρανσίσκο Βαρέλα (F. Varela), οι οποίοι ανακάλυψαν εκ νέου ότι «τα ζωντανά συστήματα είναι γνωστικά συστήματα και ότι η ζωή ως διαδικασία είναι διαδικασία επίγνωσης».

Στην πλέον βασική μορφή του ο νους υπάρχει σε κυτταρικό επίπεδο. Με λίγα λόγια ενοικεί στην πρωταρχική μορφή ζωής και εκεί ακριβώς εκφράζεται με τη μορφή των πλέον πρωτόγονων κυτταρικών αισθήσεων και ενστίκτων. Όσο περισσότερο εξελίσσεται στο ανθρώπινο επίπεδο, οι δυνατότητές του διευρύνονται μέσω της επαναλαμβανόμενης εμπειρίας. Ο ανθρώπινος νους, ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης εκφράζεται μέσω των ενστίκτων, των συναισθημάτων και της λογικής, μέσω του λόγου και του δημιουργικού οραματισμού, μέσω της πνευματικής ευλογίας. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται ένα μικροκοσμικό δυναμικό, μια αντανάκλαση του Κοσμικού ή Θεϊκού Νου.

Το Φάσμα της Συνείδησης

Αnous1υτό το ταξίδι μέσα στον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο μας οδηγεί σε μια σημαντική όψη της Μικρής Αλυσίδας της Ύπαρξης, δηλαδή στο εναρκτήριο στάδιο αυτού που ο Κεν Γουίλμπερ (Ken Wilber) αναφέρει ως «φάσμα της συνείδησης». Τούτη η έννοια συνδέεται με ένα άλλο παγκόσμιο χαρακτηριστικό της εσωτερικής φιλοσοφίας. Ο ανθρώπινος νους μπορεί να χωριστεί σε διάφορα επίπεδα, σφαίρες ή κόσα. Με άλλα λόγια ο ανθρώπινος νους διαιρείται σε πέντε διαφορετικά αλλά απόλυτα συνδεδεμένα επίπεδα, που θα μπορούσαμε να περιγράψουμε ως άνθη του λωτού. Κάθε ένα από αυτά τα πέταλα περικλείει το άλλο και ανάλογα με την προοπτική λειτουργίας του νου συγκαλύπτει ή αποκαλύπτει τον έσχατο Μπράχμα.

Κατά τον ίδιο τρόπο στον Ινδουισμό Βεντάντα, το άτομο συντίθεται από πέντε τέτοια επίπεδα ή καταστάσεις. Πρώτο είναι το Αναμάγια Κόσα, το φυσικό σώμα. Δεύτερο είναι το Πραναμάγια Κόσα, ή σώμα της ζωικής ενέργειας-δύναμης. Λειτουργεί ως συνεκτικός δεσμός ανάμεσα στο φυσικό σώμα και τον νου και είναι γνωστό ως σφαίρα των συναισθημάτων. Τρίτο ακολουθεί το Μανομάγια Κόσα, ο ορθολογιστικός νους. Επόμενο είναι το σώμα της διαίσθησης το Βιγναμάγια Κόσα, ο λεπτός νους. Τελευταίο έρχεται το Ανάνταμαγια Κόσα, το σώμα της ευλογημένης υπέρβασης.

Στον Βουδισμό Μαχαγιάνα υπάρχουν οκτώ επίπεδα συνείδησης. Τα πρώτα πέντε απεικονίζουν τις πέντε αισθήσεις. Το επόμενο επίπεδο θεμελιώνεται πάνω στην αισθαντική εμπειρία. Το έβδομο επίπεδο, το Μάνας, σχετίζεται με τον ανώτερο νου και το κέντρο της ψευδαίσθησης του ξεχωριστού εαυτού. Το τελευταίο επίπεδο είναι το Αλάγιαβιτζνάνα, το πέπλο πριν την Αλάγια ή καθαρό Πνεύμα.

Αρκετές φορές -και όχι άδικα- δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην κατανόηση της ουσιαστικής φύσης αυτού του φάσματος της συνείδησης, στον ατομικό νου που αναπαύεται και ταυτόχρονα είναι κομμάτι της ψυχής, του Άτμαν. Ο συνδυασμός της ταυτόχρονης εμπειρίας του Σώματος, του Νου και του Πνεύματος διευρύνει το νου μέσα στην ψυχή και τελικά μέσω της καθαρής αντίληψης της ψυχής, ενώνεται η συνείδηση με την Κοσμική ή Θεία Ψυχή.

Τα Επτά Επίπεδα

Ας δούμε πώς αυτός ο διαχωρισμός ταιριάζει με την βενταντική εκδοχή, μέσω της διαίρεσης του ατομικού συνόλου Σώμα- Νους-Πνεύμα σε επτά επίπεδα, που περιλαμβάνουν και τις υποδιαιρέσεις τους:

1. Αναμάγια Κόσα: Το φυσικό σώμα, που συντίθεται από τους πέντε θεμελιώδεις παράγοντες ή στοιχεία. Ελέγχεται από το πυκνότερο επίπεδο του νου, το Καμαμάγια Κόσα.

2. Καμαμάγια Κόσα: Αυτή η κατάσταση του νου είναι η Κόσα της επιθυμίας. Είναι επίσης γνωστή ως συνειδητός ή ακατέργαστος νους. Έχει τρεις λειτουργίες:
α) βιώνει τα εξωτερικά ερεθίσματα μέσω των αισθητήριων οργάνων του σώματος,
β) παράγει επιθυμίες που θεμελιώνονται σε αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα,
γ) προσπαθεί να υλοποιήσει αυτές τις επιθυμίες, θέτοντας σε λειτουργία ιδιαίτερους μηχανισμούς. Αυτό το επίπεδο του νου ελέγχει τη μηχανιστική λειτουργία των οργάνων και των ενστίκτων. Την ίδια στιγμή ενεργοποιεί το σώμα για να ικανοποιήσει τα βασικά ένστικτα της πείνας, του ύπνου, του σεξ και του φόβου.

3. Μανομάγια Κόσα: Πρόκειται για εκείνο το νοητικό επίπεδο που ονομάζεται και υποσυνείδητος ή λεπτός νους, αλλά στην ουσία ελέγχει το συνειδητό νου μέσω τεσσάρων κύριων λειτουργιών:
α) της μνήμης,
β) της λογικής σκέψης,
γ) της εμπειρίας της ευχαρίστησης και του πόνου, βασισμένης στις αντιδράσεις από περασμένες πράξεις,
δ) του ονείρου.

4. Ατιμανάσα Κόσα: Ο όρος αποδίδεται στον λεπτό νου, ή υπέρ-νου, εκείνο το επίπεδο στο οποίο ανήκει η άμεση γνώση, η δημιουργική ενόραση και η εξωαισθητήρια αντίληψη. Αν και οι περισσότεροι ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στις καταστάσεις της Καμαμάγια και της Μανομάγια Κόσα, ενίοτε τούτο το επίπεδο επιτυγχάνεται μέσω της βαθιάς ενατένισης, της καλλιτεχνικής έμπνευσης ή της διανοητικής ανακάλυψης. Εδώ συμβαίνει μια βαθιά πνευματική εγρήγορση και μερικές φορές εμπειρία του Πνεύματος.

5. Βιτζιναμάγια Κόσα: Το πρώτο επίπεδο του αιτιατού νου, που ονομάζεται επίσης κατάσταση της «ιδιαίτερης γνώσης». Σε αυτή την κατάσταση μπορεί να διαπεράσει κανείς το πέπλο της παχυλής, αντικειμενικής πραγματικότητας, και να ρίξει μια ματιά στον κόσμο όπως πραγματικά είναι -δηλαδή Πνεύμα. Πολλές είναι οι θείες ιδιότητες που εκφράζονται μέσω αυτής της κατάστασης του νου: το έλεος, η ευγένεια, η ηρεμία, η μη προσκόλληση, η σταθερότητα, η επιτυχία, η χαρά, η πνευματική ευλογία, η ταπεινότητα, η μεγαλοπρέπεια ψυχής και πολλές άλλες. Η διάκριση (βιβέκα) και η μη προσκόλληση, ωστόσο, είναι εδώ οι κύριες λειτουργίες. Αληθινή διάκριση σημαίνει διάκριση ανάμεσα στη σχετική και την απόλυτη αλήθεια, ενώ η αληθινή μη προσκόλληση διαφέρει πολύ από την απόδραση από τον κόσμο. Η μη προσκόλληση θα μπορούσε να περιγραφτεί ως αγκάλιασμα της πνευματικής ποιότητας του κόσμου, η ενόρασή του ως Θείου Δημιουργήματος.

6. Χιραναμάγια Κόσα: Ο λεπτός αιτιατός νους, που αναφέρεται επίσης ως χρυσή κόσα. Εδώ η αίσθηση του Εγώ είναι μόνον λανθάνουσα. Ένα λεπτό και αδιόρατο πέπλο χωρίζει τον πνευματικό αναζητητή από την Ψυχή. Εδώ προσεγγίζεται η αυγή της αληθινής Αφύπνισης στην κατάσταση της Κοσμικής Συνείδησης που διαπερνά τα πάντα.

7. Άτμαν: Η κατάσταση πέρα από τον Νου, η Ψυχή, η Κοσμική Συνείδηση. Ο Άγιος Ιωάννης του Σταυρού, ο χριστιανός μυστικιστής του 16ου αιώνα ερμηνεύει πολύ καλά τούτη την ύψιστη κατάσταση θεϊκής συνείδησης: «...Η ψυχή εμφανίζεται περισσότερο ως Θεός παρά ως ψυχή, είναι Θεός μέσω της συμμετοχής».

