Ιουνίου 03, 2020

Ψυχολογία

«Να θυμάστε: Υπάρχει μόνος ένας χρόνος που είναι σημαντικός κι αυτός είναι το τώρα! Το παρόν είναι το μόνο χρονικό σημείο στο οποίο έχουμε κάποια δύναμη» – Τολστόι

Σταματήστε για ένα λεπτό και πείτε μου: Τι σκεφτόσασταν τώρα; Το πιθανότερο είναι ότι σκεφτόσασταν κάτι από το παρελθόν ή κάτι για το μέλλον. Φυσικά, ένα μέρος αυτών των σκέψεων είναι απαραίτητο. Για παράδειγμα, σκεφτόμαστε τι χρειάζεται να αγοράσουμε ώστε να μπορέσουμε ένα μαγειρέψουμε απόψε ή αναλύουμε αυτά που ακούσαμε χθες στις ειδήσεις και χτίζουμε τη δική μας άποψη.

Υπάρχουν και φορές που οι σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον προσφέρουν ευχαρίστηση: θυμόμαστε ευχάριστες στιγμές ή προσδοκούμε ενθουσιασμένοι κάτι που θα γίνει στο κοντινό μέλλον. Αλλά συχνά – συνήθως – καταλήγουμε να «βουλιάζουμε» σε πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, επειδή το παρελθόν και το μέλλον υπάρχουν μόνο στο νου μας.

Επιτρέπουμε το παρόν να γεμίζει με αρνητικά συναισθήματα που προκαλούνται από κάτι που δεν συμβαίνει καν τώρα – και μπορεί ποτέ να μη συμβεί. Πιανόμαστε στην ίδια μας την παγίδα και χάνουμε την πραγματική ζωή – αυτή που εκτυλίσσεται μπροστά μας.

Αυτές είναι σκέψεις που μας «κλέβουν» το παρόν. Ξυπνούν κάθε αρνητικό συναίσθημα: συχνά μετανιώνουμε, θυμώνουμε και λυπούμαστε (παρελθόν) ή φοβόμαστε και λαχταράμε (μέλλον). Αν και όλοι χρησιμοποιούμε σκέψεις και από τα δύο χρονικά σημεία, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μια τάση να επικεντρώνουμε στο ένα ή στο άλλο.

Η τάση μου ήταν πάντα να εστιάζω στο μέλλον. Συνήθιζα να ανησυχώ πολύ, μια τεχνική που χρησιμοποιούμε για να προσπαθήσουμε να ελέγξουμε αυτό που είναι ανεξέλεγκτο – το μέλλον – φανταζόμενοι όλα τα πιθανά αποτελέσματα και πώς θα ανταποκριθούμε σε κάθε περίπτωση.

Η ακραία εκδοχή αυτού είναι ένα συνεχές άγχος που μας κλέβει το τώρα και κάθε δυνατότητα για χαρά. Δεν μπορούμε να ζήσουμε την τρέχουσα ζωή γιατί όλη η ενέργεια δαπανάται στην ανησυχία.

Η εστίαση στο παρελθόν, από την άλλη πλευρά, συχνά μας κρατά παγιδευμένους σε ένα μοτίβο θυματοποίησης. Γινόμαστε οι ίδιοι φυλακισμένοι όσων μας συνέβησαν, κουβαλάμε τις ιστορίες και τις εμπειρίες μας σαν ένα βάρος στις πλάτες μας. Ναι, είναι κομμάτι μας. Ναι, μπορούμε να μάθουμε από αυτές. Όχι, όμως δεν χρειάζεται να τις ξαναζούμε συνεχώς στο παρόν.

Είναι μια δύσκολη πρόκληση. Στην περίπτωση ενός παρελθοντικού σωματικού και συναισθηματικού τραύματος, το σώμα κυριολεκτικά μεταφέρει ένα αισθητικό αποτύπωμα του αρχικού γεγονότος που, όταν ενεργοποιηθεί, μπορεί να φέρει μια σειρά συναισθημάτων από το παρελθόν στο παρόν. Όταν αυτό συμβεί, δεν έχεις καμία άλλη επιλογή από το να διαχειριστείς τα πραγματικά συναισθήματα στο εδώ και τώρα – αλλά ακόμα κι έτσι, δεν χρειάζεται να αφεθεί να σε ρουφήξει η ίδια η ιστορία. Προσπάθησε αυτό αντιθέτως:

Αναγνώρισε τα συναισθήματα που πυροδοτούνται, άφησέ τα να περάσουν μέσα από το σώμα σου και μείνε στο παρόν. Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή μπροστά σου; Μπορείς να νιώσεις τα πόδια σου να ακουμπούν το έδαφος ή την πλάτη σου στην καρέκλα; Μπορείς να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να συντονιστείς στους ήχους και στις μυρωδιές γύρω σου; Φέρε τη σκέψη σου στο εδώ και τώρα αφουγκράσου ακόμα και τη σιωπή. Θυμήσου, είναι η μόνη χρονική στιγμή την οποία έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε.

Amaya Pryce, life coach

ΠΗΓΗ: enallaktikidrasi.com

https://www.newsitamea.gr/

Ψυχολογία

Ο Dr. Joe Dispenza θεωρείται μία από τις ηγετικές προσωπικότητες στους τομείς της νευροεπιστήμης, της κβαντικής φυσικής και της αυτοθεραπείας. Γεννήθηκε το 1962.


Γράφει ο Αθανάσιος Στεργίου / Coach of heroes

Αρχικά ασχολήθηκε με την χειροπρακτική και αγαπούσε τον αθλητισμό με συμμετοχή σε τρίαθλο. Μετά από ένα ατύχημα πολλαπλών σπονδυλικών καταγμάτων στα 24, η ζωή του άλλαξε. Όταν οι γιατροί του είπαν πως θα παραμείνει παράλυτος αν δεν προχωρήσει σε ένα δύσκολο χειρουργείο, εκείνος αρνήθηκε. Για αρκετές εβδομάδες αξιοποίησε όλη τη δύναμη του μυαλού του, και σιγά σιγά κατάφερε να περπατήσει ξανά. Έκτοτε, έγινε μαζικά γνωστός ως ερευνητής μέσω της ταινίας “Τι στο μπιπ ξέρουμε”. Μέχρι και σήμερα συνεχίζει να ερευνά και να μοιράζεται τη Γνώση ανά τον κόσμο.

Μέσω της νευροεπιστήμης, της κβαντικής φυσικής, των εσωτερικών διδασκαλιών καθώς και των εμπειριών του, διδάσκει πώς ο καθένας μας μπορεί να εφαρμόσει αυτό που χρειάζεται στη ζωή του ανά πάσα στιγμή, δημιουργώντας το μέλλον που πραγματικά επιθυμεί.

Μερικές από τις διδασκαλίες του Dr. Joe Dispenza που μπορούν να πυροδοτήσουν την θετική αλλαγή της ζωής σου βρίσκονται παρακάτω. Είναι ένα προσάναμα. Την σπίθα πρέπει να τη βάλεις εσύ.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο εγκέφαλός σου είναι μία καταγραφή του παρελθόντος. Πέρα από τη γενετική και ενεργειακή υπογραφή, όλα όσα έχεις βιώσει και μάθει μέχρι αυτή τη στιγμή που διαβάζεις αυτές τις γραμμές ανήκουν στο παρελθόν, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο επέτρεψες να εισέλθουν
μέσα σου για να σε διαμορφώσουν.

Είσαι ο δημιουργός της ζωή σου. Κι όταν το καταλάβεις αυτό, με τα κατάλληλα βήματα, τεχνικές, εργαλεία, θέληση και δράση, θα μπορέσεις να συναρμολογήσεις μια νέα νευρωνική αρχιτεκτονική που θα σε οδηγήσει σε ένα αύριο σχεδιασμένο από εσένα, για σένα. Η νευροπλαστικότητα είναι αυτή ακριβώς η εγκεφαλική ιδιότητα που ανεξαρτήτως ηλικίας, μπορεί να σε μεταμορφώσει. Προϋπόθεση: να την αξιοποιήσεις.

Το πιο δύσκολο κομμάτι της αλλαγής είναι να μη κάνεις την ίδια επιλογή που έκανες την προηγούμενη ημέρα ή στιγμή. Είσαι έτοιμος / η να αλλάξεις σε κάτι το οποίο θα σε εξυπηρετεί;

“Η ζωή δεν σου συμβαίνει. Η ζωή, σου ανταποκρίνεται σε ό,τι έχεις μέσα σου”

Κάποιος είπε: Ζήτησα απ’ τη ζωή υπομονή, κι εκείνη μου έδωσε 3 ώρες αναμονή στην ουρά της τράπεζας. Δύο πράγματα συμβαίνουν όταν ζητάς. Θα λάβεις αυτό που πραγματικά εκπέμπεις, άσχετα με το τι λες. Ή, θα λάβεις τις συνθήκες, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που θα σου δώσουν ή θα βγάλουν από μέσα σου εκείνο που πραγματικά εκπέμπεις και χρειάζεσαι. Συνειδητά ή υποσυνείδητα. Στην εκπομπή αυτή, τόσο σε προτεραιότητα όσο και σε ισχύ, έρχονται πρώτα σκέψεις και συναισθήματα, και εν συνεχεία οι λέξεις. Το πρόσεχε τι σκέφτεσαι δεν είναι μια πρόταση την οποία πρέπει να παίρνεις ελαφρά την καρδία.

“Στο τέλος της ημέρας, υπάρχουν μόνο δύο τρόποι να δεις τη ζωή σου: είσαι είτε θύμα, είτε δημιουργός”

Δεν υπάρχει τρίτη οδός σαν συνολική στάση. Υπάρχουν οι άνθρωποι που τους συμβαίνουν πράγματα, και οι άνθρωποι που κάνουν τα πράγματα να συμβαίνουν. Οι αμέτοχοι παρατηρητές ανήκουν στην πρώτη κατηγορία. Το ίδιο και τα “θύματα”. Οι “θύτες” στην δεύτερη. Αυτό που έχει το μεγαλύτερο όφελος μακροπρόθεσμα, είναι να είσαι στη δεύτερη, όχι ως θύτης, αλλά ως δημιουργός.

