Σεπτεμβρίου 21, 2019

Ψυχολογία

Η επιτυχία σε κάθε διαπραγμάτευση που έχετε να αντιμετωπίσετε είναι στο χέρι σας ή μάλλον στις λέξεις που θα χρησιμοποιήσετε.

Οι συγκρούσεις και οι διαπραγματεύσεις είναι μέσα στο πρόγραμμα της ζωής και πολλές φορές πρέπει να τις φέρομε εις πέρας με ανθρώπους από το γραφείο, το φιλικό μας περιβάλλον και την οικογένειά μας.

Όταν ξεκινάς μία διαπραγμάτευση, θα πρέπει κυρίως να αποφασίσεις εάν θα είσαι συνεργάσιμος ή ανταγωνιστικός με το άτομο στην άλλη πλευρά του τραπεζιού.

Επίσης θα πρέπει να σου είναι ξεκάθαρο τι είναι αυτό που θέλεις να κερδίσεις από τη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση.

Αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι ότι ο σκοπός της διαπραγμάτευσης είναι να βγουν και οι δύο πλευρές όσο το δυνατόν πιο ωφελημένες από τη διαδικασία.

Ο Chris Voss υπήρξε επικεφαλής στο διεθνές τμήμα διαπραγματευτών σε απαγωγές του αμερικανικού FBI και μέλος της αντιτρομοκρατικής ομάδας της Νέας Υόρκης για 14 χρόνια.

Σύμφωνα με τον Chris Voss η φράση με την οποία μπορούμε να «κερδίσουμε» τον συνομιλητή μας και να βγούμε νικητές σε κάθε διαπραγμάτευση είναι αυτό «είναι σωστό».

Eνα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς για να αλλάξει τη γνώμη κάποιου είναι να χαμηλώσει την άμυνα και να του πει «είναι σωστό» αυτό που λες.

Αν αρχίσεις να λες σε κάποιον όλους τους λόγους για τους οποίους κάνει λάθος, δεν υπάρχει καμία περίπτωση ούτε να σε καταλάβει, αλλά ούτε και να συνεργαστεί μαζί σου.

Ωστόσο, αν αρχίσεις να του λες ότι έχει μερικές σωστές απόψεις, τον βάζεις σε μια διαδικασία να συνεργαστεί μαζί σου, στο πλαίσιο ενός διαλόγου, μία ανταλλαγής απόψεων.

Αυτό που θέλει κάποιος να ακούσει είναι αυτό «είναι σωστό», γιατί σε κανέναν δεν αρέσει να κάνει λάθος.

Ο πρώην ειδικός διαπραγματευτής του FBI τονίζει ότι δεν πρέπει να του πεις «έχεις δίκιο», αλλά αυτό «είναι σωστό».

Ο Voss προτείνει ότι πριν μπούμε στη διαδικασία να διαφωνήσουμε με κάποιον, ας δοκιμάσουμε να του υπογραμμίσουμε όλα τα σωστά σημεία που τυχόν αναφέρει.

Μόνο έτσι θα του δείξουμε ότι τον ακούσαμε και καταλάβαμε την οπτική του και θα έχουμε μεγαλύτερες πιθανότητες να καταφέρουμε αυτό που θέλουμε

https://www.bovary.gr

Ψυχολογία

Πέντε συμπεριφορές που καμουφλάρουν την κατάθλιψη
Χαράλαμπος Νικόπουλος 
Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τα κλασικά συμπτώματα της κατάθλιψης. Τι γίνεται όμως όταν αυτή καμουφλάρεται πίσω από μια καθημερινότητα που δεν δείχνει παθολογική; Ιδού πέντε μοτίβα συμπεριφοράς που ενδεχομένως να κρύβουν την κατάθλιψη
Ιδιαίτερα αν από τους πέντε τύπους συμπεριφοράς που ακολουθούν, συντρέχουν όλοι ή οι περισσότεροι από αυτούς, τότε θα πρέπει να προβληματιστείτε για το ενδεχόμενο να έχετε κατάθλιψη – και οι εν λόγω τύποι συμπεριφοράς να μην είναι παρά η αντίδρασή σας στο να την αποδεχτείτε.

Επιδεικνύετε ακραία τελειομανία
Προσπαθείτε να κάνετε διαρκώς το καλύτερο με ό,τι κι αν ασχολείστε και έχετε την τάση να αναλαμβάνετε τις ευθύνες, ακόμη και εκείνες που δεν σας αναλογούν. Είστε ο τέλειος γονέας, ολοκληρωμένος επαγγελματίας, αρχηγός της παρέας, ο καλύτερος φίλος. Μετράτε συνεχώς και αξιολογείτε τις καταστάσεις και αν δεν ανταποκρίνεστε στις προσδοκίες, αυξάνεται την πίεση στον εαυτό σας. Το καθημερινό σας πρόγραμμα είναι εξοντωτικό -έχετε φροντίσει να γεμίσετε κάθε ώρα και λεπτό με κάποια δραστηριότητα, αλλιώς αισθάνεστε ενοχές. Δεν χαλαρώνετε ποτέ, ίσως γιατί γνωρίζετε ότι αν το κάνετε αυτό θα έρθει στην επιφάνεια η κατάθλιψη.

Δεν αποδέχεστε ότι ζορίζεστε
Αποφεύγετε ή απορρίπτετε τον θυμό, τις δικαιολογίες και όλα τα επώδυνα συναισθήματα. Δεν μπορείτε να εκφράσετε αρνητικά συναισθήματα και να παραδεχτείτε ότι νιώθετε απογοητευμένος, σκασμένος, και ότι βρίσκετε τα πάντα μάταια. Αντί αυτής της συμπεριφοράς χαμογελάτε, ερχόμενοι συχνά σε κοντράστ με αυτό που πραγματικά σας συμβαίνει. Δεν θέλετε να σας σχολιάσουν αρνητικά και θέλετε να αποφύγετε τη μιζέρια, με αποτέλεσμα να φοράτε μια χαμογελαστή μάσκα.
Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα τρομακτικό όταν υπάρχει αυτοκτονικός ιδεασμός, καθώς δεν αφήνετε να μπει κανείς στον κόσμο σας, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες.

Έχετε ανάγκη για πλήρη έλεγχο
Η ανάγκη για συνεχές κοντρολάρισμα είναι εξουθενωτική και έτσι πολύς χρόνος και φαιά ουσία δαπανάται για τα πράγματα που μπορεί να προκύψουν και να διακόψουν αυτόν τον έλεγχο. Ίσως να μην είναι προφανές στους άλλους ότι το άγχος αυτό υπάρχει. Περισσότερο εμφανές γίνεται όταν οι άνθρωποι γύρω σας σάς επαινούν και σας θαυμάζουν για το πώς τα φροντίζετε όλα στην εντέλεια.

Προσθέτετε διαρκώς στόχους
Μπορεί αυτό να είναι το να βάψετε το σπίτι ή να τακτοποιήσετε την αποθήκη ή να διαβάσετε ένα βιβλίο. Ή να αναμορφώσετε τη δομή την εταιρείας και να φέρετε τα πάνω κάτω. Επαγγελματικά αυτό μπορεί να σας δώσει τη φήμη ανθρώπου οραματιστή και στον προσωπικό τομέα να σας κάνει να φαίνεστε εξαιρετικά δραστήριος. Προφανώς, το να χρησιμοποιείτε στόχους και επιτεύγματα είναι ένας τρόπος για να αισθάνεστε πολύτιμοι και να αποσπάσετε τον εαυτό σας από κάθε εσωτερική ανασφάλεια ή φόβο.

Νιώθετε (και δηλώνετε) ευλογημένος
Πέρα από την αμερικανιά του να δηλώνει κανείς διαρκώς ευλογημένος λόγου χάρη στα social media (ή ένα κράμα υπερβολής και αφέλειας, αν θέλετε πιο κομψά), το να υπολογίζει κάποιος διαρκώς το τι έχει στη ζωή του και από εκεί να διατρανώνει το συμπέρασμα ότι «είναι πολύ καλά», μάλλον δεν λειτουργεί πάντα. Το να είσαι αυτάρκης και ολιγαρκής, αισιόδοξος και ευγνώμων, μπορεί να συνδράμει θετικά την ψυχική υγεία , μπορεί όμως να είναι και κακό, καθώς δεν αφήνει το άτομο να προχωρήσει παρακάτω. Είναι, τρόπον τίνα, ένα σήμα στον εαυτό μας, του τύπου «καλά είσαι εδώ, κάτσε εκεί που είσαι», αφού μάλιστα δεν έχει χρειαστεί να περάσεις και Κατοχή…

https://ygeiamou.gr

https://www.akappatou.gr/index.php/2016-12-21-21-07-04/sxeseis/20085-pente-symperifores-pou-kamouflaroun-tin-katathlipsi

Ψυχολογία

Αχαριστία: Μια αρρώστια της ψυχής
Γράφει η Χριστίνα Βλαχοπούλου


Μια από τις πιο κοινές μορφές ψυχασθένειας είναι η αχαριστία. Όσοι θεωρούν υπερβολικό τον χαρακτηρισμό ας σκεφτούν πόσο λογική και φυσιολογική συμπεριφορά μπορεί να είναι, να τσακίζεις το χέρι που σε αγκάλιασε και σου πρόσφερε βοήθεια.

Τα πολλά πρόσωπα της αγνωμοσύνης εκδηλώνονται με το να μην εκτιμάς κάτι που σου έχει χαριστεί να απολαύσεις και το καταστρέφεις, όπως το περιβάλλον. Όταν σου έχει δοθεί κάτι σε αφθονία και δεν μοιράζεσαι τίποτα με τους λιγότερο ευνοημένους που βρίσκονται σε ανάγκη και έλλειψη. Όταν δεν αναγνωρίζεις τίποτα σε όσους έχουν συμβάλλει στην επιτυχία σου, πάρα μόνο στον εαυτό σου.

Αχάριστος είναι και εκείνος που ό,τι και να κάνεις γι’ αυτόν δεν ικανοποιείται ποτέ. Εκείνος που διαγράφει όσα οι άλλοι έκαναν για εκείνον και να στρέφεται εναντίον τους όταν γίνεται κάποιο σφάλμα. Παραμένει πάντα δύσκολο και επώδυνο να δεχτούμε ότι ένας δικός μας άνθρωπος θα βρεθεί απέναντι μας ως εχθρός.

Δύσκολα αποδεχόμαστε οτι ο συγγενής, ο σύντροφος, ο συνάδελφος, ο φίλος μπορεί να μας προδώσει, να μας εξαπατήσει και να μας πληγώσει, ξεχνώντας την εμπιστοσύνη, την αγάπη, την δοτικότητα, τον χρόνο που αφιερώσαμε η ακόμα και τις θυσίες που κάναμε για εκείνον. Ας μη ξεχνάμε όμως ότι και ο Ιούδας ήταν ένας από τους μαθητές του Ιησού.

Η αχαριστία και η αγνωμοσύνη δεν είναι άπλα κακές συμπεριφορές και σημάδι των καιρών μας.

Το να μην εκτιμάς είναι ψυχική αναπηρία. Το να μην έχεις την καλή διάθεση να ανταποδώσεις την αγάπη η την βοήθεια σε κάποια βαθμό, σε κάποια μορφή, υποδηλώνει ψυχική φτώχεια και ναρκισσισμό. Το να βλάπτεις χωρίς ενδοιασμούς κάποιον που σου έχει φερθεί καλά, θεωρείται μια άσχημη ασθένεια της ψυχής που χρειάζεται θεραπεία.

