Μαΐου 11, 2021

Ψυχολογία

Τι είναι το body shaming και πώς μπορούμε να το καταπολεμήσουμε
Από την Ουρανία Παπανικολάου

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσες φορές έχεις ακούσει κακεντρεχή σχόλια για την εμφάνισή σου από τρίτους; Πολλές φορές, μάλιστα, από άγνωστους προς εσένα ανθρώπους; Σου έχει τύχει να προχωράς στον δρόμο και να αισθάνεσαι πως αδιάκριτα βλέμματα σε κατακλύζουν; Αν ναι, τότε μάθε πως δεν είσαι ο μόνος/η που του συμβαίνει. Αυτή είναι μόνο μία από τις μορφές του “Body Shaming”, της νέας μάστιγας της εποχής.

Το Body Shaming αφορά την τάση των ανθρώπων να κριτικάρουν τους άλλους ή ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό με βάση αποκλειστικά και μόνο την εξωτερική τους εμφάνιση.

Πιο συγκεκριμένα, το Body Shaming μπορεί να πάρει τις εξής μορφές:

Κριτικάρω αλόγιστα την εικόνα μου.
Κριτικάρω την εμφάνιση άλλου μπροστά του.
Κριτικάρω την εμφάνιση άλλου πίσω από την πλάτη του.

Σε μία εποχή όπου η κυρίαρχη αντίληψη είναι ότι το «φαίνεσθαι» είναι σημαντικότερο του «είναι», δεν είναι να απορεί κανείς γιατί το body shaming έχει μπει για τα καλά στις ζωές μας. Η αντίληψη αυτή, σε συνδυασμό με την ταχύτατη ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχουν συμβάλει στην βιομηχανοποίηση του σώματος. Τα social media προωθούν συνεχώς καμπάνιες, οι οποίες πραγματεύονται τρόπους βελτίωσης της εξωτερικής μας εμφάνισης, του πώς να χάσουμε εύκολα και γρήγορα κιλά αλλά και πώς να μοιάσουμε στα πρότυπα των μοντέλων των διαφημίσεων. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύουν την αντίληψη ότι η εξωτερική εμφάνιση μετράει περισσότερο από την εσωτερικό μας κόσμο. Καλλιεργούν, δηλαδή, την ιδέα πως η αποδοχή του εαυτού μας αλλά και η αποδοχή από τους άλλους, θα έρθει μόνο μέσα από τη διατήρηση και τη φροντίδα ενός ωραίου σώματος – και όχι απαραίτητα ενός υγιούς- αλλά ενός σωματότυπου με ιδανικές αναλογίες.

Αυτό έχει ως συνέπεια, οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στο παιχνίδι της συνεχούς ενασχόλησης με την εξωτερική εμφάνιση, αδιαφορώντας για την καλλιέργεια των ψυχικών και κοινωνικών τους δυνατοτήτων. Αυτό οδηγεί στη δημιουργία αδύναμων προσωπικοτήτων, επιρρεπή στα σχόλια και την αρνητική κριτική των άλλων, με χαμηλή αυτοπεποίθηση και αίσθηση αξίας εαυτού.

Δυστυχώς, στην εποχή μας, το Body Shaming έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Συγκεκριμένα, φαίνεται να αποτελεί μία από τις συνηθέστερες μορφές σχολικού εκφοβισμού ανάμεσα στους εφήβους. Μπορεί να ασκείται είτε κατά πρόσωπο, είτε μέσω των κοινωνικών δικτύων. Τα θύματα νιώθοντας ντροπή για το σώμα τους, αισθάνονται ανεπαρκή για τους άλλους και αυτό συμβάλει στην ψυχολογική τους κατάρρευση, ειδικά σε μία δύσκολη ηλικιακή φάση όπως αυτή της εφηβείας.

Εάν θες να καταπολεμήσεις το Body Shaming, μπορείς να ξεκινήσεις με αυτά τα βήματα:

Προσπάθησε να αναγνωρίσεις τι είναι αυτό που πραγματικά σε αναστατώνει.
Για παράδειγμα, το ότι το βάρος σου έχει αυξηθεί κατά πέντε κιλά το τελευταίο δίμηνο, αποτελεί δική σου ενόχληση ή τρίτων; Με άλλα λόγια, αισθάνεσαι άσχημα πλέον με το σώμα σου και θες να κάνεις κάτι για να το επαναφέρεις στην προηγούμενη κατάστασή του; Πολύ καλά, κάντο. Αν όμως η επιθυμία σου να χάσεις βάρος σχετίζεται με το να αρέσεις σε κάποιον άλλον (π.χ. τον σύντροφό σου), τότε δεν είναι καλό να μπεις σε αυτή τη διαδικασία μόνο και μόνο για να ευχαριστήσεις εκείνον/εκείνη.

Μη διστάζεις να εκφράζεις τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου στους άλλους.
Εάν κάτι σε ενοχλεί, δεν έχεις παρά να το γνωστοποιήσεις. Αν αισθάνεσαι άβολα με τα σχόλια που σου κάνουν ή με τον τρόπο που τα εκφράζουν οι άλλοι, μπορείς να εξηγήσεις πως η τακτική τους αυτή δεν είναι βοηθητική για σένα. Μπορείς, ακόμη, να μιλήσεις για τον βαθμό που σε πληγώνουν τα συγκεκριμένα σχόλια και να θέσεις τα όρια σου σχετικά με την κριτική.

Απέφυγε τη συναναστροφή με αρνητικούς ανθρώπους.
Προσπάθησε να κάνεις περισσότερη παρέα με ανθρώπους που έχετε κοινές κοσμοθεωρίες, ειδικά σε ευαίσθητα ζητήματα όπως η αυτοαποδοχή. Βρες ανθρώπους που θαυμάζεις, που δεν κατακρίνουν, που αποδέχονται τον άλλον για αυτό που είναι, που σου ασκούν καλοπροαίρετη και όχι κακοπροαίρετη κριτική, ανθρώπους που ενδιαφέρονται πραγματικά για σένα και βάλτους στην ζωή σου.

Βρες στοιχεία του εαυτού σου που αγαπάς και επικεντρώσου σε αυτά.
Σίγουρα υπάρχει κάτι που αγαπάς σε σένα, είτε αυτό είναι εξωτερικό είτε εσωτερικό χαρακτηριστικό. Βρες κάτι που πραγματικά σε ικανοποιεί πάνω σου και αισθάνσου χαρούμενος/η για αυτό. Πάρε δύναμη και αισιοδοξία από αυτό, έτσι ώστε αργότερα να προχωρήσεις στην βελτίωση σημείων για τα οποία αισθάνεσαι λιγότερο ικανοποιημένος/η. Ωστόσο, μην πέφτεις. Η δύναμη είναι στα χέρια σου, ή μάλλον στο μυαλό σου. Εκμεταλλεύσου το!

Τέλος, επειδή η πρόληψη είναι πάντα η καλύτερη τακτική, οφείλουμε να ασχοληθούμε περισσότερο με την ευαισθητοποίηση τόσο των νέων όσο και εν γένει της κοινωνίας μας, πάνω σε τέτοιου είδους ζητήματα. Το σχολείο αποτελεί βασική πηγή διαμόρφωσης προσωπικοτήτων, για αυτό και θα πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή εξειδικευμένα προγράμματα από ειδικούς ψυχικής υγείας, τα οποία θα εστιάζουν σε θέματα κατανόησης εαυτού, αυτοαποδοχής, ενσυναίσθησης και δεξιοτήτων επικοινωνίας μεταξύ των ατόμων. Μόνο έτσι, θα μπορέσει να καλλιεργηθεί μία νοοτροπία η οποία θα αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα, θα ενισχύει την αυταξία του ατόμου και θα τον κάνει περισσότερο ανθεκτικό απέναντι σε δυσμενείς συνθήκες.

https://www.csii.gr/

Ψυχολογία

Οι θετικές εξελίξεις που βλέπουν οι γυναίκες σε ηγετικές θέσεις παγκοσμίως.