“Αυτό που απαιτεί η συνειδητή αλλαγή, είναι θετικές συνήθειες, ρουτίνες και επιλογές, που θα σε κρατήσουν σε ευθυγράμμιση με τους στόχους σου”

Προϋπόθεση: Να έχεις βάλει στόχους. Σωστούς στόχους.

Προϋπόθεση: Να ξέρεις ποιος είσαι, και τι πραγματικά θέλεις.


Προϋπόθεση: Να θέλεις να αλλάξεις σε κάτι καλύτερο από το τώρα ή το χθες σου.

Προϋπόθεση: Να έχεις φτάσει στο σημείο της εσωτερικής βουτιάς και ανάγκης μετακίνησης.

“Αληθινή συγχώρεση είναι η απελευθέρωση από τη συναισθηματική φόρτιση και ενεργειακό δέσιμο μιας παρελθοντικής κατάστασης”

Αν το καταφέρεις αυτό, εκείνο που μένει είναι μια εμπειρία χωρίς συναισθηματική φόρτιση. Κι αν καταφέρεις και να το αναβαθμίσεις σε συνείδηση, τότε αυτό λέγεται Σοφία. Διαφορετικά λειτουργεί σαν ένας πανίσχυρος μαγνήτης που σε κρατάει πίσω και δημιουργεί επανάληψη σε κάθε σου βήμα. Συγχωρώντας το χθες, έχεις πάλι τη δύναμη να δημιουργήσεις το αύριο.

Όσο ζεις στο παρελθόν, κοιμάσαι στο τώρα. Η συνείδηση δεν μπορεί να βρίσκεται εστιασμένη σε δύο σημεία ταυτόχρονα, μόνο διασκορπισμένη. Ενώ το παρελθόν δεν σημαίνει μέλλον, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό. Κι όσο δεν το ξεπερνάς ή δεν το ουδετεροποιείς, τόσο θα εισβάλει και θα στοιχειώνει το κάθε τώρα κι εμπειρία σου.

“Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά, οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους θα δουλέψουν είτε προς όφελός τους, είτε εναντίων τους”

Γι’ αυτό και ο σωστός προγραμματισμός είναι κλειδί για την υπόλοιπη εμπειρία ζωής τους. Το συγκεκριμένο ισχύει και για τα “μεγάλα” παιδιά. Σου οφείλεις να διατηρήσεις και να εξελίξεις μόνο μηχανισμούς και αυτοματισμούς που σε εξυπηρετούν. Οι τρόποι είναι εκεί έξω.
Για να το καταφέρεις όμως, πρέπει να κάνεις “walk the talk” (πράξεις τις λέξεις – προθέσεις σου).

“Η προσωπικότητά σου, δημιουργεί την προσωπική σου πραγματικότητα”

Στην Αγγλική το λογύδριο είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο: Your personality, creates your personal reality. Από τα αγαπημένα μου καθώς και όσων ασχολούνται με αυτά τα πεδία. Η προσωπικότητα είναι η βάση πάνω στην οποία θα χτίσεις και με την οποία θα δουλέψεις. Από καθημερινά και γήινα μέχρι πνευματικά και άυλα. Είναι από τις βασικές ρίζες του δέντρου σου. Καλό το Φως και η Αγάπη, αλλά πρέπει να ξεκινήσεις από το χώμα το νερό και το ξύλο, πριν πας στον αέρα και τη φωτιά. Κανένας γίγαντας με πήλινα ποδάρια δεν έφτασε μακριά. Ουδείς τέλειος σίγουρα. Αλλά τόσο οι δρόμοι της στατικότητας με την αδράνεια, όσο και οι δρόμοι της αυτοβελτίωσης, είναι ανοιχτοί για όλους.

“Όταν καταφέρεις να αφεθείς και να εγκαταλείψεις την ανάγκη για έλεγχο, τότε θα σε επισκεφθεί η συγχρονικότητα”

Όσο προσπαθείς να ελέγχεις τα πάντα, τόσο η ζωή θα σου δείχνει πως δεν έχεις κανέναν ουσιαστικό έλεγχο σε αυτό που αποκαλείς τυχαίο. Παράλληλα, σου αφαιρείται το μεγαλύτερο αν όχι ολόκληρο το μέρος της συγχρονικότητας καθώς υπακούει στο “εγώ ξέρω”. Η ανάγκη για έλεγχο και στην ψυχολογία είναι ισοδύναμη με την έλλειψη αυτοπεποίθησης και την ένταση του φόβου. Όταν μπεις στη δόνηση της εμπιστοσύνης, αυτό αλλάζει. Όπως θα δούμε και παρακάτω, αυτό δεν αναιρεί την πρόθεση, αλλά την προϋποθέτει.

“Το κλειδί βρίσκεται στην λεπτή ισορροπία, ανάμεσα στην πρόθεση και στην παράδοση”

Η αλλιώς το παράδοξο σε ένα πρώτο αντιληπτικό επίπεδο της πρόθεσης και της παράδοσης.

Παράδοση δε σημαίνει αφήνομαι κι όπου με πάει. Δε σημαίνει είμαι ό,τι να ναι. Δε σημαίνει δέχομαι τα πάντα γιατί αυτή είναι η ροή κι έτσι τα ‘φερε η ζωή. Παράδοση σημαίνει εμπιστοσύνη και αποδοχή. Σημαίνει δεν γκρινιάζω, δεν απογοητεύομαι, δεν στεναχωριέμαι βαθιά. Βάζω την πρόθεση του τι επιθυμώ, τι με γεμίζει, τι μου δίνει πληρότητα, κάνω τις ανάλογες δράσεις, και δε με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα ή ο τρόπος που θα έρθει αυτό σε εμένα. Η ουσία είναι να κάνω τα βήματα που το μέσα μου προστάζει. Είναι το καλύτερο που μπορώ, κι αυτό είναι αρκετό. Αν είμαι σε ευθυγράμμιση με το μέσα μου, και κάνω τα βήματα, τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει “κάτι” άλλο. Και μόνο στο τέλος της κάθε διαδρομής, καταλαβαίνω την τελική αξία του ταξιδιού.

“Ενώ πολλοί έχουν τη νοητική πρόθεση της προσευχής τους, παραμελούν τα ανάλογα συναισθήματα που πρέπει να τη συνοδεύουν”

Είτε πάμε πίσω σε αρχαίες διδασκαλίες, είτε σε πιο σύγχρονες το κλειδί είναι ξεκάθαρο. Η λέξη προσευχή, είτε λειτουργεί ως προς μια Ανώτερη Δύναμη, είτε κβαντικά με τη δύναμή σου ως καταλύτης placebo. Για να λειτουργήσει, χρειάζεται πρόθεση, οραματισμό, ενδεχομένως λέξεις αλλά οπωσδήποτε το συναίσθημα που θα κάνει τα προηγούμενα να ταξιδέψουν προς υλοποίηση. Όπως έχει πει και ο ίδιος: “Όταν ολοκληρώνουμε τον διαλογισμό, σηκωνόμαστε αισθανόμενοι πως οι προσευχές μας έχουν ήδη εισακουστεί”. Και μία ισχυρή προσευχή ξεκινάει πάντα με “ευχαριστώ”.

“Δεν χρειαζόμαστε άλλους φιλοσόφους. Ο κόσμος είναι γεμάτος από αυτούς. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που είναι ζωντανά παραδείγματα της Αλήθειας”

Και δεν έχει άδικο. Αυτό που λείπει σε μεγάλο βαθμό από τον κόσμο είναι η πράξη. Και πράξη είναι αυτό που μετατρέπει τη γνώση, σε βαθιά επίγνωση αλλά και αποτέλεσμα μέσω συνειδητής δράσης. Όταν έχεις ζωντανό παράδειγμα, οι λέξεις καθίστανται περιττές. Οι πράξεις πάντα μιλούν πιο δυνατά από κάθε φιλοσοφία, άποψη και λέξη.

“Η αύξηση της ενεργειακής συχνότητας είναι εκείνη που αναγκάζει την βιολογία του σώματος να αναβαθμιστεί”

Το σώμα σου είναι φτιαγμένο για ένα μόνο πράγμα: Να σε υπακούει. Θα υπακούσει το κέντρο επιβίωσης με το να αναπνέει, να κάνει την καρδιά σου να χτυπά, και να σε βοηθάει να ξεφύγεις από πιθανό κίνδυνο. Θα σου δώσει το ερέθισμα αναπαραγωγής για την συνέχιση και εξέλιξη του είδους. Θα υπακούσει την σκέψη και το συναίσθημά σου. Το πρόβλημα είναι ότι υπακούει εσένα σαν ολότητα. Κι αυτό συμπεριλαμβάνει και το υποσυνείδητο, και τους φόβους, και τις ανασφάλειές σου, και τα αλόγιστα πάθη. Δεν έχει διάκριση. Αυτό είναι δουλειά και φίλτρο του Ηνίοχου Νου σου, δηλαδή δική σου.

Ανεβάζοντας λοιπόν συνειδητά συχνότητα σε ωφέλιμες σκέψεις και τα συναισθήματα που τις ακολουθούν, η βιολογία σου θα ακολουθήσει τις εντολές σου. Όπως αναφέρει και ο ίδιος σε μια ομιλία του, τα συναισθήματα είναι εκείνα που ανοίγουν ή κλείνουν την γονιδιακή έκφραση και προδιάθεση. Με αυτό τον τρόπο, ακόμα και χρόνιες ή αυτοάνοσες παθήσεις που ξύπνησαν, μπορούν και πάλι να κοιμηθούν. Ο ρόλος τους εξάλλου, ήταν να σε ξυπνήσουν.

“Αν αλλάξεις το πεδίο, τότε θα αλλάξει και η πραγματικότητα που προβάλλεται από αυτό”

Το μυαλό είτε βιώνεις κάτι στην καθημερινότητα, είτε στη φαντασία σου, είτε σε ένα όνειρο, δεν μπορεί να διαχωρίσει τι είναι πραγματικότητα και τι όχι αν το ζεις έντονα. Τα ηλεκτρικά σήματα ανάμεσα στο νευρωνικό δίκτυο είναι αυτά που το κάνουν αληθινό.