Η Ενότητα

Μέσω της διαρκούς ενατένισης αυτών των επιπέδων του νου, ή φάσματος της συνείδησης, ο ανθρώπινος νους τελικά περικλείεται στο αγνό Πνεύμα και είναι ικανός να βιώσει την Ενοποίηση με το Θείο. Σύμφωνα με τον Κεν Γουίλμπερ, πρόκειται για την «ολότητα της ύπαρξης», έτσι όπως τη βιώνει κανείς σε μικροκοσμικό επίπεδο, μέσω των επιπέδων του ανθρώπινου νου. Υπάρχει μια μακροκοσμική ολότητα, που αντιπροσωπεύεται από τη Μεγάλη Αλυσίδα της Ύπαρξης και μια μικροκοσμική ολότητα, που αντιπροσωπεύεται από τη Μικρή Αλυσίδα της Ύπαρξης, δηλαδή τις Κόσα.

Αν κnous5αι κάθε παράδοση ερμηνεύει αυτά τα επίπεδα κάπως διαφορετικά, είναι μια φυσική και παγκόσμια διαδικασία προοδευτικής αναδίπλωσης και εντέλει πλήρους Αφύπνισης. Όπως το θέτει ο Τζον Κερντ (John Kernt) στο έργο του «Εισαγωγή στη Φιλοσοφία της Θρησκείας» είναι η συνειδητοποίηση μιας απέραντης κληρονομιάς, την οποία ήδη κατέχουμε. Ωστόσο, εκείνος που περιγράφει τη διαδικασία της αφύπνισης πιο ξεκάθαρα και με ποιητικά λόγια είναι ο καλλιτέχνης Γουίλιαμ Μπλέικ (William Blake), στον παρακάτω στίχο: «Αν οι θύρες της αντίληψης καθαριστούν, θα δεις τα πράγματα πώς είναι αληθινά -άπειρα».

Προκειμένου να έχει εμπειρία αυτής της Κοσμικής Κατάστασης του Νου ο άνθρωπος χρειάζεται να καθαρίσει την αντίληψή του και να μετατρέψει το νου σε έναν πραγματικό καθρέφτη, μετουσιώνοντας κάθε Κόσα σε μια διάφανη και κρυστάλλινη πραγματικότητα. Έτσι, μέσω του διαλογισμού, ο πνευματικός αναζητητής μπορεί να γίνει αποδέκτης της θείας ακτινοβολίας, κάνοντας πραγματικότητα τα λόγια του Αγ. Ιωάννη του Σταυρού: «Η ψυχή κάνει χώρο για την παρουσία του Θεού, διώχνοντας μακριά τα εμπόδια, καθαρίζοντας το χώρο. Ενώνει τη θέλησή της με τη θέληση του Θεού... Όταν γίνει αυτό, η ψυχή θα φωτιστεί και θα μετουσιωθεί εν Θεώ. Και ο Θεός θα κοινωνήσει την υπερφυσική του ύπαρξη με την ψυχή που θα παρουσιαστεί ενώπιόν του ως ψυχή η ίδια και θα κατέχει η ψυχή ό,τι ο Θεός ο ίδιος κατέχει».

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

• Fortune, D., Ο Μηχανισμός του Νου, Εκδόσεις Ιάμβλιχος, Αθήνα 1993.
• Fortune, D., Μυστική Καββάλα, Εκδόσεις Ιάμβλιχος, Αθήνα 2011.
• Wilber, K., The Atman Project, Αθήνα 1996.
• Αγ. Ιωάννης του Σταυρού, Η Σκοτεινή Νύχτα της Ψυχής, Εκδόσεις Ιάμβλιχος, Αθήνα 2013.
• Caird, J., An Introduction to Philosophy of Religions, Macmillan and Company, Glasgow 1880.

https://www.kosmos-zine.gr/

Εναλλακτικά

Σίγουρα όσοι ασχολείστε με τη Hatha Yoga κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος έχετε ακούσει πολλές φορές την προτροπή από το δάσκαλό σας ή τη δασκάλα σας να σας λέει: "Ενεργοποιείστε τη "mula bandha", ή κλειδώστε, ή ενεργοποιείστε το κέντρο σας...

Στη Σανσκριτική γλώσσα, "mula" σημαίνει ρίζα και "bandha" σημαίνει κλειδαριά ή συγκράτηση. Επομένως η mula bandha είναι το κλείδωμα της ρίζας, ή η συγκράτηση της ρίζας. Στην ουσία είναι η δέσμευση της ενέργειας στην κεντρική ρίζα στο κέντρο του σώματος, στο σημείο που βρίσκεται στην κοιλιακή περιοχή, λίγο κάτω από τον αφαλό προς τα μέσα στο ύψος του περίνεου. Σε σωματικό αλλά και σε ενεργειακό επίπεδο η ενεργοποίηση της mula bandha είναι μια τεχνική για τη συγκράτηση αρχικά και τη διοχέτευση της ενέργειας-prana στη συνέχεια, τεχνική που συνδέεται με το 1ο τσάκρα muladhara (βρίσκεται στην άκρη της σπονδυλικής στήλης χαμηλά, όπου εδρεύει το πρώτο chakra-τροχός στα Σανσκριτικά).

Το muladhara chakra αντιπροσωπεύει το ενεργειακό στάδιο της συνείδησης στο οποίο κυριαρχούν οι βασικές ανάγκες της επιβίωσης. Το σύστημα των chakras αποτελείται από επτά αόρατα ενεργειακά κέντρα-σπειροειδείς τροχούς που τοποθετούνται νοητά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης από το περίνεο μέχρι και πιο πάνω την κορυφή του κεφαλιού, μέσω των οποίων ρέει η ζωτική ενέργεια-prana, επιδρώντας στο φυσικό, στο νοητικό και στο πνευματικό επίπεδο της ύπαρξής μας αλλά και σε ενεργειακό επίπεδο η ενεργοποίηση της mula bandha είναι μια τεχνική για τη συγκράτηση αρχικά και τη διοχέτευση της ενέργειας-prana στη συνέχεια, τεχνική που συνδέεται με το 1ο τσάκρα muladhara (βρίσκεται στην άκρη της σπονδυλικής στήλης χαμηλά, όπου εδρεύει το πρώτο chakra-τροχός στα Σανσκριτικά).

Το muladhara chakra αντιπροσωπεύει το ενεργειακό στάδιο της συνείδησης στο οποίο κυριαρχούν οι βασικές ανάγκες της επιβίωσης. Το σύστημα των chakras αποτελείται από επτά αόρατα ενεργειακά κέντρα-σπειροειδείς τροχούς που τοποθετούνται νοητά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης από το περίνεο μέχρι και πιο πάνω την κορυφή του κεφαλιού, μέσω των οποίων ρέει η ζωτική ενέργεια-prana, επιδρώντας στο φυσικό, στο νοητικό και στο πνευματικό επίπεδο της ύπαρξής μας.

Οι τρεις Bandhas

Οι ειδήμονες της γιόγκα περιγράφουν τρεις πρακτικές που χρησιμοποιούνται για να συγκρατούν την εσωτερική ροή της ενέργειας. Είναι τρεις πρακτικές συγκράτησης-κλειδώματος της ενέργειας-prana σε συγκεκριμένα σημεία και αναδιοχέτευσή της με συγκεκριμένο τρόπο. Τα κείμενα της Αγιουρβέδα αναφέρουν 72.000 nadis-κανάλια ενέργειας που διατρέχουν το σώμα, ενώ εκείνα της Τάντρα ξεχωρίζουν δεκατέσσερα σημαντικά. Κάθε nadi συνδέεται με ένα σημείο marma, και ένα σημείο στο οποίο «ανοίγει» και το οποίο βρίσκεται κάπου στην επιφάνεια του σώματος. (π.χ., το Sarasvati Nadi «ανοίγει» στο στόμα, και το marma του βρίσκεται στην άκρη της γλώσσας). Από τα nadis, τα πιο γνωστά είναι τρία: Ida, Pingala και Sushumna.

Το Sushumna nadi ξεκινά από το Muladhara Chakra, στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ανεβαίνει ευθεία επάνω και τερματίζει στο Sahasrara chakra, στην κορυφή του κεφαλιού. Στην Uddiyana bandha, στο κλείδωμα του στομάχου, με την εκπνοή η κοιλιά αναρροφάται προς την σπονδυλική στήλη. Αυτό ενεργοποιεί την ενέργεια στο κέντρο της κοιλιάς. Στην Jalandhara bandha, στο κλείδωμα του πηγουνιού, το πηγούνι τραβιέται προς τη βάση του λαιμού, παρεμποδίζοντας δυναμικά την κανονική διέλευση της ενέργειας-prana μέσω ida και pingala (δύο nadis που ανεβαίνουν σαν σπείρες τυλιγμένα γύρω από το Sushumna nadi και τη σπονδυλική στήλη, ξεκινώντας από το πρώτο chakra και καταλήγοντας στη μύτη). Στην τρίτη πρακτική των bandhas στη Mula bandha, οι μύες συστέλλονται σφιχτά στο κέντρο του περίνεου. Η συστολή αυτών των μυών αναδιανέμει την ζωτική ενέργεια στο σώμα, την prana.