Γράφει: Αμαλία Δούκα

θετικές πλευρές της πανδημίας
Οι γυναίκες που βρίσκονται σε ηγετικές θέσεις παγκοσμίως, βλέπουν κάποιες θετικές πλευρές στην κρίση της νόσου COVID-19, σύμφωνα με την έρευνα της KPMG “Global FemaleLeaders Outlook”. Συγκεκριμένα, θεωρούν ότι η πανδημία θα μπορούσε να δράσει ισοσταθμιστικά για ένα ανθρώπινο δυναμικό χωρίς αποκλεισμούς, αναφέρουν ως βασικό τους κίνητρο τον θετικό αντίκτυπο που θέλουν να έχουν στον κόσμο, ενώ υιοθετούν την ψηφιακή ατζέντα περισσότερο από ποτέ.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι, ενώ τέσσερις στις δέκα δεν θεωρούν πιθανή μια επιβράδυνση στα οφέλη που έχουν επιτευχθεί για την ποικιλομορφία και την ένταξη, σε ποσοστό 91% στην Ελλάδα αναφέρουν, ότι οι επιχειρήσεις απέχουν κατά πολύ από την επίτευξη πραγματικής ποικιλομορφίας στα ΔΣ και τις ομάδες διοίκησής τους.

Η ανισότητα των φύλων και η κλιματική αλλαγή αποτέλεσαν τα δύο βασικά ζητήματα που προσδιόρισαν ως τομείς για τους οποίους αισθάνονται πίεση να δράσουν από τα ενδιαφερόμενα μέρη τους:

– Ποσοστό 42% των γυναικών παγκοσμίως και το 41% των Ελληνίδων γυναικών αναφέρουν ότι οι δράσεις βιωσιμότητας για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής θα ληφθούν ακόμα περισσότερο υπόψη στις στρατηγικές αποφάσεις μετά την κρίση της πανδημίας.

– Παραπάνω από τις μισές (58% παγκοσμίως και 52% στην Ελλάδα) δηλώνουν ότι θέλουν να εδραιώσουν τα οφέλη για τη βιωσιμότητα και την κλιματική αλλαγή, τα οποία καταγράφηκαν ως αποτέλεσμα της κρίσης, ενώ 48% των γυναικών παγκοσμίως και το 38% των Ελληνίδων αναφέρουν ότι η ανταπόκρισή τους στην πανδημία έχει μετατοπίσει την εστίαση τους προς το «Κ» των Περιβάλλον, Κοινωνία και Διακυβέρνηση (ΠΚΔ-ESG).

– Ποσοστό 42% των γυναικών παγκοσμίως και το 38% των Ελληνίδων γυναικών πιστεύουν ότι τα μέτρα που έχει πάρει η εταιρεία τους πρόσφατα για την καταπολέμηση των διακρίσεων και του ρατσισμού ήταν αποτελεσματικά.

-Σύμφωνα με την έρευνα, η πλειοψηφία (80% παγκοσμίως και 85% στην Ελλάδα) των γυναικών είδαν τον ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεών τους να επιταχύνεται κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι μεγαλύτερες εξελίξεις έχουν σημειωθεί στον ψηφιακό μετασχηματισμό των λειτουργιών, όπου 30% παγκοσμίως και 38% στην Ελλάδα αναφέρουν ότι η πρόοδος που έχει σημειωθεί, τις έχει φέρει χρόνια μπροστά από το σημείο όπου περίμεναν να είναι σήμερα. Ωστόσο, εννέα από τις δέκα (92%παγκοσμίως και 94% στην Ελλάδα) που ερωτήθηκαν συμφωνούν ότι η εταιρεία τους έχει περιθώρια βελτίωσης στις διαδικασίες καινοτομίας και εκτέλεσης.

-Σχεδόν μία στις δύο (58% παγκοσμίως και 56% στην Ελλάδα) συμμετέχουσες παραμένουν αισιόδοξες ή πολύ αισιόδοξες αναφορικά με την προοπτική ανάπτυξης των εταιριών τους για την επόμενη τριετία. Ήταν ωστόσο λιγότερο αισιόδοξες για την παγκόσμια οικονομία, με 46% παγκοσμίως και 38% στην Ελλάδα να αναμένουν αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και μόλις 29% παγκοσμίως να δηλώνουν αισιόδοξες ή πολύ αισιόδοξες με το ποσοστό της Ελλάδας να παραμένει σε ακόμη πιο χαμηλούς ρυθμούς (18%).

-Η πιο σημαντική αλλαγή που έφερε η κρίση είναι η αυξημένη χρήση των εργαλείων ψηφιακής επικοινωνίας και συνεργασίας. Μάλιστα, η πλειοψηφία (97% και 94% στις παγκοσμίως και στην Ελλάδα αντιστοίχως) αναφέρει ότι επιθυμούν να συνεισφέρουν σε αυτήν την ψηφιακή ανάπτυξη. Επιπλέον, 58% των γυναικών παγκοσμίως και 47% των Ελληνίδων πιστεύουν ότι η προσωπική τους επικοινωνία με τους συνεργάτες τους έχει βελτιωθεί στη διάρκεια της κρίσης.

-Οι μισές από τις συμμετέχουσες παγκοσμίως, πιστεύουν ότι η προσέλκυση ταλαντούχου ανθρώπινου δυναμικού έχει διευρυνθεί χάρη στην ευελιξία που μπορεί να προσφέρει η εξ αποστάσεως εργασία. Στον αντίποδα βρίσκεται η Ελλάδα, με μόλις 24% να υποστηρίζει αυτήν την άποψη. Ωστόσο είναι αναμφίβολο, τόσο για τις γυναίκες παγκοσμίως όσο και για τις Ελληνίδες, ότι η εξ αποστάσεως εργασία έχει οδηγήσει την εταιρεία τους να κάνει σημαντικές αλλαγές στην πολιτική της.

-Σε ερώτηση για το ποια προσωπικά προτερήματα θεωρούν απαραίτητα για να ξεπεράσουμε την κρίση της νόσου COVID-19, διακρίνουμε σημαντικές διαφορές στις γυναίκες παγκοσμίως και στην Ελλάδα. Το πιο σημαντικό προτέρημα για την Ελληνίδα ηγέτιδα είναι να «ενεργεί με μεγάλο βαθμό ευελιξίας και κινητικότητας» (53%), ενώ για τις γυναίκες παγκοσμίως το «να είναι κανείς οραματιστής και καινοτόμος» (44%). Ως ένα επιπλέον προτέρημα, οι γυναίκες στην Ελλάδα θεωρούν ότι είναι «να δίνουν σωστές εξηγήσεις και με σαφήνεια» (29%), ενώ για τις γυναίκες στις παγκοσμίως είναι «να λειτουργούν με ομαδικό πνεύμα» (42%).

Επιπλέον, από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι χρειάζεται να καθιερωθούν νέα συστήματα κινήτρων για να προσελκύσουν και να διατηρήσουν τα πλέον κατάλληλα άτομα. Για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης, οι γυναίκες, τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ελλάδα αξιολογούν τη σωστή ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής ως το πιο σημαντικό κίνητρο (50% και 59% αντιστοίχως). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι ενώ η ευελιξία χρόνου αποτελεί ένα εξίσου σημαντικό κίνητρο για τις γυναίκες παγκοσμίως (48%) και το κατατάσσουν στην 3η θέση, οι Ελληνίδες γυναίκες δεν το θεωρούν τόσο σημαντικό κίνητρο για την αύξηση της ικανοποίησης των εργαζομένων (18%).

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

https://www.shape.gr/

Ψυχολογία

Μήπως ανησυχείς κι εσύ πως δεν έχεις αρκετούς φίλους;
Fani Stefanaki

Για ανθρώπους που ανησυχούν για τα πάντα, αυτή η έγνοια έρχεται να προστεθεί σαν το κερασάκι στην τούρτα. Θα σου έκανε εντύπωση αν μάθαινες ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αναπτύσσουν μία τέτοια ανησυχία εξαιτίας όσων βλέπουν στα social media; Εμένα προσωπικά δε μου κάνει καμία εντύπωση. Κι είμαι ο πρώτος άνθρωπος που ξέρω που ανησυχεί πάντοτε για το αν έχει "αρκετούς" φίλους ή όχι.

Η ανησυχία αυτή συμβαδίζει με την ανησυχία σου να ευχαριστήσεις τους πάντες
Έχοντας κάνει τόσες μετακομίσεις όσες δε μου φτάνουν τα χέρια και στις δύο παλάμες για να μετρήσω, μπορώ με σιγουριά να σου πω πως αυτά τα δύο πηγαίνουν χέρι-χέρι. Στην αγωνία σου να νιώσεις αυτό το περίφημο "ανήκειν", μπορεί να κάνεις πράγματα που δεν είναι του χαρακτήρα σου. Με λύπη σου αργότερα θα διαπιστώσεις πως και αυτά θα σου δώσουν πρόσκαιρη χαρά. Γιατί στους πραγματικούς, αληθινούς φίλους δεν χρειάζεται να κάνεις διαρκώς χάρες και δώρα για να τους κρατήσεις. Μένουν εκεί επειδή το θέλουν.

Καμιά φορά κοιτάς γύρω σου και βλέπεις παρέες που κράτησαν από το Λύκειο ή και από το Δημοτικό. Ζηλεύεις που αυτοί οι άνθρωποι είναι ακόμη μαζί και έχουν κοινά ενδιαφέροντα παρά τα χρόνια που έχουν περάσει. Κάπου εκεί απελπίζεσαι επειδή εσύ κοντεύεις ή πέρασες τα 30 και έχεις ξεχάσει μέχρι και τα ονόματα των συμμαθητών σου. Για σένα είναι πολύ πιθανότερα να έχεις μικρές παρέες που προέκυψαν από διάφορες φάσεις της ζωής σου. Έχεις την παρέα από το πανεπιστήμιο, την παρέα από τη δουλειά, μερικούς παιδικούς φίλους από τη γειτονιά που μεγαλώσατε μαζί. Ξέρεις ότι δεν είναι εφικτό όλοι αυτοί οι άνθρωποι να βρεθούν όλοι μαζί και να κάνουν παρέα γιατί το πιο πιθανό είναι να μην έχουν κανέναν κοινό μεταξύ τους. Και θα πρέπει να είσαι εντάξει με αυτό.

Στην τελική, ποιος καθορίζει πόσοι φίλοι είναι "αρκετοί";
Υπάρχουν άνθρωποι που για να νιώσουν ασφάλεια τους αρέσει να χάνονται μέσα σε μία τεράστια παρέα. Ή άνθρωποι που δεν έτυχε να αλλάξουν ποτέ περιβάλλον από τα 6 τους χρόνια και μετά οπότε έχουν διατηρήσει τις φιλίες τους από εκείνη την ηλικία κι έπειτα. Υπάρχουν όμως κι αυτοί που αισθάνονται πολύ καλύτερα όταν έχουν λίγες αλλά ουσιαστικές φιλίες. Αυτοί που έχουν ανθρώπους και τους βάζουν πάντοτε στην ίδια πλευρά της ζυγαριάς και μπορούν να καλέσουν όλους τους φίλους τους στα γενέθλια τους χωρίς να φοβούνται ότι δε θα μιλιούνται μεταξύ τους οι μισοί. Και στις δύο περιπτώσεις οι άνθρωποι αυτοί είναι καλά με τις επιλογές τους και δεν θα έπρεπε να ανησυχούν.

Μπορεί συχνά να βλέπεις στο Instagram τα πάρτι και τις συναντήσεις που κάνει μία μεγάλη παρέα και να αναρωτιέσαι γιατί δεν ανήκεις κι εσύ σε μία τέτοια. Ξεχνάς όμως πως ό,τι βλέπεις είναι απλά ένα κλικ μίας στιγμής και ίσως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Από προσωπική εμπειρία θα σου πω ότι οι μεγαλύτερες και ουσιαστικότερες φιλίες δε το φώναξαν ποτέ. Είναι εκεί για σένα τις στιγμές που τις χρειάζεσαι και εσύ τις υπολογίζεις χωρίς να χρειάζεσαι κάποια υπενθύμιση. Κι ας μετριούνται τελικά στα δάχτυλα του ενός χεριού.

https://www.savoirville.gr/

Ψυχολογία

Αν έχω μάθει κάτι από την ζωή, είναι ότι μερικές φορές οι πιο σκοτεινές εποχές μπορούν να μας φέρουν στα πιο φωτεινά μέρη.

Έμαθα ότι οι πιο τοξικοί άνθρωποι μπορούν να μας διδάξουν τα πιο σημαντικά μαθήματα.

Ότι μέσα από τις πιο επίπονες μάχες μας μπορούμε να αναπτυχθούμε κατάλληλα. Και ότι οι απώλειες της φιλίας και της αγάπης που ραγίζουν την καρδιά μας μπορούν να κάνουν χώρο για τους πιο θαυμάσιους ανθρώπους.

Έχω μάθει ότι αυτό που μοιάζει με κατάρα εκείνη τη στιγμή μπορεί πραγματικά να είναι μια ευλογία, και αυτό που μοιάζει με το τέλος του δρόμου είναι στην πραγματικότητα απλώς η ανακάλυψη ότι είναι γραφτό να ταξιδέψουμε σε διαφορετική πορεία.

Έχω μάθει ότι ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολα φαίνονται τα πράγματα, υπάρχει πάντα ελπίδα. Και έχω μάθει ότι ανεξάρτητα από το πόσο αδύναμοι νιώθουμε ή πόσο φρικτά φαίνονται τα πράγματα, δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε.

Πρέπει να συνεχίζουμε να προχωράμε. Ακόμα και όταν είναι τρομακτικό, ακόμα και όταν η δύναμη μας φαίνεται να έχει χαθεί, πρέπει να συνεχίσουμε, να βρούμε την δύναμη μας και να προχωρήσουμε, γιατί ότι και αν πολεμάμε αυτή τη στιγμή, θα περάσει και θα τα καταφέρουμε.

Έχουμε φτάσει ως εδώ. Μπορούμε να ξεπεράσουμε ότι έρχεται στην συνέχεια.

Μάγεια Τ.

https://www.awakengr.com/

 

Ψυχολογία

Πολλοί από εμάς πιστεύουν βαθιά στη δύναμη του ενστίκτου, ακόμη και αν δεν είναι πάντα σε θέση να διακρίνουν. Δεν έχει σημασία, εάν ανήκεις στην κατηγορία ανθρώπων που εμπιστεύονται το ένστικτό τους ή είσαι λίγο πιο δύσπιστη με τον εαυτό σου, σημασία έχει πως αυτή η σημαντική ανθρώπινη δύναμη, είναι μία από τις πιο δραστικές μεθόδους άμυνας που διαθέτουμε. Ένας νοητός «φύλακας» άγγελος που βρίσκεται διαρκώς στο κατόπι μας!

Ακόμη και σε αυτούς που δεν δίνουν σημασία στο ένστικτο και δίνουν πάντα προτεραιότητα στη λογική, εκείνο συνεχίζει να τους στέλνει σημάδια που απλώς, δεν είναι σε θέση να ακούσουν. Αν όμως γνώριζαν τους τρόπους με τους οποίος αυτή η ανώτερη δύναμη, προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί τους, θα ήταν σε θέση να αποφύγουν πολλά εμπόδια και προβλήματα. Ωστόσο, αυτό που μόνο λίγοι γνωρίζουν, είναι πως την ίδια ακριβώς δουλειά, μπορεί να κάνει και ο οδηγός Καρμική Ερμηνεία Ωροσκοπίου! Το απόλυτο εγχειρίδιο για εμάς που θέλουμε να έχουμε μία πιο ξεκάθαρη εικόνα, για τα ανεξήγητα και δυσνόητα γεγονότα που προκύπτουν στη ζωή μας. Συμπληρώνοντας μία σύντομη φόρμα, έχουμε στα χέρια μας έναν «πολύτιμο» τόμο, γεμάτο απαντήσεις που θα δώσουν ώθηση στην προσωπική μας εξέλιξη


Σε κάθε περίπτωση, στο κείμενο που ακολουθούν, σου αποκαλύπτουμε και τους εννέα συνηθέστερους τρόπους, με τους οποίους το ένστικτο μας στέλνει τα δικά του μηνύματα!

1. Μέσω της μυρωδιάς

Δεν είναι λίγες οι φορές που άσχημα γεγονότα έχουν συνδεθεί με ενοχλητικές μυρωδιές! Κι όμως, μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά αρκεί να σκεφτείς πόσες δασικές εκτάσεις έχουν καταφέρει να σωθούν από κάποια πυρκαγιά, ακριβώς επειδή κάποιος έτυχε να έχει λίγο πιο οξυμένη όσφρηση και μεγαλύτερη παρατηρητικότητα.

2. Αντικείμενα που έχουν χαθεί

Αλήθεια, πόσες φορές σου έχει τύχει να ψάχνεις κάτι που έχεις χάσει για καιρό και τελικά να το βρίσκεις την πιο άσχετη στιγμή, όταν πια δεν το χρειάζεσαι; Κανείς δεν είπε πως το ένστικτό μας είναι… τέλειο, αλλά έστω και αργά, πάντα κάνει τη δουλειά του και μας οδηγεί μέσα από τα πιο απίθανα μονοπάτια, σε αντικείμενα ή και… ανθρώπους που έχουμε να δούμε καιρό.

3. Μας υπενθυμίζει το παρελθόν

Και με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να μας θυμίσει λάθη που έχουμε κάνει, ώστε να μην χρειαστεί να τα επαναλάβουμε. Με άλλα λόγια, το ίδιο μας το ένστικτο γίνεται ο «καλός φίλος» που μας τα έλεγε, αλλά εμείς επιλέξαμε να μην τον ακούσουμε.

4. «Σπέρνει» την αμφιβολία

Την «καλή» αμφιβολία και όχι εκείνη που υποτιμά τον εαυτό μας. Προσπαθεί να μας βάλει «ψύλλους» στα αφτιά για μία σοβαρή απόφαση που σκοπεύουμε να πάρουμε, για ένα ριψοκίνδυνο σχέδιο που έχουμε στα σκαριά. Έτσι, μας βοηθάει να αποφύγουμε καταστάσεις που στο τέλος θα μας πλήγωναν.

5. Μπαίνουν στα όνειρά μας

Είτε με τη μορφή κάποιου προσώπου, για το οποίο τρέφουμε βαθιά συναισθήματα, είτε μέσω ενός τοπίου που μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς. Αυτό συμβαίνει συνήθως, όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα στην πραγματική ζωή και το ασυνείδητο, αναζητά καταφύγιο για να «ξεκουραστεί» από τις σκέψεις.

6. Μας προκαλεί δυνατά συναισθήματα

Μερικές φορές, ενώ έχει συμβεί κάτι αμελητέο και θεωρητικά ακίνδυνο, το μυαλό μας τείνει να σκέφτεται το χειρότερο δυνατό σενάριο, σχετικά με την εξέλιξη των πραγμάτων. Ναι, μπορεί αυτά που σκεφτόμαστε να θυμίζουν σενάριο σε sci fi ταινία, όμως η ζωή είναι αρκετά απρόβλεπτη και εμείς το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να προσέχουμε πολύ.

7. Η τακτική του Deja Vu

Όχι, δεν αναφερόμαστε στο δημοφιλές τραγούδι της Beyonce, αλλά σε αυτό το «παιχνίδι» του μυαλού, που είμαστε σίγουροι πως κάπως, κάπου, κάποτε, έχουμε ξαναζήσει την ίδια κατάσταση. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος, αν υπάρχει προηγούμενη ή επόμενη ζωή, όμως γνωρίζουμε με βεβαιότητα πως η κατάσταση που «κάτι σου θυμίζει», μάλλον έχει πολλά κοινά με μία άσχημη ανάμνηση, που έχει αποθηκευτεί στα «συρτάρια» του μυαλού.

8. Απρόσμενες ανατριχίλες και τρέμουλο

Ή καλύτερα, όπως λένε και οι Αμερικάνοι «we got the creeps». Αυτές οι παράξενες ανατριχίλες που μας διαπερνούν, όταν βιώνουμε σε έντονο βαθμό το αίσθημα της απειλής και το σώμα μας ανοίγει τις… κεραίες και το ραντάρ, για να καταλάβει τι είναι αυτό που του προκαλεί τρόμο. Είναι αυτή η παράξενη αίσθηση, που μας κάνει να κοιτάμε πίσω μας όταν περπατάμε σε έναν σκοτεινό δρόμο μόνοι ή όταν βρισκόμαστε για πρώτη φορά σε μία ξένη χώρα. Μπορεί να γίνει αρκετά ενοχλητικό, ωστόσο δεν προμηνύει όλες τις φορές κάτι κακό.

9. Προκαλεί…. απίθανες συναντήσεις

Πόσες φορές έχεις πει «Αν δεν είχα πάει από εκεί προς τα εκεί, δεν θα συναντούσα τον τάδε…»; Σίγουρα εκατοντάδες! Ήξερες όμως πως αυτός που παρακινεί τις συγκεκριμένες συναντήσεις δεν είναι κανένας άλλος εκτός από το ένστικτό σου; Ας ελπίσουμε μόνο, πως όλες αυτές οι περίπου προσχεδιασμένες συναντήσεις, θα οδηγήσουν σε μία απροσδόκητη αλλά ευχάριστη συνάντηση και όχι, σε δύο… γνωστούς που παριστάνουν τους άγνωστους.Unsplash/Les Anderson


https://www.astrology.gr/

https://www.healingeffect.gr/

Ψυχολογία

Λένε πως το πένθος έχει στάδια. Σοκ και άρνηση. Θυμός. Ενοχή και διαπραγμάτευση. Κατάθλιψη. Αποδοχή. Πολλές φορές αυτά μπλέκονται μεταξύ τους. Άλλες, ενώ φαίνεται να έχεις προχωρήσει, γυρνάς πάλι πίσω. Άλλοι περνούν αυτά τα στάδια σε λίγες ώρες ή μέρες. Άλλοι χρειάζονται μήνες, ή και χρόνια.

Το πένθος, η απώλεια είναι κάτι που ο καθένας διαχειρίζεται διαφορετικά. Δεν έχει νόμους ή κανόνες. Δεν έχει πρέπει. Δεν έχει χρόνο. Έχει μόνο συναίσθημα. Πολύ συναίσθημα μαζεμένο. Τόσο, που ώρες ώρες νομίζεις θα εκραγείς.
Σοκ. Δεν μπορώ να νιώσω τι έχει συμβεί. Δεν θέλω. Συνεχίζω σα να μην έχει γίνει τίποτα. Αν σταματήσω τώρα, θα είναι σα να το δέχομαι. Πρέπει να καθυστερήσω τον πόνο. Δεν θέλω να πονέσω.

Άρνηση.
Γιατί; Αυτό το γιατί, με στοιχειώνει όλους αυτούς τους μήνες. Γιατί σε εμάς; Γιατί τώρα; Γιατί έτσι; Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Κάποιο λάθος έχει γίνει. Είναι ένα κακό όνειρο. Θέλω να ξυπνήσω. Ο πόνος αρχίζει να πλημυρίζει κάθε μου κύτταρο. Νιώθω την καρδιά μου να σπάει. Βουλιάζω. Μα γιατί δεν ξυπνάω επιτέλους; Δεν θέλω να βγω από το σπίτι. Δεν θέλω να μου μιλάει κανείς.

Θυμός.
Με όλους. Με τα πάντα. Με τον Θεό. Το σύμπαν. Τους ανθρώπους που με αγαπάνε. Την τύχη. Την μοίρα. Την γειτόνισσα που με κοίταξε στραβά. Τον τοίχο που λερώθηκε. Το ψίχουλο που έπεσε στο πάτωμα. Τον ήλιο που βγήκε ξανά στον ουρανό και με αναγκάζει να ξυπνήσω και να ξανανιώσω τον πόνο που ο Μορφέας μου κοίμισε λίγο. Την φίλη που προσπάθησε να με βοηθήσει αλλά εγώ νιώθω μόνο ότι δεν με καταλαβαίνει. Θυμός για τον ίδιο τον άνθρωπο μου που έφυγε. Γιατί έφυγε; Γιατί με άφησε; Γιατί δεν προσπάθησε κι άλλο; Αφού μου είχε υποσχεθεί ότι θα έμενε εδώ για όσο χρειαζόμουν. Μα σε χρειάζομαι ακόμα και εσύ δεν είσαι εδώ. Με εγκατέλειψες. Δεν έφταιγες, το ξέρω. Αλλά δεν με νοιάζει. Δεν το διάλεξες. Δεν μπορούσες να κάνεις κάτι, αλλά δεν με ενδιαφέρει. Έπρεπε να μείνεις εδώ. Μαζί μου. Μαζί μας. Όπως μου είχες υποσχεθεί.
Θυμός για τον ίδιο μου τον εαυτό. Γιατί νιώθω όλα αυτά. Γιατί πονάω και κάνω και τους γύρω μου να πονάνε. Γιατί έκανα λάθη. Γιατί φώναξα. Γιατί γκρίνιαξα. Γιατί δεν ήμουν πάντα καλή. Γιατί δεν είπα όσα σ’ αγαπώ έπρεπε. Γιατί δεν κατάλαβα πιο νωρίς. Γιατί δεν μπορώ να γίνω καλά. Γιατί πονάω. Γιατί νομίζω τα κάνω όλα λάθος. Θυμός για τα πρέπει που προσπαθούν κάποιοι να μου επιβάλλουν για το καλό μου. Θυμός για τα θέλω μου που είναι αντίθετα σε όλους τους άλλους. Θυμός για όσους είναι καλά. Για όσους γελάνε. Για όσους δεν πονάνε όπως εγώ. Κακία. Μίσος. Τύψεις για όσα νιώθω γιατί δεν είμαι εγώ.

Κάποιοι εφιάλτες κάνουν την εμφάνιση τους. Ζω ξανά και ξανά τις τελευταίες εκείνες ημέρες. Το κενό εκείνο τελευταίο βλέμμα. Τρομάζω. Ο φόβος μεγαλώνει στιγμή με τη στιγμή. Φοβάμαι να σηκωθώ από το κρεβάτι. Φοβάμαι να βγω από το δωμάτιο. Φοβάμαι το ίδιο μου το σπίτι. Τελικά αυτό που φοβάμαι, είναι ο φόβος. Όλα αυτά που έγιναν. Το αύριο από εδώ και περά. Το επόμενο κακό που μπορεί να έρθει. Η μετατραυματική διαταραχή, με δυσκολεύει πιο πολύ.

Ενοχή.
Δεν πρόσεξα όσο έπρεπε τα σημάδια. Δεν κατάλαβα πιο νωρίς. Δεν μπόρεσα να βοηθήσω. Δεν μπόρεσα να σώσω. Ενοχή γιατί τρώω, ενώ ο άνθρωπος που έχασα δεν μπορεί πια. Επειδή για κάποιες λίγες στιγμές ξεχνιέμαι. Γιατί κάποια αχνά χαμόγελα κάνουν και πάλι την εμφάνιση τους. Ενοχή γιατί εγώ συνεχίζω να ζω. Κλειδώνω καλά τον πόνο σε ένα κουτάκι για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου. Τρέμω την ώρα που θα γίνει το μπαμ.

Διαπραγμάτευση.
Και τι δεν θα έδινα και τι δεν θα άλλαζα για να είναι ακόμα εδώ. Αρχίζω να θυμάμαι στιγμές. Συζητήσεις. Αρχίζω να καταλαβαίνω αυτά που δεν μπορούσα πριν και θέλω τόσο πολύ να γυρίσω τον χρόνο πίσω να το πω. Να αλλάξω τουλάχιστον τον τελευταίο χρόνο. Να έχω πιο πολύ υπομονή. Πιο πολύ κατανόηση. Να ξέρω ή να μην μάθω ποτέ. Να μην το περάσουμε όλο αυτό. Να γίνει κάτι και να αλλάξουν όλα. Ζητάω ένα θαύμα και δίνω τα πάντα αλλά αυτό δεν γίνεται.

Κατάθλιψη.
Στο πρώτο επόμενο μεγάλο στρες, γίνεται το μπαμ. Ξεσπάω. Γυρίζω πίσω όλα τα στάδια και τα ζω ξανά και ξανά. Όλα μαζί. Μπερδεμένα. Και πάλι άρνηση και πάλι θυμός, μεγαλύτερος από κάθε άλλη φορά και πάλι ενοχή, πιο δυνατή από ποτέ και πάλι αυτό το γιατί καρφωμένο στο μυαλό μου.

Και ξαφνικά παραίτηση. Από όλα. Από όλους. Δεν υπάρχει νόημα όσο και να προσπαθώ. Δεν αλλάζει κάτι όσο και αν το θέλω. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Είμαι τόσο αδύναμη. Νιώθω τόσο κενή. Δεν μπορώ να νιώσω χαρά με τίποτα και για κανέναν. Σκέφτομαι μόνο τα κακά που θα έρθουν. Ότι μόνο τέτοια θα έρθουν πια. Κάπου εκεί ξεφυτρώνουν και διάφορα θέματα που δεν είχα υπολογίσει ότι φέρνει μια απώλεια. Πρακτικά. Και αρχίζω να βουλιάζω όλο και πιο πολύ στο σκοτάδι μου. Δεν μπορώ να δω το φως πουθενά. Δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά. Να βρω λύση.