Η ενέργεια προηγείται της ύλης, και η μετάβαση γίνεται μέσω του λεγόμενου μορφογεννητικού πεδίου (του πεδίου που γεννάει την μορφή – ύλη). Αν λοιπόν μέσω οραματισμού / διαλογισμού εκπέμπεις κατάλληλα ώστε να επηρεάσεις το πεδίο, τότε μπορείς να επηρεάσεις και την μορφή.


Αυτός είναι και ο λόγος των ομαδικών προσευχών ή οραματισμών που γίνονται σε μικρές ομάδες και μεγαλύτερες παγκοσμίως, αλλά και η αρχή πίσω από το Heartmath Coherence project. Κι αν η σκέψη προηγείται της πράξης και της ύλης, τότε επεμβαίνοντας στην σκέψη, μπορείς να επέμβεις στην πραγματικότητα.

“Εσύ είσαι ο άνθρωπος που περίμενες”

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που περιμένουν ή απαιτούν μια αλλαγή, συγκεκριμένες συμπεριφορές και πράξεις από ανθρώπους και καταστάσεις έξω από αυτούς. Το περιμένουν έξω από αυτούς, είτε ως απόρεια κάποιου τραύματος, ανεκπλήρωτης ανάγκης, είτε επειδή απαιτεί στο μυαλό τους τον λιγότερο δυνατό κόπο. Ό,τι χρειάζεσαι και ό,τι περιμένεις, μπορείς να σου το δώσεις. Χωρίς να έχεις καμία ανάγκη από οτιδήποτε έξω από εσένα. Προφανώς οι συνέργειες αν είναι ωφέλιμες έχουν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, αλλά για να συμβούν πρέπει να προηγηθεί η ένωση που θα παράγει την πολλαπλασιαστική ισχύ. Για να συμβεί η ένωση, πρέπει να προηγηθεί εσωτερική εργασία, ισχυροποίηση και αυτονομία από κάθε ξεχωριστή μονάδα.

Κάνε σήμερα την αλλαγή, και δώσε εσύ στον εαυτό σου αυτό που δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να σου δώσουν οι όποιοι άλλοι ή οι όποιες εξωτερικές συνθήκες για όποιους λόγους. Οι δρόμοι που ως σήμερα περπατούσες, ξέρεις που οδηγούν. Η μαγεία και ξεκινάει έξω από τη ζώνη ασφαλείας μέσα στην οποία τόσο καιρό χουχούλιαζες. Ο μελλοντικός εαυτός και η μέγιστη εκδοχή σου σε περιμένουν να τις συναντήσεις. Η κάθε σου σκέψη βήμα και επιλογή, είτε θα σε απομακρύνει από αυτά, είτε θα σε φέρει πιο κοντά.

Όπως είχε πει κι ο Πλάτωνας, “το μυαλό είναι μια φωτιά που πρέπει να ανάψει, όχι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει”. Η σπίθα και η διατήρηση της εσωτερικής σου φωτιάς, εξαρτώνται από σένα και μόνο. Άναψε.

.awakengr.com

Ψυχολογία

Πώς αντιμετωπίζουμε τα κακά σχόλια εναντίον μας;
Αλέξανδρος Δρίβας
Πού αναλώνουμε πολύ χρόνο; Σίγουρα στο πώς μας χαρακτηρίζουν άλλοι άνθρωποι. Δεν έχει σημασία σε ποιό μέρος είμαστε και αν διακυβεύονται επαγγελματικά ή προσωπικά μας ζητήματα. Δίνουμε σημασία στην αλληλεπίδρασή μας με άλλους ανθρώπους και οι δραστηριότητές μας και η αποτελεσματικότητά τους, επηρεάζονται από σχόλια. Αυτά είναι αρκετές φορές, αρνητικά σχόλια. Να θυμώσουμε ή όχι;

Σημασία για την υγεία και την καλή μας διάθεση έχει το πώς αντιμετωπίζουμε τα άσχημα και κακά σχόλια, όταν ενώνονται απέναντί μας, με σκοπό ακριβώς αυτό: να μας χαλάσουν τη διάθεση.

Αν χαλάσει η διάθεσή σου, θες να σταματήσεις ό,τι ήδη κάνεις. Να βυθιστείς σε σκέψεις μάταιες που αφορούν το ”γιατί” να λένε τέτοια λόγια για σένα. Δε μιλάμε για κριτική που θα δεχτείς και ξέρεις ότι σε πολλά που θα σου ασκηθεί, έχει βάση. Μιλάμε για πικρόχολα σχόλια και για χαρακτηρισμούς που ψάχνεις από πού ήρθαν. Είναι πολύ εύκολο να βγει από μέσα μας οργή ή θυμός, όταν ακούμε πράγματα άσχημα για μας και δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Η οργή βγαίνει μαζί με παράπονο, όμως πριν θυμώσουμε, καλό είναι να δούμε κάποια πράγματα για τις πιθανές πηγές όσων κακών σχολίων ακούμε.

Βαρεμάρα

Τις περισσότερες φορές τα κακά σχόλια προκύπτουν από ένα απλό πράγμα. Τη βαρεμάρα. Τόσο απλουστευμένα; Ναι. Αυτούς που εμείς ονομάζουμε “κακεντρεχείς”, δεν είναι ότι γεννήθηκαν “κακοί” και “κακιασμένοι”. Το να σχολιάζεις αρνητικά πολλές φορές υποδηλώνει ότι απλώς βαριέσαι και θες κάτι να κάνεις. “Γιατί τότε δε λένε καλά λόγια;” θα σκεφτείς. Γιατί το καλό είναι αυταπόδεικτο. Είναι διαπίστωση. Το ”κακό” σχόλιο, έχει ίντριγκα και ανάλυση. Βέβαια, πριν θυμώσεις, μπορείς να βρεις και άλλες πηγές για τα πικρόχολα σχόλια που σου εκτοξεύουν.

Φθόνος

Έχεις αναρωτηθεί αν κάνεις πολύ καλά κάποια πράγματα για τα οποία δέχεσαι κακίες; Μήπως έχεις ικανότητες; Ο πιο συνηθισμένος λόγος για τον οποίον κάποιοι άνθρωποι στήνουν πηγαδάκια πίκρας απέναντι σε άλλους, είναι ο φθόνος. Ο φθόνος δε γεννήθηκε χθες, υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κάτι που δεν έχει κάποιος, δε θα κάνει ό,τι κάνουν άλλοι άνθρωποι, να προσπαθήσει και να το κατακτήσει δηλαδή. Θεωρεί πως πρέπει να το κατηγορεί αυτό που θα ήθελε, όπου το δει σε άλλον άνθρωπο. Αν είσαι εσύ αυτός που το έχει, του δίνει το δικό σου πρόσωπο και το γεμίζει με πίκρα. Γιατί να θυμώσεις γι’ αυτό; Δε μας νοιάζει αν υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται έτσι.

Πικρία

Ο τρίτος σημαντικός λόγος που μας κάνει τελικά να αποφασίσουμε να μη θυμώσουμε, είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι, βγάζουν κακία επειδή κατά βάθος είναι στεναχωρημένοι. Δεν άντεξαν να κουβαλήσουν τις στεναχώριες τους, δε βρήκαν δύναμη και κουράγιο για να λύσουν όλα όσα τους στεναχωρούν. Αυτός ο συνδυασμός, τους έβγαλε οργή και θυμό και τελικά, ζήλεια σε ό,τι βλέπουν ότι γίνεται και δεν προσπάθησαν. Μάλλον όχι μόνο δεν πρέπει να θυμώνουμε όταν ισχύουν τέτοια πράγματα, αλλά να συμπονούμε. Όσο κοιτάμε την επιφάνεια όλων των συμπεριφορών, τόσο θα έχουμε οργή. Αν κοιτάξουμε όμως βαθιά σε αυτούς τους ανθρώπους, θα γεμίσουμε με λύπη καθώς δεν μπορούν να δουν κάτι καλό.

https://www.tsemperlidou.gr/

Ψυχολογία

Εχω παρατηρήσει πως όταν αισθάνομαι θυ­μό ή λύπη ή ανησυχία, υπάρχει μια αντίστοι­χη φυσική αίσθηση στο στομάχι μου ή στο ηλιακό πλέγμα. Μερικές φορές, εάν είμαι πολύ εκνευρισμένος, αυτό το αίσθημα είναι τό­σο ισχυρό, που δυσκολεύομαι να κοιμηθώ ή δεν έχω όρεξη να φάω. Μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό;

OSHO: Όλοι κουβαλάνε πολλά σκουπίδια στο στομάχι, επειδή είναι ο μοναδικός χώρος στο σώμα όπου μπορούμε να καταπιέσουμε πράγ­ματα. Δεν υπάρχει άλλος χώρος. Εάν θέλεις να καταπιέσεις κάτι, θα πρέπει να το κάνεις στο στομάχι. Θέλεις να κλάψεις -η γυναίκα σου πέθανε, ο αγαπημένος σου πέθανε, ο φίλος σου πέθανε – αλλά δεν είναι όμορφο θέαμα. Θα φανεί σαν να είσαι ένα ανθρωπάκι που κλαίει για την απώλεια κάποιου, οπότε το καταπιέζεις.

Πού θα το βάλεις αυτό το κλάμα; Φυσικά θα πρέπει να το συμπιέσεις μέσα στο στομάχι. Είναι ο μοναδικός διαθέσιμος χώρος στο σώμα, η μοναδική κοιλότητα όπου μπορείς ν’ αποθηκεύσεις πράγματα. Εάν τα καταπιέζεις στο στομάχι… Και όλοι καταπιέζουν πολλά είδη συναισθημάτων-αγάπη, σεξουαλικότητα, θυμό, λύπη, κλά­μα, ακόμη και γέλιο. Δεν μπορείς να γελάσεις με την καρδιά σου φαίνεται αγενές, σχεδόν χυδαίο. Σε πολλές κοινωνίες το να γελάς με την καρδιά σου σημαίνει ότι είσαι απολίτιστος.

Έτσι, έχεις καταπιέσει τα πάντα. Και λόγω αυτής της καταπίεσης δεν μπορείς να αναπνεύσεις βαθιά, αναγκάζεσαι ν’ αναπνέεις επιφανειακά. Εάν αναπνεύσεις βαθιά αυτές οι πληγές της καταπίεσης θα απελευθερώσουν την ενέργειά τους.