Ο άνθρωπος που έχει απενεργοποιημένη συνείδηση βρίσκει δικαιολογίες για κάθε του πράξη. Η έλλειψη ενσυναίσθησης για τον συνάνθρωπο τον καθιστά καθιστά αδίστακτο, εγωκεντρικό, τοξικό.

Είναι θέμα γονιδίων, βιωμάτων η έλλειψη παιδείας; Αναμφίβολα, το περιβάλλον μπορεί να παίξει ρόλο στον ψυχισμό και στις αξίες του ατόμου. Ο τρόπος που σε έχουν γαλουχήσει και σου έχουν φερθεί, επηρεάζουν τις μελλοντικές συμπεριφορές και επιλογές μέχρι ένα σημείο. Οι αιτίες πολλές και οι δικαιολογίες ακόμα περισσότερες.

Πέρα από την περιγραφή του φαινομένου, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αναλάβουμε προσωπική ευθύνη των πράξεων μας στο εδώ και τώρα. Ο καθένας από εμάς καλείται να βελτιώσει και να εξελίξει τον εαυτό του με κάθε μέσο που διαθέτει.

Το κλειδί της μεταστροφής είναι η ενδοσκόπηση, η αυτογνωσία και η πνευματικότητα. O άνθρωπος αλλάζει και προχωρά πέρα από γονίδια, ταμπέλες και βιώματα αν το θέλει και προσπαθεί. Η ζωή αποκτά νόημα μόνο όταν αρχίζουμε να εξημερώνουμε ένστικτα και να φωτίζουμε σκοτεινές γωνίες της ύπαρξης μας.

huffingtonpost.gr

https://www.awakengr.com

Ψυχολογία

Κάθε λέξη που χρησιμοποιείς είναι συνήθως η έκφραση του τι συμβαίνει μέσα σου. Αν θέλεις να ξέρεις ποιός πραγματικά είσαι, αν επιθυμείς να γνωρίσεις τις πιο μύχιες σκέψεις σου του είναι σου, άκου τι λόγια προφέρεις. Άκου τον εαυτό σου, όταν μιλάει στους άλλους!


Μπορείς να ηχογραφείς για μια εβδομάδα κάθε τηλεφωνική σου κλήση και στο τέλος της εβδομάδας άκου τι λόγια είπες, με τι τρόπο μίλησες και θα ανακαλύψεις πολλά πράγματα για σένα που δεν φανταζόσουν….

‘Ενας χρυσός κανόνας, ανάμεσα στα πολλά και σημαντικά, είναι να είσαι πάντα ειλικρινής! Πρακτικά, δεν υπάρχει κάποιος αρκετά σοβαρός λόγος για να μην λες την αλήθεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξωτερικεύεις όλες σου τις σκέψεις κάθε στιγμή και ώρα! Όταν όμως ανοίγεις το στόμα σου για να μιλήσεις, να απαντήσεις σε μια ερώτηση ή να απευθυνθείς σε κάποιον, είναι πρωταρχικής σημασίας, τόσο για εσένα όσο και για το περιβάλλον σου, να πεις την αλήθεια. Λέγοντας την αλήθεια, εκφράζεις ακριβώς, ό,τι συμβαίνει μέσα σου. Ειλικρινές είναι το άτομο που σκέφτεται, αισθάνεται, λέει και πράττει το ίδιο πράγμα. Η μεγαλύτερη σπατάλη ανθρώπινης ενέργειας, προέρχεται από τη μη επωφελή χρήση του λόγου. Δεν είναι κάτι καινούργιο το ότι μιλάμε πολύ, και πολύ συχνά, χωρίς να λέμε απολύτως τίποτα….

Αν σου ζητήσει κάποιος τη γνώμη σου για κάτι και φοβάσαι μήπως τον πληγώσεις εκφράζοντας ελεύθερα αυτό που σκέφτεσαι, μπορείς να του πεις:”Φοβάμαι μη σε πληγώσω! Ζήτησες τη γνώμη μου και μπορεί να μη σου αρέσει η απάντηση…Από την άλλη, εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής. Αν δεν με ρωτούσες, ίσως να μην έλεγα τίποτα. Αφού όμως θέλεις τη γνώμη μου, θα σου την πω…” Μπορεί η γνώμη σου να μην αρέσει στον άλλο στην αρχή, σε βάθος χρόνου όμως θα σεβαστεί την ειλικρίνειά σου. Θα καταλάβει ότι μαζί σου πάντα θα ξέρει που βρίσκεται, γιατί είσαι ειλικρινής. Αν δεν του αρέσει να ακούει την αλήθεια, απλώς θα σταματήσει να ζητάει τη γνώμη σου.

Το ίδιο μπορείς να κάνεις και όταν έχεις να πεις κάτι σε κάποιον και φοβάσαι την αντίδρασή του, ωστόσο πρέπει να το πεις. Πες του το από πριν. Ξεκαθάρισε ότι έχεις κάτι να πεις και θα το πεις ξεκάθαρα και στα ίσα, επειδή θέλεις να είσαι ειλικρινής και έχει σημασία να εκφράσεις ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι, όσο δύσκολο και αν σου είναι.


Υπάρχει μια πολύ καλή άσκηση που θα σου επιτρέψει να διαπιστώσεις αν χρησιμοποιείς την ενέργειά σου για να πεις λόγια ωφέλιμα. Στο τέλος κάθε ημέρας, ανακεφαλαίωσε τις συζητήσεις που έκανες και αναρωτήσου αν στο τέλος κάθε συζήτησης ένοιωθες καλύτερος-η, γεμάτος-η, εμπλουτισμένος-η με ενέργεια και πιο δυναμικός-ή. Αν ένοιωσες έτσι, θα παρατηρήσεις ότι στην ίδια κατάσταση βρέθηκε και ο συνομιλητής σου.