Και κάπως έτσι, 4 μήνες μετά, συνεχίζω την βόλτα μου στα παραπάνω στάδια. Μέρα με τη μέρα. Ώρα με την ώρα. Κάθε μέρα μου λείπει πιο πολύ. Ζητάω τον άνθρωπο που έχασα, περισσότερο. Θέλω να χωθώ στην αγκαλιά του δικού μου προσώπου που έφυγε. Να βάλω τις φωνές που έφυγε. Να εκφράσω την αγάπη μου και το πόσο λείπει!

Το επόμενο στάδιο λένε είναι η αποδοχή. Όμως δεν είμαι έτοιμη να περάσω εκεί. Δεν θέλω. Θα έρθει η ώρα. Ξέρω όμως ότι θα αργήσει. Γιατί έτσι είμαι εγώ.

Δεν ξέρω αν πράγματι υπάρχουν αυτά τα σταδία. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη σειρά και χρόνος παραμονής σε αυτά. Πηγαινοέρχεσαι μέχρι να βρεις τη δική σου διέξοδο. Γιατί όπως είπα, το πένθος δεν έχει οδηγό. Είναι μοναδικό και μοναχικό. Συνεχίζω να ανοιγοκλείνω το κουτάκι με τον πόνο και να τον βγάζω σε δόσεις. Κάθε δόση και ένα διαφορετικό συναίσθημα. Όταν -αν- αδειάσει, θα έχω ολοκληρώσει τον δικό μου κύκλο. Δεν θα ξεχάσω. Απλά θα συνεχίσω.

https://thebluez.gr/

Ψυχολογία

Η ικανότητα και το σθένος να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες που, αναπόφευκτα, όλοι θα συναντήσουμε στη ζωή, είναι ένα πολύτιμο εφόδιο ειδικά στην περίοδο που διανύουμε τους τελευταίους μήνες. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως για να το αποκτήσουμε αν δεν ανήκουμε σε αυτούς που το έχουν ήδη;

Τι είναι η ψυχική ανθεκτικότητα

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας έχουν εδώ και δεκαετίες διακρίνει τη σημασία της στις ζωές μας. Οι πρώτες σχετικές έρευνες και μελέτες ξεκίνησαν στις αρχές του 1970 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Τι εννοούμε όμως όταν μιλάμε για «ψυχική ανθεκτικότητα»; Πρόκειται για τη δυνατότητα να προσαρμοζόμαστε και να χειριζόμαστε τα δύσκολα και τα απρόοπτα της ζωής –από τις καθημερινές «περιπέτειες» με τα μικροπροβλήματα και το στρες μέχρι τα πιο τραυματικά γεγονότα όπως μία απώλεια, μία σοβαρή ασθένεια κ.λπ. Η ικανότητά μας δηλαδή να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις μικρές και μεγάλες αλλαγές που έρχονται στη ζωή μας είτε τις περιμένουμε είτε είναι απροσδόκητες. Όσο μεγαλύτερη είναι η ψυχική μας ανθεκτικότητα τόσο πιο ψύχραιμα και εποικοδομητικά ανταποκρινόμαστε σε αυτές τις αλλαγές και τα εμπόδια. Και τόσο πιο δυνατοί και πιο ώριμοι μπορούμε να βγούμε από αυτά.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που έχει ανεπτυγμένη ψυχική ανθεκτικότητα δε θα βιώσει ποτέ ξανά άγχος ή δυσκολίες ούτε ότι θα ανταποκριθεί το ίδιο καλά σε όσα εμπόδια βρει μπροστά του. Σημαίνει όμως ότι θα είναι καλύτερα θωρακισμένος απέναντί τους και θα μπορέσει να τα επεξεργαστεί μαθαίνοντας ό,τι μπορεί να μάθει κανείς από αυτά και να αξιοποιήσει αυτή του τη γνώση για το μέλλον.

Ανθεκτικός γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Το χτίσιμο της ψυχικής μας ανθεκτικότητας ξεκινά τη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο. Κάθε άνθρωπος γεννιέται με ένα δικό του δυναμικό φορτίο που σε ένα βαθμό καθορίζει την προσωπικότητά του. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι κάποιοι από εμάς είναι ίσως, μέχρι ένα σημείο, «προικισμένοι» με εγγενή ψυχική ανθεκτικότητα. Ωστόσο, το πόσο «δυνατοί» είμαστε, επηρεάζεται σε τεράστιο βαθμό κι από άλλους παράγοντες (σύμφωνα με τους Grotberg, 1995, Blaustein & Kinniburgh, 2018 και πολλούς ακόμα ερευνητές) όπως το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε, τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται ο πρωταρχικός δεσμός στην αρχή της ζωής μας, στην ικανότητά μας να λύνουμε τα διάφορα προβλήματα, στην αυτοεκτίμησή μας, τη συναισθηματική μας ευελιξία, τον τρόπο ζωής μας, την ενσυναίσθηση, τις σχέσεις με τους γύρω μας, την αίσθηση του χιούμορ, την αισιοδοξία μας, την κοινωνικοοικονομική μας κατάσταση, τους ανθρώπους που κρατάμε πιο κοντά μας στη ζωή μας κ.λπ.

Αυτό όμως που είναι ίσως το πιο σημαντικό να ξέρουμε είναι ότι η ψυχική ανθεκτικότητα εξαρτάται μεν από όλους αυτούς τους παράγοντες που αναφέραμε, όμως ένα μεγάλο κομμάτι της είναι στο χέρι μας καθώς, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να την αποκτήσει. Όλες οι σχετικές έρευνες συνηγορούν σε αυτό καθώς δείχνουν ότι δεν πρόκειται για μία υπερδύναμη ούτε για χαρακτηριστικό κάποιων ελάχιστων, εξωπραγματικών υπερανθρώπων. Αντίθετα, είναι ένα «όπλο» που μπορούμε να αποκτήσουμε όλοι μας. Όπως ακριβώς μπορούμε να μεταμορφώσουμε το σώμα μας με την άσκηση και να το κάνουμε σιγά σιγά, με υπομονή και επιμονή, πιο δυνατό και πιο ευέλικτο, το ίδιο ακριβώς μπορούμε να κάνουμε και με το πνεύμα μας. Κι αν αναρωτιέστε για το πώς, απλά συνεχίστε να διαβάζετε.

Έτσι θα τα καταφέρετε κι εσείς!

Προτεραιότητα στις σχέσεις σας

Ένα γερό δίκτυο ανθρώπων είναι ένα πολύ καλό βήμα προς την επίτευξη του στόχου μας. Οι υγιείς σχέσεις με τους γύρω μας, μας βοηθάνε να αποκτήσουμε αυτοεκτίμηση, να καταπολεμήσουμε το αίσθημα μοναξιάς και να νιώσουμε ότι έχουμε διεξόδους και κίνητρο όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Δε χρειάζεται οι άνθρωποι αυτοί να είναι πολλοί, αρκεί η σχέση μας μαζί τους να διακρίνεται από αμοιβαία εκτίμηση, εμπιστοσύνη και κατανόηση. Γι’ αυτό μην ξεχνάτε τους φίλους σας και την οικογένειά σας, καλλιεργείτε τις σχέσεις σας με συναδέλφους, αναπτύξτε τον κύκλο σας αποκτώντας ένα χόμπι… Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθήσετε, όσο δύσκολο κι αν είναι, να μην απομονώνεστε όταν νιώθετε «πεσμένοι», θλιμμένοι ή σε απόγνωση. Πολύ συχνά αυτή είναι η πρώτη μας αντίδραση, και είναι απολύτως θεμιτή, όμως αυτό το στάδιο δεν πρέπει να επιτρέπουμε να κρατάει υπερβολικά πολύ και να μας απομακρύνει από τους γύρω μας. Η αλληλεπίδραση και η σύνδεση με ανθρώπους που νοιαζόμαστε και μας νοιάζονται, είναι καταλυτικές για το χτίσιμο της ψυχικής μας ανθεκτικότητας.