Φοβάσαι. Όλοι φοβούνται ν’ αφεθούν ν αναπνεύσουν βαθιά, από το στομάχι τους. Κάθε παιδί όταν γεννιέται αναπνέει από την κοιλιά. Κοιτάξτε ένα παιδί που κοιμάται: η κοιλιά ανεβοκατεβαίνει, ποτέ το στήθος. Κανένα παιδί δεν αναπνέει από το στήθος· αναπνέουν από την κοιλιά. Είναι απολύτως ελεύθερο τώρα, δεν υπάρχει τίποτε καταπιεσμένο. Το στομάχι του είναι άδειο από καταπίεση, και αυτή η κενότητα δίνει μια ομορφιά στο σώμα. Όταν συσσωρευτεί πολύ καταπίεση στο στομάχι, το σώμα χωρίζεται σε δύο μέρη: στο κατώτερο και στο ανώτερο. Δεν είστε ένα πλέον, είστε δύο. Το κατώτερο μέρος είναι το απορριφθέν.

Η ενότητα έχει χαθεί· μια δυαδικότητα έχει παρεισφρήσει στην ύπαρξή σας. Τώρα δεν μπορείτε να είστε όμορφοι, δεν μπορείτε να είστε γεμάτοι χάρη. Κουβαλάτε δύο σώματα αντί για ένα, και πάντοτε θα υπάρχει ένα κενό ανάμεσά τους. Δεν μπορείτε να περπατήσετε με ομορφιά, με κάποιον τρόπο πρέπει να σύρετε τα πόδια σας. Στην πραγματικότητα όταν το σώμα είναι ένα, τα πόδια σας θα σας μετακινήσουν. Εάν το σώμα είναι χωρισμένο στα δύο, τότε θα πρέπει να σύρετε τα πόδια σας. Θα πρέπει να σύρετε το σώμα σας· είναι σαν ένα βάρος.

Δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το περπά­τημα, δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το κολύμπι, δεν μπορείτε ν’ απο­λαύσετε το γρήγορο τρέξιμο, επειδή το σώμα δεν είναι ενιαίο. Για όλες αυτές τις κινήσεις, και για να τις απολαύσετε, το σώμα χρει­άζεται να επανενωθεί. Θα πρέπει να δημιουργηθεί και πάλι μια ενότητα· το στομάχι θα πρέπει να καθαριστεί πλήρως. Για να καθαριστεί το στομάχι χρειάζεται πολύ βαθιά αναπνοή, επειδή όταν εισπνέετε και εκπνέετε βαθιά, το στομάχι αποβάλλει όλα αυτά που κουβαλάει. Με τις εκπνοές το στομάχι απελευθε­ρώνεται. Εξού και η σημασία της βαθιάς ανάσας. Η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στην εκπνοή, έτσι ώστε να απελευθερωθούν όλα τα περιττά που κουβαλάει το στομάχι. Και όταν το στομάχι δεν κουβαλάει μέσα του συναισθήματα, εάν πάσχετε από δυσκοιλιότητα, ξαφνικά αυτή θα εξαφανιστεί. Όταν καταπιέζετε τα συναισθήματα στο στομάχι θα εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, επειδή το στομάχι δεν είναι ελεύθερο να κινηθεί. Το ελέγχετε βαθιά· δεν του επιτρέπετε να είναι ελεύθερο. Έτσι, καθώς τα συναισθήματα καταπιέζονται, θα προκύψει δυσκοιλιότητα. Η δυσκοιλιότητα είναι περισσότερο μια νοητική νόσος παρά σω­ματική· ανήκει στον νου περισσότερο παρά στο σώμα. Αλλά θυμηθείτε· δεν διαχωρίζω το σώμα και τον νου σε δύο μέρη. Είναι δύο πλευρές του ίδιου φαινομένου.

Ο νους και το σώμα δεν είναι δύο πράγματα· το σώμα σας είναι ένα ψυχοσωματικό φαινόμενο. Ο νους είναι το λεπτοφυέστερο μέρος του σώματός σας, και το σώμα είναι το παχύτερο μέρος του νου. Και επηρεάζουν το ένα το άλλο· προχωρούν παράλληλα. Εάν καταπιέζετε κάτι στον νου σας, το σώμα θ’ αρχίσει μια διαδρομή καταστολής. Εάν ο νους απελευθερώσει κάτι, το σώμα θα απελευθερώσει επίσης κάτι. Γι’ αυτό δίνω έμφαση τόσο πολύ στην κάθαρση στους διαλογισμούς που έχω δημιουργήσει. Η κάθαρση είναι μια διαδικασία αποσυμ­φόρησης, καθαρμού. Στην Ινδία ονομάζουμε το ηλιακό πλέγμα μανιπούρα- είναι το κέντρο όλων των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων. Συνε­χίζουμε να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας στο μανιπούρα. Η λέξη σημαίνει “το διαμάντι” – η ζωή είναι πολύτιμη λόγω των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων, του γέλιου, του κλάματος, των δακρύων και των χαμόγελων.

Η ζωή είναι πολύτιμη λόγω όλων αυτών των πραγμάτων· αυτά είναι το μεγαλείο της ζωής. Γι’ αυτόν τον λόγο το τρίτο τσάκρα, δηλαδή το τρίτο ενεργειακό κέντρο, ονομάζεται μανιπούρα, το “τσάκρα του διαμαντιού”. Μόνο τα ανθρώπινα πλάσματα μπορούν να διαθέτουν αυτό το πολύτιμο διαμάντι. Τα ζώα δεν μπορούν να γελάσουν φυσικά, δεν μπορούν ούτε και να κλάψουν. Τα δάκρυα είναι μια συγκεκριμένη διάσταση, διαθέσιμη μόνο στον άνθρωπο. Η ομορφιά των δακρύων, η ομορφιά του γέλιου, η ποίηση των δακρύων και η ποίηση του γέλιου είναι διαθέσιμα μόνο στα ανθρώπινα πλάσματα. Όλα τα άλλα ζώα ζουν μόνο με δύο τσάκρα ή κέντρα: το μουλαντάρα, ή το κέντρου του σεξ, το κέντρο της ζωής, και το σβαντιστάν, το Χάρα, ή το κέντρο από όπου η ζωή εγκαταλείπει το σώμα. Τα ζώα γεννιούνται και πεθαίνουν· ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο συμβάντα δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα. Εάν κι εσείς γεννιέστε και πεθαίνετε και δεν υπάρχει τίποτε άλλο ενδιάμεσα, είστε ένα ζώο: δεν είστε ακόμα άνθρωποι. Και πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υπάρ­χουν μόνο με αυτά τα δύο τσάκρα· ποτέ δεν προχωρούν πέρα από αυτά. Μας έχουν διδάξει να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας, μας έχουν διδάξει να μην είμαστε ευαίσθητοι.

Μας έχουν διδάξει ότι τα αισθήματα δεν αποδίδουν τίποτε: Να είσαι πρακτικός, να είσαι σκληρός. Μην είσαι μαλακός, μην είσαι τρωτός, αλλιώς θα σ’ εκ­μεταλλευτούν. Να είσαι σκληρός! Τουλάχιστον δείξε ότι είσαι σκληρός, τουλάχιστον υποκρίσου ότι είσαι επικίνδυνος, ότι δεν είσαι ένα μαλακό πλάσμα. Δημιούργησε έναν φόβο γύρω σου. Μην γελάς, επειδή εάν γελάς δεν μπορείς να προξενήσεις φόβο στους άλλους. Μην κλαις· εάν κλάψεις θα δείξεις ότι φοβάσαι.

Μην δείχνεις τους ανθρώπινους περιορισμούς σου. Υποκρίσου ότι είσαι τέλειος. Καταπίεσε το τρίτο κέντρο και θα γίνεις ένας στρατιώτης· όχι άνθρωπος αλλά στρατιώτης. Ένας πολεμιστής, ένας ψεύτικος άν­θρωπος.

Στην Τάντρα γίνεται πολλή δουλειά για να χαλαρώσει αυ­τό το τρίτο κέντρο. Τα συναισθήματα θα πρέπει ν’ απελευθερω­θούν, να χαλαρώσουν. Όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να κλάψετε, θα πρέπει να κλαίτε· όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να γελάσετε, θα πρέπει να γελάτε. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε τις καταπιεστικές ανοησίες του ευπρεπισμού· θα πρέπει να μάθετε να εκφράζεστε, επειδή μόνο μέσω των συναισθημάτων σας, των αισθημάτων σας, της ευαισθησίας σας, φθάνετε σ’ εκείνη τη δόνηση μέσω της οποί­ας είναι δυνατή η επικοινωνία.

Δεν το έχετε άλλωστε δει; Μπορείτε να μιλάτε όσο θέλετε και να μην έχετε πει τίποτε, αλλά ένα δάκρυ να τρέξει στο μάγουλό σας, και μεμιάς να έχουν ειπωθεί τα πάντα. Ένα δάκρυ μπορεί να πει πολλά περισσότερα.

Μπορεί να μιλάτε με τις ώρες χωρίς αποτέλεσμα, αλλά ένα δάκρυ μπορεί να τα πει όλα. Μπορεί να συνε­χίζετε να λέτε, «είμαι πολύ ευτυχισμένος, κι αυτό, κι εκείνο…» αλ­λά το πρόσωπό σας μπορεί να δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Λίγο γέλιο, ένα πραγματικά αυθεντικό γέλιο, και δεν χρειάζεται να πείτε τίποτε άλλο – το γέλιο τα λέει όλα. Όταν βλέπετε έναν φίλο, το πρόσωπό σας φωτίζεται, λάμπει από χαρά. Το τρίτο κέντρο θα πρέπει να γίνει όλο και περισσότερο προσβάσιμο.