Όταν έρχεται κάποιος με διάθεση να κουτσομπολέψει, είναι σημαντικό να του κόψεις αμέσως τη φόρα. ΄Ετσι, εμποδίζεις την σπατάλη ενέργειας. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να λες εσύ στους άλλους τέτοια κουτσομπολιά.

Αν βιώνεις συσσωρευμένη οργή, επειδή δεν μπόρεσες να εκφραστείς σε μερικές περιπτώσεις, μην ξεχνάς ότι η έκφραση της οργής μπορεί να αποτελεί ένα υγιές μέσο απαλλαγής από συσσωρευμένη ένταση. Αρκεί βέβαια να πρόκειται για οργή συγκρατημένη και δικαιολογημένη, που δεν αποσκοπεί στο να αλλάξει τον άλλο.

Αν είσαι άτομο που δυσκολεύετε να εκφραστεί, να διατυπώσει τη σκέψη του, εξασκήσου από σήμερα, για να αρχίσεις να πετυχαίνεις μικρές, καθημερινές νίκες. Πολύ συχνά, αρκεί να πούμε κάτι μικρό, αυτό το κατιτί που συνήθως δεν λέμε. Θα δεις, η ενέργεια που θα χρησιμοποιήσεις γι΄αυτήν την προσπάθεια θα αντισταθμιστεί με την αίσθηση ευεξίας που θα βιώσεις. Με τακτική εξάσκηση, θα σου γίνεται όλο και πιο εύκολο, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλα τα πράγματα.

Αν θέλεις να σε ακούν οι άλλοι, μην προσπαθείς να είσαι πολύ διαφορετικός-ή από το συνομιλητή σου. Όταν καλλιεργούμε ηθελημένα μεγάλες διαφορές με τους άλλους, συχνά οδηγούμαστε σε πνευματική αλαζονεία. Επίσης, είναι σημαντικό να αντιληφθείς ότι η δύναμη του λόγου είναι κολοσσιαία.

Μπήκες στον κόπο να ακούσεις τον εαυτό σου, να συνειδητοποιήσεις τι λόγια χρησιμοποιείς; Οι λέξεις και οι εκφράσεις που χρησιμοποιείς είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για το τι συμβαίνει μέσα σου. Για παράδειγμα, στη διάρκεια μιας συζήτησης κάποιοι θα απαντήσουν :”Όχι, όχι! δεν ήθελα να πω αυτό. Ήθελα να πω ότι…” Και συνεχίζουν λέγοντας το αντίθετο από αυτό που, υποτίθεται, ήθελαν να πουν. Είναι όμως πολύ αργά επειδή η πρώτη λέξη που χρησιμοποίησαν αντανακλούσε την πραγματική τους σκέψη!

https://www.awakengr.com

Ψυχολογία

15 πράγματα για τα οποία δεν χρειάζεται πια να απολογούμαστε

1. Δεν χρειάζεται να απολογείστε που είστε αληθινοί σε έναν κόσμο όπου το να είναι κανείς αυθεντικός είναι σπάνιο.

2. Δεν χρειάζεται να απολογείστε για το ότι αποκλείετε τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας ασχέτως του πόσο καιρό τους γνωρίζετε, πόσο κοντά είστε ή ακόμα κι αν σχετίζεστε.

3. Μην απολογείστε που αγνοείτε τα μηνύματά τους μετά από μήνες σιωπής από την πλευρά τους.

4. Δεν χρειάζεται να απολογείστε για το ότι δημοσιεύσατε μια φράση ή ένα κομμάτι ή ένα άρθρο που μπορεί να πρόσβαλε κάποιους ανθρώπους προσωπικά για τους δικούς τους λόγους.

5. Δεν χρειάζεται να απολογείστε που είστε λίγο πιο καχύποπτοι και καλά οχυρωμένοι.

6. Δεν χρειάζεται να απολογείστε που αποφασίσατε να μην αγαπάτε πια κάποιον που σας πλήγωσε εν γνώσει του.

7. Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε που αγνοήσαμε ανθρώπους που επικοινωνούν μαζί μας μόνο όταν μας χρειάζονται.

8. Μην απολογείστε για τα επώδυνα πράγματα που είπατε, επειδή αν μπορούν εκείνοι, γιατί να μην μπορείτε κι εσείς;

9. Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε για το ότι εμπιστευτήκαμε όλους τους λάθος ανθρώπους, επειδή μας δίδαξαν ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να φαίνεται ότι θέλουν το καλό μας, αλλά όταν το αποκτάμε, θέλουν να μας το κλέψουν.

10. Μην απολογείστε που γιορτάζεται ακόμα κι αν δεν υπάρχει τίποτα να γιορτάσετε, επειδή η διασκέδαση δεν χρειάζεται να είναι συνδυασμένη μόνο με συγκεκριμένες περιστάσεις, ανθρώπους, υλικά ή επιτεύγματα.

11. Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε που δεν κρατάμε πια πολλά πράγματα για τον εαυτό μας – εκφράστε αυτό που νιώθετε και σκέφτεστε ώστε να μπορείτε να αναπνεύσετε ξανά.

12. Μην απολογείστε που υψώσατε τους τόνους σε μια παραβίαση του προσωπικού σας «χώρου». Κάθε σχέση χρειάζεται όρια.

13. Μην απολογείστε που θέτετε τον εαυτό σας ως προτεραιότητα, επειδή αυτός είναι ο βασικότερος παράγοντας της αυτοφροντίδας.

14. Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε που κάνουμε ακόμα λάθη στη ζωή. Όσο μεγαλώνουμε, μαθαίνουμε και ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερο τον εαυτό μας και τους γύρω μας.

15. Μην απολογείστε που γίνεστε απλά ο άνθρωπος που έχετε στόχο και όνειρο να γίνετε.

Rania Naim

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Ψυχολογία

Τις μοναχικές ώρες «ακούω» τις βαθύτερες επιθυμίες μου
Μαρία Σκαμπαρδώνη 

Τα τελευταία χρόνια, έχω αρχίσει να αγαπάω πολύ τη μοναχικότητά μου, να την αγκαλιάζω και να της δίνω χώρο στη ζωή μου. Όχι, είναι λάθος να λες αγαπάω τη μοναξιά, διότι η μοναξιά είναι μία δυσάρεστη κατάσταση που βιώνει ένας άνθρωπος παρά τη θέλησή του. Όμως, η μοναχικότητα είναι συνειδητή επιλογή. Ναι, αγαπάω τη μοναχικότητά μου.

Αγαπάω τις ώρες που αγκαλιάζω τον εαυτό μου και αφουγκράζομαι τις βαθύτερες επιθυμίες του. Αγαπάω τον εαυτό μου και τις ώρες που του αφιερώνω, διότι έχω επιλέξει συνειδητά να μην τον ξοδεύω σε ανούσιες παρέες, οι οποίες δεν μου προσφέρουν ουσιαστικά τίποτα. Δεν έχω ανάγκη να συναναστρέφομαι με παρέες οι οποίες με φθείρουν απλά και μόνο για να μη φαίνομαι επιδερμικά και εξωτερικά μόνη μου.

Όχι, δεν έχω ανάγκη να χάνομαι σε παρέες όταν δεν αισθάνομαι την ανάγκη να χαθώ, απλά και μόνο για να ανεβάσω φωτογραφίες στο προφίλ μου και να υποδύομαι την κοινωνική και εκείνη που είναι μέσα σε όλα. Τώρα αγαπάω την ανάγκη του εαυτού μου να αποσύρεται για λίγη ώρα, σέβομαι εκείνα τα λεπτά στα οποία εμβαθύνω στο βαθύτερο είναι μου και γαληνεύω από τις σκέψεις και τις αγωνίες της ημέρας. Όχι, δεν είναι επιτυχία μόνο να έχω επιτυχημένες σχέσεις με ανθρώπους στη ζωή μου.

Επιτυχία είναι ακόμα και να σταματήσω να φοβάμαι μήπως έρθει λίγη ώρα που θα είμαι μόνη μου και αυτό να με πανικοβάλλει. Είναι λάθος να μην περνάς ποτέ σου λίγο χρόνο με τον εαυτό σου, λίγα λεπτά για τον πολύτιμο εαυτό σου που τόσα προσπαθεί να φέρει εις πέρας καθημερινά.

Η μοναχικότητα είναι μία καλή φίλη. Με αγκαλιάζει, με φροντίζει, με εμπνέει να γράφω και να διαβάζω ποίηση. Με βοηθάει να ξεκαθαρίσω τις πραγματικές μου ανάγκες, ώστε να μη χρησιμοποιώ άλλους ανθρώπους και να είμαι ξεκάθαρη στο τι θέλω από τις σχέσεις μου με τους άλλους.

Κοίταξε γύρω σου τους ανθρώπους. Φοβούνται μήπως μείνουν έστω και για λίγο μόνοι και βιάζονται να μπουν σε φιλίες ανούσιες, σε σχέσεις μάταιες. Και δεν αντιλαμβάνονται πως μένοντας λίγο μόνος, γίνεσαι σοφότερος και κάνεις ορθές επιλογές για τους ανθρώπους στη ζωή σου.


Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη
Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

https://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Κανείς δεν σε ξέχασε κατά λάθος. Οι πράξεις είναι επιλογές!

Και κάπως έτσι φτάσαμε ως εδώ… Φίλες αδερφικές, χαθήκαμε. Εμείς που ήμασταν τόσο κοντά, τόσο δεμένες. Μια ματιά σου έφτανε για να συνεννοηθούμε εκεί όπου τα λόγια δεν μπορούσαν να ειπωθούν. Άλλωστε, μας ήταν άχρηστα.


Ποια φταίει από τις δυο; Αναμφισβήτητα και οι δυό μας! Σε μια σχέση, είτε φιλική είτε ερωτική, δεν φταίει ποτέ μόνο ο ένας. Απλά υπάρχουν “πρέπει” που ο καθένας μας έχει σαν αξίες στη ζωή του, τις οποίες ενώ ξέρει ο άλλος, δεν μπορεί να σεβαστεί. Όχι κακοπροαίρετα πάντα, αλλά γιατί το τι είναι σωστό και τι όχι για τον καθένα μας διαφέρει.

Έτσι, αφήνουμε να χαθούν φιλίες και να εξανεμιστούν πίσω από λόγια που δεν ειπώθηκαν, πίσω από πράξεις που μας πλήγωσαν, τις οποίες δεν μπορούμε να ξεχάσουμε και να συγχωρήσουμε. Και μένει στην ψυχή μας ένα αγκάθι το οποίο ριζωμένο μέσα μας παντοτινά, θα μας θυμίζει την αδικία, την προδοσία που υποστήκαμε, αλλά παράλληλα θα μας στερεί τη λύτρωση.

Έχουμε μάθει, όταν μας ρωτάνε γιατί χαθήκαμε να ρίχνουμε το φταίξιμο στις συγκυρίες, στα προβλήματα της καθημερινότητας χωρίς να έχουμε το σθένος να παραδεχτούμε ότι η απόφασή μας αυτή είναι συνειδητή. Ας μην έχουμε όμως αυταπάτες. Κανείς δεν μας ξέχασε κατά λάθος. Οι πράξεις μας είναι επιλογές.

Όποιος μας θέλει στη ζωή του, πάντα θα έχει την ανάγκη να μοιραστεί τα προβλήματά του μαζί μας, να μας ακούσει για ένα πεντάλεπτο όσο φορτωμένο και αν είναι το πρόγραμμά του και το κυριότερο ξέρει πού θα μας βρει.