Ο μεγάλοι δάσκαλοι της γιόγκα διατηρούν ένα συγκεκριμένο μυστήριο και για τις τρεις αυτές πρακτικές. Υπονοούν ότι, για να επιτύχουν τα πλήρη αποτελέσματά τους, πρέπει να ολοκληρωθούν με έναν ακριβή γιόγκικο τρόπο και όχι ως απλοί φυσικοί χειρισμοί. Είναι τεχνικές που μαθαίνει η-ο ασκούμενη-ος μέσα από την τριβή και τη συνεχή πρακτική. Οι πρακτικές αυτές όταν χρησιμοποιούνται από προχωρημένους γιόγκις-γιογκίνις που έχουν ολοκληρώσει τα προκαταρκτικά στάδια της εκπαίδευσης, μπορούν να τους οδηγήσουν σε πιο πετυχημένες θέσεις-asanas, αλλά και σε βαθύτερα πνευματικά μονοπάτια. Παρ’ όλα αυτά, οι βασικές πρακτικές της Mula bandha είναι κατάλληλες για όλα τα επίπεδα των μαθητών και έχουν ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία, την αυτογνωσία και την εξέλιξη.

Η πιο εσωτερική εκδοχή της Mula bandha επιτρέπει στον-στην yogi-yogini να κάνει τα πιο απαιτητικά καθήκοντα με μικρότερη προσπάθεια. Μία πολύ όμορφη μεταφορά που έχω ακούσει από κάποιο δάσκαλο σε κάποιο yoga-retreat είναι: "η Μula bandha είναι η επικοινωνία με τον Παρατηρητή μέσα μας"... Παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι είναι μία απλή σωματική ενεργοποίηση, η συσσώρευση του πρωκτού και το κράτημα των οργάνων ενεργοποιώντας μαζί και το κέντρο του σώματος μπορεί να αποτελέσουν το πρώτο βήμα σε ένα ταξίδι στην επικοινωνία σας με τον πνευματικό κόσμο. Το "Mula" αναφέρεται επίσης στη ρίζα όλων των ενεργειών μας. Καθώς αρχίζουμε να τελειοποιούμε τις σκέψεις μας (περιορίζοντας και δεσμεύοντας τις επιθυμίες και τα πάθη πίσω από τις ενέργειές μας) οι ίδιες οι πράξεις μας γίνονται πιο εκλεπτυσμένες. Στην πρακτική της Hatha Yoga δεσμεύουμε το σώμα και το μυαλό μας, περιορίζοντας τις κινητικές και ψυχικές παρορμήσεις δουλεύοντας συνειδητά με ατομική ευθύνη και συνειδητή δράση. Η συνειδητή αυτή δράση είναι το παράδειγμα προς τον εαυτό μας, ώστε να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι συνειδητότητας και στον στίβο τη ζωής.

Είναι πιθανό οι δασκάλες-δάσκαλοι της yoga να αποφεύγουν να εξηγούν με λεπτομέρεια το Μula bandha επειδή βρίσκουν ενοχλητική την ανατομία του πυελικού εδάφους. Αλλά τα πλεονεκτήματα σε μια πλήρη κατανόηση της Mula bandha υπερβαίνουν κάθε αμηχανία. Ο λόγος για τον οποίο κάποιος ασκεί τη γιόγκα είναι να έχει εμπειρίες που ξεπερνούν την ασυνείδητη φύση του, και οι bandhas (κλειδώματα) μαζί με τις asanas (θέσεις), την pranayama (αναπνοή), τις yamas (ηθικές πειθαρχίες), τις niyamas (προσωπικές πειθαρχίες) είναι μερικές από τις ηθικές δεσμεύσεις, μεθοδολογίες και τεχνικές που μπορούν να οδηγήσουν τους ασκούμενους σε ένα βαθύτερο επίπεδο συνειδητότητας και κατανόησης της πραγματικής φύσης του οργανισμού τους, αλλάζοντας τελείως τον ασυνείδητο τρόπο ζωής σε συνειδητό.

Σύμφωνα με την γιόγκικη παράδοση και φιλοσοφία η Mula bandha λέγεται ότι αποκόπτει ή ξεμπλοκάρει το Brahma granthi (granthis είναι τα ενεργειακά μπλοκαρίσματα-κόμβοι που εδρεύουν μέσα στο σώμα μας και μας σταματούν από θετικές αλλαγές και εξέλιξη) που βρίσκεται "κολλημένο" στο 1ο τσάκρα muladhara. Στο φυσικό επίπεδο, η εφαρμογή της Μula bandha δημιουργεί την αίσθηση ελέγχου και σιγουριάς στο υποστηρικτικό μυϊκό σύστημα της λεκάνης. Αυτό αυξάνει τη σταθερότητα της λεκάνης και, καθώς η λεκάνη είναι η έδρα της σπονδυλικής στήλης, δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για την κίνηση της σπονδυλικής στήλης. Έτσι, η Μula bandha σε υλικό επίπεδο ενισχύει - και διδάσκει τη σημασία της ενεργοποίησης αυτής ως το στέρεο θεμέλιο που πρέπει να στηρίζεται το σώμα σε οποιαδήποτε κίνηση, μέσα στην πρακτική της Hatha yoga, ή στην καθημερινότητα. Σκεφτείτε για λίγο αυτή την αλλαγή, ένα σώμα που κινείται χωρίς δυνατό κέντρο καθημερινά σε ό,τι κι αν κάνει και συγκρίνετέ το με ένα σώμα που κινείται με ενεργοποιημένο κέντρο και πλήρη συνείδηση σε κάθε κίνηση... Σίγουρα έχετε δει παραδοσιακούς Ασιάτες πολεμιστές (Σαμουράι, Νίτζα, Κουνγκ-φου) πως περπατάνε κρατώντας το σπαθί τους ή όποιο άλλο όπλο, με ενεργό το κέντρο τους και απόλυτο έλεγχο των κινήσεών τους στο κάτω και πάνω μέρος του σώματός τους αλλά ταυτόχρονα έχουν και την απόλυτη εγρήγορση στο πνεύμα τους.

Παρομοίως συμβαίνει με τους αθλητές όλων των αθλημάτων όπου οι πλείστοι εξ αυτών είτε ασυνείδητα είτε συνειδητά κινούνται μέσα από την ενεργοποίηση αυτή. Η ενεργοποίηση του κέντρου Ki για του Ιάπωνες και Qi για τους Κινέζους είναι το βασικό συστατικό της κίνησης και του τρόπου που πολεμούσαν. Η έννοια της ενέργειας (Γιν-Γιανκ) αποτελεί και τη βασική φιλοσοφία στις παραδοσιακές φυσικές θεραπευτικές μεθόδους τους...

Σε σωματικό επίπεδο το κλείδωμα της Mula bandha ανυψώνει και συμπιέζει το έντερο και την κάτω κοιλιακή περιοχή. Αυτό δημιουργεί μια σταθερή βάση, μια πλατφόρμα κάτω από την αναπνοή που καθιστά δυνατή την αύξηση ή μείωση της πίεσης μέσα στον κορμό διευκολύνοντας την κίνηση. Το bandha δημιουργεί ελαφρότητα και ρευστότητα όταν εφαρμόζεται σωστά, το σώμα είναι λιγότερο γειωμένο και πιο ευκίνητο. Μέσω της πρακτικής και της κατανόησης του μηχανισμού της ενεργοποίησης υπάρχει σταδιακή βελτίωση και το Μula bandha γίνεται λιγότερο μυώδες και πιο λεπτό, ενεργητικό και αιθερικό. Αυτή η κίνηση από το εξωτερικό προς το εσωτερικό, από την ύλη προς το πνεύμα, από την ασυνείδητη φύση έως τη συνειδητή, αποτελεί ένα από τα εξελικτικά στάδια της γιόγκικης αφύπνισης. Σε ενεργειακό επίπεδο, η Μula bandha μας επιτρέπει να νιώθουμε, να συγκρατούμε και στη συνέχεια να κατευθύνουμε τις ενέργειές μας προς το Shamandi, δηλαδή τη φώτιση μέσα από το οκταπλό μονοπάτι του Πατάντζαλι, αλλά και άλλων δρόμων.

Μύες του πυελικού εδάφους

Το πυελικό έδαφος αποτελείται από πολλούς μύες και καλύπτει εσωτερικά το κάτω τμήμα της λεκάνης. Αν και η ίδια η λεκάνη αποτελείται κατά κύριο λόγο από οστική δομή που υποστηρίζεται με συνδέσμους, το κάτω μέρος της πυέλου αποτελείται από μυϊκές ίνες και περιτονία (συνδετικός ιστός). Αυτοί οι ιστοί τέμνονται και αλληλεπικαλύπτονται με σύνθετους τρόπους. Το Πυελικό Έδαφος ομοιάζει με αιώρα που πάνω της «κάθονται» τα όργανα της πυέλου: στις γυναίκες ουροδόχος κύστη, μήτρα και έντερο και στους άνδρες, ουροδόχος κύστη, προστάτης και έντερο. Αυτή η «αιώρα» μοιάζει με δίχτυ που στηρίζει τα όργανα και έχει τρεις οπές. Μία για να περνά η ουρήθρα της ουροδόχου κύστης, μία για τον τράχηλο της μήτρας και μια για τον πρωκτό του εντέρου. Η μυϊκή σύσπαση των μυών του πυελικού εδάφους έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο αυτών των οπών ενώ η μυϊκή χαλάρωση των μυών αυτών επιτρέπει το άνοιγμά τους.