Είναι εναντίον της σκέψης· έτσι εάν επιτρέψετε στο τρίτο κέντρο να υπάρξει, θα χαλαρώσετε πιο εύκολα τον αγχωμένο νου πας. Να είστε αυθεντικοί, ευαίσθητοι- αγγίξτε περισσότερο, αισθανθείτε περισσότερο, γελάστε περισσότερο, κλάψτε περισσότερο. Και θυμηθείτε: δεν μπορείτε να κάνετε περισσότερα απ’ ό,τι χρειάζεται, δεν μπορείτε να υπερβάλετε. Δεν μπορείτε να βγάλετε ούτε ένα δάκρυ παραπάνω απ’ αυτό που χρειάζεται, και δεν μπορείτε να γελάσετε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Έτσι, να μην φοβάστε και να μην είστε τσιγκούνηδες. Πηγή: awakengr.com

Πηγή: Osho

Ψυχολογία

Όταν κάποιος είναι περίεργος, κάθε καινούργια ιδέα ελκύει το ενδιαφέρον του. Το μυαλό του γεμίζει απορίες που διψούν για απαντήσεις. Με αυτόν τον τρόπο ο εγκέφαλος ασκείται διαρκώς και παραμένει ενεργητικός και δραστήριος.

Οι ρυθμοί της καθημερινότητας και η ασφάλεια της ρουτίνας μας εκπαιδεύουν να κινούμαστε σε οικεία και γνώριμα μονοπάτια. Η περιέργεια μας παρασύρει έξω από τη ζώνη ασφαλείας μας, ανοίγοντας νέους ορίζοντες και ωθώντας μας να ανακαλύψουμε νέες ιδέες, νέες στρατηγικές, να μάθουμε και να εξελιχθούμε.

Άλλωστε, η ζωή των περίεργων ανθρώπων δεν είναι ποτέ βαρετή. Έχουν συνηθίσει να προσελκύονται από καινούργια ερεθίσματα και όταν βαριούνται δεν χάνουν τον χρόνο τους γκρινιάζοντας, απλά στρέφουν την προσοχή τους σε κάτι νέο.

Βοηθά στην επιβίωση.

Η εσωτερική ανάγκη που έχουν οι περίεργοι άνθρωποι να μαθαίνουν τους βοηθά να βρίσκονται διαρκώς σε εγρήγορση και να απορροφούν τα νέα ερεθίσματα σ΄ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο η προσαρμογή τους στα νέα δεδομένα γίνεται σχεδόν αυτόματα και η ικανότητα προσαρμογής είναι γνωστό ότι είναι η βάση της επιβίωσης.

Ευνοεί την επιτυχία.

Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι η περιέργεια οδηγεί σε μεγαλύτερη συμμετοχή, εμπλοκή και δέσμευση τόσο στο ακαδημαϊκό όσο και στο εργασιακό περιβάλλον, ιδιότητες που συνδέονται με την ικανοποίηση και αποτελούν τη βάση της επιτυχίας.

Ενισχύει την ενσυναίσθηση.

Η φυσική περιέργεια μας οδηγεί να ανοιχτούμε και σε ανθρώπους εκτός του στενού κοινωνικού μας κύκλου, δίνοντάς μας μία καλύτερη αντίληψη για την ποικιλία των απόψεων και μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο σκέψης και τις επιλογές των άλλων. Αν σκεφτεί κανείς ότι εντός του κοινωνικού μας κύκλου συνήθως υπάρχει μία σχετική ταύτιση προτιμήσεων και απόψεων, η περιέργεια μας δίνει την ευκαιρία να εξερευνήσουμε το διαφορετικό, και να γίνουμε πιο δεκτικοί.

Βοηθά στην ενδυνάμωση των σχέσεων.

Όταν είσαι περίεργος κάνεις ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις είναι πολύ βασικές για τις ανθρώπινες σχέσεις π.χ. «Τι εννοείς;», «Πώς αισθάνεσαι;», «Τι σκέφτεσαι να κάνεις;». Το ενδιαφέρον για τον άλλο που εκδηλώνεται μέσω των ερωτήσεων, φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και θέτει τα θεμέλια για τη δημιουργία στενών σχέσεων.

Βοηθά στις επαγγελματικές επιλογές.

Ένας γιατρός που είναι περίεργος για τον ασθενή του, ένας εργοδότης που κάνει ερωτήσεις για τους υπαλλήλους του ή έχει περιέργεια να μάθει τις προτιμήσεις των πελατών του, συγκεντρώνει πληροφορίες που αν τις αξιοποιήσει θα αυξήσουν την αποτελεσματικότητά του και θα βελτιώσουν την ποιότητα παροχής υπηρεσίας, των προϊόντων, αλλά και των σχέσεων.

https://psygrams.com/

Ψυχολογία

Η ανώτερη μορφή αντίληψης είναι να παραδέχεσαι τα λάθη σου. Η κατώτερη να δικαιολογείσαι

Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι η σιωπή. Να μάθεις να σωπαίνεις όταν πρέπει, όσο πρέπει και να ακούς, έστω και εάν αυτό εκείνη την ώρα δεν σε συμφέρει.
Να μάθεις να ορίζεις πολύ καλά την αλήθεια που κρύβεται μέσα σου και να τη μετουσιώνεις σε δύναμη σου.
Και μετά την σιωπή η παραδοχή.
” Ναι δικό μου λάθος ήταν. Με συγχωρείς.”
Πόσο σπάνια πρόταση και πόσο κοστίζει στις μέρες μας.

Ο καθένας προσπαθεί να παίξει το παιχνίδι της Γιαδικιάρογλου στη Ελληνική ταινία με την Αλίκη.
Δεν ξέρω τίποτα, δεν είδα τίποτα, εκείνη την ώρα έκανα κάτι άλλο. Δεν φταίω εγώ. Φταίει ο άλλος, ο διπλανός, ο περαστικός.

Μερικές φορές είναι ανεκτίμητο το να πάρεις την ευθύνη των πράξεων σου. Να σταθείς απέναντι από τον λάθος εαυτό σου και να πεις ένα μεγάλο μπράβο, όχι γιατί έκανες λάθος, αλλά γιατί το αναγνώρισες.

Το πιο οδυνηρό είναι να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο σου. Να φοβάσαι να ρισκάρεις. Να καίγεσαι για να αθωωθείς και όχι για να αθωώσεις.
Να μην σε νοιάζει η αλήθεια αλλά η πάρτη σου. Να μην ξεπερνάς τα όρια, να μην πασχίζεις για να βρεθεί η άκρη, αλλά να είσαι μονίμως το θύμα στην ιστορία.

Πόσο με κουράζουν οι άνθρωποι με δεύτερες σκέψεις. Όχι μόνο, με την αδυναμία της παραδοχής, εκεί θα έλεγα έστω ότι είναι αδύναμοι, αλλά με την κουτοπονηριά πάντα στο ντουλάπι για ώρα ανάγκης σαν την κονσέρβα.

Ο ευφυής άνθρωπος θα αποδεχτεί και θα παραδεχτεί. Εκεί θα φανεί η υπέρβαση του, η μάχη που δίνει, τα πολλαπλά του χτυπήματα.
Ο πονηρός θα βγάλει αμέσως την ουρά του απ έξω λέγοντας κάτι άσχετο, κάτι που θα τον αθωώνει και θα τον ακουμπάει όμορφα όμορφα στο μαξιλαράκι του για τον βραδινό του ύπνο.

Διάλεξα στην ζωή μου να πολεμάω, όχι να σκοτώνω. Διάλεξα να αντιμάχομαι το ψέμα, όχι μόνο να ξεσκεπάζω τους ψεύτες, αλλά και εκείνους που δεν λένε την αλήθεια.
Προτιμώ να είμαι ζωντανός οργανισμός, να κυλάει αίμα στις φλέβες μου ρισκάροντας, από το να ψοφήσω ανασφαλής στην σιγουριά της κρυψώνας μου.

Μπέττυ Κούτσιου

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Και πάλι, δεν αισθάνονται πλήξη όλοι οι άνθρωποι. Χρειάζεται ευφυΐα για να νιώθει κανείς πλήξη. Γι’ αυτό, βαριούνται μόνο εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, οι πολύ ευφυείς άνθρωποι.