Όλα τα άλλα είναι απλά φθηνές δικαιολογίες. Εσύ που τις λες με τέτοια ευκολία, σταμάτα να κρύβεσαι πίσω από αυτές. Ύψωσε το ανάστημά σου και υποστήριξε την απόφαση σου, έχοντας το θάρρος να κοιτάς τον άλλον κατάματα. Σε κανέναν δεν αξίζει να ζει πίσω από τα “μήπως” και τα “γιατί”. Εξήγησέ του το λάθος του βοηθώντας με τον τρόπο αυτό να γίνει καλύτερος άνθρωπος και δίνοντας την δυνατότητα στον εαυτό σου να φτάσει στην λύτρωση.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Ίρβιν Γιάλομ - Η αφύπνιση στο τέλος της ζωής: Ο Ιβάν Ίλιτς του Τολστόι
Επιμελείται η Καλλιόπη Παπαμιχαήλ

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1828, γεννήθηκε o Λέων Τολστόι, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών. Ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο του "Στον κήπο του Επίκουρου" γράφει τα εξής:

Στον Θάνατο του Ιβάν Ίλιτς του Τολστόι ο πρωταγωνιστής -ένας μεσήλικος, απορροφημένος στον εαυτό του αλαζονικός γραφειοκράτης- αναπτύσσει μια θανατηφόρα κοιλιακή ασθένεια και πεθαίνει μέσα σε ακατάλυτους πόνους.

Καθώς πλησιάζει ο θάνατος, ο Ιβάν Ίλιτς συνειδητοποιεί πως όλη του τη ζωή προστατευόταν απ' την ιδέα του θανάτου με ασπίδα την απορρόφησή του στην απόκτηση επιρροής, στην εμφάνιση και στο χρήμα. Εξοργίζεται με όλους όσοι διαιωνίζουν γύρω του την άρνηση και το ψεύδος προσφέροντάς του αβάσιμες ελπίδες ανάρρωσης. Στη συνέχεια, έπειτα από μια εντυπωσιακή συνομιλία με το βαθύτερο κομμάτι του εαυτού του, έχει μια στιγμή μεγάλης διαύγειας, όπου σαν να ξυπνάει και όπου συνειδητοποιεί ότι πεθαίνει τόσο άσχημα επειδή έζησε τόσο άσχημα.

Ολόκληρη η ζωή του ήταν λάθος. Προφυλάσσοντας τον εαυτό του απ' τον θάνατο, τον προφύλαξε κι απ' τη ζωή. Συγκρίνει τη ζωή του με κάτι που είχε νιώσει πολλές φορές σε σιδηροδρομικές αμαξοστοιχίες, όπου νόμιζε ότι προχωρούσε προς τα εμπρός, ενώ στην πραγματικότητα κυλούσε προς τα πίσω. Με λίγα λόγια, αποκτά συναίσθηση της ύπαρξης.

Όσο γρήγορα κι αν πλησιάζει ο θάνατος για τoν Ιβάν Ίλιτς, εκείνος ανακαλύπτει πως υπάρχει ακόμα καιρός. Καταλαβαίνει πως όχι μόνο ο ίδιος αλλά και κάθε ζωντανό πλάσμα είναι υποχρεωμένο να πεθάνει. Ανακαλύπτει τη συμπόνια - ένα καινούργιο συναίσθημα μέσα του. Νιώθει τρυφερότητα για τους άλλους: για τον μικρό του γιο που του φιλάει το χέρι. Για τον νεαρό υπηρέτη που τον φροντίζει μ' έναν πολύ φυσικό, στοργικό τρόπο. Ακόμα και για τη νεαρή γυναίκα του, για πρώτη φορά. Νιώθει οίκτο για κείνους, για τον πόνο που τους προκάλεσε, και τελικά πεθαίνει όχι μέσα στον πόνο αλλά με τη χαρά της απέραντης συμπόνιας.

Η ιστορία του Τολστόι δεν είναι μόνο ένα λογοτεχνικό αριστούργημα αλλά κι ένα πολύ ισχυρό μάθημα και συμπεριλαμβάνεται μάλιστα πολύ συχνά στα υποχρεωτικά αναγνώσματα όσων εκπαιδεύονται να προσφέρουν ανακούφιση στους μελλοθάνατους. Αν μια τέτοια συναίσθηση της ύπαρξης οδηγεί σε σημαντική προσωπική αλλαγή, τότε πώς μπορούμε να μετακινηθούμε από τον τρόπο της καθημερινότητας στον τρόπο που οδηγεί στην αλλαγή; Όχι απλώς επιθυμώντας το ή με το να σφίγγουμε τα δόντια και να βάζουμε τα δυνατά μας.

Αντίθετα, συνήθως χρειάζεται κάποια επείγουσα ή μη αναστρέψιμη εμπειρία, για να ξυπνήσει έναν άνθρωπο και να τον τινάξει από τον καθημερινό τρόπο στον οντολογικό. Αυτό ονομάζω αφυπνιστική εμπειρία. Πού βρίσκονται όμως στην καθημερινή μας ζωή οι αφυπνιστικές εμπειρίες, για όσους από εμάς δεν βρίσκονται αντιμέτωποι με τελικό καρκίνο, με το εκτελεστικό απόσπασμα ή με μια επίσκεψη του Φάσματος του Μέλλοντος;

Από την εμπειρία μου οι μεγαλύτεροι καταλύτες για μια αφυπνιστική εμπειρία είναι τα επείγοντα γεγονότα ζωής: Πένθος για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου Ασθένεια απειλητική για τη ζωή Διακοπή μιας πολύ στενής σχέσης Κάποιο μείζον ορόσημο ζωής, όπως ορισμένα μεγάλα γενέθλια (πενήντα, εξήντα, εβδομήντα κοκ.) Ένα κατακλυσμικό τραύμα, όπως πυρκαγιά, βιασμός ή ληστεία Η αποχώρηση των παιδιών από το σπίτι («άδεια φωλιά») Απώλεια δουλειάς ή αλλαγή καριέρας Συνταξιοδότηση Μετακίνηση σε οίκο ευγηρίας Τέλος, σαν αφυπνιστικές εμπειρίες μπορούν να λειτουργήσουν τα πολύ έντονα όνειρα που μεταφέρουν ένα μήνυμα απ' τον βαθύτερο εαυτό μας.

Η καθεμιά απ' τις ακόλουθες ιστορίες, τις οποίες αντλώ από την κλινική μου εμπειρία, εικονογραφεί και μια διαφορετική μορφή αφυπνιστικής εμπειρίας. Όλες οι στρατηγικές που χρησιμοποιώ με τους ασθενείς μου είναι προσβάσιμες απ' τον καθένα: μπορείτε να τροποποιήσετε όποια θέλετε και να τη χρησιμοποιήσετε όχι μόνο στην προσωπική έρευνα του εαυτού σας αλλά και για να προσφέρετε βοήθεια στους ανθρώπους που αγαπάτε.

https://www.o-klooun.com

Ψυχολογία

Δεν μπορείτε να κάνετε τα πάντα, για τους πάντες και συνέχεια.

Μία ζωή όπου δεν θέτει κάποιος τα προσωπικά του όρια, είναι μία ζωή στην οποία δεν μπορεί να πει «όχι». Οι άνθρωποι εκείνοι που βάζουν πάντα τους άλλους πριν από τους ίδιους τους τους εαυτούς, εξαντλούνται προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τους γύρω τους, κάτι που τους προκαλεί άγχος και δεν τους αφήνει να ευχαριστηθούν τη ζωή. Εκεί είναι που έρχονται τα όρια για να μας βοηθήσουν. Είναι ο τρόπος που μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε τη ζωή μας πιο ευχάριστη, τόσο για εσάς τους ίδιους, όσο και για τους γύρω σας.

Ζητήσαμε από τον Chad Buck, Κλινικό Ψυχολόγο, να μας πει τι συμβαίνει στη ζωή κάποιου μόλις αποφασίσει να θέσει διακριτά όρια στη ζωή και τις σχέσεις του.

1. Θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε καλύτερα τον εαυτό σας

Το να γνωρίζει κανείς καλά τον εαυτό του σημαίνει να αναγνωρίζει καλύτερα τα συναισθήματα και τις ανάγκες του και να εξαρτάται από άλλους ανθρώπους ή το περιβάλλον του. Θέτοντας όρια, βοηθάτε τον εαυτό σας να διαχωρίσει τις σκέψεις του από τις σκέψεις των γύρω του και να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του.

2. Θα γίνετε καλύτερος φίλος και σύντροφος

Τα όρια σας βοηθούν να γεμίσετε τις μπαταρίες σας και να έχετε περισσότερη ενέργεια που μπορείτε να αφιερώσετε στα αγαπημένα σας πρόσωπα.

3. Θα φροντίζετε περισσότερο τον εαυτό σας

Τα όριο θα σας βοηθήσουν να βάζετε πρώτο τον εαυτό σας και το να είστε εσείς καλά. Δεν είναι εγωιστικό να θέλετε να φροντίσετε τον εαυτό σας και να ικανοποιήσετε τις ανάγκες σας.

4. Θα έχετε λιγότερο άγχος

Επιτρέποντας συνέχεια στους άλλους να καθορίζουν την συμπεριφορά σας είναι εξουθενωτικό. Άλλωστε, όλοι έχουν προβλήματα και άγχος και δεν χρειάζεται να επιβαρύνονται και με τα θέματα που έχουν οι άλλοι.

5. Θα επικοινωνείτε καλύτερα

Εάν θέλετε να θέσετε πραγματικά όριο πρέπει να δηλώσετε πρώτα τι είναι αυτό που δεν ανέχεστε. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είστε ξεκάθαροι και να μπορείτε να εκφράσετε τις ανάγκες σας. Όλα αυτά τα παραπάνω είναι στοιχεία της καλής επικοινωνίας.

6. Θα ξεκινήσετε να εμπιστεύεστε περισσότερο τους ανθρώπους

Πολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι θα στεναχωρήσουν ή θα εκνευρίσουν τους γύρω τους, αν αρχίσουν να θέτουν όρια. Για πολλούς η αποδοχή και η αγάπη των γύρω τους είναι συνδεδεμένη με το κατά πόσο ευχαριστούν τους άλλους και θέτοντας όρια ρισκάρουν αυτή την αγάπη και την αποδοχή. Καμία σχέση, όμως, δεν πρέπει να εξαρτάται από τον φόβο και τον έλεγχο. Θέτοντας όρια στις σχέσεις σας, σημαίνει ότι έχετε εμπιστοσύνη σε αυτούς. Και η εμπιστοσύνη ισοδυναμεί με καλύτερες σχέσεις.

7. Θα είστε λιγότερο θυμωμένοι

Όταν δεν έχετε θέσει τα όριά σας δίνεται την ευκαιρία στους γύρω σας να ελέγχουν την ζωή σας, κάτι που μπορεί να σας οδηγήσει στον θυμό.

8. Μαθαίνετε πώς να λέτε «όχι»

Το «όχι» μπορεί να είναι μία μικρή λέξη, αλλά είναι και ισχυρή. Ταυτόχρονα, είναι και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να θέσει κανείς όρια.

9. Θα κάνετε πράγματα που πραγματικά θέλετε

Φανταστείτε την ζωή σας χωρίς αχρείαστες υποχρεώσεις. Τα όρια θα σας βοηθήσουν να κάνετε αυτά που πραγματικά θέλετε, είτε πρόκειται για δουλειά, είτε για δραστηριότητες.

10. Θα ξεκινήσετε να κατανοείτε περισσότερο τους ανθρώπους

Ακούγεται περίεργο αλλά αν το καλοσκεφτείτε, όσοι δείχνουν αγάπη και κατανόηση προς τον εαυτό τους, είναι πιο ανεκτικοί και προς τους γύρω τους.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.

Lindsay Holmes

HuffPost Greece

Ψυχολογία

Ο Ρόμπερτ Κάζουεν, δάσκαλος και σύμβουλος που ακολουθεί εδώ και χρόνια αυτή την προσέγγιση, μου διηγήθηκε ένα περιστατικό που αποτελεί εκπληκτικό παράδειγμα της παραπάνω ιδέας (ότι η καλοσύνη διέπει τον σχεδιασμό μας). Η ιστορία αφορούσε έναν φίλο του από το λύκειο, ο οποίος περνούσε από εκπαίδευση για να πάρει δίπλωμα πιλότου.

Στη διάρκεια της πρώτης πτήσης που εκτέλεσε μόνος του, έχασε τον έλεγχο του εκπαιδευτικού αεροσκάφους ενώ βρισκόταν ήδη πολλά πόδια πάνω από το έδαφος. Όσο περισσότερο προσπαθούσε να ανακτήσει τον έλεγχο, τόσο πιο τρελά στροβιλιζόταν το αεροπλάνο. Η συζήτησή του με τον πύργο ελέγχου είχε περίπου ως εξής:

Πιλότος: ΣΟΣ! ΣΟΣ! Έχω χάσει τον έλεγχο του αεροσκάφους – περιμένω οδηγίες.

Πύργος: Απομακρύνετε τα χέρια και τα πόδια σας από τα πηδάλια. Επαναλαμβάνω: Απομακρύνετε τα χέρια και τα πόδια σας από τα πηδάλια!

Πιλότος: Αρνητικό. Επαναλαμβάνω: Έχω χάσει τον έλεγχο του αεροσκάφους! Κάνω ό,τι μπορώ για να το ελέγξω, αλλά δεν τα καταφέρνω! Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου – πείτε μου τι να κάνω, σας παρακαλώ!

Πύργος: Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου – απομακρύνετε τα χέρια και τα πόδια σας από τα πηδάλια! Τώρα αμέσως!

Αυτό που δεν ήξερε ο νεαρός πιλότος (και που προφανώς ήταν γνωστό στον ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας) είναι ότι τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη διαθέτουν έναν αυτόματο μηχανισμό ευθυγράμμισης. Όταν ο πιλότος αφήνει τα πηδάλια, το αεροπλάνο ευθυγραμμίζεται μόνο του.

Μόλις το αεροσκάφος σταθεροποιηθεί, ο πιλότος μπορεί να αναλάβει ξανά τον έλεγχο και να το οδηγήσει με ασφάλεια στον προορισμό του – κι αυτό ακριβώς συνέβη με τον φίλο του Ρόμπερτ. Τι σχέση έχει αυτή η ιστορία με εμάς;

Η αρχή του Νου φαίνεται να μας οδηγεί προς την κατεύθυνση της υγείας, της ισορροπίας, της πληρότητας και της ευτυχίας. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα είδος πνευματικού ανοσοποιητικού συστήματος που μας επαναφέρει στην κατάσταση της γαλήνης, όταν χάνουμε την πορεία μας.

Αν έκοβα το δάχτυλό μου, δεν θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό να αναλάβω δράση για να θεραπεύσω το τραύμα. Γιατί, λοιπόν, να αγωνίζομαι τόσο σκληρά για να θεραπεύσω τα ψυχικά μου τραύματα;

Ο λόγος που τόσο λίγοι βιώνουν αυτή τη δύναμη στη ζωή τους είναι ότι είμαστε τόσο απορροφημένοι από την προσπάθειά μας να διορθώσουμε τα πάντα μόνοι μας. Όπως ο πιλότος που πάλευε με τα πηδάλια στο αεροσκάφος με αυτόματο σύστημα ευθυγράμμισης, έτσι κι εμείς, με τις συνεχείς επίμονες απόψεις και παρέμβαση μας, παρεμποδίζουμε την επιστροφή του νου μας στην κατάσταση της διαύγειας και της ισορροπίας. Ειρωνικό, έτσι δεν είναι;

Προσπαθούμε τόσο σκληρά να θυμόμαστε διαρκώς ότι πρέπει να ζούμε με βάση τη σοφία και τις επιγνώσεις άλλων ανθρώπων, ώστε ξεχνάμε ότι η πηγή αυτής της σοφίας υπάρχει μέσα μας. Οι επιγνώσεις εκδηλώνονται φυσικά και αβίαστα όταν στη ζωή μας έχουμε έναν πιο ήρεμο νου και ζούμε με την αίσθηση εσωτερικής γαλήνης. Ξεχάστε τα λόγια, μείνετε με την αίσθηση γαλήνης και οι επιγνώσεις θα συνεχίσουν να ξεδιπλώνονται μπροστά μας.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο να πάψετε να διορθώνετε οτιδήποτε θεωρείτε χαλασμένο (και είναι ακόμα πιο δύσκολο όταν είστε σίγουροι ότι η κατάσταση χειροτερεύει). Ωστόσο, σε μια στιγμή ησυχίας και ηρεμίας (όλοι βιώνουμε τέτοιες ήσυχες στιγμές), σκεφτείτε την πιθανότητα η ψυχική υγεία να είναι στις αρχικές σας ρυθμίσεις και η γαλήνη η φυσική σας κατάσταση.

Κι αν είστε διατεθειμένοι να απομακρύνετε τα χέρια και τα πόδια σας από τα πηδάλια, θα διαπιστώσετε ότι θα επιστρέφετε σε αυτή τη φυσική κατάσταση ολοένα και πιο συχνά.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Michael Neill με τίτλο «The inside out Revolution: Η επανάσταση αρχίζει μέσα μας!»

https://enallaktikidrasi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή