Μαΐου 11, 2021

Ψυχολογία

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός γυναικών, κυρίως πάνω από 30 ετών, με μέσο ή υψηλό μορφωτικό επίπεδο αποφασίζουν για διάφορους λόγους να γεννήσουν ένα παιδί έξω από το πλαίσιο του γάμου.

Το να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί χωρίς πατέρα είναι σοβαρή υπόθεση. Συνεπάγεται σημαντικά πρακτικά προβλήματα και απρόβλεπτες δυσκολίες που βαρύνουν τη μητέρα, όπως π.χ. μοναξιά, ξενύχτια, οικονομικές δυσχέρειες κ.λπ. Φυσικά ο κόπος και οι ευθύνες είναι διπλές μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που δεν παρέχει την απαραίτητη υποστήριξη.

Η κριτική στάση και η απόρριψη συχνά από την ίδια την οικογένεια της γυναίκας, η επιφυλακτική αντιμετώπιση από τους άλλους και η δυσκολία εξεύρεσης εργασίας που να εξυπηρετεί τις οικογενειακές ανάγκες της είναι μερικά από τα σοβαρά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει μόνη. Από την άλλη πλευρά πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι ψυχολογικές δυσκολίες του παιδιού, που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Όσες και αν είναι οι δυσκολίες βέβαια, μπορούν να αντιμετωπιστούν με υπομονή, επιμονή, διάλογο και ειλικρίνεια.

Πότε να λέγεται η αλήθεια στο παιδί

Όταν η μητέρα ενημερώνει εξαρχής το παιδί για την οικογενειακή τους κατάσταση, λέγοντάς του την αλήθεια, προσαρμοσμένη στην ηλικία του, κάνει μια πολύ καλή αρχή Όσο το παιδί μεγαλώνει, η μητέρα μπορεί να του εξηγεί όλο και περισσότερο την κατάσταση, ανάλογα με το βαθμό της ωριμότητάς του. Καλό είναι επίσης η μητέρα να μη λειτουργεί διαφορετικά από τις άλλες μητέρες και να μη δημιουργεί στο παιδί την αίσθηση ότι «είναι αλλιώτικο» ή ότι κρύβει κάποιο τρομερό μυστικό.

Η έλλειψη του πατέρα

Τα παιδιά που έχουν ανατραφεί χωρίς πατέρα νιώθουν συχνά μεγαλύτερη ανασφάλεια από τα άλλα και φοβούνται ότι «δεν αξίζουν» επειδή βιώνουν σαν απόρριψη την απουσία του πατέρα τους. Παράλληλα ίσως αισθάνονται ότι η μητέρα τους δεν αρκεί για να τα υποστηρίξει στις δυσκολίες της ζωής «όπως οι μπαμπάδες των άλλων».
Είναι γεγονός ότι η αποκλειστική ευθύνη της ανατροφής συχνά κάνει τις ανύπανδρες μητέρες -όπως και τις χήρες- να είναι ιδιαίτερα αυστηρές και υπερπροστατευτικές με τα παιδιά τους.

Ο λόγος είναι συνήθως ότι επειδή τα μεγαλώνουν δίχως ανδρικό πρότυπο, έχουν την ανασφάλεια ότι θα χάσουν τον έλεγχο της κατάστασης. H υπερπροστασία και σε πολλές περιπτώσεις η ασφυκτική επιτήρηση όμως μπορεί να προκαλέσουν εκρηκτικές αντιδράσεις στο αγόρι ή στο κορίτσι όταν μπει στην εφηβεία.Επίσης όταν η μητέρα δεν εμπιστεύεται το παιδί, το κάνει άθελά της να μην εμπιστεύεται ούτε εκείνο τον εαυτό του.

https://www.akappatou.gr

 

Ψυχολογία

Με κάθε δευτερόλεπτο που περνάς προσκολλημένος στο παρελθόν, κλέβεις ένα δευτερόλεπτο από το μέλλον σου. Με κάθε λεπτό που περνάς μεμψιμοιρώντας για τα προβλήματα σου, αφαιρείς ένα λεπτό από το χρόνο που έχεις για να βρεις λύσεις σε αυτά.

Όταν σκέφτεσαι όλα εκείνα που θα ευχόσουν να μη σου είχαν συμβεί ποτέ, δεν επιτρέπεις να έρθουν στη ζωή σου όλα όσα θέλεις να σου συμβούν.

Με δεδομένη τη διαχρονική αλήθεια πως γίνεσαι αυτό που σκέφτεσαι σε όλη τη διάρκεια της μέρας σου, δεν έχει κανένα νόημα να στενοχωριέσαι για γεγονότα ή λάθη του παρελθόντος, εκτός αν θέλεις να βιώσεις τις ίδιες εμπειρίες άλλη μια φορά. Αντί γι’ αυτό, χρησιμοποίησε τα μαθήματα που έμαθες από το παρελθόν σου για να εξυψωθείς σε ένα νέο επίπεδο επίγνωσης και φώτισης.

Οι μεγαλύτερες δυσκολίες της ζωής μας αποκαλύπτουν τις μεγαλύτερες ευκαιρίες της ζωής μας. Όπως παρατήρησε ο Ευριπίδης: «Μέσα στη μεγαλύτερη δυστυχία υπάρχουν οι καλύτερες ευκαιρίες για μια ευτυχή αλλαγή». Αν έχεις αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα στη ζωή σου, τότε ίσως να προετοιμάζεσαι για να υπηρετήσεις κάποιον ανώτερο σκοπό, ο οποίος θα απαιτεί να είσαι εφοδιασμένος με τη σοφία που απέκτησες μέσα από τις δοκιμασίες σου.

Αξιοποίησε αυτά τα μάθη ματα ζωής για να τροφοδοτήσεις τη μελλοντική σου εξέλιξη. Να θυμάσαι ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι συχνά έχουν αντιμετωπίσει τόσες αντιξοότητες όσες και οι δυστυχισμένοι. Η διαφορά είναι ότι οι πρώτοι διαθέτουν έναν θετικό τρόπο σκέψης που τους επιτρέπει να αξιοποιούν τις αναμνήσεις τους για να εμπλουτίζουν τη ζωή τους.

Και προσπάθησε να καταλάβεις ότι αν έχεις βιώσει περισσότερες αποτυχίες από όσες οι άλλοι άνθρωποι, είναι πολύ πιθανό να ζεις μια πληρέστερη ζωή από αυτούς. Εκείνοι που παίρνουν πιο πολλά ρίσκα και τολμούν να είναι και να κάνουν περισσότερα από τους άλλους, είναι φυσικό να βιώνουν και περισσότερες αποτυχίες. Προσωπικά, όμως, θα προτιμούσα να έχω το θάρρος να δοκιμάσω κάτι και να αποτύχω παρά να μην το δοκιμάσω καθόλου.

Θα προτιμούσα χίλιες φορές να περάσω τη ζωή που μου απομένει διευρύνοντας τα όρια της ύπαρξης μου και πασχίζοντας να κάνω δυνατό το φαινομενικά αδύνατο παρά να ζήσω μια ζωή βολέματος, ασφάλειας και μετριότητας. Αυτή είναι η ουσία μιας πραγματικά επιτυχημένης ζωής

. Όπως τόσο σοφά παρατηρούσε ο Ηρόδοτος: «Είναι προτιμότερο, κινούμενοι από ευγενή τόλμη, να διακινδυνεύουμε να υποστούμε τα μισά από τα δεινά που προβλέπουμε, από το να παραμένουμε σε μια δειλή απραξία φοβούμενοι όσα θα μπορούσαν να μας συμβούν».

Ή, ακόμη, όπως είπε ο Μπούκερ Τ. Ουάσινγκτον: «Η πείρα μου έμαθε ότι η επιτυχία δεν μετριέται τόσο από τη θέση που κατέχει κάποιος στη ζωή του όσο από τα εμπόδια που κατόρθωσε να υπερβεί κατά την προσπάθεια του να πετύχει».

Ποιος Θα Κλάψει Όταν Πεθάνεις; – Robin Sharma – Εκδόσεις Διόπτρα 

Read more: https://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Σύμφωνα με νέα έρευνα του δημοσιεύτηκε από την American Psychological Association, οι άνθρωποι που έχουν σαν χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους τη συναισθηματική αστάθεια, τη μικρή ευσυνειδησία και την παρορμητικότητα είναι πιο πιθανό να βιώνουν συνεχείς κύκλους αύξησης και μείωσης βάρους στη διάρκεια της ζωής τους σε μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία στον χαρακτήρα τους.

Σε αυτή την έρευνα σχετικά με την προσωπικότητα και την παχυσαρκία, οι ερευνητές παρακολούθησαν περίπου 2.000 άτομα σε πορεία 50 χρόνων και ανακάλυψαν ότι η παρορμητικότητα ήταν το πιο ατράνταχτο στοιχείο για το αν κάποιος θα γινόταν παχύσαρκος ή όχι.

Η παρορμητικότητα σύμφωνα με τους μελετητές οδηγεί συνήθως τους ανθρώπους στο να παραδίδονται στους πειρασμούς και να μην έχουν την πειθαρχία για να ακολουθήσουν ένα υγιεινό πρόγραμμα, ειδικά εάν αντιμετωπίζουν στη ζωή τους δυσκολίες ή σύγχυση.

Εάν λοιπόν κι εσύ έχεις χαρακτήρα παρορμητικό, τι πρέπει να κάνεις προκειμένου να διατηρήσεις ένα καλό επίπεδο στα κιλά σου; Κάνε στον εαυτό σου τις παρακάτω ερωτήσεις πριν ξεκινήσεις να κάνεις κάτι παρορμητικό, όπως το να ακυρώσεις τη γυμναστική σου ή το να σταματήσεις για σουβλάκια στο δρόμο από τη δουλειά:

1) Τι νιώθω ακριβώς;

Μερικές φορές παίρνουμε κάποιες αποφάσεις επειδή προσπαθούμε να ξεπεράσουμε ένα συναίσθημα ή να μην νιώσουμε καθόλου κάτι δυσάρεστο. Πάρε λοιπόν λίγα λεπτά για να ελέγξεις την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι και να κάνεις μία μικρή ενδοσκόπηση προτού προβείς σε μία βιαστική και ίσως ανθυγιεινή επιλογή.

2) Ταιριάζει αυτό που κάνω στους στόχους μου;

Πολύ απλά σκέψου αν αυτό που πας να κάνεις είναι σύμφωνο με τις υγιεινές προτεραιότητες που έχεις και τους στόχους σου. Εάν η απάντηση είναι αρνητική, ξέρεις ότι πρέπει να επιλέξεις τον υγιεινό δρόμο.

3) Θα μετανιώσω για αυτή την απόφασή μου;
Σκέψου τον εαυτό σου στο μέλλον- θα εύχεσαι να είχες κάνει κάποια πράγματα διαφορετικά; Εάν ναι, τότε κάνε την υγιεινή επιλογή για την οποία θα είσαι περήφανη αργότερα.

www.womenonly.gr

Ψυχολογία

Πολλά έχουν ειπωθεί για το πώς να αποκτήσουμε μια ισχυρή προσωπικότητα. Ποια είναι όμως τα γνωρίσματα που την χαρακτηρίζουν;

1. Στην κορυφή βρίσκεται η λέξη ΟΡΑΜΑ, αν και οι περισσότερες έρευνες δείχνουν πως οι ξεκάθαροι στόχοι και πολύ περισσότερο οι ιδεολογίες, οι κοσμοθεωρίες και οι μεγάλες ιδέες χαρακτηρίζονται έτσι εκ των υστέρων, αφού έχουν επιβεβαιωθεί. Αλλιώς αποκαλούνται πλάνες και λάθος στρατηγικές. Συνεπώς, ο οραματιστής, μάλλον έχει τις συνθήκες, τη συγκυρία, ίσως και τη μοίρα σύμμαχό του.

2. Ο ιδεατός μας τύπος εμφορείται από ιδανικά, αλλά παράλληλα είναι ρεαλιστικά αισιόδοξος. Δεν παρασύρεται εύκολα από την επιτυχία, αλλά συνεχίζει να ατενίζει το μέλλον ως μια χρονική περίοδο ευφορίας και όχι ως μια λαίλαπα, που καταφθάνει.

3. Φυσικά, είναι άριστος σε αυτό, με το οποίο καταπιάνεται, δεξιότητα, όμως, που αποκτά με την τριβή και τη σκληρή δουλειά και δεν την έχει αποκτήσει με κληρονομικό χάρισμα. Εργάζεται περισσότερο από τους υπόλοιπους -δεν υπάρχουν γι΄αυτόν διακοπές, ώρες γραφείου, άδειες-, μεριμνά, προλαμβάνει, οργανώνει, σχεδιάζει. Παρόλα αυτά, ενθουσιάζεται, ορμά, αφήνεται στις παροτρύνσεις, που του υπαγορεύουν να προχωρήσει.

4. Το μυστικό του κρύβεται στη συγκέντρωση και στην εστίαση της προσοχής. Ο εγκέφαλός μας, εξάλλου δεν τα πάει καλά με το multi-tasking, την πολυδιάσπαση, την παράλληλη εκτέλεση διεργασιών. Αφοσιώνεται, επομένως σε ένα στόχο, όπου κι αν βρίσκεται, και ξέρει να αγνοεί τα ερεθίσματα, που θα τον αποσπάσουν από το πνευματικό αυτό έργο.

5. Είναι καινοτόμος, που σημαίνει ότι ανασυνθέτει τα στοιχεία, που παρατηρεί με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τους υπόλοιπους, ευρηματικός, επειδή διαθέτει πλούτο εμπειριών και επομένως ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ. Να ο βασικός όρος της επιτυχίας. Τολμά να ρισκάρει τα πάντα, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί και εν τέλει να υποστεί τις συνέπειες ή να γευτεί το νέκταρ της τόλμης, κυρίως αν δεν έχει τίποτα να χάσει.

6. Απόρροια των παραπάνω είναι η ευελιξία, η εμμονή του να εξετάζει σφαιρικά τα δεδομένα, να μην καθηλώνεται σε δοκιμασμένες πρακτικές, να μην επαναπαύεται με τα τεκμηριωμένα, αλλά να επιχειρεί μη φοβούμενος το άγνωστο και το ομιχλώδες. Τα πάντα γι’ αυτόν είναι μέσα στο παιχνίδι. Η ίδια η ζωή είναι ένα πεδίο για μεγάλα όνειρα με μικρούς πόρους.

7. Η αυτοεκτίμησή του δεν είναι περιστασιακή, δεν καταποντίζεται από την αστοχία ούτε εξακοντίζεται με τη νίκη. Αντίθετα, παραμένει σταθερή, επειδή αναπληρώνει τις πιθανές μειονεξίες σε κάποιους τομείς με την ακλόνητη δύναμή του σε άλλους.

8. Τα λόγια του είναι μετρημένα. Είναι άνθρωπος προσανατολισμένος στο έργο, στις πράξεις. Τη στιγμή, που οι άλλοι αναλύουν, υπολογίζουν, αναμετρούν, αυτός προχωρά με συνοδοιπόρους ή όχι. Η παιδεία του είναι εστιασμένη στην επίλυση προβλημάτων κι όχι στην αμετροέπεια.

9. Τα λάθη του είναι ευκαιρία για μάθηση κι όχι ήττα. Η εκπαίδευση, τροποποίηση της συμπεριφοράς. Δεν μεμψιμοιρεί και δεν μεταθέτει τις ευθύνες. Δεν αποδίδει την αποτυχία στην κρίση ή σε εξωγενείς παράγοντες. Σκληρός με τον εαυτό του χρεώνεται την κακή εξέλιξη, αλλά ποτέ δεν επαναλαμβάνει τα σφάλματα.

10. Οι μεγάλοι άνδρες ή γυναίκες εμπιστεύονται την ενόραση, την πνευματική εκείνη ιδιότητα, που ερμηνεύει την πραγματικότητα όχι με τη λογική, αλλά με μια ανακατασκευή των ερεθισμάτων με τρόπο, που μοιάζει εξωπραγματικός. Βασίζονται στα συναισθήματα, στις εσωτερικές φωνές, χωρίς όμως να οδηγούνται στο μυστικιστικό.

11. Ως ηγέτες υιοθετούν διαφορετικά κάθε φορά στυλ, γεγονός που κατοπτρίζει την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα τους. Άλλοτε δημοκρατικοί, ψάχνουν για συνοδοιπόρους και συνεργάτες κι άλλοτε αυταρχικοί, ξεριζώνουν όλους εκείνους που διαιωνίζουν το πρόβλημα, χωρίς να αποτελούν λύση του.

12. Ξέρει ότι θα προδοθεί, ότι οι σύντροφοι θα λιποψυχήσουν την πιο δύσκολη ώρα, αλλά αυτός προχωρά ακόμα και μόνος του. Πιστεύει στο στόχο του με ΠΑΘΟΣ. Και αυτό είναι το πιο κοινό χαρακτηριστικό, όλων όσων έγιναν διαμορφωτές γνώμης και εμπνευστές κινημάτων.

13. Βίαιος προς τους κόλακες, αλλά μεγαλόθυμος προς τους αδύναμους, του αρέσει να περιστοιχίζεται από ανθρώπους αυθεντικούς, απλούς και ντόμπρους.

14. Ονειρεύεται συχνά, χωρίς αυτό να γίνεται παραλήρημα, φαντασιώνεται την επίτευξη του σκοπού και ζει με άτομα, που ζουν τη ζωή, που και ο ίδιος θέλει να ζήσει.

15. Μα η πραγματική δύναμή του χαρισματικού αυτού τύπου κρύβεται στην ικανότητά του ΝΑ ΕΝΩΝΕΙ, να αποτελεί το διασυνδετικό κρίκο, το σημείο αναφοράς, να εμπνέει και να δίνει κίνητρα και παραδείγματα για ΑΛΛΑΓΗ. Δεν τον τρομάζει η διαφορετικότητα και η ποικιλομορφία των απόψεων και των εμπειριών, επειδή προσπαθεί κάθε στιγμή να ΒΡΕΙ ΤΙΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ, Γιατί πάντοτε η πεμπτουσία της ηγεσίας ήταν η θέληση των ανθρώπων να ενωθούν για έναν κοινό σκοπό.

Είναι δημοφιλέστατες οι λίστες με τα χαρακτηριστικά εκείνα της προσωπικότητας, που οδηγούν στην επιτυχία, όπως κι αν αυτή ορίζεται, ανάλογα με το πολιτιστικό περιβάλλον. Η σύνθεσή τους απεικονίζει τις περισσότερες φορές έναν Υπερ-άνθρωπο, που ακόμα και τα ελαττώματά του τα μετατρέπει σε αρετές. Η μελέτη τέτοιων υποδειγμάτων βασίζεται στη ρομαντική άποψη ότι η ιστορία προχωρά με την εμπνευσμένη δράση κάποιων χαρισματικών ανθρώπων κι όχι εξαιτίας της συλλογικότητας και της δύναμης των λαών..

Ευστράτιος Παπάνης
Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας
Πανεπιστημίου Αιγαίου
ΠΗΓΗ
mynima-hellas.com

Ψυχολογία

Νέα έρευνα βρήκε ότι οι γυναίκες που γεννούν, χωρίς κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σε μεγαλύτερη ηλικία είναι πιο πιθανό να ζήσουν περισσότερο. Οι ερευνητές απέδειξαν ότι οι γυναίκες που γέννησαν το τελευταίο τους παιδί μετά την ηλικία των 33 ετών, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να γιορτάσουν τα 95α γενέθλιά τους, συγκριτικά με όσες γέννησαν για τελευταία φορά στα 29 τους. 

Ο επικεφαλής της έρευνας, δρ. Thomas Perls, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστόνης στις ΗΠΑ, είπε ότι τα ευρήματα της έρευνας δεν σημαίνει ότι προτρέπουν τις γυναίκες να καθυστερούν την έναρξη οικογένειας.

Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε: «Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες πρέπει να περιμένουν να αποκτήσουν παιδιά σε μεγαλύτερες ηλικίες προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες να ζήσουν περισσότερο.

Η ηλικία της γυναίκας κατά τον τελευταίο τοκετό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέτρο προσδιορισμού της διαδικασίας της γήρανσης.

Η φυσική ικανότητα μιας γυναίκας να κάνει παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία υποδεικνύει ότι το αναπαραγωγικό της σύστημα γερνάει αργά και επομένως το ίδιο συμβαίνει και στο υπόλοιπο σώμα της».

https://www.allgreeks.gr

Ψυχολογία

Στην Ελλάδα 4 στους 10 ανθρώπους αισθάνονται μοναξιά. Τα άτομα αυτά νιώθουν μόνα τους και πιστεύουν πως οι άλλοι τους αντιπαθούν. Αν το σκεφτείτε είναι ένα τρομακτικό νούμερο. Η μοναξιά βλάπτει τον ελληνικό πληθυσμό περισσότερο από κάποια σωματική ασθένεια. Ακόμα χειρότερα, η μοναξιά σε κάνει να αισθάνεσαι και σωματικά άρρωστος. Οι άνθρωποι που πάσχουν από μοναξιά την ίδια στιγμή φαίνεται να παρουσιάζουν και υψηλά ποσοστά σε φυσικές ασθένειες.

Γιατί υπάρχει σήμερα τόση μοναξιά; Γιατί έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από μοναξιά τόσο πολύ; Σε μια σύγχρονη εποχή στην οποία μπορούμε γρήγορα να έρθουμε σε επαφή με άλλους, μέσω ίντερνετ ή τηλεφώνου γιατί να υπάρχει τόση μοναξιά γύρω μας; Η μοναξιά δεν σημαίνει μόνο ότι είσαι μόνος σου κυριολεκτικά αλλά σημαίνει πως αισθάνεσαι μόνος ακόμη και όταν περιστοιχίζεσαι από πολλούς. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που μπορεί να αισθανόμαστε μοναξιά, ακόμη και αν βρισκόμαστε μαζί με την οικογένεια μας. Από την άλλη πλευρά, πολλές φορές επιδιώκουμε την μοναχικότητα και την απόσυρση ορισμένες στιγμές απλά για να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε.

Η στάση που έχει το άτομο προς την μοναξιά είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί για ένα άτομο η μοναξιά να θεωρηθεί ως τιμωρία και από ένα άλλο άτομο να θεωρηθεί ως ευκαιρία να μείνει και λίγο μόνος. Πολλοί άνθρωποι δηλώνουν πως αισθάνονται μόνοι ακόμη και αν βρίσκονται ανάμεσα σε ανθρώπους που τους αγαπάνε. Πολλές φορές μια αλλαγή στην ζωή του ατόμου κάνει το άτομο να αισθάνεται μοναξιά.

Είτε πρόκειται για μετάβαση σε μια άλλη πόλη, είτε για ένα νέο ξεκίνημα σε μια δουλειά, είτε γιατί τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι για σπουδές. Όλα αυτά είναι αρκετά πιθανό να συμβούν σε κάποιον άνθρωπο και να τον κάνουν να αισθανθεί μοναξιά. Κυρίως βέβαια πρόκειται για σύντομη και παροδική μοναξιά. Αυτή η παροδική μοναξιά είναι συχνά μια απάντηση σε ένα εξωτερικό ερέθισμα. Έτσι σε αυτές τις περιπτώσεις η μοναξιά είναι καλή και σημαντική για εμάς, διότι μας βοηθά να προσαρμοστούμε στις μεταβολές της ζωής μας.

Μερικοί άνθρωποι λοιπόν καθηλώνονται στην φάση της μοναξιάς. Χάνουν το ενδιαφέρον τους για ότι συμβαίνει γύρω τους και ξεχνούν πια να επικοινωνούν με τους γύρω τους. Έτσι το άτομο μπαίνει σε ένα φαύλο κύκλο και δημιουργεί μια «πραγματική» μοναξιά. Αποσύρεται από όλους και όλα και αισθάνεται μίσος για τον κόσμο γύρω του. Τα άτομα αυτά αισθάνονται πως δεν είναι σε θέση να έρθουν σε επαφή με άλλο κόσμο και περνούν την ζωή τους σαν να είναι απολιθωμένοι. Έτσι σύντομα θα χαθούν από όλους και θα βυθιστούν σε πλήρη απομόνωση.

Η μοναξιά μπορεί να αντιταχθεί. Το πρώτο βήμα για να γίνει αυτό, είναι γνωστό πως είναι και το πιο δύσκολο. Αλλά η στιγμή που θα έχετε καταφέρει να ξεπεράσετε την εσωτερική «σκύλα» της μοναξιάς το βήμα αυτό θα γίνει πιο εύκολο. Το πρώτο βήμα είναι να ανοίξετε την πόρτα, να βγείτε από το σπίτι σας και να δημιουργήσετε νέες επαφές. Ασχοληθείτε με πράγματα που αγαπάτε και σας εκφράζουν. Οι δραστηριότητες στις οποίες δημιουργούνται πιο εύκολα επαφές είναι η ενασχόληση με τα σπορ και το χορό. Η συμμετοχή σας σε κάποιο ομαδικό άθλημα ή σε ομάδες ποδηλασίας ή ακόμη και η απλή γυμναστική σε ένα γυμναστήριο και η εγγραφή σας σε κάποια σχολή χορού θα σας βοηθήσει να γνωρίσετε νέα άτομα. Η επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο. Μιλήστε και δείξτε διάθεση να επικοινωνήσετε. Μια απλή συνομιλία με έναν γείτονα μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε πολύ καλά. Θα δείτε ότι πολύ σύντομα θα αισθανθείτε ζωντανός και πάλι, και θα νιώσετε πως η χαρά ήρθε ξανά στην ζωή σας. Αν η στάση απέναντι στους άλλους γίνει πιο θετική θα νιώσετε ανανεωμένοι και χαρούμενοι.

Η μοναξιά είναι μια ατομική εμπειρία. Από τη μια πλευρά, μας δείχνει ότι το να είσαι με τους άλλους είναι κάτι ασύγκριτα όμορφο και νιώθεις δυστυχισμένος όταν είσαι μόνος. Παρ” όλα αυτά και η μοναξιά κρύβει θετικές πλευρές αφού μας δίνει την ευκαιρία να ξεκουραστούμε και να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Πρέπει να μάθουμε να αγαπούμε κάθε πλευρά του εαυτού μας και να κρατάμε μια ισορροπία ανάμεσα στις στιγμές που κρατάμε για τον εαυτό μας και τις στιγμές που μοιραζόμαστε με τους άλλους.

https://fumara.gr

Ψυχολογία

Είναι αλήθεια περίεργο πώς μπορεί να επηρεάσει την ζωή σου μια στιγμή. Η αίσθηση του αέρα μετά από ένα νέο συγκλονιστικό, οι ήχοι της πόλης που ξυπνά ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στον δικό σου μικρόκοσμο και οι δυνατοί παλμοί από την καταπόνηση της αϋπνίας επιδρούν καμιά φορά στη σκέψη σαν ανεμοστρόβιλος. Χτυπoύν με ορμή όλα όσα νόμιζες πως είχες τακτοποιημένα. Κι έτσι ξαφνικά σου έρχεται στο νου μια λέξη ξεχασμένη, ένας ρυθμός, μια ανάμνηση κρυμμένη κάτω από ένα βουνό συμβάντων, κάτι που σε κάνει να σκεφτείς και να αναθεωρήσεις. Και τίποτα πια δεν είναι ίδιο με πριν. Χρόνια είχα να θυμηθώ αυτές τις λέξεις...

Έχεις μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη, μα πού γύριζες;

Την πρώτη φορά που τις άκουσα φορούσα ένα μακρύ μπλε φουστάνι, στο πρώτο θρανίο κάτω από τα μεγάλα παράθυρα της τάξης. Μπροστά από την έδρα δηλαδή, εκεί που δεν μπορούσα να αποφύγω το έντονο βλέμμα της καθηγήτριας. Δεν συμφωνούσε με τον θυμό μου. Α, είχα θυμώσει όμως με τον ποιητή. Πολύ. Η εμμονή του να ζήσω την ομορφιά της εφηβείας ό τι κι αν συνέβαινε, με ενοχλούσε. Η υποβάθμιση της πίκρας ενός έρωτα αποτυχημένου επειδή τάχα είχα όλο τον καιρό μπροστά μου, με εξόργιζε.

Σήμερα, αρκετά χρόνια μετά, το κορίτσι εκείνο με τη σφιγμένη γροθιά μου λείπει. Κι ας είχε άδικο τελικά. Κι ας είχε δίκιο ο ποιητής. Πόσες φορές από τότε δεν έδωσα σημασία στα μικρά αγνοώντας τα σημαντικά! Πόσες νύχτες δεν σπατάλησα σε ατέρμονες συζητήσεις για ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια αυστηρή παρατήρηση, ένα πόνο που "όλος ο κόσμος γκρεμιζόταν" ενώ στην πραγματικότητα όλα ήταν στιγμές που θα περνούσαν χωρίς να φέρουν δα δραματικές αλλαγές στην πορεία μου. Αλλά πάλι… Μήπως αυτό είναι που δίνει νόημα στη ζωή μας; Το δυνατό συναίσθημα, η αγκαλιά μιας φίλης, το πρώτο φιλί, το δάκρυ πάνω από ένα ποτήρι, η δίχως λόγο λατρεία στο βλέμμα της μητέρας, ένας σπαραγμός για μια απώλεια και μια λύτρωση στη διαβεβαίωση ότι τα ασήμαντα δημιουργούν σημαντικές αναμνήσεις; Πόσο υπέροχο αυτό το αναπάντεχο γοερό κλάμα, με χαμόγελο μαζί!

Ο ήλιος ανεβαίνει και το δυνατό φως διώχνει τη μαγεία. Όλα πλέον δείχνουν πιο απλά, πιο συγκεκριμένα, με μικρότερο ενδιαφέρον, ανιαρά σχεδόν. Τη ζωή μας τη βλέπουμε όπως τη θέλουμε, λοιπόν. Με τις εντάσεις της εφηβείας ή την ψυχραιμία της ενηλικίωσης. Εμείς διαλέγουμε. Κι εγώ σήμερα διαλέγω τις εντάσεις. Την εφηβεία.

Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα
Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομά του
Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών
Όπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.
Άκουσε ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

(Απόσπασμα από το υπέροχο Η Μαρίνα των Βράχων του Οδυσσέα Ελύτη).

https://www.kathimerini.gr

 

Ψυχολογία

Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, τη στιγμή που, με τον πιο στερεότυπο και απαρέγκλιτο προγραμματισμό, ο κόσμος όλος, γιορτάζει με ενθουσιασμό και με την ευχή “χρόνια πολλά” το π έ ρ α σ μ α του χρόνου.

Προσθέτοντας μια μονάδα σ΄ αυτόν τον αριθμό, θα χρειαστεί, στη συνεχεία να προσθέσουμε άλλο ένα κεράκι στην τούρτα των προσεχών μας γενεθλίων, για να οριοθετήσουμε την απόσταση του προσωπικού μας “τώρα” από τη στιγμή της πρώτης μας αναπνοής. Και μένουμε όλοι με την απλοϊκή εντύπωση ότι, έτσι καταφέρνουμε να μ ε τ ρ ά μ ε πραγματικά τον χ ρ ο ν ο. καταφέρνουμε δηλαδή να τον τακτοποιούμε, καλοδιπλωμένο και στρωτό, μέσα στα σύμβολα που ονομάσαμε αριθμούς. Του δώσαμε σταθερά και απαραβίαστα όρια, τα οποία, μόνο κάθε τέσσερα χρόνια-εκεί στο τέλος του “κουτσού” Φεβρουάριου-επεκτείνονται για πολύ λίγο.

Αυτά τα όρια τα ονομάσαμε δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες, ημέρες εβδομάδες, μήνες και χρόνια, και έχομε την ανόητη πεποίθηση ότι το υπέροχο ανθρώπινο μυαλό βρήκε τον τρόπο, με τα όρια αυτά, να μετρήσει το θ α ύ μ α που ονομάζεται ζωή.

Μετριέται όμως άραγε έτσι η ζωή; Μπορεί να προσδιοριστεί με αριθμούς το μέγεθος της στιγμής που μια μανά παίρνει για πρώτη φορά στο στήθος της το νεογέννητο μωρό της;

Μπορεί άραγε να μετρηθεί η αληθινή δ ι α ρ κ ε ι α του χρόνου που περνά κάποιος έξω από ένα χειρουργείο όπου χαροπαλεύει ένας αγαπημένος;

Υπάρχει τρόπος να υπολογιστούν αληθινά, με οποιοδήποτε αριθμητικό μέτρο, οι ώρες της αγρυπνίας που ζει κάποιος, όταν βασανίζεται από τύψεις για μια φρικτή πράξη του,ή κάποιος που περιμένει την ετυμηγορία μιας καθοριστικής για τη ζωή του ιατρικής εξετάσεως; είναι δυνατόν να μετρήσει κανείς πόσο κρατάει ο βουβός λυγμός στο στήθος ενός γονιού που σπαράζει επειδή έχασε το μονάκριβο παιδί του;

Η μήπως χωράει μέσα σε χ ρ ο ν ι κ ά ό ρ ι α , η χαρά που μας έδωσε μια ουσιαστική δική μας βοήθεια σε κάποιον που την είχε πραγματικά ανάγκη ή η χαρά από μια επιτυχία μας που έρχεται μετά από πολύ μόχθο και ένταση; και οι στιγμές στην αγκαλιά του αγαπημένου προσώπου, με το συναίσθημα να καθαγιάζει τη μυσταγωγία του έρωτα, να έχουν άραγε τη διάρκεια μιας αστραπής ή ενός τραγουδιού μιας συνεχούς, μυστικής και μαγικής παλίρροιας;

Για την γυναίκα, ειδικότερα, ο χρόνος έχει σταθμούς υποχρεωτικούς και καθοριστικούς για τη ζωή της. Ο χρόνος που την αφορά άμεσα, σημαδεύεται και σφραγίζεται άλλοτε από πραγματικά και πολυσήμαντα γεγονότα, άλλοτε από αντικείμενα, κι άλλοτε από αντιφεγγίσματα μνήμης, που ακυρώνουν αυτήν την ίδια την έννοια και την οροθετημένη διάσταση του.

Η μέρα που με φόβο καταλαβαίνει ότι έγινε η αιματηρή αρχή της ζωής της ως γυναίκας, το δειλινό που με τρελό καρδιοχτύπι πρωτοσυναντιέται με τον έρωτα, η στιγμή που δονείται από την πρώτη κραυγή του δικού της παιδιού, δεν έχουν “χρόνο”, ο οποίος να μπορεί να μετρηθεί, επειδή έχουν ζωή διαρκή και ασπαίρουσα μέσα της.

Μια κούνια ξεχασμένη σ’ ένα πατάρι, ένα ξεραμένο γιασεμί μέσα στα κιτρινισμένα φύλλα ενός λευκώματος ή τα στέφανα που φυλάει ευλαβικά μέσα στο παλιό εικονοστάσι, μπορεί να είναι για τη γυναίκα αμάραντα ξόρκια του χρόνου που, αν και περνά, ούτε μετριέται, ούτε μετράει. Θα μπορούσε ακόμα να πει κανείς ότι, για τη γυναίκα, ο χρόνος εκτός από διάρκεια, μοιάζει να έχει και β α ρ ό ς.

Ζυγίζει γι’ αυτήν πολύ η πρώτη άσπρη τρίχα στον κρόταφο της, όπως και η πρώτη ρυτίδα. Αλλά ζυγίζουν, χίλιες φορές πιο πολύ- και πως άραγε να μετρηθούν;- αυτές που διακρίνει σιωπηλή στο μέχρι χθες ολοφάνερο πρόσωπο του παιδιού της. Και είναι σχεδόν ασήκωτος ο ρυθμικός ήχος του ρολογιού που μετράει τις ώρες, μέσα σ’ ένα σιωπηλό σπίτι, που άδειασε από την απουσία του συντρόφου μιας ολόκληρης ζωής.

Όμως και πέρα από τα στενά προσωπικά όρια, είναι αδύνατον να προσδιορίσουμε με ποιο μέτρο χρόνου μπορούν να υπολογιστούν στιγμές όπως αυτήν που έζησε ολόκληρη η ανθρωπότητα, στις 6 Αυγούστου του 1945, την ημέρα που φύτρωσε το μανιτάρι του ολέθρου στη Χιροσίμα και ο κόσμος συνειδητοποίησε, για πρώτη φορά, την ασύλληπτη καταστροφική του δύναμη.

Και μπορεί άραγε να οριστεί η αληθινή διάρκεια του δευτερόλεπτου που, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, έφερε στην καρδιά της υπερδύναμης του κόσμου το πυρ της κολάσεως; Αλλά και σε τι μέτρα χρονικά μπορεί να χωρέσει η ώρα που φέρνει μια σωτηρία για τον άνθρωπο ανακάλυψη, όπως αυτήν του χημικού στοιχείου που ονομάσθηκε Ράδιον από την Μαρία Κιουρί ή αυτήν που σημαίνει την ολοκλήρωση ενός μνημειώδους για την ανθρωπότητα και την ανθρωπιά μας έργου τέχνης και πολιτισμού, όπως είναι ο Παρθενώνας;

Και πως είναι δυνατόν να έχουν την ίδια π ρ α γ μ α τ ι κ ή διάρκεια τα χρόνια που περνούν χωρίς καμιά ουσιαστική προσφορά και χωρίς καμιά σημαντική σε νόημα πράξη, με εκείνα που γέμισαν από δημιουργία και συναρπαστικό πραγματικό έργο; Μπορεί τέλος, να εξισωθούν και να συμψηφιστούν χρονικά, οι περίοδοι που πέρασαν με χαμόγελο και ειρήνη, με τις άλλες, τις ζοφερές, εκείνες που στάζουν αίμα και δάκρυα, μόνο και μόνο επειδή έχουν όλες τις ίδιες τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες στα χρόνια που τις καλύπτουν;

Πως μ ε τ ρ ι έ τ α ι λοιπόν η ζωή;

Ασφαλώς όχι με αριθμούς χρόνων και κεριών. Μετριέται όμως σίγουρα με το π ε ρ ι ε χ ό μ ε ν ο της.