Από αυτή τη πλήξη προκύπτει η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Εκείνοι που πλήττουν, απλώς δείχνουν πως δεν τους ικανοποιεί πια η ζωή που ζουν.
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι απολύτως ευτυχισμένοι με χρήματα. Αν και έχουν ήδη συσσωρεύσει πολλά, εξακολουθούν να συσσωρεύουν όλο και περισσότερα.
Αυτοί δεν είναι στ’ αλήθεια ανεπτυγμένα όντα. Είναι το χαμηλότερο είδος ανθρώπου. Η ευφυΐα τους δεν έχει ανθίσει ακόμη. Είναι ακόμα σπόρος. Είναι απλώς η δυνατότητα.
Οι άπληστοι άνθρωποι είναι ασφαλώς και έξυπνοι και πονηροί, μα δεν θα βρεις καθόλου ευφυΐα σ’ αυτούς. Δεν έχουν ούτε δημιουργικότητα ούτε οξύνοια. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους που διψάνε για δύναμη, για θέσεις εξουσίας, για μεγαλύτερο κύρος.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί. Η ζωή τους είναι του χειρότερου είδους. Δεν έχουν καμία αίσθηση ομορφιάς, ποίησης, μουσικής και δεν έχουν αισθητική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεγάλες καρέκλες. Είναι κούφιοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει μέσα τους είναι μαύρο σκοτάδι. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν βαριούνται ποτέ. Συνεχώς ασχολούνται με κάτι και προσπαθούν να κερδίσουν δύναμη, κύρος, χρήματα. Και είναι ευχαριστημένοι. Ακόμη και το ελάχιστο να πετύχουν με τις προσπάθειές τους, τους βλέπεις πολύ χαρούμενους.
Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα. Βεβαίως υπάρχει χρησιμότητα στο χρήμα, αλλά δεν υπάρχει νόημα.
Μόνο εκείνοι οι σπάνιοι άνθρωποι που βλέπουν πόσο μάταια είναι όλα αυτά, νιώθουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής τους είναι η πλήξη.
Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να σου πω, είναι να νιώθεις ευλογημένος. Η πλήξη είναι σύμπτωμα ανώτερης ευφυΐας. Εξαιτίας αυτής της πλήξης, ο άνθρωπος αρχίζει να κινείται προς τα μέσα. Βρίσκοντας μάταια τα εξωτερικά, στρέφεται προς τα μέσα, επειδή δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού.
Η ευφυΐα του είναι τόσο καθαρή, τόσο διαυγής, που μπορεί να δει ότι μπορεί να έχει όλα τα χρήματα του κόσμου, και πάλι θα είναι ο ίδιος άνθρωπος.
Μπορεί να έχει όλη τη δύναμη του κόσμου, μα δεν θα μπορεί να ξαναγεννηθεί μέσα απ’ αυτήν. Μπορεί να έχει όλη τη γνώση που είναι διαθέσιμη, και πάλι όμως θα παραμένει μέσα του ο ίδιος βλάκας.
Ο ευφυής άνθρωπος αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα τη ματαιότητα των εξωτερικών πραγμάτων. Τίποτα δεν τον ικανοποιεί, τίποτα δεν έχει σημασία και νόημα. Και η πλήξη του γίνεται βαρύτερη μέρα με τη μέρα.
Τώρα υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η μία είναι η δυτική:
Αν κοιτάζεις μόνο μέσα από τη λογική, δεν θα βρεις κανένα νόημα στη ζωή. Τότε η πλήξη οξύνεται και γίνεται ανυπόφορη. Εισχωρεί σε ολόκληρη την ύπαρξή σου και διαποτίζει κάθε στιγμή της ζωής σου.
Αν κοιτάξεις μόνο μέσα από το κεφάλι, μόνο μέσα από τη λογική, ολόκληρη η ύπαρξη μοιάζει μάταιη, χωρίς νόημα.
Η δυτική προσέγγιση είναι προσανατολισμένη στο κεφάλι. Είναι λογική, είναι αριστοτελική.
Έχει δώσει σπουδαία τεχνολογία και επιστήμη, μα δεν μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή.
Όταν ο νους αποτυγχάνει, όταν η λογική αποτυγχάνει, αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή έχει αποτύχει. Σημαίνει απλώς πως οτιδήποτε μπορούσε λογικά να γίνει, έχει γίνει.
Τώρα πρέπει να κοιτάξεις στα βαθύτερα επίπεδα του είναι σου – και υπάρχουν βαθύτερα επίπεδα: Βαθύτερα από το νου σου, είναι η καρδιά σου. Βαθύτερα από τη λογική, είναι η αγάπη. Βαθύτερα από την επιστήμη, είναι η τέχνη. Βαθύτερα από τα μαθηματικά, είναι η μουσική.
Η Ανατολή δεν αρχίζει από το νου, αλλά μπαίνει στον κόσμο των συναισθημάτων από την καρδιά. Και τότε εμφανίζεται το νόημα και αρχίζει να εξαφανίζεται η πλήξη.
Κινήσου από το κεφάλι προς την καρδιά. Η καρδιά όμως είναι απλώς και μόνο ο ενδιάμεσος σταθμός. Το κεφάλι σου δίνει επιστήμη, η καρδιά σου δίνει τέχνη και το είναι σου, που βρίσκεται ακόμη πιο πέρα, σου δίνει έκσταση. Και αυτή η έκσταση είναι το ζητούμενο.
Η αίσθηση της πλήξης δείχνει απλώς ότι είσαι έτοιμος για το ταξίδι προς τα μέσα.
Αν δεν το κάνεις, θα νιώθεις ότι έχεις κολλήσει. Τώρα το κεφάλι δεν μπορεί να σε ικανοποιήσει άλλο πια. Η καρδιά θα σου επιτρέψει να ρίξεις μια φευγαλέα ματιά, θα σου ανοίξει το παράθυρο.
Χρησιμοποίησε την πλήξη ως εφαλτήριο προς το υπέρτατο και τότε θα νιώσεις ευγνωμοσύνη ακόμα και στην εμπειρία της πλήξης, που είναι οδυνηρή, γεμάτη αγωνία.
Ο σοφός άνθρωπος όμως μπορεί να μεταμορφώσει ακόμα και την δυστυχία σε ευλογία, ενώ ο ανόητος καταστρέφει όλες τις δυνατότητες για ευλογία και προκαλεί δυστυχία από όλα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν παράδεισο μέσα σου.

Βαριέμαι
OSHO, https://www.lecturesbureau.gr

Ψυχολογία

Δεν Είσαι ο Νους Σου
Ένας ζητιάνος καθόταν στην ίδια γωνιά του ίδιου δρόμου για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Κάποια μέρα πέρασε από κει ένας ξένος. «Έχεις κανένα φραγκάκι να μου δώσεις;» μουρμούρισε ο ζητιάνος απλώνοντας μηχανικά το παλιό, φθαρμένο του καπέλο. «Δεν έχω τίποτα να σου δώσω», είπε ο ξένος, «αλλά πες μου, τι είν΄ αυτό που κάθεσαι πάνω του;» «Τίποτα», αποκρίθηκε ο ζητιάνος. «Ένα παλιό κουτί.

Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, κάθομαι πάνω του.» «Κοίταξες ποτέ μέσα στο κουτί;» ρώτησε ο ξένος. «Όχι», είπε ο ζητιάνος. «Τι νόημα θα είχε; Δεν έχει τίποτα μέσα». «Για ρίξε μια ματιά», επέμεινε ο ξένος. Ο ζητιάνος κατάφερε με δυσκολία να ανοίξει το καπάκι. Μην πιστεύοντας στα μάτια του, κατάπληκτος και ενθουσιασμένος, είδε ότι το κουτί ήταν γεμάτο χρυσάφι.

Εγώ είμαι αυτός ο ξένος, που δεν έχει τίποτε να σου δώσει και που σου λέει να κοιτάξεις μέσα.

΄Οχι μέσα σε κάποιο κουτί, όπως στην παραβολή, αλλά κάπου ακόμα πιο κοντά: Μέσα σου. «Μα εγώ δεν είμαι ζητιάνος», σ΄ακούω να λες.

Όσοι δεν έχουν βρει τον αληθινό τους πλούτο, που είναι η λαμπερή χαρά της Ύπαρξης και η βαθιά, ακλόνητη γαλήνη που τη συνοδεύει, είναι ζητιάνοι, ακόμα κι αν έχουν μεγάλο υλικό πλούτο. Ψάχνουν έξω απ΄ αυτούς για να πάρουν ψίχουλα χαράς ή ικανοποίησης για να βρουν επιβεβαίωση, ασφάλεια ή αγάπη, ενώ έχουν μέσα τους έναν πολύτιμο θησαυρό, που όχι μόνο περιλαμβάνει όλα τα πιο πάνω, αλλά είναι απείρως μεγαλύτερος από οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει ο κόσμος.

Το να μην μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι είναι ένα φριχτό βάσανο, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε, γιατί όλοι υποφέρουμε απ΄ αυτό κι έτσι το θεωρούμε φυσιολογικό. Αυτός ο αδιάκοπος νοητικός θόρυβος σε εμποδίζει να βρεις τη σφαίρα εκείνη της εσωτερικής ησυχίας που είναι αδιαχώριστη από την Ύπαρξη. Δημιουργεί επίσης έναν ψεύτικο εαυτό, κατασκευασμένο από το νου, που ρίχνει μια σκιά φόβου και πόνου.

Ο φιλόσοφος Καρτέσιος πίστευε ότι είχε ανακαλύψει την πιο θεμελιώδη αλήθεια όταν δήλωνε: «Σκέφτομαι, άρα υπάρχω.» Στην πραγματικότητα, είχε δώσει έκφραση στο πιο βασικό λάθος: στην εξίσωση της σκέψης με την Ύπαρξη και της ταυτότητας με τη σκέψη.

Ο καταναγκαστικά σκεπτόμενος, δηλαδή σχεδόν όλοι, ζει σε μια κατάσταση φαινομενικού διαχωρισμού από τους πάντες και τα πάντα, σ΄έναν παράλογα πολύπλοκο κόσμο συνεχών προβλημάτων και σύγκρουσης, έναν κόσμο που αντανακλά τον ολοένα αυξανόμενο κατακερματισμό του νου

Η ταύτιση με το νου σου δημιουργεί ένα αδιαφανές παραπέτασμα από έννοιες, ετικέτες, εικόνες, λέξεις, κρίσεις και ορισμούς που εμποδίζουν κάθε αληθινή σχέση.

Μπαίνει ανάμεσα σε σένα και στον εαυτό σου, ανάμεσα σε σένα και στο συνάνθρωπό σου, ανάμεσα σε σένα και στη φύση, ανάμεσα σε σένα και στο Θεό

Θέλω να σημειώσω το εξής: ο νους είναι ένα εξαιρετικό όργανο, όταν το χρησιμοποιείς σωστά. Όταν όμως τον χρησιμοποιείς με λάθος τρόπο, τότε γίνεται καταστροφικός. Για να το πω με μεγαλύτερη ακρίβεια, δεν είναι τόσο ότι χρησιοποιείς το νου σου με λάθος τρόπο συνήθως δεν τον χρησιμοποιείς καθόλου. Αυτός χρησιμοποιεί εσένα. Αυτό είναι αρρώστια. Πιστεύεις ότι είσαι ο νους σου. Αυτή είναι η πλάνη. Το όργανο σε έχει καταλάβει.…

Η αρχή της ελευθερίας είναι ή συνειδητοποίηση ότι δεν είσαι η οντότητα που σε κατέχει-δεν είσαι αυτός που σκέφτεται. Όταν το γνωρίζεις αυτό, τότε σου δίνεται η δυνατότητα να παρατηρήσεις αυτή την οντότητα. Τη στιγμή που αρχίζεις να παρατηρείς αυτόν που σκέφτεται, ενεργοποιείς ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας. Αρχίζεις τότε να αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχει μια τεράστια σφαίρα ευφυΐας πέρα από τη σκέψη, ότι η σκέψη δεν είναι παρά μια απειροελάχιστη πλευρά αυτής της ευφυΐας. Αντιλαμβάνεσαι επίσης πως όλα εκείνα που έχουν πραγματική σημασία-η ομορφιά, η αγάπη, η δημιουργικότητα, η χαρά, η εσωτερική γαλήνη-προέρχονται από κάτι που είναι πέρα από το νου. Αρχίζεις να αφυπνίζεσαι.

