Μαΐου 11, 2021

Ψυχολογία

Ο κυρίαρχος λόγος για τη γήρανση, ειδικά όσον αφορά στις γυναίκες, περιστρέφεται γύρω από το «γερνώντας χαριτωμένα».

Πρόσφατα είχα τα γενέθλιά μου. Δεν ήταν από εκείνα τα πολύ «σημαντικά» που αλλάζει κανείς δεκαετία, όμως αποτέλεσε αφορμή για να σκεφτώ σχετικά με το γηράσκειν. Όταν ήμουν παιδί, το να μεγαλώσω, μου φαινόταν σαν επίτευγμα. Για μένα η ενήλικη ζωή σήμαινε ανεξαρτησία και ελευθερία και έτσι ανυπομονούσα.

Γι’ αυτό και ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς αυτή την κυρίαρχη αντιπάθεια προς την τρίτη ηλικία. Στις δεκαετίες των 20 και των 30, οι φίλοι μου θα γκρίνιαζαν συχνά επαναλαμβάνοντας τη φράση «Γεράσαμε παιδιά». Συνοφρυωνόμουν και σχολίαζα ότι ήμασταν τόσο νέοι. Έτσι το ένιωθα και γιατί έπρεπε να σπαταλάμε τα νιάτα μας εστιάζοντας σε ό,τι ήταν ήδη πίσω μας;

Η δεκαετία των 20 ήταν πολύ καλύτερη για εμένα από τα εφηβικά μου χρόνια – είχα περισσότερες δυνατότητες και επιλογές – τα 30 μου ακόμα καλύτερα από τα 20. Απέκτησα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ξεκίνησα ψυχοθεραπεία και ήρθα αντιμέτωπη με τα παιδικά μου τραύματα, έμαθα να επικοινωνώ τις ανάγκες μου και αναγνώριζα πια καλύτερα και τις ανάγκες των άλλων. Δεν θα αντάλλαζα αυτά τα επιτεύγματα με τις λίγες ρυτίδες στο πρόσωπό μου ή με τις άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου.

Τώρα που διανύω τη δεκαετία των 40 όμως, η γήρανση δεν είναι μια μελλοντική έννοια. Και μόνο το ότι είμαι ζωντανή σημαίνει ότι γερνάω, όλοι ακολουθούμε αυτή την πορεία από τότε που γεννηθήκαμε. Αλλά από ένα σημείο και μετά, η σκέψη του πώς θα είναι η ζωή μου σε δύο δεκαετίες αρχίζει να γίνεται πιο πραγματική και τότε ξεκινώ κι εγώ να συλλογίζομαι για το τι σημαίνουν οι τωρινές μου επιλογές για τον μελλοντικό μου εαυτό.

Κοιτώ προς τα πίσω και αναρωτιέμαι τι σημαίνει τώρα για μένα η ακραία ζωή που είχα στα 20 μου. Θα είχα ένα πιο υγιές σώμα αν πρόσεχα περισσότερο τότε; Και αν τώρα προσέξω περισσότερο θα έχει αντίκρισμα στο μέλλον μου;

Ο κυρίαρχος λόγος για τη γήρανση, ειδικά όσον αφορά στις γυναίκες, περιστρέφεται γύρω από το «γερνώντας χαριτωμένα». Αυτό γενικά περιλαμβάνει το να δείχνουμε στη χειρότερη περίπτωση 3-5 χρόνια νεότερες απ’ ότι είμαστε, ενώ δεν κάνουμε υποτίθεται τίποτα για να το πετύχουμε. Σημαίνει επίσης το να ντυνόμαστε κατάλληλα ανάλογα με την ηλικία μας, να έχουμε τα αντίστοιχα μαλλιά και τις κατάλληλες δραστηριότητες – αλλά ίσως και να έχουμε 1-2 συνήθειες που παραπέμπουν στα νιάτα (χορός για παράδειγμα) που δείχνουν ότι έχουμε ακόμα ενέργεια.

Η «χαριτωμένη γήρανση» προϋποθέτει το να περπατάμε σε ένα σκοινί ανάμεσα σε μια κοινωνία εμμονική με τα νιάτα, η οποία μας λέει ότι η αξία μας μειώνεται καθώς μεγαλώνουμε, και σε μια κουλτούρα που λέει ότι τίποτα δεν είναι τόσο «ξενέρωτο» όσο η απελπισία, η έντονη επιθυμία για κάτι που δεν μπορούμε να έχουμε. Οι διαφημιστές εκμεταλλεύονται αυτή μας την επιθυμία για νεότητα και στη συνέχεια μας προκαλούν ντροπή επειδή οι προσπάθειές μας πέφτουν στο κενό.

Έτσι, ο άνθρωπος που γερνά χωρίς να τον ενδιαφέρει η εμφάνισή του σημαίνει ότι «έχει παραιτηθεί» και εκείνου του οποίου το πρόσωπο παραμένει για πάντα 35 χάρη στο νυστέρι του πλαστικού χειρούργου θεωρείται γελοίος και ο μόνος τρόπος να θεωρηθείς αποδεκτός είναι να έχεις τυχερά γονίδια ή να καλύπτεις τις μάχες σου ενάντια στο χρόνο κάτω από ένα τέλειο χαμόγελο. Όλα αυτά σας ακούγονται τρομερά εξουθενωτικά, σωστά;

Πώς λοιπόν μπορούμε να βγούμε από αυτό το καταστροφικό – και ειλικρινά μισογυνίστικο – πλαίσιο; Μήπως αντί να βλέπουμε τη γήρανση ως κάτι που χρειάζεται να πολεμήσουμε και να κατακτήσουμε, να το αγκαλιάσουμε; Να δούμε τι είναι αυτό που βελτιώνεται με την ηλικία και να μετριάσουμε τις απώλειες της νεότητας;

Δεν προτείνω να αγνοήσουμε τις πολύ πραγματικές δυσκολίες, τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές, που συνοδεύουν τα γηρατειά. Όμως, ίσως θα μπορούσαμε να δούμε αυτές τις δυσκολίες χωρίς κριτική ή ντροπή και αντιθέτως να αναζητήσουμε ευχάριστους τρόπους να τις διαχειριστούμε.

Ingrid Fetell Lee

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η ζωή είναι μία αδιάλλειπτη εναλλαγή εμπειριών. Ο κύκλος γυρνάει και μέσα στην κίνηση του ανακατεύονται καλές και κακές στιγμές, όμορφες και άσχημες εμπειρίες, συναισθήματα χαράς και λύπης.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα έλεγαν πως η ζωή τους θα ήταν καλύτερη εάν δεν υπήρχαν οι δυσκολίες, πως μακάρι να είχαν έναν μαγικό τρόπο να γυρνούσαν στο παρελθόν και να διόρθωναν τα άσχημα γεγονότα ώστε αυτά να μην συνέβαιναν ξανά- ή ακόμα καλύτερα, να υπήρχε ένα μαγικό ραβδί και να εξαφανιζόταν η θλίψη, η δυστυχία, ο πόνος που βίωσαν. Να είχαν μόνο χαμόγελο και όμορφα πράγματα στη ζωή και την καθημερινότητα τους. Έτσι θα ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι.

Σίγουρα κανείς δεν θέλει να πονά και να υποφέρει, τουλάχιστον σε συνειδητό επίπεδο.Κανείς δεν επιλέγει συνειδητά «σήμερα είναι μία καλή μέρα για να υποφέρω!».Όλοι οι άνθρωποι θέλουν τη χαρά και την αποφυγή του πόνου-γιατί ο πόνος φέρνει μαζί του και αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. Φέρνει απογοήτευση, θυμό για τα όσα συμβαίνουν, αμφιβολία για τις αξίες μας, την αίσθηση πως η ζωή μας διαφεύγει, δεν την ζούμε όσο υποφέρουμε. Ο εσωτερικός πόνος είναι ένα «σκοτεινό μέρος» που δεν υπάρχει χαρά και ελπίδα. Είναι όμως πραγματικά έτσι;

«Γιατί να συμβαίνει σε εμένα αυτό;»
Στις δυσκολίες τείνουμε να πιστεύουμε ότι μόνο σε εμάς συμβαίνουν τέτοια περιστατικά, ενώ η χαρά είναι κάτι που μόνο οι άλλοι βιώνουν. Νιώθουμε σαν το βάρος όλου του κόσμου να πέφτει στους ώμους μας και η εσωτερική μας όραση εστιάζεται με επιμονή (και εμμονή) στο αρνητικό. Εκείνες τις στιγμές ξεχνάμε τις οποιεσδήποτε ευλογίες έχουμε, όποιες και αν είναι αυτές- την υγεία μας, τους φίλους μας, ένα σπίτι να μείνουμε, ένα πιάτο φαγητό να φάμε. Ξεχνάμε πως οι δυσκολίες συμβαίνουν σε όλους, μηδενός εξαιρουμένου, σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα της ζωής τους. Εστιαζόμαστε στον πόνο μας και του δίνουμε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.

Κανένας δεν είναι μόνος στις δυσκολίες και για αυτό δεν χρειάζεται να συγκρίνουμε την δική μας τωρινή δυσκολία με την τωρινή χαρά ενός άλλου. Στο παρελθόν υπήρξαμε εμείς καλά όταν κάποιος άλλος δεν ήταν, και στο μέλλον θα γίνει πάλι κάτι ανάλογο. Kαι αυτό επειδή οι χαρές και οι δυσκολίες είναι αλληλένδετες καταστάσεις.

«Γιατί να υπάρχουν δυσκολίες;»
Επειδή μέσω των δύσκολων καταστάσεων μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε τις αντοχές μας, τις δυνάμεις μας, τις αδυναμίες που έχουμε, τα λάθη που κάνουμε, το πώς να διαχειριστούμε κάτι που νιώθουμε ότι μας υπερβαίνει (και εκεί θα διαπιστώσουμε με έκπληξη πως αυτό που μας φαινόταν ακατόρθωτο να ξεπεραστεί, τελικά ίσως και να μην ήταν έτσι). Βλέπουμε ποιοί είναι οι αληθινοί φίλοι, ποιοί πραγματικά μας αγαπούσαν, από πού μπορούμε να πάρουμε βοήθεια.

Η δυσκολία είναι ο τρόπος να αλλάξουμε, να εξελιχθούμε, να δυναμώσουμε. Αν έρχονταν όλα απρόσκοπτα και τέλεια στη ζωή μας, τότε δεν θα υπήρχε η ανάγκη να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας επειδή θα τα είχαμε όλα δεδομένα, όλα εύκολα…και πιθανότατα δεν θα εκτιμούσαμε τίποτα από όλα αυτά. Στις χαρές απολαμβάνουμε και διασκεδάζουμε, στις δυσκολίες όμως μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε.

«Δεν μπορώ να ξεπεράσω αυτή τη δύσκολη στιγμή που ζω»
Όλα θέλουν χρόνο, και ίσως αυτό να ακούγεται πολύ κοινότυπο και μη βοηθητικό. Όταν συμβαίνει μία άσχημη κατάσταση είναι ένα σοκ για τον εαυτό μας. Το (φοβισμένο και πληγωμένο) μυαλό επηρεάζει το συναίσθημα και το σώμα και, ανάλογα την κατάσταση, αυτές οι ασθήσεις δεν είναι απαραίτητο πως θα μειωθούν άμεσα και ολοσχερώς. Σε αυτές τις στιγμές χρειάζεται να είμαστε κοντά στον εαυτό μας και να του σταθούμε, όχι να τον αφήσουμε απλώς να υποφέρει και να βυθίζεται στη θλίψη.

Χρειάζεται να θυμόμαστε πως αγαπάμε τον εαυτό μας και στις δυσκολίες, όχι μόνο όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Η εσωτερική μας φωνή μπορεί να έχει μάθει να μας κατηγορεί για κάθε τι αρνητικό ή να μας λέει πως όλα είναι δύσκολα και επώδυνα, όμως αυτή η φωνή πηγάζει από φόβο και όχι από την αλήθεια της κάθε κατάστασης. Και η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις εξωτερικές καταστάσεις και συνθήκες ώστε να είναι όλα τέλεια. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ενδυναμώσουμε τον εαυτό μας ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που δημιούργησε η δυσκολία.

Αυτό δεν θα γίνει με θυμό, αγανάκτηση και παραίτηση αλλά με την αποδοχή της κατάστασης και του εαυτού. Όλα θα μπορέσουν σταδιακά να αλλάξουν αν παραμείνουμε πιστοί σε εμάς, αγαπήσουμε εμάς, πιστέψουμε σε εμάς και στη δύναμη της ψυχολογικής μας αντοχής και ανθεκτικότητας.

Δεν μας παρατάει η ζωή, εμείς παρατάμε τη ζωή και το μέλλον μας– και μόνο εμείς έχουμε τη δύναμη να το αλλάξουμε αυτό. Αν πιστέψουμε σε εμάς, εάν αγαπήσουμε εμάς, τότε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βρούμε τις λύσεις που χρειαζόμαστε για να νιώσουμε χαρά και να επουλώσουμε τις πληγές μας. Σε κάθε παραμύθι, ο ήρωας προχωρά ό,τι και αν συμβεί, γιατί πιστεύει πως μπορεί και θα τα καταφέρει να φτάσει στον στόχο του. Στο δικό μας παραμύθι, ας γίνει ο καθένας ο ήρωας του εαυτού του και ας προχωρήσει στους στόχους του-γιατί μπορεί, στο τώρα, στην κάθε στιγμή.

Της Δήμητρας Παράσχου

share24.gr

Ψυχολογία

Τι συνιστά τελικά λεκτική κακοποίηση και γιατί υπάρχει σύγχυση αναφορικά με τη σοβαρότητα των επιπτώσεων που προκαλεί;
Γιατί η λεκτική κακοποίηση είναι τόσο επικίνδυνη αλλά υποτιμάται από την κοινωνία

Παλαιότερα οι άνθρωποι θεωρούσαν ότι η σωματική κακοποίηση είναι χειρότερη από τη λεκτική, σα να μπορούσε η ίδια η κακομεταχείριση να μετρηθεί. Τέτοιες απόψεις μπορεί κανείς να συναντήσει ακόμα και σήμερα· οι λέξεις είναι απλώς λέξεις και η λεκτική κακοποίηση δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κάπως αβλαβής ή πολύ μακρινή ξαδέρφη της σωματικής κακοποίησης. Όλα αυτά όμως δεν ισχύουν.

Για την ακρίβεια, υπάρχουν έρευνες που υποδεικνύουν ότι, στην παιδική ηλικία, η λεκτική κακοποίηση μπορεί να αλλάξει κυριολεκτικά την αναπτυσσόμενη δομή του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε επίσης από πολυάριθμες ψυχολογικές μελέτες ότι τα παιδιά εσωτερικεύουν τα μηνύματα που ακούνε μέσω της λεκτικής κακοποίησης – ότι είναι ανόητα, ανεπαρκή, κατώτερα· ότι δεν αξίζουν, δεν θα αγαπηθούν ποτέ επειδή είναι άσχημα – και καθώς οι λέξεις αυτές ακούγονται από τον παντογνώστη γονέα/ενήλικα, γίνονται η βάση για την πεποίθηση του παιδιού ότι αυτές είναι οι θεμελιώδεις «αλήθειες» για εκείνο.

Χωρίς παρέμβαση – χωρίς δηλαδή έναν ψυχοθεραπευτή που θα μπορέσει να αντιστρέψει αυτές τις πεποιθήσεις για τον εαυτό – το παιδί κουβαλά αυτές τις υποτιθέμενες αλήθειες στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή. Τα λεκτικώς κακοποιημένα παιδιά συχνά αντιμετωπίζουν ψυχικά προβλήματα στην ενήλικη ζωή τους.

Αναγνωρίζοντας την λεκτική κακοποίηση
Εκτός από τη σοβαρότητα του φαινομένου, επικρατεί σύγχυση και για το τι συνιστά τελικά λεκτική κακοποίηση. Επειδή όλοι λίγο πολύ κάποια στιγμή θα παραφερθούμε, σωστά; Εν βρασμώ ψυχής, ποιος ανάμεσά μας μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχει ξεφουρνίσει κάποια προσβολή ή δεν προσπάθησε να υποβιβάσει τον άλλο; Υπάρχουν όμως ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στη λεκτική κακοποίηση και στο θυμό της στιγμής. Τα παρακάτω στοιχεία ίσως καθαρίσουν λίγο το τοπίο:

– Η λεκτική κακοποίηση λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας σχέσης και ο βαθμός της ζημιάς που καταφέρνει είναι ανάλογος της σημασίας της σχέσης. Μπορεί να είναι ενοχλητικό ένας άγνωστος να μας πει κάτι υποτιμητικό, αλλά δεν προκαλέσει μόνιμη ζημιά. Οι κακοποιητές από τους οποίους εξαρτόμαστε, χρειαζόμαστε ή ακόμα και αγαπάμε πληγώνουν βαθιά.

– Η λεκτική κακοποίηση ευδοκιμεί σε μια σχέση με ανισορροπία εξουσίας. Αυτή υπάρχει ανάμεσα σε έναν γονέα ή δάσκαλο και ένα παιδί ή μαθητή, αλλά επίσης μπορεί να υφίσταται και ανάμεσα σε ενήλικες, όπου ο ένας έχει εξουσία πάνω στον άλλο οικονομικά, συναισθηματικά ή με συνδυασμό και των δύο. Η λεκτική κακοποίηση είναι ένας τρόπος διατήρησης του ελέγχου και της εξουσίας.

– Η λεκτική κακοποίηση συμβαίνει με κίνητρο και είναι συνεχής. Πρόθεσή του θύτη είναι η απομόνωση και αποδυνάμωση του άλλου. Δεν είναι μια συμπεριφορά της στιγμής.

– Η λεκτική κακοποίηση συχνά κανονικοποιείται ή δικαιολογείται από το θύμα, επειδή ο θύτης του είναι συναισθηματικά σημαντικός, και, στην περίπτωση των παιδιών, δεν γνωρίζουν πώς είναι τελικά μια φυσιολογική συμπεριφορά.

Αυτός ο μηχανισμός ενδυναμώνεται από τις δικαιολογίες του ίδιου του γονέα (Προσπαθώ απλώς να σε σκληρύνω επειδή η ζωή είναι δύσκολη ή Δεν θέλω να νομίζεις ότι είσαι σημαντικός γιατί θα γίνεις ψώνιο), από τις κατηγορίες του (Δεν θα σου φώναζα αν συμπεριφερόσουν καλύτερα ή Δεν μου αρέσει να σου φωνάζω αλλά με αναγκάζεις). Άλλες φορές ο θύτης επιμένει ότι είναι για το καλό του παιδιού (ονομάζεται αγάπη επειδή πρέπει να προσέχεις για να πετύχεις ή αν δεν σε πίεζα, ποτέ δεν θα έκανες κάτι σωστά).

– Υπάρχουν κι άλλοι ενήλικες με εξουσία στα παιδιά που μπορούν να χρησιμοποιούν τις λέξεις ως όπλα, όπως δάσκαλοι, μέντορες, προπονητές.

Η περίπτωση της προπονήτριας γυμναστικής: Τι μας αποκαλύπτει για τη λεκτική κακοποίηση και την πολιτισμική επίδραση
Τον Απρίλιο του 2020, η Maggie Haney αποβλήθηκε επίσημα από τη γυμναστική ακαδημία των ΗΠΑ για 5 χρόνια μετά από καταγγελίες για τη συμπεριφορά της. Αυτή η υπόθεση είναι ιδιαιτέρως σημαντική επειδή τονίζει τη σύγχυση της εμπειρίας των παιδιών και αποκαλύπτει και την πολιτισμική σύγχυση ως προς τον προσδιορισμό των βλαβών που προκαλεί η λεκτική κακοποίηση. Είναι σημαντικό εδώ να αναφέρουμε ότι η Haney προπονούσε αθλήτριες που λάμβαναν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι πρώτες πληροφορίες ήρθαν από τη μητέρα μιας Ολυμπιονίκη ονόματι Laurie Herandez που κατηγορούσε τον οργανισμό επί 4 χρόνια αφού η 15χρονη κόρη της περιέγραψε τη σωματική και λεκτική κακοποίηση που είχε υποστεί. Όταν παραπονιόταν στην προπονήτριά της για την κακομεταχείριση, εκείνη της επαναλάμβανε ότι τα έπαιρνε όλα πολύ προσωπικά και η Hernandez στη συνέχεια απολογούταν. Η Haney ήταν η προπονήτριά της από τα 5 – που την τοποθετεί σε μια θέση εξουσίας πολύ κοντά σε εκείνη του γονέα – και οι προπονήσεις δεν εποπτεύονταν από κανέναν.

Οι γονείς δεν επιτρεπόταν να μπαίνουν στο γυμναστήριο. Η Hernandez έλεγε: «Πίστευα ότι τα άξιζα όλα αυτά… Το χειρότερο ήταν ότι δεν υπήρχαν μελανιές ή σημάδια για να αποδείξω ότι ήταν αληθινό». Αυτές οι σκέψεις επαναλαμβάνονται από σχεδόν όλα τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί με τέτοιους και παρόμοιους τρόπους. Υπάρχει τεράστια κοινωνική πίεση στο θύμα: άλλωστε είναι απλώς λέξεις, σωστά;

Επειδή η σωματική κακοποίηση δεν δημιουργεί την ίδια σύγχυση, η αποκάλυψη ξεκίνησε όταν η Laurie περιέγραψε στη μητέρα της ότι είδε τη Haney να αρπάζει από τα μαλλιά μια άλλη αθλήτρια. Η μητέρα της όχι μόνο απομάκρυνε την προπονήτρια από την κόρη της, αλλά υπέβαλε παράπονα στην Ακαδημία των ΗΠΑ. Χρειάστηκαν 4 χρόνια για να τιμωρηθεί η Haney. Στη συνέχεια, δύο άλλες αθλήτριες υπέβαλαν μήνυση κατά της Haney και άλλων προπονητών. Και καθώς θα γίνουν δικαστήρια, δεν είναι περίεργο που η σωματική κακοποίηση βρίσκεται στο επίκεντρο, αν και η λεκτική κακοποίηση υπήρχε πάντα και παντού.

Αυτό είναι ένα από τα αμέτρητα παραδείγματα που δείχνουν πόσο δύσκολο είναι ακόμα στις μέρες μας η λεκτική κακοποίηση να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους ενήλικες και από το κοινωνικό σύστημα στο σύνολό του. Η λεκτική κακοποίηση είναι κακοποίηση. Τελεία. Τίποτα λιγότερο.

Πηγή:

www.psychologytoday.com/ie/blog/tech-support/202012/why-verbal-abuse-is-so-dangerous

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Όλα είναι στο μυαλό. Και όλα σχεδόν εξαρτώνται από τον τρόπο που τα αντιμετωπίζεις. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να τα δούμε όλα λίγο πιο θετικά, να αγαπήσουμε τον εαυτό μας περισσότερο και να τον εμψυχώσουμε.

Να του δίνουμε δύναμη καθημερινά, γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιες, τότε ποιος; Η ψυχοθεραπεύτρια Μαρίνα Μόσχα γράφει σκέψεις και φράσεις που καλό είναι να υπάρχουν καθημερινά στο εσωτερικό μας λεξιλόγιο.

Έχεις σκεφτεί ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις την καθημερινότητα εξαρτάται από το μοτίβο συμπεριφοράς και των σκέψεων που κάνεις; Πως θα σου φαινόταν να αφήσεις “πίσω” τον αρνητισμό σου και να αρχίσεις να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου πιο θετικά; Έχει αποδειχτεί άλλωστε επιστημονικά μέσα από έρευνες της Θετικής Ψυχοθεραπείας πως όταν ένας έχει πιο θετικές σκέψεις και συναισθήματα, μπορεί να ενδυναμώσει τον εαυτό του και τον τρόπο που τον βλέπει και να νιώθει και πιο όμορφα.

Να τονίσω εδώ πως η Θετική Ψυχολογία δεν βλέπει τα πάντα θετικά και ρόδινα, ούτε αρνείται την ύπαρξη προβλημάτων. Απλά, μας ανοίγει έναν άλλον τρόπο -πιο ρεαλιστικά θετικό όμως- να δούμε την πραγματικότητα και να την αντιμετωπίσουμε χωρίς γενικεύσεις του αρνητισμού, χρησιμοποιώντας τις δικές μας δυνάμεις. Ναι, όσο και να νιώθεις πως δεν είσαι αρκετά δυνατή, ίσως αυτό να είναι μία πραγματικότητα σε κάποια ζητήματα, δεν μπορεί όμως να ισχύει για τα πάντα!

Ας δούμε κάποιες τέτοιου είδους φράσεις ή σκέψεις…
Ξεκινώντας από το πρωινό ξύπνημα, μπορώ να πω στον εαυτό μου:

1. Καλημέρα, νιώθω καλά και όμορφα! Μία θετική σκέψη που μου δίνει ένα ευχάριστο συναίσθημα. Ακόμα και αν δεν νιώθω καλά, μπορώ να αναγνωρίσω τι είναι αυτό που με ενοχλεί και να μην το γενικεύσω. Με αυτόν τον τρόπο δεν μεγιστοποιώ το πρόβλημα, αλλά το αναγνωρίζω και αντιλαμβάνομαι πως δεν είναι η συντέλεια του κόσμου αλλά κάτι που μπορώ να αντιμετωπίσω.

2. Θα προσπαθήσω… Άλλη μία φράση που με βγάζει από το γνωστό “δεν μπορώ” που χρησιμοποιούν πολλοί. Μάλιστα, μου δίνει την ευκαιρία να δω τι είναι αυτό και τι βήματα χρειάζεται να κάνω για να προσπαθήσω, τουλάχιστον ακόμα και αν δεν τα καταφέρω, θα έχω δοκιμάσει.

3. Θα δοκιμάσω στην πράξη να… Ναι, δεν θα αυτοπεριορίζομαι κάνοντας σχέδια και πιθανά σενάρια στο μυαλό μου που τα κρατώ ως ένα καλά κρυμμένο μυστικό ακόμα και από τον εαυτό μου τον ίδιο! Θα δοκιμάσω να κάνω πράξη αυτά που έχω στο μυαλό μου -εννοείται πως δεν μιλάμε για ακραία σχέδια ή για πράξεις που μπορεί να βλάψουν τον εαυτό μου ή τους άλλους.

4. Εστιάζω στο θετικό και όχι στο αρνητικό. Το κάθε τι έχει και μία θετική πλευρά, όπως και διάφορες εναλλακτικές. Μπορεί η εναλλακτική να μην είναι ακριβώς αυτό που θα ήθελα, υπάρχει όμως και μπορεί να μου δώσει λύσεις.

5. Μπορώ να… Ναι, μπορώ! Ο καθένας μας μπορεί να κάνει πολλά, φτάνει να τολμήσει! Συνήθως όμως από το άγχος ή τον φόβο απόρριψης, αποφεύγουμε και δεν τολμάμε, μήπως αποτύχουμε και έρθουμε αντιμέτωποι με την ματαίωση.

6. Έχω και εγώ δικαίωμα στην… Ναι, ο καθένας μας έχει δικαίωμα στη χαρά, στην ευτυχία, στην αγάπη…

7. Αξίζω… Ναι, αξίζω! Αξίζω να δώσω ωραίες στιγμές στον εαυτό μου, αξίζω ένα χαλαρωτικό ντους, αξίζω πολλά!

8. Επιτρέπω στους άλλους να με φροντίσουν… Για να φροντίσω, χρειάζεται και να μάθω να παίρνω φροντίδα!

9. Φροντίζω τον εαυτό μου και τις ανάγκες μου… Και όμως δεν είναι τόσο εύκολο να αναγνωρίσουμε τις ανάγκες μας και να φροντίσουμε τον εαυτό μας, όσο και αν ακούγεται παράλογο!

10. Θα τα καταφέρω! Μπορεί να περνάω δύσκολες καταστάσεις ή κάποια φάση στη ζωή μου, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω. Μπορεί να νιώθω άσχημα τώρα, δεν θα νιώθω έτσι όμως για πάντα. Απλά, χρειάζομαι προφανώς λίγο χρόνο και να δω πως θα πάω παρακάτω. Άλλωστε, μπόρα είναι θα περάσει.

11. Επικεντρώνομαι στο σήμερα. Σήμερα είναι μία καινούρια και διαφορετική ημέρα, με νέες ευκαιρίες και προκλήσεις!

12. Έχω γύρω μου άτομα που με αγαπούν και με στηρίζουν! Μπορεί να ισοπεδώνω τα πάντα όταν δεν νιώθω καλά, όχι όμως να αγνοώ και το υποστηρικτικό μου περιβάλλον!

13. Το “μετά” σημαίνει ποτέ! Πόσες φορές έκανες αυτά που ανέβαλλες για αργότερα;

14. Εγώ φτιάχνω την μέρα μου… Ακόμα και αναποδιές να έρθουν, εξαρτάται από το πώς θα τις αντιμετωπίσεις εσύ!

15. Αναλαμβάνω την ευθύνη για τις επιλογές μου! Διαφορετικά γίνεσαι σαν εκείνους που τους φταίνε οι άλλοι για το οτιδήποτε οι ίδιοι κάνουν λάθος ή απλά δεν τους βγαίνει.

Όπως είπε και ο Λέο Μπουσκάλια: “Η ζωή είναι επιλογή και είναι στα χέρια σου!”
“Πώς αντέχεις να πεθάνεις χωρίς να γίνεις όλα όσα είσαι; Αυτό θα το πετύχεις, αν αποφασίσεις να το κάνεις… Μπορείς να διαλέξεις. Η ζωή είναι επιλογή και είναι στα χέρια σου. Μπορείς να την ζήσεις χαρούμενα ή να την ζήσεις θλιβερά.”

Μαρίνα Μόσχα, ψυχοθεραπεύτρια

πηγή : tlife.gr

https://www.truelife.gr/

Ψυχολογία

Όπου εστιάζεις την ενέργεια σου αυτό δημιουργείς.
Δεν είμαι επαρκης ή μήπως όλα είναι state of mind τελικά…
Γράφει η Σοφία Καραγιάννη


Ξεκινώντας θα ήθελα να σας κάνω έναν πρόλογο.

Το κείμενο λοιπόν αυτό έχει ως αφορμή τύπου καφέ με φίλη στο μπαλκόνι και κουβεντούλα. Καθώς παίρναμε χαλαρά τον καφέ μας συζητούσαμε τα διαφορά καθημερινά θέματα δουλειά, φλερτ κοκ, έπεσε στο τραπέζι μια προσωπική μου εμπειρία με μια κοινή μας φίλη.

Με αυτήν την κοπέλα λοιπόν κάποτε εγώ έκανα πολύ παρέα. Ήμασταν σαν αδερφές. Μια περίοδο η σχέση μας άρχισε να γίνεται τοξική με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, άσχετος για το συγκεκριμένο κείμενο, γι´ αυτό ίσως σας γράψω άλλη στιγμή. Έφτασε κάποτε η ώρα που οι δρόμοι μας ήταν καιρός να χωρίσουν. Ήρθε λοιπόν σπίτι μου και αφού είχαμε πλέον ψυχρανθεί μετά από κάποια λογομαχία, βρεθήκαμε να μιλήσουμε.

Καθώς συζητούσαμε μου είπε τα εξής: «Αισθάνομαι άσχημα γιατί είναι στιγμές που σε ζηλεύω και δε
μ´ αρέσει αυτό το συναίσθημα. Σε θεωρώ όμορφη, έξυπνη και πολύ καλό άνθρωπο και αισθάνομαι μειονεκτικά. Θα ήθελα λοιπόν να πάρουμε λίγο χώρο και χρόνο να ηρεμήσω και να δω τα πράγματα καθαρά!»

Θα ήθελα λοιπόν να σταθούμε για λίγο σε αυτό. Η φίλη μου λοιπόν έβλεπε σε εμένα πράγματα που μεν θεωρούσε ίσως πως δε τα έχει στον βαθμό που θα τα ήθελε (χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως ήταν πραγματικότητα γιατί ήταν ένα εξαιρετικό άτομο, όμορφο και έξυπνο πλάσμα) και αφετέρου πως έπιανε τον εαυτό της να θέλει να έχει αυτά που έβρισκε σε εμένα ελκυστικά με μια τάση ζήλειας. Θα ήθελα βέβαια να σημειώσω εδώ πως δίνω την φίλη μου αυτή σαν παράδειγμα, βάζοντας στην θέση της και μένα αλλά και τον καθένα από εμάς, όλοι μας έχουμε βιώσει κάτι ανάλογο κάποια στιγμή της ζωής μας είτε με φίλο, είτε με υλικό αγαθό κοκ.

Αυτό το συναίσθημα της ζήλειας το έχουμε όλοι, γιατί μας έχει δωθεί σαν ερέθισμα από τις πολλαπλές εικόνες που βομβαρδιζόμαστε πλέον και δεν μας αφήνουν να νιώθουμε επαρκείς. Θες λίγο το διαδίκτυο και οι εφαρμογές του, θες η μόδα που όλες οι γυναίκες ακόμη και οι άνδρες αλλάζουν και γίνονται ενός συγκεκριμένου προτύπου εικόνες;! Πάρτε το όπως θέλετε αλλά πάντα μιλάμε για μη ρεαλιστικές μορφές εικόνων.

Πλέον κάποιος πιάνει μια δουλειά, παντρεύεται, έχει μια όμορφη σχέση, αγοράζει ένα καλό αμάξι, ένα καλό κινητό και αυτόματα σκέφτεται ο εκάστοτε απέναντι: «Εγώ γιατί να μη το έχω και το έχει αυτός.» Επομένως πλημμυρίζεται με αισθήματα ζήλειας, άσχημων συναισθημάτων: «Γιατί αυτός και όχι εγώ», με αποτέλεσμα να καταρρακώνεται και παράλληλα να γεμίζει αλλά και να στέλνει κάθε αρνητική ενέργεια σε αυτόν τον άνθρωπο. Αντ´αυτού θα μπορούσε να σκεφτεί: «Τι όμορφο αυτό που έκανε ,αγόρασε κοκ ο …… πολύ χαίρομαι γι´ αυτόν». Πιστέψτε με μεγαλύτερο αποτέλεσμα θα έχει και για το άτομο που το σκέφτηκε αλλά και για τον απέναντι.


Γυρνώντας λοιπόν στην φίλη, έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση, ανασφάλειες και ίσως μια άσχημη περίοδο, έβαζε σε μειονεκτική θέση τον εαυτό της ψάχνοντας σε εμένα κάτι που ίσως θα ήθελε, χωρίς φυσικά να ξέρει αν θα της ταίριαζε. Έχουμε επομένως εμείς οι άνθρωποι την τάση όταν βλέπουμε κάτι στον άλλον να το θελουμε και για εμάς, χωρίς απαραίτητα να κοιτάξουμε μέσα μας και να αισθανθούμε ευγνώμονες γι´ αυτά που ήδη έχουμε (τα θεωρούμε δεδομένα και τα προσπερνάμε). Εστιάζοντας όμως σε εμάς μπορεί να συνειδητοποιήσουμε πως έχουμε πολύ όμορφα στοιχεία και αν κάτι δε μας αρέσει δε χρειάζεται τίποτα παρά μόνο να το διορθώσουμε αλλά όχι να γίνουμε κάτι άλλο. Καλό είναι να κοιτάμε με τα δικά μας δεδομένα τι θα ήταν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και όχι τι μας αρέσει στον άλλον, που στο κάτω κάτω της γραφής ίσως να μη μας ταιριάζει (συνήθως αυτό ισχύει ). Βλέποντας λοιπόν πως κάποιος πετυχαίνει κάτι στη ζωή του,έχει μια όμορφη και υγιή σχέση κοκ, προσπαθήστε να σκεφτείτε τι θα θέλατε να έλεγε ο άλλος άνθρωπος για εσάς, μπείτε για λίγο στην θέση του.

Όσο πιο όμορφα σκεφτείτε για τα επιτεύγματα του άλλου τόσο πιο όμορφα και παραγωγικά θα γίνουν και τα πράγματα στην ζωή σας. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Κάθε άτομο έχει το δικό του ξεχωριστό μονοπάτι, του δικούς τους στόχους και τα δικά του όνειρα για να εκπληρώσει.

Το αν κάποιος αδυνάτισε, ομόρφυνε, έχει ένα ωραίο αυτοκίνητο, έχει έναν καλό σύντροφο, έκανε ανακαίνιση στο σπιτι του και αλλά τόσα πράγματα που βλέπουμε καθημερινά, είναι και θα παραμείνουν μια όμορφη στιγμή στη ζωή κάποιου άλλου. Χάνοντας λοιπόν τον χρόνο μας με το να ασχολούμαστε με τη ζωή του, μένουν πίσω τα δικά μας όνειρα, οι δικοί μας στόχοι.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δείτε μια οποιαδήποτε εικόνα ή μάθετε κάτι από τα παραπάνω θα σας παρακαλούσα απλά να σκεφτείτε ποσό όμορφο είναι αυτό και να χαρείτε με την χαρά του εκάστοτε ανθρώπου. Στη συνέχεια και με όλη την αγάπη και την θετικότητα που θα έχει γεμίσει η καρδιά σας, αγκαλιάστε τους δικούς σας στόχους, εστιάσετε σε αυτούς, οραματιστείτε τους με όλη σας την καρδιά και την ψυχή και πιστέψτε με το ταξίδι σας θα είναι έτοιμο να ξεκινήσει. Αν εμείς οι άνθρωποι εστιάζαμε σε εμάς μόνο, κανείς πια δε θα έλεγε πως τα όνειρα δε γίνονται πραγματικότητα. Άλλωστε όλα είναι state of mind...

Όπου εστιάζεις την ενέργεια σου αυτό δημιουργείς.

Η καθημερινότητα μας δεν τυχαίνει, εμείς την φτιάχνουμε. Εμείς και οι σκέψεις μας. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο προσέξτε τι λέτε και τι σκέφτεστε.

Το σύμπαν όπως και ο εγκέφαλος δεν αντιλαμβάνονται την χρήση των αρνητικών μορίων όπως το δε και το μη. Μιλά ορθά και σκέψου ορθά. Ένα όνειρο για να υλοποιηθεί θέλει κόπο, ενέργεια και πολύ αγάπη.


Όταν καθόμαστε και ασχολούμαστε με τις ζωές των άλλων είμαστε ήδη πολύ απασχολημένοι ώστε να δώσουμε ενέργεια εκεί που πραγματικά έχει αξία άρα τα όνειρα μας πάνε στα σκουπίδια.

Τι λέτε; Μήπως από δω και στο εξής να κοιτάξουμε λίγο παραπάνω τη δίκη μας ζωή και να φτιάξουμε τη μαγική μας πραγματικότητα λιθαράκι λιθαράκι. Και που ξέρετε μπορεί μια μέρα να ξυπνήσετε μέσα στο όνειρο σας πρωταγωνιστές, μόνο που πια δε θα είναι όνειρο αλλά η πραγματικότητα που με κόπο εσείς φτιάξατε γιατί σταματήσατε να ασχολείστε με ανούσια πράγματα και εστιάσετε σε αυτόν τον ξεχωριστό και υπέροχο εαυτό!

Σε εσάς…

Με εκτίμηση αγάπη και φως

Κοντέσα

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία


Ζούμε σε έναν κόσμο στιγμιαίας ικανοποίησης, οπότε όταν οι ανάγκες σας δεν εκπληρώνονται γρήγορα, είναι εύκολο να τα παρατήσετε. Αλλά όταν έχετε τέτοιες στιγμές, χρειάζεται να δείτε το σενάριό σας λίγο διαφορετικά. Θα γίνει ενάντια στη φυσιολογική διαδικασία σκέψης, αλλά εμπιστευτείτε ότι θα σας βοηθήσει όταν παλεύετε να συνεχίσετε να προχωράτε μπροστά.

1. Μελετήστε τους ανθρώπους που θαυμάζετε
Θα εκπλαγείτε αν μάθετε ότι ακόμα και οι πιο επιτυχημένοι πέρασαν πολλά για να φτάσουν τους στόχους τους. Ακόμα και οι άνθρωποι που θαυμάζετε περισσότερο. Αλλά έμαθαν να ξεπερνούν και το συναισθηματικό και ψυχικό τους τέλμα. Δεν τα παράτησαν. Εστιάστε στην ιστορία τους, εμπνευστείτε από αυτούς.

2. Περάστε χρόνο κάνοντας πράγματα για άλλους
Υπάρχει ένα αρχαίο ρητό που λέει ότι υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να προσφέρουμε, παρά στο να λαμβάνουμε. Όταν γεμίσετε το νου σας με τρόπους για να κάνετε καλό στους άλλους, αφήνετε λιγότερο χώρο για αρνητικές σκέψεις, μειώνετε την κατάθλιψη και επίσης βοηθάτε στο να ανέβει το ηθικό σας. Είναι αναπόφευκτο ότι όταν κάνετε κάποιον να χαμογελάσει ή όταν αγγίζετε τη ζωή τους με θετικό τρόπο, δημιουργείτε έναν κύκλο θετικότητας.

3. Εστιάστε σε αυτό που έχετε και όχι σε αυτό που σας λείπει
Πολλές φορές, μπορεί να παρασυρθείτε τόσο από αυτά που δεν έχετε, που θα ξεχάσετε αυτά που έχετε. Κάντε μια λίστα με όλα όσα έχετε στη ζωή σας και νιώστε ευγνωμοσύνη γι’ αυτά. Ξεκινήστε με τα βασικά, όπως με την καλή σας υγεία, με το γεγονός ότι αναπνέετε, ότι έχετε οικογένεια ή/και φίλους και πολλά άλλα. Θα εκπλαγείτε με το πώς ο νους σας αλλάζει και θα συνειδητοποιήσετε ότι έχετε πολλά για τα οποία αξίζει να νιώσετε ευγνωμοσύνη.


4. Οι θετικές προσωπικές δηλώσεις μπορούν να αλλάξουν το παιχνίδι
Οι θετικές σκέψεις οδηγούν σε θετικά αποτελέσματα. Και οι αρνητικές σκέψεις σε αρνητικά αποτελέσματα. Ο μεγαλύτερος αγώνας που θα δώσετε θα είναι στο μυαλό σας. Ο νους σας, αν και είναι το πιο ισχυρό σας όπλο, μπορεί επίσης να είναι και το πιο καταστροφικό. Προσέξτε λοιπόν με τι θρέφετε το νου σας. Όταν νιώθετε ότι έχετε βυθιστεί σε αρνητικές σκέψεις, σκεφτείτε ορισμένες θετικές για να πολεμήσετε τις πρώτες. Βρείτε μία ή δύο θετικές δηλώσεις που μπορείτε να επαναλαμβάνετε στον εαυτό σας και θα εκπλαγείτε με το πόσο γρήγορα θα αλλάξει η νοοτροπία σας.

5. Είστε η ιδανικότερη συντροφιά του εαυτού σας
Είναι περίεργο, αλλά είστε πράγματι το άθροισμα των ανθρώπων του άμεσου κύκλου σας. Αν κάνετε παρέα με άτομα που έχουν κακές συνήθειες, αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσετε και εσείς. Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι οι άνθρωποι συγχρονιζόμαστε μεταξύ μας. Σπάστε αυτό τον κύκλο συνήθειας λοιπόν, κάνοντας παρέα με άτομα που σας εμπνέουν θετικά. Αλλάξτε τον κοντινό σας κύκλο για να δείτε τα πράγματα διαφορετικά. Επιλέξτε φίλους και συνομήλικους που είναι εξυπνότεροι, σοφότεροι και πιο επιτυχημένοι από εσάς. Μπορούν να σας μάθουν πολλά και να σας βοηθήσουν να αλλάξετε την οπτική σας ως προς τα πράγματα.

6. Όταν νιώθετε ότι δεν είστε αρκετοί και βρίσκετε εμπόδια, πάρτε χρόνο για ενδοσκόπηση
Στραφείτε προς εσάς και σκεφτείτε τρία πράγματα που έχετε καταφέρει και που δεν είχατε καν σκεφτεί ότι ήταν πιθανά. Περπατήστε πνευματικά ανάμεσα από εκείνες τις δύσκολες καταστάσεις, το πώς νιώσατε, τι κάνατε και πώς ανακουφιστήκατε όταν καταφέρατε να βγείτε από την απέναντι πλευρά του ποταμού.

7. Δημιουργήστε ένα alter ego για να ανέβετε ψυχικά για το ποιος είστε και πού θέλετε να πάτε
Χρειάζεται να γνωρίζετε ότι υπάρχει πάνω από ένα μονοπάτι, περισσότερα χαρακτηριστικά από αυτά που νομίζετε ότι έχετε και τα οποία μπορούν να σας οδηγήσουν στο μονοπάτι της επιτυχίας. Ίσως λοιπόν χρειάζεται να υποκριθείτε πρώτα για να γίνει ύστερα πραγματικότητα. Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτή τη ζωή, γι΄αυτό και μπορείτε να ξεπεράσετε όλα τα εμπόδια.

Γι’ αυτό όταν παλεύετε να βρείτε τη φωνή σας, διοχετεύστε τη μέσα από την προσωπικότητα κάποιου που θαυμάζετε. Κανείς δεν έχει όλες τις απαντήσεις. Είμαστε σε ένα γήπεδο όλοι και προσπαθούμε να παίξουμε όσο το δυνατόν καλύτερα.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Ψυχολογία

Το δίκιο σου να το ζητάς.
Κι ας είναι δύσκολο να επιβληθείς.
Ας μη βοηθούν ούτε οι συνθήκες, ούτε κι ο χαρακτήρας σου.


Να το ζητάς και να παλεύεις γι’αυτό.
Να το διεκδικείς σαν να κρέμονται τα πάντα από αυτό.
Κι αλήθεια κρέμονται.

Το δίκιο σου είναι η ζωή σου. Είναι η πορεία σου κι ο αυτοσεβασμός σου.
Μην τα χαρίζεις στους άλλους.
Μη λες “δε βαριέσαι, θα αντέξω”.

Ναι, μπορεί να αντέξεις. Γιατί όμως να μπεις σε αυτή τη διαδικασία;
Ξέρω, δε σου αρέσουν οι καυγάδες, δε θέλεις τις εντάσεις.
Μα δεν μπορείς να αφήνεις να σε πατούν.
Δεν επιτρέπεται να το κάνεις.

Πάψε να σφίγγεις τα δόντια κάθε φορά που σε αδικούν.
Πάψε να σωπαίνεις. Πάψε πια να σκύβεις το κεφάλι και να λες μέσα σου ότι δεν πειράζει.
Πειράζει γαμώτο!
Πειράζει να μη σε υπολογίζουν. Πειράζει να σου στερούν ό,τι σου ανήκει. Πειράζει να σε υποτιμούν, να σε αγνοούν, να σε υποβιβάζουν.
Πρέπει να σε πειράζει και επιβάλλεται να ζητάς το δίκιο σου.
Γιατί απλούστατα κανείς άλλος δε θα το κάνει στη θέση σου.


Ό,τι κι αν λένε οι γύρω, την κρίσιμη ώρα κανείς δε θα βάλει πλάτη για σένα.
Μπορεί να σου χτυπήσουν τρυφερά, καθησυχαστικά την πλάτη και να σου πουν “μη σκας, θα περάσει”. Κι ύστερα να περάσουν κι αυτοί.
Μπορεί να ακούσεις και καμιά χλιαρή υπεράσπιση.
Αλλά πόνο θα πρέπει να δώσεις εσύ.

Μη μείνεις σκυφτός. Μην αφήσεις τη ζωή σου σε χέρια άλλων.
Πάλεψε για το δίκιο σου ό,τι κι αν αυτό αφορά. Είναι δικό σου, σου ανήκει.
Είναι η ζωή σου που να πάρει και δεν πρέπει να τη χαραμίζεις.
Δείξε σθένος, δείξε δύναμη, δείξε θάρρος.

Άνοιξε το στόμα σου και διεκδίκησε. Κράτα τη ζωή σου στα χέρια σου και πάλεψε για δαύτην.
Κι ας μην τα καταφέρνεις πάντα.
Ας μην μπορείς κάποιες φορές να είσαι ο νικητής.
Δε θα είσαι όμως και χαμένος.
Και μέσα σου θα τα έχεις όλα ήρεμα.
Θα έχεις αγωνιστεί για όσα ζητάς, για όσα δικαιούσαι, για όσα θέλεις ή είναι δικά σου.

Κι ας χάσεις μια μάχη. Τι πειράζει;
Ο πόλεμος για τη ζωή σου είναι σε εξέλιξη κι εσύ μάχεσαι για το καλύτερο. Αυτό να σκέφτεσαι και να συνεχίζεις…

Της Στεύης Τσούτση

Πηγή: anapnoes.gr

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Ψυχολογία

Εξωστρεφείς και εσωστρεφείς χαρακτήρες ζουν ανάμεσα μας με τους πρώτους να επιζητούν όσο τίποτα άλλο την ανθρώπινη επαφή και τους τελευταίους να νιώθουν ασφάλεια στο μικρό τους περίγυρο. Ποιοι όμως πέρασαν πιο ανώδυνα τα lockdowns; Η απάντηση θα σας εκπλήξει

Υπάρχουν οι άνθρωποι που παίρνουν ενέργεια και ζωή από τις κοινωνικές τους συναναστροφές και αυτοί που προτιμούν να περνούν ήρεμες στιγμές στην ασφάλεια του σπιτιού τους με τους λιγοστούς ανθρώπους που έχουν επιλέξει να συναναστρέφονται. Η σύγκριση των εξωστρεφών χαρακτήρων με τους πιο εσωστρεφείς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους αποτελούν το βασικό άξονα για το χαρακτήρα ενός ατόμου και έχουν απασχολήσει τους ψυχολόγους. Μάλιστα, στην προκειμένη περίπτωση των μέτρων περιορισμού θα υποθέταμε ότι οι εσωστρεφείς ένιωθαν καλύτερα και πιθανότατα θα είχαν λιγότερες ψυχολογικές μεταπτώσεις λόγω του εγκλεισμού και της κοινωνικής αποστασιοποίησης. Είναι όμως όντως έτσι;

Σύμφωνα όμως με άρθρο της ψυχολόγου Lis Kiu από το Πανεπιστήμιο De Montfort στο The Conversation και τα στοιχεία επιστημονικών ερευνών, τα πράγματα εντελώς διαφορετικά απ’ ότι θα περιμέναμε.

H διαχειριση του lockdown

Στην ψυχολογία, η εξωστρέφεια συνδέεται με περισσότερη ευεξία, ευτυχία και ισορροπήμενη ψυχική υγεία. Παρά τον περιορισμό των κοινωνικών μας επαφών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, κάτι που ίσως θα λέγαμε ότι ταιριάζει περισσότερο στους εσωστρεφείς χαρακτήρες, τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η ευημερία των εξωστρεφών ατόμων δεν κλονίστηκε κατά τη διάρκεια των διαδοχικών lockdowns. Τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας ανέδειξαν ότι τα lockdowns δεν είναι ακριβός ο… παράδεισος για τους εσωστρεφείς μιας και αυτό το χαρακτηριστικό του χαρακτήρα τους συνδέθηκε με αυξημένο άγχος, μοναξιά και συμπτώματα κατάθλιψης. Στον αντίποδα, οι εξωστρεφείς παρουσιάσαν χαμηλότερα επίπεδα άγχους και μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν ψυχικές διαταραχές κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων.

Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται και από μια πρόσφατη διαχρονική μελέτη που εξέτασε 484 φοιτητές κολεγίων της Αμερικής κατά το εαρινό εξάμηνο του 2020, εποχή που συνέπεσε με ένα καθολικό, σχεδόν παγκόσμιο lockdown. Όσο βυθιζόμασταν βαθύτερα στη νέα πραγματικότητα, τα εσωστρεφή άτομα βιώναν αυξημένο άγχος, σε αντίθεση με τους εξωστρεφείς φοιτητές οι οποίοι δήλωσαν μείωση του άγχους τους. Το ενδιαφέρον όμως είναι το τι συνέβη με τη διάθεσή τους, καθώς η κατάσταση αντιστράφηκε: οι εξωστρεφείς παρουσίασαν μείωση της καλής διάθεσης στην αρχή της πανδημίας, ενώ οι εσωστρεφείς παρουσίασαν ελαφρώς βελτιωμένη διάθεση. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι παρά την πτώση της διάθεσης των εξωστρεφών χαρακτήρων, ανέφεραν ακόμη μια γενικά πιο θετική διάθεση από τους εσωστρεφείς συνομηλίκους τους.

Πώς εξηγείται αυτό το φαινόμενο

Το κλειδί για την ερμηνεία αυτών των ευρημάτων βρίσκεται στον τρόπο ζωής τόσο των εξωστρεφών χαρακτήρων όσο κα των εσωστρεφών. Παρά τον εγκλεισμό, για τους εξωστρεφείς οι δίαυλοι επικοινωνίας παρέμειναν ανοιχτοί με τη χρήση της τεχνολογίας ακόμα κι αν διέμεναν μόνοι τους, οπότε δεν έχασαν την επαφή με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Παράλληλα, οι εσωστρεφείς, μπορεί αρχικά να αγκάλιασαν με χαρά τη συνθήκη, όμως στην πορεία να μην βρήκαν την πολυπόθητη ηρεμία σε περίπτωση για παράδειγμα που δεν κατοικούσαν μόνοι τους.

Κοινώς, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι παρόλο τα περιοριστικά μέτρα, οι εξωστρεφείς συνέχισαν να κάνουν τις δραστηριότητες που γεμίζουν τις μπαταρίες τους και τους κάνει να νιώθουν καλά: να βρίσκουν υποστήριξη στον κοινωνικό τους περίγυρο και να διατηρούν τις υγιείς τους συνήθειες. Μια σχετική έρευνα πρόσφατα μάλιστα διερεύνησε τη διαχείριση κρίσεων από τους εξωστρεφείς και διαπίστωσε ότι η εξωστρέφεια σχετίζεται με περισσότερες στρατηγικές αντιμετώπισης προβλημάτων, όπως η αναζήτηση συναισθηματικής υποστήριξης. Αυτά τα μοτίβα σχετίζονται με την τεκμηριωμένη σχέση εξωστρέφειας και περισσότερης αισιοδοξίας.

Παρόλα αυτά, δε θα πρέπει να σταθούμε μόνο σε αυτά τα χαρακτηριστικά, καθώς η προσωπικότητές μας δεν είναι επίπεδες αλλά σφαιρικές και πολύπλευρες. Αν και η εξωστρέφεια ή εσωστρέφεια μπορεί να δώσει κάποια στοιχεία για την αντιμετώπιση των κρίσεων όπως είναι τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας, εκλείπει η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς που οι ψυχολόγοι συνεχίζουν να μελετούν με ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

https://ygeiamou.gr/

Ψυχολογία

Υπάρχουν δύο ειδών κόμποι. Ο πρώτος είναι οι πεποιθήσεις και οι αντιλήψεις μας. Όταν προσκολλούμαστε σε αυτές, παύουμε να είμαστε ελεύθεροι και δεν έχουμε καμία ελπίδα να αγγίξουμε την αλήθεια της ζωής. Άρα το πρώτο εμπόδιο είναι οι πεποιθήσεις, οι γνώσεις, οι αντιλήψεις μας για τα πράγματα.

Ο δεύτερος κόμπος είναι οι αιτίες του πόνου μας, αυτά που μας κάνουν να υποφέρουμε – ο φόβος, ο θυμός, οι προκαταλήψεις, η απόγνωση, η αλαζονεία. Πρέπει να τα απομακρύνουμε όλα αυτά για να απελευθερωθούμε.


Αυτοί οι κόμποι, που έχουν σχηματιστεί πολύ βαθιά στον εγκέφαλο και στη συνείδησή μας, μας εγκλωβίζουν και μας οδηγούν να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε να κάνουμε, μας οδηγούν να πούμε πράγματα που δεν θέλουμε να πούμε. Άρα δεν είμαστε ελεύθεροι. Κάθε φορά που κάνουμε πράγματα, όχι από πραγματική επιθυμία αλλά από φόβο ή συνήθεια, δεν είμαστε ελεύθεροι.
Επομένως, όταν διαβάζεις βιβλία αυτοβοήθειας, όταν κάνεις διαλογισμό, δεν το κάνεις για να αποκτήσεις γνώσεις και αντιλήψεις. Στην πραγματικότητα το κάνεις για να απελευθερωθείς από γνώσεις και αντιλήψεις. Μην αντικαθιστάς απλώς τις παλιές σου γνώσεις και αντιλήψεις με νέες. Σταμάτα να κυνηγάς την ευτυχία εδώ κι εκεί, σταμάτα να αντικαθιστάς κάθε ιδέα με την επόμενη.

Όλοι έχουμε συγκεκριμένες συμπεριφορές που συχνά είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας. Καθημερινά επιτρέπουμε σε αυτές τις υπόγειες εσωτερικές μας τάσεις να κυβερνούν τη ζωή μας. Δρούμε, και αντιδρούμε, υπό την επήρεια αυτών των εσωτερικών τάσεων. Αλλά ο νους μας είναι από τη φύση του ευέλικτος. Όπως λέει η νευροεπιστήμη, ο εγκέφαλός μας έχει πλαστικότητα. Μπορούμε να τον μεταμορφώσουμε.

Η ικανότητα να σταματήσεις και να αποκτήσεις επίγνωση της παρούσας στιγμής είναι μέρος του ορισμού της ευτυχίας. Δεν είναι δυνατόν να γίνεις ευτυχισμένος στο μέλλον. Κι αυτό δεν είναι ζήτημα πίστης, είναι ζήτημα εμπειρίας.

Όταν σταματάει η δραστηριότητα του σώματος, ο εσωτερικός διάλογος μοιάζει να δυναμώνει. Όταν διακόψουμε τον εσωτερικό διάλογο, τη συνεχή νοητική αναστάτωση, μπορούμε να βιώσουμε την εμπειρία ενός άπλετου χώρου που μας δίνει την ευκαιρία να ζήσουμε τη ζωή μας μ’ έναν ριζικά νέο και ικανοποιητικό τρόπο.


Δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι χωρίς χώρο για σιωπή. Το γνωρίζω από την άμεση παρατήρηση και την εμπειρία μου, δεν χρειάζεται να κάνω επιστημονικές μετρήσεις για να το καταλάβω. Όταν βλέπω κάποιον, μπορώ να ξεχωρίσω εάν αυτός ο άνθρωπος είναι χαρούμενος ή όχι, γαλήνιος ή όχι, στοργικός ή όχι. Χωρίς σιωπή δεν ζούμε την παρούσα στιγμή και αυτή η στιγμή είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία μας να βρούμε την ευτυχία.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Tich Nhat Hanh με τίτλο «Σιωπή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιώρα

https://www.amea-care.gr/

 Πηγή

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Τα τελευταία χρόνια οι selfie έχουν γίνει καθημερινή συνήθεια πολλών ανθρώπων στον κόσμο. Βγάζουμε selfie για πολλούς λόγους, είτε επαγγελματικούς είτε ψυχαγωγικούς. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ο τρόπος που τις βγάζουμε, ακόμη και η γωνία λήψης που χρησιμοποιούμε, διαφέρει ανάλογα με τον λόγο και τον σκοπό που τις χρησιμοποιούμε.

Γράφει ο Alessandro Soranzo,
Αναπληρωτής Καθηγητής Πειραματικής Ψυχολογίας,
Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam, Ηνωμένο Βασίλειο
Επιμέλεια: Σοφία Κροκιδά

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι selfies έχουν γίνει βασικός παράγοντας της λαϊκής κουλτούρας. Αν το hashtag #selfie εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2004, με την κυκλοφορία του iPhone 4, μόλις το 2010 οι φωτογραφίες έγιναν viral. Τρία χρόνια αργότερα, το 2013, το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης ανακήρυξε τη λέξη «selfie», λέξη της χρονιάς!

Χρησιμοποιούμε τις selfies για διάφορους σκοπούς, κοινωνικούς και επαγγελματικούς. Σύμφωνα με έρευνα του 2018, το 82% των ενηλίκων στις ΗΠΑ κάτω των 34 ετών είχε δημοσιεύσει τουλάχιστον μία selfie στα κοινωνικά μέσα. Μέχρι την παύση των δημόσιων συναθροίσεων λόγω πανδημίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια ολόκληρη βιομηχανία ήταν αφιερωμένη στη δημιουργία εκδηλώσεων selfie!

Δεδομένης αυτής της τεράστιας απήχησης και δημοτικότητας, ειδικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το φαινόμενο τράβηξε την προσοχή των επιστημόνων. Όπως έχουν δείξει πρόσφατες μελέτες, συμπεριλαμβανομένης μίας πρόσφατης στη οποία ήμουν επικεφαλής, ο τρόπος λήψης selfie – και οι διαφορετικές γωνίες της κάμερας που επιλέγουμε – ποικίλλει ανάλογα με το τι σκοπεύουμε να επιτύχουμε.

Το αριστερό προφίλ
Από το 1970 γνωρίζουμε ότι στην ιστορία του πορτρέτου του δυτικού πολιτισμού οι καλλιτέχνες είχαν μια προτίμηση στο αριστερό προφίλ των μοντέλων τους, και ειδικά των γυναικών.

Η αριστερή πλευρά του προσώπου μας ελέγχεται από το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την έκφραση των συναισθημάτων μας.
Έρευνα του 2017 έδειξε ότι όταν οι άνθρωποι βγάζουν selfie συνηθίζουν να στρίβουν το κινητό τους, έτσι ώστε να φαίνεται το αριστερό τους μάγουλο.

Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχουν και συνήθειες στον τρόπο που τοποθετούμε το κινητό κάθετα για να βγάλουμε selfie.

Σύμφωνα με άλλη έρευνα του 2017 σχετικά με τις selfie που ανεβάζουμε στο Tinder, όταν ψάχνουν σύντροφο οι γυναίκες βγάζουν φωτογραφίες το πρόσωπό τους από ψηλά ενώ οι άντρες από χαμηλά

Οι διαφορές αυτές δημιουργούν διαφορετικά αποτελέσματα. Γιατί όμως; Και πως συνδέονται με τον τρόπο και την πλατφόρμα στην οποία δημοσιεύονται;

Εκφραστικότητα του προσώπου
Οι περισσότεροι οδηγοί για το πώς να βγάλετε καλή selfie δίνουν έμφαση στο να φωτογραφίζεις το πρόσωπό σου από μια συγκεκριμένη γωνία και πάνω, αφού έτσι δείχνεις καλύτερα.

Η θεωρία αυτή επιβεβαιώνεται και από έρευνα για τις selfie του Tinder στην οποία οι μελετητές ανακάλυψαν ότι το να βγάζουν selfie από χαμηλά οι άντρες ήταν εν μέρει μια προσπάθεια, ώστε να φαίνονται πιο ψηλοί και άρα πιο αρρενωποί. Από την άλλη οι γυναίκες που προτιμούν τις λήψεις από ψηλά πέτυχαν το ακριβώς αντίθετο. Να φαίνονται δηλαδή πιο λεπτές, πιο νέες και πιο θηλυκές.

Οι μελετητές ανακάλυψαν ότι οι άντρες προτιμούν να βγάζουν selfie από χαμηλά, ώστε να φαίνονται πιο ψηλοί και άρα πιο αρρενωποί, ενώ οι γυναίκες προτιμούν τις λήψεις από ψηλά για να φαίνονται πιο νέες και πιο θηλυκές.
Επίσης, η έρευνα εξέτασε τα πρώιμα trends των selfie και πώς αυτά είχαν να κάνουν με τις γωνίες λήψεις και το να στήνεις το πρόσωπό σου με τρόπο, ώστε να φαίνεται πιο αδύνατο και πιο εύθραυστο. Δηλαδή πιο ελκυστικό.

Σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν οι επιστήμονες γιατί ένας ζωγράφος ιστορικών πορτρέτων μπορεί να προτιμούσε το αριστερό προφίλ του μοντέλου ερεύνησαν διάφορα πιθανά σενάρια.

Μπορεί να ήταν το ότι ο καλλιτέχνης ήταν αριστερόχειρας, το πού καθόταν το μοντέλο ή αν υπήρχε όντως κάποια διαφορά ανάμεσα στα δύο προφίλ. Με άλλα λόγια μπορεί ένα αριστερό προφίλ να αποτυπωθεί καλύτερα από ένα δεξί;

Τα δεδομένα που είχαν στα χέρια τους οι μελετητές δεν οδήγησαν κάπου, με εξαίρεση ίσως την πιθανότητα να προτιμούσαν οι καλλιτέχνες πράγματι το αριστερό προφίλ οπτικά. Ίσως απλά οι άνθρωποι το θεωρούν πιο ελκυστικό από το δεξί.

Στις selfie τόσο οι δεξιόχειρες όσο και οι αριστερόχειρες έδειξαν να προτιμούν το αριστερό προφίλ οπότε σε αυτή την περίπτωση δεν είναι θέμα του τι είναι πιο βολικό. Αντίθετα αυτό μας δείχνει ότι ενστικτωδώς οι περισσότεροι το προτιμάμε.

Πρόσφατα δεδομένα δίνουν έναν πιο σαφή λόγο για αυτό. Η αριστερή πλευρά του προσώπου μας ελέγχεται από το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την έκφραση των συναισθημάτων μας. Έτσι λοιπόν το αριστερό προφίλ μας είναι πιο εκφραστικό.

Οι μελετητές ανακάλυψαν επίσης ότι συνήθως θεωρούμε τους εαυτούς μας πιο ελκυστικούς και γοητευτικούς στις selfie παρά στις φωτογραφίες που μας βγάζουν οι άλλοι.
Ο βαθμός εκφραστικότητας μας εξαρτάται από το τι θέλουμε να δείξουμε και από την πλατφόρμα που χρησιμοποιούμε. Δείχνοντας το αριστερό μας προφίλ ή βγάζοντας τον εαυτό μας φωτογραφία από ψηλά δείχνουμε πιο εκφραστικοί. Από την άλλη το να φωτογραφιζόμαστε με το πρόσωπο ευθεία μπροστά δείχνει ένα πιο ουδέτερο λουκ.

Συμπεριφορά χώρου
Όταν βγάζουμε μια selfie, επιλέγοντας το πώς ποζάρουμε ή σε ποιον περιβάλλοντα χώρο το κάνουμε, είναι ένας τρόπος να εκπέμπουμε κοινωνικά και συναισθηματικά «σινιάλα» σε όσους βλέπουν τη φωτογραφία. Τα σινιάλα αυτά είναι ανάλογα με τα μη λεκτικά σινιάλα που στέλνουμε με τις εκφράσεις του προσώπου μας.

Ο καθένας μας ελέγχει το πώς στέκεται και το πώς εκφράζεται, ακόμα και το πόσο κοντά η μακριά θα καθίσει σε κάποιον, ώστε να του δείξει ότι τον αγνοεί ή ότι θέλει να τον προσεγγίσει. Αυτό λέγεται συμπεριφορά του χώρου.
Στις selfie έχουμε μόνο τον χώρο της φωτογραφίας για να παίξουμε. Αλλά κι αυτό είναι ένα είδος συμπεριφοράς χώρου. Το πού κοιτάζουμε, αν υπάρχει συμμετρία, τα μεγέθη των αντικειμένων στο κάδρο.

Όλα τα παραπάνω, τα οποία καθορίζονται μέσω της απόστασής μας από τον φακό και τη γωνία λήψης, συμβάλλουν στο να επικοινωνήσει ο φωτογραφιζόμενος τα συναισθήματα και τις προθέσεις του.

Αυτό ταιριάζει με τον τρόπο που οι selfie πλέον θεωρούνται ως ένα μέσο που μας αποκαλύπτει πράγματα για τον εαυτό μας. Δεν είναι απλώς το πώς παρουσιαζόμαστε στους άλλους αλλά είναι και ένα μέσο που προσφέρει προσωπικές πληροφορίες στους άλλους.

Φυσικά οι selfie έχουν μεγάλες διαφορές με τα πορτρέτα, αφού οι πρώτες έχουν να κάνουν με το γενικότερο πλαίσιο και την αλληλεπίδραση. Με άλλα λόγια, οι selfie δημοσιεύονται ως μέρος μιας συζήτησης.

Πηγή: womanidol.com https://mensarena.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.