Αυτό που, σαν ιερή παλίμψηστο γράφουν ή σαν πλουμιστό πρόσφορο ζυμώνουν και πλάθουν, οι μικρές και μεγάλες χαρές, οι ευλογημένες ώρες αγάπης και γέλιου, άλλα και οι ώρες πίκρας και πόνου, που τις αγιάζει το μύρο της ψυχής.Μετριέται από τα όσα με κόπο, αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια επιτύχαμε, από τα όνειρα που επιδιώξαμε να πραγματοποιήσουμε και από τη ζωντανή ελπίδα, που μας κράτησε συντροφιά στην πορεία και μας στήριξε σε καιρούς δύσκολους.

Μετριέται από την καλοσύνη και την αγάπη που νοιώσαμε γύρω μας να μας ζεστάνει, αλλά και από αυτήν που εμείς προσφέραμε. Αυτήν που μας αξίωσε να απολαύσουμε την πολύτιμη ύπαρξη αγαπημένων προσώπων, φίλων ακριβών, και ανθρώπων με τους οποίους οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν σε ημέρες δοκιμασίας, γεμάτες όμως από ανθρωπιά.

Μετριέται με όσα, σε μήνες και τρυφερότητα, θα έχουμε αφήσει π ί σ ω μας, την ώρα της μεγάλης αποχώρησης, κι αυτά δεν έχουν βεβαίως καμία σχέση με αριθμούς και χρόνια.

Μ ε τ ρ ι έ τ α ι, τέλος με την ευλογία του να μπορούμε να βρίσκουμε και να χαιρόμαστε, κάθε στιγμή, ένα αληθινό ν ό η μ α υπάρξεως, που να δίνει τη μεγαλειώδη διάσταση της α π ε ρ α ν τ ο σ υ ν η ς και της μ υ σ τ ι κ ή ς συνέχειας σ’ αυτό το ασύλληπτο μυστήριο. Αυτό που με α-πορεία- ερώτηση και φτώχεια μαζί- ονομάσαμε απλά και απλοϊκά ζ ω η.

“Η ζωή που έχουν μπροστά τους μπορεί να γεμίσει με θαύματα”. Μπορεί η κάθε ανεπανάληπτη μέρα που ξημερώνει και γρήγορα χάνεται μέσα στο χρόνο, να παίρνει μια ατελείωτη διάρκεια μέσα μας και γύρω μας, αν δεν σπαταλιέται άκαρδα, αλλά γεμίζει με όσα πράγματα μένουν και μ ε τ ρ ο ύ ν.

Αυτά που, με την εμβέλεια τους, κάνουν τη συμβολή του καθενός στην έννοια άνθρωπος μοναδική κι ανεπανάληπτη. Έτσι και μόνο έτσι, αυτό το μυστήριο, που αποτελεί το υπερούσιο και υπέρτατο δώρο του Δημιουργού, υπερβαίνει πραγματικά όλα τα μέτρα και τα όρια.

Αλλιώς, με όποιον διαφορετικό τρόπο κι’ αν μετρηθεί, η ζωή θα καταλήξει πάντα στο να είναι ένα μίζερο και πεπερασμένο διάστημα, στενά οροθετημένο από μονοσήμαντους και άδειους από περιεχόμενο αριθμούς, οι οποίοι δεν θα μπορέσουν. π ο τ έ να κρύψουν ή να διασκεδάσουν τον φόβο ενός αμετάκλητου τέλους.

[ "Δια γυναικός πηγάζει.." Μερόπης Σπυροπούλου, Eκδ. των φίλων, 2004 ]

www.e-aftognosia.gr

Ψυχολογία

Πως εμποδίζουμε την αρνητικότητα να μας επηρεάσει;Τις περισσότερες φορές εμφανίζεται απρόσμενα, σε ταράζει και σε αποσυντονίζει.

Πώς μπορείς όμως να απαλλαγείς από αυτήν όταν εμφανίζεται; Την εμποδίζεις να υπάρξει με το να είσαι απόλυτα παρών.

Όμως, μην αποθαρρύνεσαι. Μέχρι στιγμής υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη που μπορούν να μένουν σε μια κατάσταση συνεχούς παρουσίας, αν και κάποιοι την πλησιάζουν

. Σύντομα, πιστεύω, θα υπάρχουν πολύ περισσότεροι. Όποτε παρατηρείς ότι κάποια μορφή αρνητικότητας έχει εμφανιστεί μέσα σου, κοίτα την όχι σαν αποτυχία, αλλά σαν ένα βοηθητικό σημάδι που σου λέει: “Ξύπνα. Βγες από το νου σου. Γίνε παρών”. 

Υπάρχει μια νουβέλα του Αλντους Χάξλεϊ, με τον τίτλο “Νησί’, που την έγραψε στα τελευταία χρόνια της ζωής του, όταν είχε αποκτήσει μεγάλο ενδιαφέρον για τις πνευματικές διδασκαλίες.

 Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία ενός άντρα που έχει ναυαγήσει σε ένα μακρινό νησί, ξεκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο. Σ’ αυτό το νησί υπάρχει ένας μοναδικός πολιτισμός.

Το ασυνήθιστο σχετικά μ’ αυτόν είναι ότι οι κάτοικοι του νησιού, αντίθετα μ’ εκείνους του υπόλοιπου κόσμου, είναι ψυχικά υγιείς. Το πρώτο πράγμα που προσέχει ο ναυαγός είναι οι πολύχρωμοι παπαγάλοι στα δέντρα, που κράζουν συνέχεια τις λέξεις: “Προσοχή! Εδώ και Τώρα. Προσοχή! Εδώ και Τώρα”.

Μαθαίνουμε αργότερα ότι οι νησιώτες τους είχαν διδάξει αυτές τις λέξεις για να τους θυμίζουν συνεχώς να μένουν παρόντες. Έτσι, όποτε νιώθεις την αρνητικότητα να αναδύεται από μέσα σου, είτε προκαλείται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα, από μια σκέψη είτε ακόμα και από τίποτε συγκεκριμένο – απ’ όσο τουλάχιστον καταλαβαίνεις – δες τη σαν μια φωνή που λέει “Προσοχή! Εδώ και Τώρα. Ξύπνα!”

Ακόμα και ο μικρότερος εκνευρισμός είναι σημαντικός και χρειάζεται να τον αναγνωρίσεις και να τον προσέξεις· διαφορετικά, θα συσσωρεύσεις μέσα σου ένα σωρό αντιδράσεις που δεν τις έχεις παρατηρήσει. 

Όπως είπα και πριν, μπορείς να πετάξεις μιαν αντίδραση, μόλις συνειδητοποιήσεις ότι δε θέλεις να έχεις αυτό το ενεργειακό πεδίο μέσα σου και ότι δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό. Σιγουρέψου όμως ότι την έχεις πετάξει εντελώς.

Αν δεν μπορείς να την πετάξεις, δέξου απλώς ότι υπάρχει και στρέψε την προσοχή σου στο συναίσθημα, όπως τόνισα νωρίτερα.

 Μια εναλλακτική λύση είναι η εξής: αντί να “πετάξεις” την αρνητική αντίδραση, κάν’ τη να εξαφανιστεί με το να φανταστείς τον εαυτό σου να γίνεται διάφανος στην εξωτερική αιτία της αντίδρασης.

Σου προτείνω να εξασκηθείς σ’ αυτό με μικρά, ακόμα και ασήμαντα πράγματα πρώτα. 

Ας πούμε ότι κάθεσαι ήσυχα στο σπίτι. Ξαφνικά, ακούγεται από το δρόμο ο διαπεραστικός ήχος του συναγερμού ενός αυτοκινήτου.

Νιώθεις ότι εκνευρίζεσαι. Ποιος είναι ο σκοπός αυτού του εκνευρισμού; Κανένας απολύτως. Γιατί τον δημιούργησες; Δεν τον δημιούργησες εσύ. Ο νους σου τον δημιούργησε.

 Ήταν κάτι εντελώς αυτόματο, ασυνείδητο.

Γιατί τον δημιούργησε ο νους σου; Επειδή έχει την ασυνείδητη πεποίθηση ότι η αντίσταση του, που τη βιώνεις σαν αρνητικότητα ή σαν κάποιας μορφής δυστυχία, θα διαλύσει με κάποιον τρόπο την ανεπιθύμητη κατάσταση.

Αυτό είναι πλάνη. Η αντίσταση που δημιουργεί, ο εκνευρισμός ή ο θυμός, είναι πολύ πιο ενοχλητικά από την αρχική αιτία που επιχειρεί να διαλύσει.

 Όλα αυτά μπορούν να μεταμορφωθούν σε πνευματική άσκηση. Νιώσε τον εαυτό σου να γίνεται διάφανος, χωρίς τη στερεότητα ενός υλικού σώματος.

Τώρα άφησε το θόρυβο ή οτιδήποτε προκαλεί την αρνητική σου αντίδραση να περάσει από μέσα σου. Δε χτυπάει πια ένα συμπαγή “τοίχο” μέσα σου

. Όπως είπα, εξασκήσου πρώτα με μικρά πράγματα – με το συναγερμό του αυτοκινήτου, το σκύλο που γαβγίζει, τα παιδιά που ξεφωνίζουν, το μποτιλιάρισμα στο δρόμο.