Πιθανότατα να έχεις συναντήσει «τρελούς»στο δρόμο, που μιλούν αδιάκοπα μόνοι τους ή μουρμουρίζουν. Ε, λοιπόν, αυτό δεν είναι και πολύ διαφορετικό από εκείνο που κάνεις εσύ και όλοι οι άλλοι «φυσιολογικοί» άνθρωποι, με τη διαφορά ότι δεν το κάνετε μεγαλόφωνα. Η φωνή μέσα στο κεφάλι σου σχολιάζει, εικάζει, κρίνει, συγκρίνει, παραπονιέται, συμπαθεί, αντιπαθεί και ούτω καθεξής. Αυτή η φωνή δεν είναι απαραίτητα σχετική με την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι εκείνη τη στιγμή. Μπορεί να αναβιώνει το πρόσφατο ή το μακρινό παρελθόν, να προβάρει ή να φαντάζεται πιθανές μελλοντικές καταστροφές.

Το καλό είναι ότι μπορείς να ελευθερωθείς από το νου σου. Αυτή είναι η μόνη αληθινή απελευθέρωση. Μπορείς να κάνεις το πρώτο βήμα τώρα αμέσως. Άρχισε να ακούς τη φωνή μέσα στο κεφάλι σου όσο πιο συχνά μπορείς. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στα επαναλαμβανόμενα πρότυπα σκέψης, σ΄ αυτούς τους παλιούς δίσκους γραμμοφώνου που παίζουν στο κεφάλι σου ίσως για πολλά χρόνια.

Αυτό εννοώ λέγοντας να «παρατηρείς αυτόν που σκέφτεται», που με άλλα λόγια σημαίνει:άκου τη φωνή μέσα στο κεφάλι σου. Να είσαι εκεί παρών, ως μάρτυρας. Μην κρίνεις και μην καταδικάζεις αυτό που ακούς, απλώς συνέχισε να την παρατηρείς. Σύντομα θα συνειδητοποιήσεις ότι η φωνή είναι εκεί και εδώ είσαι εσύ, αυτή η αίσθηση της δικής σου παρουσίας, δεν είναι σκέψη.

Προέρχεται από κάτι που είναι πέρα από το νου…

Έκχαρτ Τόλε, «Η Δύναμη του Τώρα»

Ψυχολογία

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Όλος ο κόσμος αντιμετωπίζει την μια κρίση μετά την άλλη. Πόλεμοι και φυσικές καταστροφές είναι φυσιολογικά συμβάντα αυτές τις ημέρες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει άγχος και στο πιο χαλαρό άτομο του κόσμου. Αυτό που δεν χρειάζεστε είναι οι επιπτώσεις ενός τοξικού ατόμου στην λίγη γαλήνη του μυαλού που βρίσκετε κάθε μέρα.

Για κάποιο λόγο, ευχαριστούνται με το να κάνουν την ημέρα σας περισσότερο μίζερη με την γκρίνια τους και με το να παραπονιούνται για τα πάντα από την υψηλή τιμή του ψωμιού μέχρι κάποιον πόλεμο σε μια χώρα για τον οποίο δεν έχετε ακούσει ποτέ.

Σήμερα θα μάθετε 12 τρόπους για να αντιμετωπίσετε ένα τοξικό άτομο έτσι ώστε να μην καταστρέψει την ημέρα σας.

Μετά την ανάγνωση θα έχετε κάποιες στρατηγικές για να κρατάτε την ημέρα σας σε ισορροπία και να απελευθερώσετε τον εαυτό σας από το νέφος της απόγνωσης που διαδίδουν αυτοί οι άνθρωποι.

1) Θέστε όρια

Όταν ένα τοξικό άτομο ξεκινά την ιστορία του, ακούστε τη ευγενικά για λίγο. Μετά απομακρυνθείτε. Ξαφνικά θυμηθείτε πως πρέπει να πάτε κάπου ή να ξεκουραστείτε. Απομακρυνθείτε από αυτή την κατάσταση.

2) Μην διαφωνείτε με ένα τοξικό άτομο

Η διαφωνία είναι μάταιη και μόνο σας εξουθενώνει. Χαμογελάστε, κάντε ένα νεύμα με το κεφάλι σας και προχωρήστε. Δε θα αλλάζατε την γνώμη τους οπότε γιατί να ενοχλείστε.

Να είστε ευγενικοί και επικεντρωθείτε στα ζητήματα που χρειάζεται να αντιμετωπίσετε. Αφήστε τους στον κόσμο τους, της συνομωσίας και της αρνητικότητας.

3) Αντιμετωπίστε τους από «ψηλά»

Μην πέσετε στο επίπεδο τους και διαφωνήσετε μαζί τους. Είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας.

Επαναλάβετε κάποιο απόφθεγμα από ένα φιλόσοφο ή μια συμβουλή και χρησιμοποιήστε τη ώστε να δείτε την κατάσταση από ανώτερη οπτική γωνία. Χαμογελάστε αινιγματικά και αλλάξτε θέμα.

4) Κρύψτε τα συναισθήματα σας

Μην αφήσετε ένα τοξικό άτομο να σας κάνει να θυμώσετε και να χάσετε την χαλαρότητα σας. Αποσπάστε τον εαυτό σας από αυτή την κατάσταση και σκεφτείτε αλλά πράγματα. Φανταστείτε τις επόμενες διακοπές σας, ότι περπατάτε στην παραλία ή ότι περνάτε καλά. Αυτές οι εικόνες μπορούν να σας βοηθήσουν στο να έχετε τα συναισθήματα σας υπό έλεγχο.

5) Θέστε όρια στα θέματα που θέλετε να σχολιάσετε

Στους τοξικούς ανθρώπους αρέσει να λένε αρνητικά πράγματα για τους άλλους. Εσείς, από την άλλη ορίστε το πλαίσιο του τι θα συζητήσετε. Μπορείτε να επικαλεστείτε την προσωπική σας φιλοσοφία, θρησκεία ή άλλους λόγους.

Μην παρασυρθείτε στον τρόπο σκέψης ενός τοξικού ατόμου. Χτίστε γύρω σας μια ζώνη ηρεμίας και γαλήνης.

6) Προστατεύεστε τον εαυτό σας από την αρνητικότητα τους

Σκεφτείτε τα πράγματα που σας κάνουν χαρούμενους και μην αφήσετε ένα τοξικό άτομο να χαλάσει την χαρά και την ευτυχία σας.

Η μεγαλύτερη τους χαρά, είναι να σας βλέπουν να χάνετε αυτή την σπίθα φωτός που δίνει νόημα στην ζωή.

Εσείς ελέγχετε τα συναισθήματα της ευτυχίας σας, μην τους αφήσετε να σας υπαγορεύουν πως να νιώθετε.

7) Οι τοξικοί άνθρωποι θέλουν να παραπονιούνται, εσείς θέλετε λύσεις

Ένα τοξικό άτομο θέλει να σπαταλά χρόνο κάνοντας αναδρομές στα λάθη και στα προβλήματα του παρελθόντος. Πρέπει να μείνετε συγκεντρωμένοι στις λύσεις και στα αποτελέσματα. Θυμηθείτε «Διορθώστε το πρόβλημα, όχι την ευθύνη».

Αυτή η μικρή φράση θα εξυπηρετήσει στην καλή σας διάθεση, στο να προχωρήσετε μπροστά και στο να μην κολλήσετε στις κακόβουλες συζητήσεις των τοξικών ατόμων που δεν οδηγούν πουθενά.

8) Τα λόγια ενός τοξικού ατόμου κόβουν σαν μαχαίρι. Μην είστε θύμα, συγχωρήστε αλλά μην ξεχάσετε

Ένα τοξικό άτομο κάνει καυστικά και αρνητικά σχόλια που συχνά πληγώνουν.

Συγχωρήστε τους.

Ωστόσο, μην ξεχάσετε τι είπαν ή τι έκαναν καθώς είναι μια ένδειξη για το πώς αισθάνονται για την προσωπικότητα σας.

Μπορείτε να αποκτήσετε διορατικότητα και να αποφασίσετε τι ενέργειες πρέπει να κάνετε αργότερα, αν δικαιολογούνται.

9) Μην αφήσετε την νοοτροπία ενός τοξικού ατόμου να γίνει και δική σας

Ίσως ανακαλύψετε πως ξεκινάτε να σκέφτεστε όπως και τα τοξικά άτομα μετά την τελευταία διαφωνία σας.

Σταματήστε αυτές τις αυτοκαταστροφικές σκέψεις.

Αντικαταστείτε τες με θετικές αυτό-επιβεβαιώσεις για τον εαυτό σας που θα σας ενδυναμώσουν.

Μπορείτε μετά να χαμογελάσετε και να συνεχίσετε την ημέρα σας με γαλήνιο μυαλό.

10) Μείνετε μακριά από την καφετέρια

Ένα τοξικό άτομο κάνει την καφετέρια τον προσωπικό του χώρο.

Μείνετε μακριά, εξάλλου η καφεΐνη έχει αποδειχθεί ότι εμποδίζει την αντίσταση σας στο άγχος και ένα τοξικό άτομο είναι βασική πηγή αυτού.

Θα έχετε περισσότερη ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας με λιγότερη καφεΐνη και δε θα είστε υπό το την υπονόμευση του μυαλού και το στράγγισμα της ενέργειας ενός τοξικού ατόμου στην δουλειά σας.

11) Μην κουβαλάτε τα λόγια ενός τοξικού ατόμου μαζί σας στο σπίτι

Αφήστε τη δουλειά σας στη δουλειά. Μην φέρνετε την αρνητικότητα του τοξικού ατόμου στο σπίτι και στην οικογένεια.

Κάτι τέτοιο διαταράσσει τον ύπνο σας και ο ύπνος είναι το σπουδαιότερο δώρο της φύσης στην καταπολέμηση του άγχους και μετρά την επιρροή που έχει ένα τοξικό άτομο στη ζωή σας.

Οπότε, εξασφαλίστε πως ξεκουράζεστε αρκετά καθώς είναι η καλύτερη άμυνα ενάντια στις επιρροές ενός τοξικού ατόμου.

12) Να περιτριγυρίζεστε από ανθρώπους θετικούς που σας ενδυναμώνουν

Συναναστραφείτε με θετικούς ανθρώπους και αν χρειάζεται εγκαταλείψτε τα αρνητικά άτομα από τον κοινωνικό σας κύκλο.

Η ζωή είναι αρκετά δύσκολη σήμερα. Μην κουβαλάτε και τα βάρη ενός τοξικού ατόμου.

Μπορείτε να χτίσετε μια θετική ζωή γύρω σας και με το να διώξετε τους τοξικούς ανθρώπους από αυτή τη ζωή, θα είστε πιο χαρούμενοι, θα έχετε περισσότερη ενέργεια και δύναμη για να αντιμετωπίσετε τα πράγματα που πρέπει.

Τελικές σκέψεις

Η ζωή είναι μικρή. Μπορείτε να αγωνιστείτε για να είστε χαρούμενοι ή μπορείτε να βυθιστείτε στο έλος του τοξικού ατόμου.

Ακολουθώντας αυτές τις 12 προτάσεις μπορείτε να μειώσετε τις επιπτώσεις που έχει ένα τοξικό άτομο στη ζωή και στην ευτυχία σας. Αν μη τι άλλο θα έχετε περισσότερη ενέργεια και γαλήνη στο μυαλό ώστε να αντιμετωπίσετε την καθημερινή ζωή σας.

Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να εξαλείψει το τοξικό άτομο και το σύννεφο απόγνωσης του από την ζωής σας.

ΠΗΓΗ: www.awakengr.com

Ψυχολογία

Βασίλης Καραγιαννόπουλος

Ο κόσμος γενικά φοβάται και αποφεύγει τις συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις.

Ίσως ξέρεις ή ίσως έχεις βρεθεί σε οικογενειακά τραπέζια, κάτι Χριστούγεννα ή Πάσχα, που υπάρχει αυτή η αμηχανία που κάνει την ατμόσφαιρα τόσο παχιά που την κόβεις με το μαχαίρι. Φυσικά υπάρχει πάντα και κάποιος που δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί συμπεριφορές και η όλη κατάσταση καταλήγει σε καβγά.

Το πιο αστείο σε αυτές τις καταστάσεις είναι ότι αυτός που ξεκινάει τον καβγά, έστω κι αν έχει δίκιο, δεν το βρίσκει ποτέ.

Ακόμα και σε στενές οικογενειακές καταστάσεις, υπάρχουν ζευγάρια που αποφεύγουν να εμπλακούν σε αντιπαραθέσεις, ακριβώς γιατί φοβούνται τις εντάσεις και συνήθως καταλήγουν να χωρίζουν. Θυμήσου, πόσες φορές έχεις ακούσει για ζευγάρια που χώρισαν και όλοι έλεγαν «Μα καλά, αυτοί χώρισαν; Αυτοί δεν τσακώνονταν ποτέ».Γιατί οι μικρές Αντιπαραθέσεις είναι καλές;

Οι οικογένειες είναι μικρογραφίες της κοινωνίας, οπότε ίδια φαινόμενα μπορείς να δεις και σε εργασιακό περιβάλλον. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, ο περισσότερος κόσμος θέλει να αποφύγει τις διαπραγματεύσεις. Ιδρωμένες παλάμες, ταχυπαλμία, νευρικότητα και στο τέλος υποχωρούμε πριν καν ξεκινήσουμε να διαπραγματευόμαστε. Αλήθεια, σε τρομάζει τόσο πολύ ο άνθρωπος στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού ή σε τρομάζει η ιδέα ότι εκείνος έχει μάθει να διεκδικεί πιο δυναμικά και αυτό σε φοβίζει;

Όλο αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε μάθει να διεκδικούμε αυτά που πραγματικά θέλουμε. Γιατί μας έμαθαν ότι είναι κακό και ντροπή να λέμε αυτό που θέλουμε, γιατί θα μας παρεξηγήσουν ή θα μας περάσουν για εγωιστές και μοναχοφάηδες.

Οι αντιπαραθέσεις είναι υγεία
Την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε μία παρέα, κάνε το εξής πείραμα. Μόλις ξεκινήσεις να συζητάς με κάποιον, συμφώνησε αμέσως με ότι έχει να πει, χωρίς να προσθέσεις κάτι παραπάνω. Απλά πες ότι συμφωνείς, αμέσως μόλις δηλώσει κάτι. Και μετά κάντο ξανά. Και μία τρίτη φορά.

Παρατήρησε τι θα γίνει στην παρέα. Οι κουβέντες θα «πεθαίνουν» ή μία μετά την άλλη. Δεν θα υπάρχει θέμα για συζήτηση, γιατί χωρίς αντιπαράθεση και κατάθεση απόψεων και ιδεών, κάθε κουβέντα πεθαίνει.

Ουκ ολίγες έρευνες έχουν δείξει ότι λίγη αντιπαραθέσεις και εντάσεις, σε καθημερινή βάση, είναι υγιείς.

Σε τι βοηθούν;
Η φυσική τάση του ανθρώπου είναι η φυγή. Στις περισσότερες δύσκολες καταστάσεις, τείνουμε να απομακρυνόμαστε και αυτό γιατί η αμυγδαλή του εγκεφάλου σου, σε προτρέπει να απομακρυνθείς για να προστατευτείς. Όταν όμως έχεις δίκιο σε αυτό που υποστηρίζεις, τότε μπορείς να αγνοήσεις αυτή την παρότρυνση και να διεκδικήσεις αυτό που θες. Γι’ αυτό και οι δίκαιοι αγώνες έχουν τόση ένταση.

Πως το κάνω παραγωγικά;
Το μυστικό είναι να το κάνεις χωρίς να προσβάλεις τον άλλο σε προσωπικό επίπεδο. Αυτή είναι μία κλασσική τακτική που δείχνει ότι δεν έχεις τον έλεγχο πλέον. Αν έχεις παρατηρήσει, σε πολλές πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση, οι επιθέσεις γίνονται σε προσωπικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο πολιτικό, λύσεων ή παραγωγικής κουβέντας. Βλέποντας τέτοιες συζητήσεις, μπορώ να καταλάβω κατ΄ ευθείαν ποιος έχει γνώση της κατάστασης και ποιος απλά προσπαθεί να επιβιώσει στην κουβέντα.

Αν μπορέσεις να κρατήσεις την αντιπαράθεση σε μη προσωπικό επίπεδο, χωρίς να προσβάλεις ή να μειώσεις, τότε δεν μπορεί να σε κατηγορήσει κάποιος για bulling ή ότι είσαι εγωιστής. Ειδικά όταν αυτό που διεκδικείς είναι κάτι που το αξίζεις.

Για παράδειγμα, πολύς κόσμος φοβάται να ζητήσει αύξηση στην δουλειά του. Λες και πρόκειται να κάνει κάποιο έγκλημα.

Κι όμως, ο περισσότερος κόσμος διστάζει να το κάνει γιατί φοβάται ότι η κατάσταση θα κλιμακωθεί εναντίον του και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. «Δεν θα μου δώσουν αύξηση γιατί αργώ τα πρωινά ή γιατί δεν κάνω υπερωρίες ή γιατί εκείνος ο ένας πελάτης έκανε παράπονα».

Και φυσικά πολλοί θα εκμεταλλευτούν τέτοια παραδείγματα για να αρνηθούν μία αύξηση. Είναι όμως μόνο αυτά που υπάρχουν; Σίγουρα δεν έχεις κάτι θετικό να επιδείξεις, για να μπορείς να ζητήσεις την αύξηση; Αυτά θα είναι τα δικά σου αντεπιχειρήματα και πολλές φορές θα διαπιστώσεις ότι όταν επιμένεις και πιέζεις λίγο παραπάνω, τότε πετυχαίνεις αυτό που θες.

Γιατί πιστεύεις ότι οι καλοί πωλητές είναι τόσο καλοί; Επειδή τα παρατάνε με την πρώτη ή επειδή δεν κάνουν καν την κίνηση να σηκώσουν το τηλέφωνο; Απλά είναι καλοί γιατί είναι διατεθειμένοι να κάνουν αυτό το έξτρα που χρειάζεται και να διαπραγματευτούν .

Οπότε, την επόμενη φορά που θα θέλεις κάτι, άσχετα με το αν είναι στο γραφείο ή το οικογενειακό τραπέζι, κάνε μου μία χάρη και διαπραγματεύσου το ακόμα κι αν προκαλέσει μία μικρή, ειλικρινή αντιπαράθεση. Μπορεί να σου δώσει την αύξηση που θες ή να σου σώσει την σχέση. Ποτέ δεν ξέρεις.


Για τον Συγγραφέα
Του Βασίλη του αρέσει να μιλάει, να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων, να ταξιδεύει και να βάφει μινιατούρες, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Έχει πτυχίο στις Δημόσιες Σχέσεις και την Εταιρική Επικοινωνία από το University of Indianapolis και έχει πάρει μέρος σε παραστάσεις Stand Up Comedy, σε ελληνικό κοινό. Έχοντας δουλέψει σε έναν μεγάλο τηλεπικοινωνιακό πάροχο στην Ελλάδα ως εκπαιδευτής προσωπικού και διαχειριστής μεγάλων εταιρικών πελατών, μεταξύ άλλων καθηκόντων, θέσεων και projects, αισθάνθηκε την ανάγκη να ερευνήσει την διαφορετικότητα της ανθρώπινης φύσης. Έτσι ταξίδεψε όσο περισσότερο μπορούσε για να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες και να διευρύνει τους ορίζοντές του. Το πάθος του για τις διαπροσωπικές σχέσεις και τα αποτελέσματα της μετασχηματιστικής διαλεκτικής τον οδήγησαν στο να πιστοποιηθεί ως NLP Coach υπό την αιγίδα του ABNLP και να εστιάσει τις σπουδές του στο Life Coaching. Πιστεύει ότι η αποτελεσματική επικοινωνία και η ενσυναίσθηση είναι ύψιστης σημασίας για την συναναστροφή των ανθρώπων. Αυτό προσπαθεί να μεταδώσει μέσω των σεμιναρίων αποτελεσματική επικοινωνίας και της συνεχόμενης επαγγελματικής του εκπαίδευσης.

https://purpose.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή