Μεγαλώνοντας κι αποκτώντας εμπειρία στις συντροφικές σχέσεις, ειδικά αν έχουμε στην ιστορία μας επαναλαμβανόμενα μοτίβα σχέσεων που δεν πήγαν καλά, πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν «το έχει η μοίρα μας» να «πέφτουμε» σε συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων, ή αν έχουμε τον περίφημο μεταφυσικό «μαγνήτη».

Σπανίως σκεφτόμαστε πως οι μόνοι υπεύθυνοι για την τύχη μας με το άλλο φύλο είμαστε αποκλειστικά και μόνο εμείς.

Εμείς επιλέγουμε να σχετιζόμαστε με συγκεκριμένο τύπο ανθρώπων. Δεν «πέφτουν» ή «πέφτουμε» πάνω τους, δεν έχουμε κανενός είδους «μαγνήτη», ούτε μας κατατρέχει κάποια βαριά κατάρα.

Εμείς ξεχωρίζουμε κι επιλέγουμε πάντα συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου για ερωτικό σύντροφο, κι εμείς δημιουργούμε το επαναλαμβανόμενο σκηνικό της κάθε όμοιας με τις προηγούμενες ή την προηγούμενη σχέση.

Πως γίνεται αυτό όμως, αφού κάθε φορά που τελειώνει μια σχέση, ορκιζόμαστε πως στην επόμενη δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη, ή θα επιλέξουμε τελείως διαφορετικό τύπο ανθρώπου από εκείνον που μας πλήγωσε;

Πολλές φορές μάλιστα, ο/η επόμενος/η σύντροφος, φαίνεται να είναι όντως τελείως διαφορετικός τύπος ανθρώπου από τον/την προηγούμενο/η, αλλά τελικά προκύπτει εξ ίσου δυσλειτουργική και δυσάρεστη σχέση. Εκεί μάλιστα είναι που σηκώνουμε τα χέρια και λέμε «το ‘χει η μοίρα μου».

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΑΝΩ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΟ-ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ

jenny.gr