Παθολογία-οφέλη της mula bandha

Μια ποικιλία από φυσικά οφέλη έχουν αποδοθεί στη Μula bandha. Η δυσλειτουργία του Πυελικού Εδάφους αφορά ένα μεγάλο φάσμα συμπτωμάτων που συμβαίνουν όταν οι μύες του Πυελικού Εδάφους είναι αδύναμοι, βρίσκονται σε σύσπαση ή συνυπάρχει παθολογία στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, στην οσφυϊκή μοίρα, στον κόκκυγα, ή και στις αρθρώσεις των ισχίων. Η δυσλειτουργία του Πυελικού Εδάφους στις γυναίκες σχετίζεται τις περισσότερες φορές με την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την εμμηνόπαυση, ενώ στους άνδρες με παθήσεις του προστάτη αλλά και μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στον προστάτη. Έχει επίσης άμεση σχέση με τη λανθασμένη εκτέλεση κάποιων ασκήσεων γυμναστικής, συνδέεται με την παχυσαρκία και η αδυναμία του αποδίδεται γενικότερα στη φυσιολογική γήρανση και στη μυϊκή χαλάρωση που επιφέρει η γεροντική αδράνεια και η αποχή από την άσκηση. Έτσι ένα συχνό επακόλουθο για τις γεροντικές ηλικίες είναι η ακράτεια ούρων με απώλεια ούρων κάθε φορά που αυξάνει η ενδοκοιλιακή πίεση (γέλιο, φτέρνισμα, βήχας, σήκωμα βάρους) ή εξαιτίας κίνησης με κραδασμούς (περπάτημα, ελαφρύ τρέξιμο), αλλά και η ακράτεια κοπράνων (διάρροιες με συνυπάρχουσα παθολογία ήπατος, σπλήνας κ.ά.). Συμπτώματα ακράτειας μπορούν επίσης να εμφανιστούν σε γυναίκες μετά από τοκετό.

Η συστολή της Μula bandha επηρεάζει το νευρικό, το κυκλοφορικό, το αναπνευστικό, το λεμφικό, και το ενδοκρινικό σύστημα. Συγκρατεί τα σπλάχνα και την μήτρα για τις γυναίκες και τα σπλάχνα και τον προστάτη για τον άντρα, ενεργοποιώντας το παχύ έντερο. Βοηθά στην αποφυγή πρόπτωσης μήτρας, οργάνων, πρωκτού και σε κοίλη. Βέβαια συμμετέχουν και άλλοι παράγοντες για τις παραπάνω παθήσεις (διατροφή, τοξικότητα, ψυχολογία, στρες κ.ά.), αλλά το μηχανικό κομμάτι σε κάθε πάθηση έχει πολύ σημαντικό μερίδιο.

Επίσης μπορούν να ρυθμιστούν ασταθείς περίοδοι εμμήνου ρύσεως, ή επαναφορά των εμμήνων μετά από στάση αίματος και σταμάτημα της περιόδου. Μειώνεται ο ρυθμός αναπνοής, μειώνεται ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση, η διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος μετριάζεται, η πέψη βελτιώνεται, η ουρογεννητική λειτουργία εναρμονίζεται. Προβλήματα εντέρου (κινητικότητα, περισταλτικότητα, ευερέθιστο έντερο, δυσκοιλιότητα κ.ά.) βελτιώνονται σταδιακά αφού βοηθάει στην ενεργοποίηση της περιοχής. Πολύ σημαντικό της πρακτικής Μula bandha, είναι η κίνηση της ενέργειας-prana προς τα πάνω από το chakra της ρίζας, ξεμπλοκάροντας την ενέργεια από εκεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και οι προς τα πάνω κινούμενες ενέργειες να ανοίξουν και να ξεμπλοκάρουν και τα άλλα chakras ενώνοντας το πάνω με το κάτω σώμα. Αυτή η εσωτερική ένωση οδηγεί στην επέκταση της συνειδητότητας. Όταν η ενέργεια-prana μέσα στο σώμα κυλάει αρμονικά και φυσιολογικά, η ίδια η ζωή είναι πιο ήρεμη, η υγεία βελτιώνεται και όλα στον οργανισμό κινούνται πιο χαλαρά και με ασφάλεια.

Πώς να εφαρμόσετε Mula Bandha

Σε φυσικό επίπεδο, η Μula bandha αποτελείται από μυϊκή συστολή, ένα μυϊκό κατέβασμα της ουράς προς το πάτωμα. Η προτροπή για την ενεργοποίηση της Μula bandha είναι: «κατέβασε την ουρά σου προς τα κάτω», ή «γύρισε τον κόκκυγά σου προς τα μέσα», ουσιαστικά είναι η κίνηση της ουράς-κόκκυγα προς τα μέσα, μαζεύοντας μυϊκή ενέργεια προς το κέντρο της λεκάνης. Το πιο επιφανειακό φυσικό επίπεδο της Μula bandha αντιστοιχεί στην εντολή "σύσφιξη του πρωκτού". Από τεχνική άποψη, η απομόνωση της συστολής του πρωκτού σφιγκτήρα δεν είναι Μula bandha, αλλά κάτι παραπλήσιο, που ονομάζεται mudra ashvini που σημαίνει "άλογο ανατολής". Το όνομα αυτό το πήρε από τη μάλλον ιδιόμορφη συνήθεια που έχουν τα άλογα να συσφίγγουν τον πρωκτικό σφιγκτήρα.

Η σύσφιξη του πρωκτικού σφιγκτήρα είναι όμως μια αρχή για τα βαθύτερα στρώματα της Μula bandha. Αυτός ο μυς συνδέεται με συνδέσμους στην άκρη της σπονδυλικής στήλης. Όταν τον συσφίξετε, τραβάτε το chakra muladhara προς τα πάνω, όπως και στο Μula bandha. Με τη σωστή εφαρμογή του Μula bandha, ο πρωκτός θα μαλακώσει και θα συσσωρευθεί προς τα μέσα. Έτσι θα ενεργοποιήσετε ασυνείδητα κι άλλους πιο εσωτερικούς μυς του πυελικού εδάφους μαζί με τον πρωκτικό σφιγκτήρα. Τ

ο επόμενο βήμα για την τελειοποίηση της Μula bandha είναι η συστολή του περινέου (της περιοχής μεταξύ του πρωκτού και των γεννητικών οργάνων) και του περιγεννητικού σώματος που εκτείνεται προς τα μέσα από το περίνεο και είναι το σημείο εισαγωγής για οκτώ μύες του πυελικού εδάφους. Η ανάπτυξη της συνειδητοποίησης της Μula bandha είναι και θέμα καθημερινής πρακτικής, δηλαδή συνεχούς εξάσκησης.

Πρακτικά, η προσοχή της/του ασκούμενης/ου μπορεί να επικεντρώνεται στον πρωκτό, στην λεκάνη, στον κόκκυγα, ή στο μέσο του περινέου, ή σε περισσότερες από μία περιοχές κάθε φορά. Ουσιαστικά για να εξασκηθείτε στη Μula bandha πρέπει να μάθετε να ενεργοποιείτε το περίνεο στο κέντρο του. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει ήδη να γίνεται με τα πρώτα μαθήματα Hatha Yoga που εξασκείστε, σε ουδέτερη όρθια θέση, ή μέσα σε κάποια asana.

Επειδή δεν είναι και πολύ εύκολο να επικεντρώσετε την προσοχή σας σε αυτές τις ενεργοποιήσεις στη συγκεκριμένη περιοχή του σώματος, η/ο ασκούμενη/ος δεν χρειάζεται να βιαστεί, ούτε να αγχωθεί. Όλα τα βήματα γίνονται μεθοδικά με θέληση και προσπάθεια και πάντοτε με τη σωστή καθοδήγηση της/του δασκάλας/ου.

Για αρχάριους και μη

Βήμα 1

Ο πρώτος στόχος είναι να αναπτυχθεί η απλή δυνατότητα σύσφιξης και χαλάρωσης των μυών του πυελικού εδάφους. Μπορείς να αρχίσεις στην όρθια θέση-asana στην Tadasana, ή στην καθιστή άνετη θέση στην Sukasana στάση διαλογισμού. Κλείσε τα μάτια σου, χαλάρωσε την ένταση από το σώμα σου και κάνε την αναπνοή σου βαθιά και ήρεμη. Νοιώσε τις πλευρές του σώματός του να διευρύνονται με την εισπνοή και να συστέλλονται με την εκπνοή, ενώ απελευθερώνουν ένταση από την άνω κοιλία. Αναπνέοντας ελεύθερα τώρα και χωρίς να συντονίζεις την αναπνοή με τις μυϊκές συσπάσεις, ενεργοποίησε ολόκληρη την περιγεννητική περιοχή - μπροστά, μέση και πίσω-προς τα μέσα και προς τα πάνω. Κράτησε την αναπνοή όσο πιο σταθερή και ομαλή γίνεται, χωρίς παύση. Πίεσε αργά, και όταν ολοκληρωθεί η σύσπαση, άφησέ την αργά. Σε αυτή την άσκηση ενισχύεις όλους τους μυς της περινεϊκής περιοχής (πρωκτικός σφιγκτήρας, περίνεο, ουρογεννητική περιοχή) αυξάνοντας παράλληλα την ευαισθητοποίησή τους. Επανέλαβε αυτήν την άσκηση 15-20 φορές.

Βήμα 2

Ενεργοποίησε ξανά όλους τους μυς του περίνεου και κράτησέ το αναπνέοντας ελεύθερα και πλούσια. Ενώ η ενεργοποίηση διατηρείται, συνέχισε να αναπνέεις αργά και ομαλά. Νιώσε την περιοχή γύρω από τον πρωκτό, στη συνέχεια μετακίνησε την προσοχή σου πιο εσωτερικά στο περίνεο, στον τράχηλο και τέλος στην ουρογεννητική περιοχή. Σφίξε κάθε περιοχή καθώς εστιάζεις σε αυτήν, νιώσε τις αισθήσεις σου εκεί. Στη συνέχεια απελευθέρωσε τη σύσπαση αργά και χαλάρωσε. Επανέλαβε αυτήν την άσκηση 15-20 φορές.

Βήμα 3

Τώρα συντόνισε τις συσπάσεις ολόκληρου του περίνεου με την αναπνοή. Εισπνοή, σύσπαση του περίνεου, και εκπνοή απελευθερώστε αργά την ένταση. Είναι η στιγμή που οι συσπάσεις ακολουθούν την αναπνοή σου. Κάθε συστολή ή μυϊκή ενέργεια που θέτεις στο σώμα στη Hatha Yoga πρέπει να ακολουθεί την αναπνοή σου και όχι το ανάποδο. Η ελαστικότητα ή η απώλεια ελέγχου μπορεί να μειωθεί σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρακτικής, άρχισε να εστιάζεις στην κεντρική περιοχή του περίνεου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις αισθήσεις που θα συσχετιστούν με τη Μula bandha. Επαναλάβετε αυτήν την άσκηση 15-20 φορές.

Βήμα 4

Τέλος, όταν είσαι έτοιμος, επικέντρωσε την προσοχή σου στο κέντρο του περίνεου και ενεργοποίησε τους μυς σφιχτά με ελάχιστη εμπλοκή των πρωκτικών και ουρογεννητικών περιοχών. Αυτή είναι η πιο προχωρημένη εκδοχή της Μula bandha, και θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να την ολοκληρώσεις. Δεν υπάρχει βιασύνη είναι προτιμότερο να παραταθεί η πρακτική σου και όχι να αγχωθείς ή να βιαστείς.

Βήμα 5

Μόλις η συστολή μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να επηρεαστεί η αναπνοή, άλλες συγκινητικές τάσεις των μυών χαλαρώνουν και θα είστε σε θέση να συγκρατήσετε άνετα τη Μula bandha για κάποιο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τις θέσεις-asanas και κατά την διάρκεια των αναπνευστικών ασκήσεων-pranayama.

Επίλογος

Η λέξη bandha τελικά είναι το κλειδί. Είναι ταυτόχρονα μια κλειδαριά που θα εμποδίσει τη ροή της ενέργειας, αλλά και μια γέφυρα που θα ενώσει το σώμα με το πνεύμα και τη συνείδηση. Καθώς κάνετε τις πρακτικές που περιγράφονται εδώ, μπορεί να διαπιστώσετε ότι αυτές οι φαινομενικά αντιφατικές σημασίες έχουν τώρα εσωτερική λογική. Η Mula bandha έχει ως αποτέλεσμα να συγκεντρώνει την ενέργεια στο περίνεο, να δίνει μία άλλη δυναμική στην περιοχή της πυέλου και σε όλο το σώμα. Έχει επίσης ως αποτέλεσμα την ήπια ενίσχυση της ενέργειας της συγκέντρωσης. Η Mula bandha είναι ο μαέστρος μιας ορχήστρας που συντονίζει όλο το σώμα-ορχήστρα στους ρυθμούς της μελωδίας, για να βγει το μαγικό μουσικό αποτέλεσμα ενός Vivaldi ή ενός Mozart. Μέσα από την τακτική πρακτική της Μula bandha θα είστε πιο σίγουροι για την κίνησή σας και για το σώμα σας καθώς αποτελεί ένα δρόμο προς την υγεία, την ευεξία και την εξέλιξή σας ως οντότητα.

Βασίλειος Μαυρομάτης: Ομοιοπαθητικός, Φυσικοπαθητικός, Yoga instruction - Hatha Yoga

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. https://www.holisticlife.gr/%CE%B5

Εναλλακτικά

Είναι η Νιρβάνα εκμηδένιση ή αιώνια ύπαρξη, είναι η παύση κάθε σκέψης και συναισθήματος, η τέλεια μακαριότητα ή ατομική απελευθέρωση; Στα πρώτα 10γραπτά κείμενα υπάρχουν αινιγματικές απαντήσεις. Λένε ότι υπάρχει κάτι αγέννητο, κάτι που δεν έγινε, το άφτιαχτο, το απροσμέτρητο και ορίζουν το απροσμέτρητο ως την εξάλειψη της λαγνείας, του μίσους και της αφροσύνης. Αν ο Βούδας υπάρχει μετά θάνατον είναι αδιευκρίνιστο, όπως επίσης αν είναι ο κόσμος αιώνιος, και αν η ψυχή και το σώμα είναι τα ίδια. Ο Σιντάρτα δεν παραδεχόταν ότι ο Βούδας υπάρχει μετά θάνατον, ή ότι δεν υπάρχει, ή ότι και υπάρχει και δεν υπάρχει, ή ούτε υπάρχει ούτε δεν υπάρχει. Σε καθεμία από αυτές τις δηλώσεις απαντούσε, «Αυτό δεν ταιριάζει στην περίπτωση». Στη συνέχεια παρομοίαζε τον Βούδα μετά θάνατον σαν μια φωτιά η οποία έχει σβήσει· χωρίς να κατευθυνθεί βόρεια, νότια, ανατολικά ή δυτικά. Ο Βούδας, έλεγε, είναι βαθύς και αμέτρητος όπως ο μεγάλος ωκεανός. Εφόσον το βασίλειο της Νιρβάνα είναι μοναδικό, οι αναλογίες είναι ανεπαρκείς, και ο συνετός δάσκαλος αποφεύγει να τις μεταχειρίζεται ως περιγραφές. Η μόνη επαρκής ένδειξη της Νιρβάνα είναι οι οδηγίες στο πώς να την βιώσεις ώστε να γίνει κατανοητή.

Ο πρώιμος Βουδισμός απέρριπτε την ιδέα της παγκόσμιας ψυχής (Μπράχμα, Άτμαν) που υπάρχει στις Ουπανισάδες, ως το υλικό και την επαρκή αιτία όλων των πραγμάτων. Η Νιρβάνα δεν είναι ένα υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένος ο κόσμος και η επίτευξή της δεν είναι μία επάνοδος της ψυχής στην προηγούμενή της ανεκδήλωτη κατάσταση. Ο Βούδας αρνήθηκε ότι υπάρχει ένα άτμαν ή εαυτός, ως μία αμετάβλητη ουσία που λειτουργεί ως φορέας μεταβλητών και εφήμερων εννοιών. Αντιμετώπιζε όλα τα φαινόμενα ως διαδικασίες και διακήρυττε την Μέση Οδό μεταξύ του αιώνιου άκρου της ύπαρξης, «αυτό που είναι, είναι πάντα» και του μηδενιστικού άκρου της μη-ύπαρξης, «τότε υπήρχε, τώρα χάθηκε». Η δράση της αιτίας και του αποτελέσματος δεν είναι τροποποίηση των ουσιών, αλλά εξαρτάται από τις απορρέουσες συνεργασίες: «Όταν υπάρχει το Α, τότε το Β έρχεται σε ύπαρξη· όταν το Α δεν υπάρχει, το Β δεν έρχεται σε ύπαρξη». Οι σχέσεις είναι πραγματικές, οι ουσίες όχι.

Η μετεμψύχωση δεν είναι η επανενσάρκωση μίας ψυχής, αλλά το πέρασμα μίας συνείδησης, οι σπόροι καλών και κακών πράξεων (κάρμα) που διαπράχθηκαν στην διάρκεια αυτής και της προηγούμενης ζωής. Παρομοιάζεται με την φλόγα που περνά από το ένα κερί στο άλλο, ή ένα ποίημα που περνά από το νου του δασκάλου στο νου του μαθητή. Για την μετάβασή της η μεταφερόμενη συνείδηση βρίσκει μια συμβατή οικογένεια σύμφωνη με την ηθική της προϊστορία.

Ο κόσμος της μετεμψύχωσης, σαμσάρα, αποτελείται από τρία βασίλεια: το Βασίλειο της Επιθυμίας (υπόγειοι κόσμοι, ζωικός κόσμος, φαντάσματα, άνθρωποι, δαίμονες και κόσμοι των κατώτερων θεών)· το Βασίλειο της Μορφής (ανώτεροι θεοί)· και το Άμορφο Βασίλειο. Σε αυτό κατοικούν υπάρξεις που ως στοχαστές σε αυτήν την ζωή πέτυχαν τα εκστατικά πεδία του ατελεύτητου χώρου, της ατελεύτητης συνείδησης, το απόλυτο τίποτε, της αντίληψης και μη αντίληψης.

Η βουδιστική λατρευτική πρακτική λειτουργεί με την πεποίθηση ότι όλα τα ζώντα όντα είναι μέλη μίας παγκόσμιας οικογένειας. Με βάση αυτή την πίστη προσφέρουν έλεος στους νεκρούς ώστε να ανακουφιστούν και να απελευθερωθούν. Ο περίβολος των ναών είναι καταφύγιο για τα ζώα ενώ το κυνήγι και η σφαγή θεωρούνται ανήθικα και η θεραπεία των ζώων είναι μια φιλόστοργη πράξη. Προσφορές όπως, κέικ ρυζιού και νερό προσφέρονται προς όλα τα φαντάσματα την 15η μέρα του έβδομου μήνα και στους εκλιπόντες συγγενείς στις ημερομηνίες θανάτου τους.

Προσφορές γίνονται επίσης και προς όλους τους θεούς, τοπικές θεότητες και δαίμονες. Σε ανταπόδοση, οι θεοί παρέχουν παγκόσμιες ευλογίες όπως παιδιά, πλούτη και απελευθέρωση από κίνδυνο και ασθένεια. Οι δύο μεγάλοι Ινδο-άρειοι θεοί του 6ου αι. π.X. εισήλθαν νωρίς στο Βουδισμό, ο Ίντρα ως προστάτης και ο Μπράχμα ως εμπνευστής του Ντάρμα. Η επαναγέννηση στον παράδεισο του Μπράχμα αποκτάται μέσω των Τεσσάρων Ενατενίσεων γνωστών ως τα «Κατοικητήρια του Μπράχμα»: φιλική αγάπη, συμπόνοια, χαρά συμπάθειας και αταραξία. Γενικά, η πρώιμη βουδιστική προσέγγιση στα πνεύματα ήταν να τα καθησυχάσει μέσω του Ντάρμα και μετά να τα αντιμετωπίσει με σεβασμό χωρίς τρόμο ή αποστροφή.

Μιανμάρ. Έως και σήμερα επικρατεί στη Βιρμανία, Ταϋλάνδη, Λάος, Καμπότζη και στην Κεϋλάνη.

Περίπου τέσσερις αιώνες μετά τη Νιρβάνα εμφανίστηκε μία κίνηση που αποκαλείτο Μποντισατβαγιάνα ή Μαχαγιάνα (Μεγάλη Κατεύθυνση ή Όχημα), σε αντίθεση με την Χιναγιάνα (Κατώτερη Κατεύθυνση ή Όχημα). Αρχικά δεν ήταν μία χωριστή σέχτα αλλά μια νέα μορφή κάποιων τυπικών δογμάτων Μαχασανγκχίκα: ότι τα φαινόμενα του κόσμου είναι πλανερά και άδεια, ότι ο αληθινός Βούδας είναι υπερκόσμιος, ότι οι Βούδες που εμφανίζονται στον κόσμο είναι τα αστρικά του σώματα, ότι υπάρχουν ταυτόχρονα σε πολλά βασίλεια του κόσμου και ότι ο Βούδας εργάζεται ακατάπαυστα για την σωτηρία.

Η ιδέα του Μποντισάτβα –εκείνου που βρίσκεται στη διαδικασία για να γίνει Βούδας- αναγνωρίστηκε από όλες τις σέχτες Χιναγιάνα, αλλά οι περισσότερες χρησιμοποίησαν τον όρο μόνο για να ορίσουν τον Σιντάρτα Γκαουτάμα προτού κατακτήσει την φώτιση. Η Μαχαγιάνα ισχυριζόταν ότι Μποντισάτβα είναι η πορεία την οποία θα έπρεπε να ακολουθούν όλοι οι αφιερωμένοι. Δίδαξαν μία ατραπό όπου ακόμη και ο ταπεινότερος θα μπορούσε να ξεκινήσει, διαβεβαιώνοντάς τον ότι μία τάξη ουράνιων Μποντισάτβας και Βούδας θα τον βοηθήσουν.

Η Διαδρομή του Μποντισάτβα

Γνωρίζουμε από πέτρινα ανάγλυφα ότι ιστορίες των προηγούμενων ζωών του Βούδα ήταν δημοφιλείς μέχρι το 2ο αιώνα π.Χ. Αυτές οι αφηγήσεις υμνούν μία σειρά αρετών που ονομάζονται «Τελειοποιήσεις». Η ιδέα των Τελειοποιήσεων αναπτύχθηκε από τις σέχτες των Πρεσβυτέρων, και η Μαχαγιάνα υιοθέτησε αυτή την ιδέα ως την Καρδιά της Ατραπού Μποντισάτβα, την οποία σύστηνε ως πρακτική στους αφοσιωμένους, άντρες, γυναίκες, μοναχούς και κοσμικούς.

Η ατραπός Μποντισάτβα ξεκινά με την αφύπνιση της έφεσης για υπέρτατη, τέλεια φώτιση. Αυτή η σημαντική πράξη απαιτεί την συσσώρευση πολλών δυνατοτήτων, σοφίας και τη βοήθεια καλών πνευματικών φίλων. Έχει θαυμάσια αποτελέσματα καθώς ακυρώνει το κακό κάρμα, εμποδίζει κακές επαναγεννήσεις και οδηγεί σε καλές.

‘Εχοντας αφυπνίσει την έφεσή του, ο Μποντισάτβα καλλιεργεί θετικές ιδιότητες, κάνει καλό σε άλλους, και διαλογίζεται στους στόχους της διαδρομής του. Με τον καιρό φτιάχνει μία σειρά όρκων, αποφασίζοντας να σώζει έμβια όντα προδιαγράφοντας συχνά πως, όταν γίνει Βούδας η χώρα του θα έχει αυτά τα οφέλη.

Μετά ο Μποντισάτβα συνεχίζει στην εξάσκηση των Έξι Αρετών μέχρι αυτές να εκφραστούν ως τελειοποίηση. Η Δωρεά σημαίνει να δίνει κάποιος τα αγαθά του, το Ντάρμα, ακόμη και την ζωή του, σε εκείνους οι οποίοι έχουν ανάγκη. Η αυθόρμητη και χωρίς σκέψη προσφορά είναι μία τελειοποίηση. Η Ηθική συνίσταται στην τήρηση των κανόνων, μεταθέτοντας έτσι τα οφέλη της και στους άλλους ανθρώπους και ενθαρρύνοντάς τους να κάνουν το ίδιο. Υπομονή σημαίνει να αντέχει κάποιος δοκιμασίες και τραυματισμούς από άλλους και να δέχεται δύσκολα και δυσάρεστα δόγματα. Το Σθένος είναι η αμείωτη ενέργεια και ο ζήλος να υπερβεί τα ελαττώματά του και να καλλιεργήσει την αρετή. Ο Διαλογισμός έγκειται στην εξάσκηση της έκστασης, της συγκέντρωσης στην ουσία και της επίτευξης (τελειότητας) χωρίς αποδοχή των εγκόσμιων αποκτημάτων. Η Σοφία είναι η βασίλισσα των τελειοποιήσεων, αφού συνίσταται στην άμεση αντίληψη της αλήθειας της κενότητας. Αυτή διαλύει όλα τα αποκυήματα της φαντασίας, τα «κατασκευάσματα του νου» και έτσι καθιστά τέλειες τις άλλες πέντε αρετές.

Όταν ο Μποντισάτβα κυριαρχήσει στις Έξι Τελειοποιήσεις, επιτυγχάνει την μη υποτροπιάζουσα κατάσταση και δεν δεσμεύεται σε επαναγεννήσεις από το κάρμα του, αλλά επιλέγει ο ίδιος πού θα γεννηθεί με σκοπό να ωφελήσει ζώσες υπάρξεις. Τελικά γίνεται ένας Βούδας, εκτός εάν αποφασίσει να παραμείνει ένας Μποντισάτβα μέχρι όλα τα έμβια όντα να επιτύχουν τη φώτιση.

Οι ουράνιοι Μποντισάτβας στο πάνθεον Μαχαγιάνα είναι Μεγάλα ‘Οντα τα οποία έχουν πετύχει την μη υποτροπιάζουσα κατάσταση και την υπέρτατη κυριαρχία πάνω στα βασίλεια της μετεμψύχωσης. Οι περισσότεροι από αυτούς πιθανά κατήλθαν από θεότητες της Βορείου Ινδίας τους τελευταίους πέντε αιώνες π.Χ., έχοντας χαρακτηριστικά γνωρίσματα και λειτουργίες των μεγάλων θεών ‘Ιντρα και Μπράχμα. Παρότι κατέχουν δευτερεύουσες θέσεις στις πρώιμες Σούτρας της Μαχαγιάνα, γίνονται πιο διακεκριμένοι μετά το 200 μ.Χ., έως ότου ξεπερνάνε τους ίδιους τους Βούδες.

Ο Επερχόμενος Βούδας

Η αφοσίωση στον επερχόμενο Βούδα Μαϊτρέγια είναι κοινή και στις δύο σχολές του Βουδισμού, την Χιναγιάνα και την Μαχαγιάνα. Θα γεννηθεί στο Μπεναρές, στο απώτερο μέλλον, όταν η ανθρώπινη αρετή και η ευημερία θα έχουν αυξηθεί κατά πολύ. Εν τω μεταξύ μένει στον ιερό τόπο Τουσίτα, όπου οι ευσεβείς μπορεί να επαναγεννηθούν εάν προσεύχονται διακαώς για αυτό, ιδιαίτερα την στιγμή του θανάτου. Μέσα σε ουράνια ευλογία, ακούγοντας τις ομιλίες του Μαϊτρέγια θα τον συνοδεύουν όταν έρθει και πάλι στη γη. Ως ένας υψηλός θεός ο Μαϊτρέγια είναι ισχυρός, και ως ένας Βοδισάτβα είναι ευσπλαχνικός, έτσι οι πιστοί προσδοκούν ανταπόκριση στις προσευχές τους. Είναι ο εμπνευστής των διδασκάλων του Βουδισμού, εμφανιζόμενος σε αυτούς σε όνειρα ή σε έκσταση, παρηγορώντας τους όταν αμφιβάλουν ή απογοητεύονται. Επίσης τους προφυλάσσει και τους σώζει από κίνδυνο, δέχεται εξομολογήσεις αμαρτιών και οδηγεί τους ετοιμοθάνατους στον παράδεισό του.

Ο Μαντζούσρι λέγεται ότι είχε γίνει ένας Μποντισάτβα που δεν υποτροπιάζει, πριν από 64 μυριάδες αιώνες. Δεν επίκειται να γίνει Βούδας επειδή υποσχέθηκε να μην βιαστεί για την φώτιση αλλά να παραμένει σε Σαμσάρα ώσπου να σωθεί και η τελευταία ύπαρξη. Γεννήθηκε την εποχή του Γκαουτάμα ως Βραχμάνος και έζησε 450 χρόνια. Και μόνο στο άκουσμα του ονόματός του αφαιρούνται πολλοί αιώνες από τον κύκλο της μετεμψύχωσης κάποιου, ενώ η λατρεία του εγγυάται καλή επαναγέννηση. Εάν απαγγείλεις μία ορισμένη Σούτρα και ψάλλεις το όνομά του, θα εμφανιστεί σε επτά ημέρες σε όνειρο, εάν έχεις κακό κάρμα, ειδάλλως σε ζωντανό όραμα. Αυτός είναι η ενσάρκωση της Σοφίας και απεικονίζεται να οδηγεί ένα λιοντάρι, κρατώντας ξίφος στο χέρι του.

Μία μεγάλη ύπαρξη είναι ο Αβαλοκιτεσβάρα ο οποίος εμφανίζεται σε πολυποίκιλες μορφές με σκοπό να βοηθήσει και να σώσει έμβια όντα -ως ένας Βούδας, ως ένας Μποντισάτβα, ως ένας αρχάτ, ή ως ένας Ινδός θεός. Η αφιέρωση σε αυτόν ισούται με την λατρεία μεγάλου αριθμού από Βούδες. Δίνει χαρές σε εκείνους που τον καλούν νοητικά και εκφωνούν το όνομά του. Τους σώζει από κακά πάθη, δίνει γιο ή κόρη ανάλογα τι θα ζητήσει μια ικέτιδα, και σώζει όσους τον σκέφτονται σε φωτιά, ναυάγιο, ληστείες, εκτέλεση, φυλακή, μαγεία, δαίμονες, άγρια θηρία, φίδια και κεραυνούς. Η λατρεία του άνθισε κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα μ.Χ., και μέχρι τον 7ο ήταν η δημοφιλέστερη θεότητα στο Ινδικό Βουδιστικό πάνθεο.

Οι Μαχασανγκχίκας εξιδανίκευσαν τον Βούδα και αντιμετώπισαν τον ιστορικό Γκαουτάμα ως μία από τις πολυάριθμες εμφανίσεις που προβάλλονται από τον αιώνιο, υπερκόσμιο Βούδα. Επίσης, πίστευαν, αντίθετα από τους Πρεσβυτέρους, ότι στο σύμπαν υπάρχουν πολλοί Βούδες την ίδια στιγμή, ο καθένας κυριαρχώντας σε ένα πεδίο Βούδα ή επικράτεια του Βούδα.

8Από την αρχή, υπήρχε μία φανερή αντίφαση μεταξύ των ποικίλων ρόλων του Γκαουτάμα. Η Σούτρα του Λωτού, που ολοκληρώθηκε το 200 μ.Χ., διακηρύσσει ότι δεν εισήλθε πραγματικά στη Νιρβάνα στο τέλος των 80 χρόνων του πάνω στη γη, αλλά έδωσε την εντύπωση ότι το έκανε, για να κλονίσει και να τονώσει ανθρώπους που θεωρούσαν δεδομένη την παρουσία του. Στην πραγματικότητα, αυτός είναι πάντα ενεργός, διδάσκοντας και βοηθώντας όλα τα όντα σε όλους τους κόσμους. Ο Βούδας της Σούτρα του Λωτού είναι ένας υπέροχος και πάντα παρών δάσκαλος, αλλά δεν απαλλάσσει τους μαθητές από την διαρκή προσπάθεια για την απόκτηση δυνατοτήτων και σοφίας. Στην Ινδία, ο Σιντάρτα Γκαουτάμα παρέμεινε ο δημοφιλέστερος από τους ουράνιους Βούδες.

Ο Βαϊροκάνα, ο «Απόγονος του ‘Ηλιου», ξεκίνησε ως ένα επίθετο του Γκαουτάμα αλλά έγινε ένας από τους κύριους Βούδες στη Σούτρα Αβαταμσάκα (300 μ.Χ.). Ο Ακσόμπια, «ο Ακλόνητος», ήταν δημοφιλής τους πρώτους δύο αιώνες μ.Χ. Προϊσταται σε ένα Βουδικό πεδίο στην Ανατολική Κατεύθυνση όπου οι καλοί άνθρωποι ή όσοι ακούνε το όνομά του μπορούν να επαναγεννηθούν. Ο Αμιτάμπχα, «Απεριόριστο Φως», (ονομάζεται επίσης Αμιτάγιους, «Απεριόριστη Διάρκεια Ζωής» και ο Αμίντα της Ιαπωνίας) προϊσταται σε έναν ουράνιο τόπο στη Δυτική Κατεύθυνση που ονομάζεται «Η Ευτυχισμένη Χώρα». Όλες οι υπάρξεις που πηγαίνουν στη χώρα του Αμιτάμπχα επιτυγχάνουν φώτιση. Για να επαναγεννηθεί κάποιος στην Ευτυχισμένη Χώρα πρέπει να έχει τουλάχιστον καλή συμπεριφορά, να ακούει το όνομα του Αμιτάμπχα και να έχει αποφασίσει να πάει. Εκεί όπου δεν υπάρχει κόλαση, ούτε ζώα, φαντάσματα ή γυναίκες. Όλα τα απαραίτητα υλικά έρχονται απλά επιθυμώντας τα. Ευωδιαστά λουλούδια και πολύτιμοι λίθοι πέφτουν σαν απαλή βροχή από τα δέντρα ενώ τα σύννεφα παίζουν γλυκιά μουσική ακούγοντας οποιαδήποτε διάλεξη για το Ντάρμα επιθυμούν. Η λατρεία του Αμιτάμπχα δεν ήταν ποτέ τόσο δημοφιλής στην Ινδία όσο εκείνη του Σακιαμούνι, ενώ είχε μεγάλη αποδοχή στην Κίνα.

Ο Ταντρικός Βουδισμός ή Βατζραγιάνα, εμφανίστηκε το 600 μ.Χ. Οι Ταντρικοί αιώνες είναι όμοιοι σε δόξα με οποιαδήποτε άλλη περίοδο στην Ινδική Βουδιστική ιστορία. Στη διάρκειά της αναπτύχθηκαν οι τέχνες και εμφανίστηκαν ιερείς και πολυμαθείς άνθρωποι. Ακριβώς όπως η Μαχαγιάνα ξαναζωντάνεψε μία παράδοση που έπεσε θύμα στο ακαδημαϊκό κοσκίνισμα και την αυταρέσκεια, έτσι και η Βατζραγιάνα ξαναζωντάνεψε τον πνευματικό ζήλο και την επίτευξη σε μία εποχή όπου το ιδανικό του Μποντισάτβα υμνείτο σε ακαδημαϊκές αναλύσεις παρά στην καθημερινότητα.

Αναβίωση στην Ινδία

9Από τον 7ο έως και τον 12ο αιώνα, η Βατζραγιάνα άνθισε στο Μπιχάρ και στη Βεγγάλη. Τα μεγάλα μοναστικά πανεπιστήμια της Ναλάντα και της Βικραμασίλα δίδαξαν όλο το εύρος της βουδιστικής, ινδουιστικής και κοσμικής γνώσης σε χιλιάδες μαθητές όπως, Κινέζους, Θιβετιανούς και νοτιοανατολικούς Ασιάτες. Αλλά Μουσουλμάνοι εισβολείς κατέστρεψαν το 1198 τον οργανωμένο Βουδισμό στην κοιλάδα του Γάγγη, λεηλατώντας την Ναλάντα για αρκετές δεκαετίες. Επέζησε ως λαϊκή παράδοση για δύο ή τρεις αιώνες και μετά χάθηκε.

Η Βατζραγιάνα ήκμασε επίσης στις κοιλάδες κάτω από τα Ιμαλάια, στο Σουάτ, το Γκιλγκίτ, το Κασμίρ και το Κατμαντού. Εξολοθρεύτηκε από τους Μουσουλμάνους κυβερνήτες μόνο τον 15ο αιώνα, ενώ επιβιώνει μέχρι σήμερα στην Κοιλάδα του Κατμαντού.

Είναι αμφίβολο εάν ο Βουδισμός είχε ποτέ αρκετή δύναμη στη χώρα Ταμίλ στη νότιο Ινδία, εκτός από μερικές πόλεις όπως η Κοντζιβεράμ, όπου υπήρχε ένα μεγάλο κέντρο μάθησης και μία κοινότητα Θεραβάντα μέχρι και τον 15ο αιώνα. Η Δυτική Ινδία και το Ντεκάν ήταν Βουδιστικά προπύργια μέχρι το τέλος του 7ου αιώνα. Τα τελευταία Βουδιστικά μνημεία στη Μαχαράστρα χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα και από εκεί και πέρα ο Ινδουϊσμός κυριάρχησε σε ολόκληρη την περιοχή. Πιθανώς οι Βραχμάνοι σύμβουλοι στις αυλές ήταν πιο ικανοί να κερδίζουν την εύνοια των πρίγκηπων από ότι οι Βουδιστές μοναχοί. Ο Βουδισμός άνθισε καλύτερα σε δυνατά έθνη-κράτη όπως η Κεϋλάνη, Μιανμάρ και Κίνα στην περίοδο Τ΄ανγκ. Η χαλαρά δομημένη φεουδαρχική κοινωνία της περιόδου Ρατζπούτ ευνόησε τον εξίσου χαλαρά οργανωμένο Ινδουϊσμό.