Αντί να έχεις έναν τοίχο αντίστασης μέσα σου που χτυπιέται συνεχώς και επίπονα από πράγματα που “δεν πρέπει να συμβαίνουν”, άφηνε τα πάντα να περνούν μέσα από σένα και να φεύγουν

. Κάποιος σου μιλάει με αγένεια ή λέει κάτι με σκοπό να σε πληγώσει. Αντί να περάσεις σε μια μη συνειδητή αντίδραση και αρνητικότητα, όπως η επίθεση, η άμυνα ή η απομάκρυνση, άφησε το να περάσει από μέσα σου και να φύγει

. Μην προβάλλεις αντίσταση. Είναι σαν να μην υπάρχει πια κανείς για να πληγωθεί.

Αυτό είναι συγχώρηση. Με αυτό τον τρόπο γίνεσαι άτρωτος. Μπορείς και πάλι να πεις σ’ αυτό τον άνθρωπο ότι η συμπεριφορά του είναι απαράδεκτη, αν αυτό επιλέξεις να κάνεις

. Όμως αυτός ο άνθρωπος δεν έχει πια τη δύναμη να ελέγξει την εσωτερική σου κατάσταση. Τότε έχεις εσύ την εξουσία του εαυτού σου, όχι κάποιος άλλος, και δεν διοικείσαι πια από το νου σου.

 Είτε πρόκειται για το συναγερμό του αυτοκινήτου, για έναν αγενή άνθρωπο, μια πλημμύρα, έναν σεισμό ή για την απώλεια όλων σου των υπαρχόντων, ο μηχανισμός της αντίστασης είναι ο ίδιος.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Eckhart Tolle “Η Δύναμη του Τώρα”. 

Πηγή medicaltv.eu

Ψυχολογία

Πόσες πιθανότητες έχουμε να πιάσουν οι ευχές μας; Υπάρχει κάποιο μυστικό;Ο Αλαντίν ήταν τυχερός. Είχε βρει κάτι με περιεχόμενο: το λυχνάρι με το ενσωματωμένο τζίνι. Ό,τι επιθυμούσε, ό,τι ευχόταν το παράγγελνε στο τζίνι:κι αυτό υλοποιούσε τις ευχές στο άψε τρίψε!

Κάτι γενναία βασιλόπουλα στα παραμύθια είναι εξίσου τυχερά. Βοηθούν κάποια παράξενη γριά που αποδεικνύεται μάγισσα και που για ανταμοιβή τους προσφέρει το μαγικό δαχτυλίδι που πραγματοποιεί τις ευχές.

Ο Γκαστόνε Ντακ πάλι είναι άλλη περίπτωση - άκρως εκνευριστική για κάτι άτυχους σαν τον Ντόναλντ - επειδή είναι γεννημένος τυχερός κι ό,τι εύχεται υλοποιείται από μόνο του μέσα από ευνοϊκές συγκυρίες.

Με όλους εμάς τους υπόλοιπους όμως τι γίνεται; Πόσες πιθανότητες έχουμε να πιάσουν οι ευχές μας; Υπάρχει κάποιο μυστικό; Η αλήθεια είναι πως μερικοί άνθρωποι φαίνονται να «γκαστονο-φέρνουν» καθώς η τύχη δείχνει να μεροληπτεί κάνοντάς τους χάρες. Η ζωή τους κυλά αρκετά αβίαστα, οι δυσκολίες τους είναι σπανιότερες και ηπιότερες και οι ευτυχείς συγκυρίες συνωστίζονται στην πόρτα τους μαζί με τις ευκαιρίες.

Είναι απλώς τυχεροί ή έχουν καλό κάρμα; Ε λοιπόν είτε το ξέρουν είτε όχι οι άνθρωποι που καταφέρνουν ώστε τα όνειρά τους, δηλαδή οι ευχές τους, να υλοποιούνται έχουν πετύχει να συμβαδίσουν με μεγάλους συμπαντικούς νόμους κάνοντάς τους συμμάχους. Κάποτε τέτοιες καταστάσεις αποδίδονταν σε μαγικές επενέργειες.

Σήμερα όμως η μεταφυσική συναντά τη φυσική και τις επιστήμες της συμπεριφοράς και της ψυχολογίας και μας καλούν να πάμε στα παρασκήνια, εκεί όπου γυρίζουν τα γρανάζια αυτού που ονομάζουμε πεπρωμένο, τύχη ή ατυχία. Μας αποκαλύπτονται έτσι μερικά καίρια μυστικά που κάνουν τις ευχές να πραγματοποιούνται ή να παρεμποδίζονται.

Ένα από αυτά τα μυστικά το αποκάλυψε ένα πείραμα με νεογέννητα ποντικάκια. Οι επιστήμονες πήραν δυο ομάδες από ποντίκια και ακινητοποίησαν το κεφάλι τους έτσι ώστε η μία ομάδα να βλέπει μόνο οριζόντιες γραμμές και η άλλη μόνο κάθετες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο εγκέφαλός τους να εκπαιδευτεί ανάλογα και να προσαρμοστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν αργότερα τα ελευθέρωσαν επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι δυσκολεύονταν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον και να δουν τον κόσμο πλήρη και με οριζόντιες και με κάθετες επιφάνειες.

Τα ποντίκια που είχαν μάθει να μην «αναγνωρίζουν» τις οριζόντιες γραμμές σκουντουφλούσαν επάνω στις γωνίες των τοίχων, στα πόδια των τραπεζιών και σε οτιδήποτε κάθετο ενώ εκείνα που ήταν «τυφλά» στις οριζόντιες κουτουλούσαν πάνω στα σκαλοπάτια ή δεν μπορούσαν να διαβούν ένα οριζόντιο εμπόδιο γιατί δεν το «έβλεπαν». Οι επιστήμονες του πρώην σοβιετικού στρατού που πραγματοποίησαν τα πειράματα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους ανθρώπους.

Έχοντας μάθει να σκεφτόμαστε με συγκεκριμένους τρόπους αυτοπεριοριζόμαστε και γινόμαστε «τυφλοί» σε ευκαιρίες ή εμπόδια που υπάρχουν μπροστά μας αντίθετα από άλλους που έχουν επιτρέψει στο νου τους να ανοίξει προς νέες δυνατότητες. Οι ατυχίες μας, οι ευχές μας που δεν καταφέρνουν να υλοποιηθούν, οφείλονται στο ότι μη μπορώντας να τα δούμε σκουντουφλάμε κι εμείς σε «συμπαντικά σκαλοπάτια» ενώ αντίθετα εκείνοι που τα βλέπουν απλά τα ανεβαίνουν. Το μόνο στο οποίο διαφέρουν είναι ότι έχουν επιτρέψει στο νου τους να κινείται σε περισσότερο εύρος. Οι εφευρέτες για παράδειγμα κι όλοι όσοι κάνουν νέες ανακαλύψεις έχουν βγει έξω από τον τρόπο σκέψης των πολλών, τον συμβατικό.

Φαίνεται λοιπόν πως το σχέδιο του πεπρωμένου μας και η υλοποίηση των ευχών μας είναι συνδυασμός δυο παραμέτρων: του συμπαντικού σχεδίου και των συμπαντικών νόμων. Για το πρώτο δεν μπορούμε να ξέρουμε πολλά. Για τους συμπαντικούς νόμους ευτυχώς γνωρίζουμε περισσότερα.

Έτσι εκείνοι που έχουν εμβαθύνει στα μυστικά τους μας ενθαρρύνουν λέγοντας πως ακόμα κι αν τα πράγματα δεν φαίνονται να είναι ρόδινα στο παρόν μας μπορούμε να χαράξουμε ένα νέο δρόμο ζωής αξιοποιώντας 3 από τους σημαντικότερους συμπαντικούς νόμους. Για να έλξουμε λοιπόν αυτό που επιθυμούμε θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε το νόμο της Απελευθέρωσης, το νόμο της Εκτίμησης και το νόμο της Έλξης.

Νόμος της Απελευθέρωσης: Ξεριζώστε τα αγριόχορτα

Το πρώτο και το σημαντικότερο βήμα είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Γι αυτό και ο πρώτος σύμμαχός μας είναι ο Νόμος της Απελευθέρωσης. Αν δεν ξεκόψουμε από τις παλιές «κακές παρέες» του νου που δεν είχαν χώρο για το θαύμα, για την αυτοπεποίθηση και την επιτυχία δεν μπορούμε να προσελκύσουμε αυτές τις ποιότητες στη ζωή μας.

Με λίγα λόγια χρειάζεται να απελευθερωθούμε από τα αρνητικά πρότυπα σκέψης και να αποκοπούμε από την ενεργειακή δέσμευση σε καταστάσεις που δεν επιθυμούμε πια. Είτε πρόκειται για μια συνήθεια που θέλουμε να κόψουμε, είτε για μια σχέση που θέλουμε να διακόψουμε, είτε για μια δουλειά που δεν μας κάνει πια είναι αναγκαίο πριν αναζητήσουμε κάτι καινούργιο να απαλλαγούμε από ό,τι δεν θέλουμε πια.

Πρώτα πρέπει να βγούμε από την προηγούμενη δομή για να μας ελκύσει μια νέα, συμβουλεύει η φυσική. « Από τι θέλω να απαλλαγώ;» Όσο πιο συγκεκριμένη και ξεκάθαρη η απάντηση σε αυτό το ερώτημα τόσο πιο ξεκάθαρος θα είναι και ο στόχος μας. Στην ουσία αυτό από το οποίο θέλουμε να απαλλαγούμε είναι το εμπόδιο. Στέκεται ανάμεσα σε εμάς και σε αυτό που θέλουμε πραγματικά. Μας δένει με αόρατα αλλά υπαρκτά ενεργειακά νήματα.

Αυτά ακριβώς που μας ενθαρρύνουν κάποιες εσωτερικές παραδόσεις να κόψουμε. Αν λ.χ. η ευχή μας είναι να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση θα πρέπει να κόψουμε πρώτα τους δεσμούς μας με την χαμηλή αυτοεκτίμηση. Φανταστείτε την σαν μια οντότητα από την οποία εκφύονται ενεργειακά νήματα που σας έχουν τυλίξει.

Με τη δύναμη της απόφασής σας και με μια πράξη θέλησης πείτε μέσα σας «κόβω αυτά τα ενεργειακά δεσμά από τον εαυτό μου με πρόθεση να απελευθερωθώ από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση» οραματιζόμενες ταυτόχρονα ότι κόβετε ή καίτε αυτά τα ενεργειακά νήματα που σας δέσμευαν και σας κρατούσαν αιχμάλωτη σε μια συγκεκριμένη περιοριστική κατάσταση.

Οι ευχές που πραγματοποιούνται είναι σπόροι που βλάστησαν και κάρπισαν. Αυτοί οι σπόροι δεν θα είχαν πιάσει ποτέ αν είχαν πέσει σε ένα χέρσο χωράφι γεμάτο αγριόχορτα. Γι αυτό ο Νόμος της Απελευθέρωσης είναι ο πρώτος που χρειάζεται να κινητοποιήσουμε επειδή με τη βοήθειά του θα δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες, εκείνες που μετατρέπουν τους σπόρους των ευχών σε δέντρα επίτευξης.

Θα χρειαστεί λοιπόν να καθαρίσουμε το χωράφι του νου μας από τα αγριόχορτα των χρόνιων περιοριστικών πεποιθήσεων που σαμποτάρουν κάθε απόπειρα χαράς. Αυτό που θα πρέπει να αναζητήσουμε είναι οι αποθαρρυντικοί μηχανισμοί μέσα μας. Όλοι μας έχουμε υποστεί ένα είδος νοητικού προγραμματισμού από τότε που είμαστε παιδιά. Έχουμε πεποιθήσεις που προέρχονται από πράγματα που μας είπαν οι άλλοι κι εμείς τα πιστέψαμε.

Όμως, οι πεποιθήσεις μας παράγουν τις σκέψεις μας και τον τρόπο που αντιδράμε καθώς και τα συναισθήματα που νιώθουμε. Χρησιμοποιώντας το Νόμο της Απελευθέρωσης μπορούμε να αναπρογραμματίσουμε τον εαυτό μας μεταβάλλοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε και τα συναισθήματά μας και έτσι να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο.

Για παράδειγμα καθώς μεγαλώναμε ακούγαμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο « είσαι κακή» ή «δεν θα καταφέρεις ποτέ τίποτα» «παραείσαι ευαίσθητη και συναισθηματική» «είσαι πολύ κλαψιάρα» κλπ. Έτσι δημιουργήσαμε μια εικόνα για τον εαυτό μας που παρεμβαίνει ανάμεσα σε μας και το δικαίωμά μας στη χαρά και την πληρότητα. Για να ξεριζώσουμε αυτά τα αγριόχορτα από το νου μας θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε 3 βήματα.

1. Καταγράψτε όλους τους αρνητικούς χαρακτηρισμούς που ακούσατε να σας λένε όταν είσαστε μικρή. Αν δεν μπορείτε να θυμηθείτε και πολλά τότε καταγράψτε τις φράσεις που σας κάνουν να αισθάνεστε δυσάρεστα όταν τις ακούτε σήμερα.

2. Τώρα γράψτε πώς πιστεύετε ότι σας επηρέασε κάθε ένας από αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Πώς επέδρασε στη στάση σας προς τη ζωή. Κοιτάξτε αυτά που σημειώσατε και συνειδητοποιήστε ότι αντιπροσωπεύουν μόνο ό,τι σας είπαν κι όχι ό,τι είστε πραγματικά. Αυτές οι φράσεις είναι μόνο στο νου σας. Ωστόσο, συνεχίζουν να σας επηρεάζουν επειδή όπου πάει η σκέψη πηγαίνει και η ενέργειά σας.

3. Σταθείτε μπροστά σε έναν καθρέφτη βάλτε το χέρι στην καρδιά και πείτε «ό,τι άκουσα να μου λένε ότι είμαι δεν είναι απαραίτητα αληθινό. Σήμερα, τώρα επιλέγω ένα νέο τρόπο που ενισχύει τη χαρά και την επιτυχία μου».

Ολοκληρώστε αυτό το μικρό τελετουργικό ξαναγράφοντας τους χαρακτηρισμούς που ακούσατε ως παιδί αντικαθιστώντας τις αρνητικές λέξεις με άλλες που αισθάνεστε ότι μπορεί να είναι πιο βοηθητικές για σας, για παράδειγμα « Είμαι επαρκής» « Υπάρχει κάτι επιτυχημένο ή εύστοχο σε ό,τι κάνω» , « Τα συναισθήματά μου είναι ένα πολύτιμο κομμάτι της ζωής μου» « Το κλάμα μου με βοηθά να συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν πάει καλά». Με λίγη υπομονή και μεθοδικότητα θα καταφέρετε οπωσδήποτε να δημιουργήσετε την κατάλληλη υποδομή στο νου σας για να φυτέψετε τις ευχές σας σε γόνιμο έδαφος.

Ο Νόμος της ευγνωμοσύνης: το πλουσιότερο λίπασμα

Ο δεύτερος μεγάλος νόμος που οδηγεί στην εκπλήρωση σχετίζεται με την ικανότητά μας να διακρίνουμε και να αναγνωρίζουμε την σημασία όσων ήδη λειτουργούν καλά στη ζωή μας. Μπορεί να γκρινιάζουμε για ό,τι πάει στραβά, ό,τι δεν έχουμε, ό,τι δεν μπορούμε όμως αν ρίξετε μια έντιμη ματιά στην καθημερινότητα θα διαπιστώσετε πως έχουμε πολύ περισσότερους λόγους να αισθανόμαστε τυχερές και ευνοημένες αν συνειδητοποιήσουμε την αξία όλων αυτών που θεωρούμε δεδομένα.

Σκεφτείτε λ.χ. πώς θα ήταν η ζωή μας αν ξαφνικά ανοίγαμε τη βρύση και δεν είχαμε τρεχούμενο νερό. Αν αντί για τους θορύβους από την κίνηση στην πόλη ακούγαμε βόμβες να σφυρίζουν πέφτοντας. Αν θα έπρεπε να υφαίνουμε μόνες μας τα ρούχα μας ή να τα πλένουμε στο ποτάμι. Αν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι έλειπαν ξαφνικά από τη ζωή μας. Σπάνια σκεφτόμαστε αυτά τα ενδεχόμενα με αποτέλεσμα να μη συνειδητοποιούμε πόσες ευλογίες έχουμε στη ζωή μας. Ακόμα όμως κι αυτά που αποτελούν πηγή προβλημάτων εμπεριέχουν πάντα σημαντικά πλεονεκτήματα.

Το μυστικό είναι να εστιάσουμε το νου μας σ’ αυτά αντί να τον εστιάζουμε στο πρόβλημα. Τότε τα πάντα μεταμορφώνονται. Ό,τι μοιάζει ατυχία και στέρηση μετατρέπεται κυριολεκτικά σε εύνοια της τύχης αν το κοιτάξουμε από άλλη οπτική γωνία. Κάθε κατάσταση έχει τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της. Το ζήτημα είναι σε ποια πλευρά συγκεντρώνουμε το νου μας.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφορούσε στο διαδύκτιο ένα σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα εξαιρετικά διαφωτιστικό. « Ίσως γκρινιάζεις επειδή δεν βρίσκεις χώρο στάθμευσης αλλά αυτό σημαίνει ότι έχεις αυτοκίνητο. Ίσως θύμωσες με όσα πρέπει να πληρώσεις στην εφορία σκέψου όμως ότι έχεις εισοδήματα άξια προς φορολόγηση. Ίσως δεν σου αρέσουν τα πόδια σου, σκέψου όμως ότι έχεις πόδια. Ίσως καυγάδισες με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο αυτό όμως σημαίνει ότι δεν είσαι μόνη, υπάρχει κάποιος στη ζωή σου με τον οποίο μπορείς αν θέλεις και να διαφωνείς.»

Το e mail συνέχιζε με μια λίστα τύπου Πολυάννας (τη θυμάστε εκείνη τη σειρά βιβλίων όπου η Πολυάννα ήταν το πρότυπο της αισιοδοξίας ακόμα κι όταν τα πράγματα ήταν χάλια;) ωστόσο έφερνε στο φως μια μεγάλη αλήθεια: τα ίδια πράγματα που αποτελούν πηγή στενοχώριας είναι και πηγή χαράς κοιτώντας τα με άλλο μάτι. Ο Νόμος της Εκτίμησης μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε και να αποδώσουμε την αξία που δικαιούνται και ο εαυτός μας και οι καταστάσεις της ζωής μας.

Μια μεγάλη μεταφυσική αρχή μας υπενθυμίζει εξάλλου πως όταν εκτιμάμε κάτι ή κάποιον συντονιζόμαστε με αυτό το αντικείμενο ή το πρόσωπο και το προσελκύουμε καθώς το όμοιο έλκει το όμοιο. Επειδή είναι απολύτως επιβεβαιωμένο το ουδέν κακόν αμιγές καλού μπορούμε να εκπαιδεύσουμε το νου μας ώστε να ανιχνεύει τα θετικά στοιχεία σε οποιαδήποτε κατάσταση ή πρόσωπο.

Με αυτόν τον τρόπο αρχίζουμε να αποκτάμε επιλεκτική όραση εστιασμένη στο καλό. Τότε τα πράγματα αλλάζουν εντυπωσιακά προς το καλύτερο. Τι μπορείτε να κάνετε προς αυτή την κατεύθυνση; Αρχίστε πρώτα από τον εαυτό σας. Εστιάστε την προσοχή σας σε κάτι που έχει αξία στη ζωή σας, κάτι που εκτιμάτε. Δεν έχει σημασία τι είναι, μπορεί η ικανότητά σας να ενθαρρύνετε τους άλλους, ένα χαμόγελο από μια φίλη, ή η απλή παρουσία ενός κατοικιδίου. Ακόμα κι αν περνάτε μια πολύ δύσκολη περίοδο θυμηθείτε ότι κι άλλοτε περάσατε δύσκολα και ότι τελικά καταφέρατε να επιβιώσετε.

Κάθε μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά σας σκεφτείτε ένα πράγμα που σας αρέσει σ’ αυτήν, όταν επιστρέφετε στο σπίτι αναγνωρίστε κάτι που σας δίνει χαρά σ’ αυτήν την επιστροφή, αν έχετε να κάνετε με δύσκολους ανθρώπους συγκεντρώστε τη σκέψη σας στις θετικές πλευρές τους. Το βράδυ καθώς πηγαίνετε για ύπνο φέρτε στο νου σας όλα όσα θεωρείτε δεδομένα και «ανακαλύψτε» τα.

Ο άλλος τρόπος να τα ανακαλύψουμε είναι μέσα από την απώλεια ή την ενόχληση αλλά δεν συμφέρει. Την ικανότητά μας να απολαμβάνουμε τις μυρωδιές λ.χ. δεν την εκτιμάμε, επειδή τη θεωρούμε δεδομένη. Αναγνωρίζουμε όμως την αξία της όταν συναχωθούμε. Αντίστοιχα η ζωή μας είναι κατάμεστη από ευλογίες την ύπαρξη των οποίων απολαμβάνουμε ασυνείδητα. Το ζητούμενο τώρα είναι να το κάνουμε συνειδητά. Αυτό δημιουργεί μέσα μας μια ψυχική ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και ευγνωμοσύνης που είναι το καλύτερο λίπασμα για τους σπόρους των ευχών μας.

Ο Νόμος της Έλξης: το δέσιμο του καρπού

Είπαμε ήδη πως το όμοιο έλκει το όμοιο. Αυτός είναι ο Νόμος της Έλξης. Στηρίζεται σε μια απολύτως επιβεβαιωμένη «μαγική κατάσταση» που ενισχύει και αυξάνει αυτό στο οποίο έχουμε εστιάσει τη σκέψη και την προσοχή μας. Το μυστικό εδώ είναι να αισθανθούμε σαν να έχουν ήδη υλοποιηθεί οι ευχές μας. Χρειάζεται να οραματιστούμε πώς θα νιώθουμε και θα φερόμαστε τότε και να συμπεριφερθούμε έτσι στο τώρα ακτινοβολώντας εκείνη την ποιότητα συμπεριφοράς που θα άρμοζε στην κατάσταση.

Πρόκειται για ένα είδος αυτοπεποίθησης που δεν στηρίζεται σε κάτι χειροπιαστό (ακόμα) αλλά εκφράζεται σαν να είναι ήδη κατακτημένος ο στόχος. Η πρόθεση είναι το μυστικό συστατικό. Ακόμα και το σώμα πρέπει να αποπνέει την πρόθεσή μας. Μια σωματική στάση με τη σπονδυλική στήλη ευθυτενή κι όχι καμπουριασμένη, το κεφάλι που δεν είναι χωμένο μέσα στους ώμους αλλά στέκεται με σιγουριά πάνω στο λαιμό, ένα βλέμμα που κοιτάζει ίσια και μακριά δηλώνουν πρώτα σε εσάς την κατεύθυνση, ότι έχετε στόχο, δημιουργώντας μέσα και γύρω σας ένα ενεργειακό περιβάλλον που προσελκύει το καλό στη ζωή σας. Ακόμα και η αναπνοή θα συντονιστεί.

Οι μεγάλες αναπνοές λ.χ. συνδέονται συμβολικά με την αφθονία αλλά και με την ήρεμη σιγουριά. Κάνε «σαν να» είναι η φράση κλειδί εδώ. Οραματιστείτε λοιπόν ότι έχετε την ιδιότητα που θαυμάζετε ή ζηλεύετε σε κάποιον άλλο. Αυτό μπορεί να πάρει την μορφή μιας απλής δήλωσης π.χ. «γίνομαι όλο και πιο θαρραλέα» ταυτόχρονα δράστε σαν να διαθέτετε ήδη αυτή την ιδιότητα κάνοντας επιλογές που θα επιβεβαιώνουν την ύπαρξή της.

Δηλώστε νοερά αλλά ξεκάθαρα την πρόθεσή σας λ.χ. «είμαι έτοιμη να δεχθώ έναν σύντροφο στη ζωή μου.» .Επαναλάβετε καθημερινά μια λέξη που περιγράφει την συγκεκριμένη θετική ιδιότητα που θέλετε να αναπτύξετε. Πείτε την όχι μόνο μέσα σας αλλά και δυνατά στη διάρκεια της ημέρας π.χ. «αυτοπεποίθηση». Και μη νομίζετε: αυτό το «σαν να» ή fake it to make it δεν είναι και τόσο στον αέρα.

Ήδη το έχετε νιώσει: υπάρχει κάτι μέσα σας που σας σπρώχνει να γίνετε αυτό που πραγματικά μπορείτε να γίνετε. Κάτι ισχυρότερο από τον φόβο. Είναι το ομορφότερο, βαθύτερο και πιο αληθινό κομμάτι σας επειδή είναι φτιαγμένο από την ποιότητα του σύμπαντος και θέλει να ανοιχτεί στην πληρότητα και τη χαρά. Για να κινηθείτε προς τα εκεί μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κι έναν ειδικό οραματισμό επίτευξης.

Ο Οραματισμός της Επίτευξης
Εισπνεύστε βαθιά αισθανόμενες την εισπνοή και την εκπνοή να φτάνει ως τα πόδια μέχρι που να τα νιώσετε να ζωντανεύουν, να ενεργοποιούνται. Πείτε νοερά «ας συντονίσει το σύμπαν τα πόδια μου ώστε να μπορώ να βαδίζω στο μονοπάτι της ζωής μου με αυτοπεποίθηση». Πάρτε βαθιά εισπνοή και νιώστε την ενέργεια να μαζεύεται στους γοφούς σας. Νιώστε τη ζέστη να απλώνεται στην περιοχή της λεκάνης και πείτε νοερά «ας με οδηγεί αυτή η ενέργεια για να είμαι γειωμένη στη ζωή μου».

Κατόπιν οραματιστείτε ότι εισπνέετε τη χρυσή φλόγα ενός κεριού, νιώστε τη ζεστασιά στο στομάχι και στην κοιλιά και πείτε νοερά «ας πλουτίσει αυτή η ενέργεια την καθημερινότητά μου ώστε να έχω την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη να υλοποιήσω όσα επιθυμώ». Οραματιστείτε τώρα ότι εισπνέετε και εκπνέετε από την καρδιά. Κάθε νέα εισπνοή είναι συμβολική της νέας ζωής που επιθυμείτε, ή της νέας αγάπης που θέλετε να προσκαλέσετε στη ζωή σας. Πείτε μέσα σας «ας ανοίξει η καρδιά μου ώστε να δίνω και να παίρνω αγάπη χωρίς όρους».

Εισπνεύστε τώρα με την προσοχή στραμμένη στο λαιμό νιώστε τη ζεστασιά σ’ αυτή την περιοχή και πείτε «ας οδηγηθώ ώστε να εκφράζω την δική μου αλήθεια. Ας είναι τα λόγια μου αποτελεσματικά κι ας εκλαμβάνονται σύμφωνα με την πρόθεση που λέγονται, δίχως να παρερμηνεύονται». Τώρα είσπνευσε στην περιοχή των ματιών νιώθοντας την ενέργεια να ζωντανεύει την εσωτερική όραση και πείτε «ας είναι ανοιχτά τα μάτια μου ώστε να βλέπω καθαρά όλες τις δυνατότητες που είναι ανοιχτές και διαθέσιμες για μένα».

Τέλος, εισπνεύστε νιώθοντας την ενέργεια να φτάνει ως την κορυφή του κεφαλιού και πείτε μέσα σας «ας αναπτυχθεί η ικανότητά μου να νιώθω την σύνδεσή μου με την Πηγή των πάντων και ας καθοδηγηθώ για να είμαι ένα με όλα στη ζωή μου.» Ολοκληρώστε αυτή την άσκηση επίτευξης δίνοντας ευχαριστίες. Οι ευχές που πραγματοποιούνται είναι τελικά σαν βέλη. Όσο πιο δυνατό το χέρι που τεντώνει τη χορδή του τόξου τόσο πιο μακριά θα φτάσουν. Το τόξο είναι οι συμπαντικοί νόμοι. Το χέρι ο νους σας. Στείλτε τον στα πέρατα του σύμπαντος μαζί με τις ευχές σας.

Γράφει η Ιουλία Πιτσούλη
Πηγή miraclesynthesis.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.