Ενώ δεν είναι απόλυτα αληθές ότι ο Ινδουϊσμός απορρόφησε τα καλύτερα από τον Βουδισμό, παρ΄ όλα αυτά αφομοίωσε και διαιώνισε πολλά, όπως την συμπόνια στον αφιερωματικό Ινδουϊσμό. Αλλά και οι σχολές Βεντάντα όπως η Σαμκάρα υποκατέστησε το Βουδισμό δανειζόμενη όχι μόνο την φιλοσοφία αλλά και το μοναχισμό από αυτόν, και έτσι η Σαμκάρα ονομάζεται κρυμμένος Βουδισμός.

Η σύγχρονη Ινδία ανακαλύπτει ξανά την Βουδιστική της κληρονομιά με υπερηφάνεια. Μερικές κάστες Ινδών και εκατομμύρια πρώην ανέγγιχτων προσηλυτίστηκαν στο Βουδισμό και αρκετοί άλλοι μελετούν και αποδέχονται το Βουδιστικό δόγμα, προσκυνούν στους Βουδιστικούς ιερούς τόπους και βλέπουν την θρησκευτική παγκοσμιότητα του Βούδα ως έναν πρόδρομο μιας δημοκρατικής αναπτυσσόμενης Ινδίας. Το ιδανικό του Ασόκα για την νίκη του Ντάρμα ζει ακόμη, και το σύμβολό της, ο Τροχός του Ντάρμα, στέκει στο κέντρο της Ινδικής σημαίας.

Ο Βουδισμός παραμένει μια από τις μεγαλύτερες θρησκείες ή καλύτερα φιλοσοφίες του κόσμου, όπου η προφορική παράδοση ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του για αρκετούς αιώνες. Ξεκίνησε από την Ινδία και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε όλη την Ασία και σταδιακά στη Δύση όπου αναπτύχθηκαν διαφορετικές παραδόσεις από πρακτικο-τελετουργικής αλλά και φιλοσοφικής άποψης. Σύμφωνα με την βουδιστική διδασκαλία η ζωή είναι γεμάτη πόνο και δυστυχία, εξαρτημένη από τις γήινες απολαύσεις και την άγνοια που παγιδεύει το άτομο στον τροχό της Σαμσάρα ή αναγέννησης. Μέσα από το βουδιστικό μονοπάτι της απελευθέρωσης, της αναζήτησης της αλήθειας και της γνώσης, η ατομική Ψυχή συνδέεται με την Κοσμική Ψυχή και μπορεί να επιτευχθεί η ένωση με την Νιρβάνα, το Μπράχμαν, το Απόλυτο.

Είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε.
Όλο μας το είναι είναι απόρροια των σκέψεων μας.
Με τις σκέψεις μας, δημιουργούμε τον κόσμο μας.

Αν ένας άνθρωπος ζει μια αγνή ζωή,
τίποτε δεν μπορεί να τον καταστρέψει.
Αν έχει υπερνικήσει την απληστία,
τίποτε δεν μπορεί να περιορίσει την ελευθερία του.

https://www.kosmos-zine.gr/

Εναλλακτικά

Ευτυχία την ονομάζει ο άνθρωπος και την ψάχνει απεγνωσμένα σε ολόκληρη τη ζωή του. Είναι όμως η αληθινή ευτυχία αυτό που αναζητάει ή ένα κατασκεύασμα του μυαλού του; Μήπως είναι ευτυχία υπό όρους; Μια ψευδαισθητική κατάσταση του επιφανειακού, του επιπόλαιου νου του και μόλις τα πράγματα πάνε αντίθετα με την επιθυμία του, μόλις αντιμετωπίσει την παραμικρή αντιξοότητα, αμέσως γυρίζει στον αντίθετο πόλο της, αυτό που ο άνθρωπος ονομάζει δυστυχία;

Όταν τώρα πιστέψει πως βρήκε την ευτυχία, προσπαθεί ο καημένος, με νύχια και με δόντια, με δρακόντεια μέτρα να την περιφρουρήσει. Χτίζει πανύψηλα τείχη γύρω της, την περιφράσσει για να την προστατεύσει απ’ τους επίδοξους ληστές της ή τους αντίξοους ανέμους που μπορούν χωρίς μεγάλη δυσκολία να ξεριζώσουν τα χάρτινα θεμέλιά της. Κι έτσι, πάντα κάτω απ’ τη δήθεν ευτυχία του θα υποβόσκει ο φόβος και η αγωνία μήπως οι όροι που την συντηρούν αιφνίδια αλλάξουν και η ευτυχία σκορπίσει στον άνεμο, αφήνοντας στη θέση της τον αντίθετο πόλο της, τη δυστυχία. Όταν όμως ζεις συνέχεια με τη φοβία της στέρησης της ευτυχίας, πως μπορείς να είσαι στ’ αλήθεια ευτυχισμένος;

Μα μήπως, ο άξιος λύπησης άνθρωπός μας, μπορεί τουλάχιστον να ζήσει την δυστυχία του ανόθευτα; Ούτε γι’ αυτό είναι ικανός. Αμέσως μόλις νοιώσει δυστυχισμένος, σε μια δραματική προσπάθεια φυγής, θέτει σε κίνηση τον αντίθετο μηχανισμό με τη μορφή της ελπίδας, της προσδοκίας και της ονειροπόλησης. Που βρίσκεται λοιπόν η αληθινή ευτυχία, μια ευτυχία ανεξάρτητη από αντιξοότητες, μια ευτυχία χωρίς όρους που να παραμένει ζωντανή ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες, που να μη μετατρέπεται με τίποτα σε δυστυχία;

Το μυστικό πάντα θα παραμένει καλά κρυμμένο περιμένοντας να μας αποκαλυφθεί κάτω από την επιφάνεια των αντιθετικών ζευγών, εκεί όπου η ευτυχία και η δυστυχία χάνουν το νόημά που τους προσδίδει ο επιπόλαιος άνθρωπος. Κάτω από την τρικυμιώδη και ευμετάβλητη επιφάνεια, πέρα από το ζευγάρι ευτυχία-δυστυχία, βρίσκεται η γαλήνη και η πληρότητα του βυθού. Τον άνθρωπο που έχει απλώσει τις ρίζες του εκεί, όποια τροπή κι αν πάρει η ζωή του, καλή ή κακή σύμφωνα με τα κριτήρια της επιφάνειας, δεν τον αγγίζει ούτε η ευτυχία, ούτε η δυστυχία. Παρατηρεί τις δραματικές αλλαγές της ζωής του γαλήνεια και με απάθεια. Έχει βιωματικά γνωρίσει ότι τίποτα επιφανειακό δεν μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει ούτε μια σταγόνα στην πληρότητα του βυθού. Το Πλήρες δεν υπόκειται ούτε σε αύξηση, ούτε σε μείωση. Η αδιάσπαστη αυτή Ευδαιμονία δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τις αντιθέσεις και τις μεταβολές της επιφάνειας. Είναι ίσως απαραίτητο, για να αρχίσουμε αληθινά να την αναζητούμε και να την προσεγγίσουμε, να χτυπηθούμε πρώτα αλύπητα ανάμεσα στις συμπληγάδες των αντιθέτων της επιφάνειας.

Όλοι μας σχεδόν, έχουμε κάποιες στιγμές γευθεί ή έστω διαισθανθεί την ομορφιά αυτών των βαθύτερων στρωμάτων του Εαυτού μας. Για να μπορέσει όμως ο άνθρωπος να κρατήσει αυτά τα δώρα που προέρχονται από το άγνωστο βάθος του θα πρέπει να φροντίσει να τα δεχτεί με όσο το δυνατόν περισσότερο κενωμένο το Είναι του από εγωκεντρικές επιθυμίες. Έτσι θα μπορέσει όχι μόνον να τα απορροφήσει καλύτερα αλλά και να επιτύχει μια μόνιμη συνύπαρξη μεταξύ της επιφάνειας και του βυθού, μεταξύ του χρονικού και του Άχρονου. Κανείς δε μπορεί να προκαλέσει αυτές τις καταστάσεις και γι’ αυτό αποκαλούνται δώρα της Φύσης. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προετοιμάσει το έδαφος για αυτές. Να κενώσει την επιφάνειά του από κάθε εγωκεντρικό ίχνος, να μείνει ήρεμος, παθητικός, ευαίσθητος και ανοιχτός σε οτιδήποτε θελήσει η Ζωή να του δωρίσει από τα βάθη του Είναι του. Δε μπορεί να κάνει τίποτα κανείς για να προσκαλέσει την ευδαιμονία της ζωής, ούτε μπορεί να κάνει κάτι για να την κρατήσει σπασμωδικά όταν αυτή αποχωρεί. Τα δώρα της ζωής επισκέπτονται και εγκαταλείπουν τον άνθρωπο, αφήνοντάς τον στην παθητική του ηρεμία και στην παρθενική κένωσή του. Μονάχα σε ένα τέτοιο κλίμα είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί πλήρως η παλίρροια της Ζωής.

delta

http://nekthl.blogspot.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.