Φροντίστε τον εαυτό σας

Ίσως σας φαίνεται επουσιώδες, όμως η υιοθέτηση μιας υγιούς ρουτίνας στην οποία θα πρωταγωνιστούν η ισορροπημένη διατροφή, η άσκηση, ο ποιοτικός ύπνος και η προσωπική υγιεινή, είναι πιο σημαντική από ό,τι ίσως νομίζετε. Γιατί όλα τα παραπάνω, εκτός του ότι μας βοηθάνε να προασπίσουμε τη σωματική μας υγεία, μας βοηθάνε επίσης να καταπολεμήσουμε το άγχος που μπορεί να «ροκανίσει» την ανθεκτικότητά μας. Επίσης, η αίσθηση ότι η ζωή μας κινείται σε ένα πλαίσιο στο οποίο κάνουμε το καλύτερο δυνατό για τον εαυτό μας, μας βοηθάει να νιώθουμε ότι έχουμε τον έλεγχο, γεγονός που μας κάνει να αισθανόμαστε πιο δυνατοί.

Βρείτε έναν σκοπό στη ζωή σας

Είτε είναι μία δραστηριότητα στην οποία θα σας άρεσε να εξελιχθείτε, είτε η συμμετοχή σε μία εθελοντική ομάδα, η υποστήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων είτε οτιδήποτε άλλο που μπορεί να σας δίνει κίνητρο… Η αίσθηση σκοπού μας χαλυβδώνει απέναντι στις αντιξοότητες και μας κινητοποιεί να τις ξεπεράσουμε.

Στραφείτε στο μέλλον

Όταν έχουμε πράγματα να περιμένουμε, η ανθεκτικότητά μας δυναμώνει (Johnson, Wood, Gooding, Taylor, Tarrier, 2011). Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τίποτα μεγαλεπήβολα σχέδια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι κάτι συγκεκριμένο, όσο μικρό και αν είναι αυτό. Π.χ. να απολαύσουμε ένα ωραίο πρωινό την επόμενη Κυριακή. Ή να κάνουμε μία μικρή εκδρομή. Ή απλά να πιούμε έναν καφέ με έναν φίλο που έχουμε να δούμε καιρό.

Επιδιώξτε την ηρεμία

Καταγραφή των σκέψεων και των συναισθημάτων σας σε ένα ημερολόγιο, διαλογισμός , γιόγκα… Μπορεί να μην έχετε συνηθίσει σε όλα αυτά αλλά τουλάχιστον δοκιμάστε το για μερικές μόνο μέρες. Όλες αυτές οι πρακτικές μας βοηθάνε να αδειάζουμε το μυαλό μας έστω και για λίγο, να βρίσκουμε τη συγκέντρωσή μας αλλά και να ανακτάμε το θάρρος, το κουράγιο και την ελπίδα μας και να μην εγκαταλείπουμε. Επίσης μας βοηθάνε να επικεντρωνόμαστε στις θετικές πλευρές της ζωής μας και να βρίσκουμε λόγους για να νιώθουμε ευγνώμονες για όσα έχουμε. Και όλα αυτά μας κάνουν πιο δυνατούς σταδιακά αλλά σταθερά.

Επικεντρωθείτε σε ό,τι μπορείτε να κάνετε

Καμιά φορά τα πράγματα μας φαίνονται βουνό. Όταν λοιπόν είμαστε σε μια τέτοια κατάσταση, καλό είναι να μην παραφορτώνουμε τη σκέψη μας κάνοντάς τα όλα μαζί αλλά να τα ιεραρχούμε , να συγκεντρωνόμαστε σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε ακόμα κι αν αυτά είναι ελάχιστα. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθουμε ότι έχουμε τον έλεγχο στη ζωή μας έστω και στο μίνιμουμ ακόμα κι αν αυτό είναι απλώς να βάλουμε τάξη στην ντουλάπα μας. Γιατί τότε θα γίνει πιο εύκολο να βρούμε το κουράγιο να ασχοληθούμε και με τα μεγαλύτερα προβλήματα «σπάζοντάς» τα σε μικρότερα μέρη που μπορούμε να χειριστούμε και να τα λύσουμε συστηματικά και βήμα-βήμα.

Διδαχτείτε από ό,τι συμβαίνει

Ακόμα και η πιο σκληρή δοκιμασία έχει να μας αφήσει κάτι που μπορεί να μας φανεί χρήσιμο αν όχι τώρα, τότε στο μέλλον. Και σίγουρα έχετε βρεθεί κι εσείς σε αυτή τη θέση. Προσπαθήστε λοιπόν κάθε φορά που περνάτε μια δύσκολη περίοδο, να την ερμηνεύετε μέσα από αυτό το πρίσμα. Μπορεί να μην μπορείτε να αλλάξετε τα πράγματα ούτε να αποφύγετε τα αρνητικά συναισθήματα, όμως μπορείτε να αλλάξετε την οπτική σας και να σκεφτείτε ότι τουλάχιστον και από αυτή την εμπειρία μαθαίνετε κάτι που θα σας φανεί χρήσιμο αργότερα, όπως άλλωστε σίγουρα έχει συμβεί αντίστοιχα και στο παρελθόν.

Προσπαθήστε να αποδεχτείτε την αλλαγή

Τίποτα δε μένει ίδιο και τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Όπως όμως δεν κρατάνε για πάντα τα καλά έτσι δεν κρατάνε και τα άσχημα. Η αλλαγή δεν είναι πάντα κάτι αρνητικό. Αντίθετα, μπορεί να σηματοδοτεί μία εξέλιξη, μία πρόοδο και το άνοιγμα του δρόμου για κάτι καλύτερο που ίσως δε φανταζόμασταν καν ότι υπάρχει. Κάντε λοιπόν την προσπάθεια να

αποδεχτείτε το γεγονός ότι τίποτα δεν είναι στατικό και πόσο ενδιαφέρουσα και πιο γεμάτη κάνει αυτό τη ζωή μας.

Βρείτε την αισιοδοξία σας

Σε έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, ένας από τους παράγοντες που φαίνεται ότι πραγματικά την ενισχύουν είναι η αισιοδοξία. Οι άνθρωποι που –όπως συνηθίζουμε να λέμε- βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, μπορούν και αντεπεξέρχονται πιο ικανοποιητικά όταν βρεθούν μπροστά στα «σκούρα». Γιατί η αισιοδοξία μας βοηθάει να σκεφτούμε ότι μπορεί τώρα να μην μας έχουν έρθει όλα όπως τα θέλαμε όμως αυτό δε σημαίνει ότι αυτό θα ανατραπεί και στην πορεία θα μας συμβούν και καλά πράγματα. Ναι, δεν είναι καθόλου εύκολο να σκεφτόμαστε πάντα θετικά, όμως αυτός είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους τρόπους για να βγαίνουμε νικητές από τις μικρές και τις μεγάλες μάχες που καλούμαστε να δίνουμε κάθε μέρα.

Βάλτε τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις

Όταν όλα πηγαίνουν στραβά, μην φέρνετε την καταστροφή ούτε να αυτομαστιγώνεστε. Αν π.χ. δεν τα πάτε καλά σε μία εξέταση, μην σκεφτείτε «το ήξερα ότι δε θα τα καταφέρω. Αφού είμαι άχρηστος». Αυτή είναι μία στάση που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη μεμψιμοιρία και την ηττοπάθεια και σίγουρα όχι στην ψυχική ανθεκτικότητα. Αντίθετα, σκεφτείτε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους δεν πετύχατε τον στόχο σας και σκεφτείτε πως μπορείτε να διορθώσετε ό,τι πήγε στραβά. «Ήμουν υπερβολικά αγχωμένος», «δεν οργάνωσα σωστά τη μελέτη μου, την επόμενη φορά θα κρατάω καλύτερες σημειώσεις» κ.λπ. Σκεφτείτε επίσης, ότι η όποια «αποτυχία» σε έναν τομέα δεν καθορίζει το ποιοι είστε γενικά. Είναι απλά μια άτυχη στιγμή που οπωσδήποτε δεν μπορεί να καταδικάσει όλη σας τη ζωή.

Αποφύγετε το άγχος σας όσο μπορείτε

Ένας πολύ πρακτικός τρόπος για να ενισχύσετε την ανθεκτικότητά σας είναι να προλαβαίνετε όσες περισσότερες αγχογόνες καταστάσεις μπορείτε ξεκινώντας και πάλι από τα πιο απλά. Π.χ. πληρώστε τους λογαριασμούς σας στην ώρα τους και μην τους αφήνετε να μαζεύονται. Όσο λιγότερες ευκαιρίες αφήνουμε στο άγχος να «τρυπώσει» στη ζωή μας, τόσο το καλύτερο.

Τονώστε την αυτοεκτίμησή σας

Η αυτοεκτίμηση είναι επίσης ένας από τους παράγοντες που ενισχύουν την ανθεκτικότητά μας (Johnson, Panagioti, Bass, Ramsey, Harrison, 2017). Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για το πόσο σπουδαίο ρόλο παίζει η αυτοεκτίμηση στη ζωή μας και αυτό έρχεται απλά να το επιβεβαιώσει ξανά. Βρείτε και αναδείξτε τα θετικά σας στοιχεία, μην είστε υπερβολικά αυστηροί με τον εαυτό σας, συμφιλιωθείτε με τα λάθη και τις αδυναμίες σας, συναναστραφείτε ανθρώπους που σας κάνουν να αισθάνεστε καλά, βάλτε στη ζωή σας την

άσκηση και τη σωστή διατροφή που θα σας βοηθήσουν να αποκτήσετε μία υγιή αυτοεικόνα, ξεκινήστε να δουλεύετε για τους στόχους σας βήμα-βήμα…

Εμπιστευθείτε κάποιον ειδικό

Αν παρόλες τις προσπάθειές σας, πιστεύετε ότι δεν καταφέρνετε να αποκτήσετε το σθένος που θα θέλατε για να σταθείτε απέναντι στη ζωή, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να δείτε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας που με την κατάρτισή του θα είναι σε θέση να σας βοηθήσει να αλλάξετε την οπτική και τη στάση σας. Η γνωσιακή – συμπεριφορική θεραπεία φαίνεται να έχει πολύ καλά αποτελέσματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ψυχολογία

Νικήστε τη μοναξιά με 3 κινήσεις

Η μοναξιά δεν είναι η καλύτερή μας φίλη ειδικά τις γιορτές. Γιατί να μην προσπαθήσετε να τη βγάλετε από τη ζωή σας;

Η κοινωνική απομόνωση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στη σωματική και στην ψυχική μας υγεία καθώς συχνά οδηγεί στην υιοθέτηση βλαβερών συνηθειών όπως το κάπνισμα, η χρήση ουσιών και η κακή διατροφή αλλά και στην αύξηση του άγχους παράγοντες που όχι μόνο μειώνουν την ποιότητα της ζωής μας αλλά αυξάνουν και τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου όπως τονίστηκε και στο τελευταίο συνέδριο της Αμερικανικού Ψυχολογικού Συνδέσμου. Μάλιστα όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά και στο συνέδριο ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μία «επιδημία μοναξιάς» που μπορεί να έχει ισχυρό αντίκτυπο στη δημόσια υγεία.

Υπάρχουν όμως τουλάχιστον τρία πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε για να αισθάνεστε λιγότερο μόνοι.

1. Μη διστάζετε να πιάνετε κουβέντα με αγνώστους

Δεν εννοούμε φυσικά να ανοίγετε συζήτηση με κάθε άνθρωπο που συναντάτε τυχαία ωστόσο δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να κάνετε το πρώτο βήμα και να μιλήσετε σε κάποιον άνθρωπο που πίνει το ποτό του στο ίδιο μπαρ με εσάς ή στον διπλανό σας στο αεροπλάνο. Σε έρευνα που δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση Πειραματικής Ψυχολογίας φάνηκε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι περισσότερο απολαμβάνουν παρά θεωρούν ενοχλητική τη γνωριμία με καινούργια, άγνωστά τους άτομα η οποία φαίνεται ότι τους δημιουργεί μία αίσθηση ευφορίας.

2. Αποσυνδεθείτε

Η online επικοινωνία όσο συχνή και έντονη να είναι συχνά δεν καταφέρνει να μας απαλλάξει από το αίσθημα της μοναξιάς, αντίθετα μπορεί να το ενισχύσει. Αντίθετα η διαπροσωπική επικοινωνία αυξάνει την παραγωγή ενδορφινών, των ορμονών που ενισχύουν την ευεξία. Έχετε λοιπόν έναν ακόμα λόγο να ξεκολλήσετε από την οθόνη του κινητού σας και να επιδιώξετε να συνδεθείτε με τον πραγματικό κόσμο.

3. Γνωρίστε τους διπλανούς σας

Οι άνθρωποι που είναι πιο κοντά μας όπως οι γείτονες και οι συνάδελφοί μας είναι συνήθως –όλως παραδόξως- και οι περισσότερο άγνωστοί μας. Και μπορεί οι σχέσεις μας μαζί τους να μη φτάσουν ποτέ το βάθος της αγάπης και του δεσίματος που μπορεί να έχουμε με άλλους ωστόσο μπορούν να παίξουν έναν πολύ λειτουργικό ρόλο στην καθημερινότητά μας. Αυτό εξάλλου δείχνουν και αρκετές έρευνες που έχουν καταλήξει ότι οι καλές σχέσεις με γείτονες και συναδέλφους μπορούν να μας αποφορτίσουν από το άγχος της ημέρας, να μας χαλαρώσουν και να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Να λοιπόν, που πολλές φορές η λύση στη μοναξιά είναι κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη μας. Δεν αξίζει τον κόπο να δοκιμάσουμε;

Πηγή: https://www.psychologytoday.com/blog/brainstorm/201712/these-three-moves-will-help-you-stop-feeling-lonely

Το θέμα επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

Ψυχολογία

Έχετε ποτέ προσπαθήσει να διορθώσετε μια έντονη έλλειψη ενέργειας με περισσότερο ύπνο – αλλά τελικά ανακαλύψατε ότι και πάλι νιώθετε εξουθενωμένοι; Αν έχετε παρατηρήσει κάτι τέτοιο, υπάρχει κάτι που χρειάζεται να γνωρίζετε: Ο ύπνος και η ξεκούραση δεν είναι το ίδιο πράγμα, παρόλο που πολλοί από εμάς συγχέουμε λανθασμένα αυτά τα δύο.

Συνηθίζουμε να πιστεύουμε ότι επειδή κοιμηθήκαμε πολύ, έχουμε ξεκουραστεί, αλλά στην πραγματικότητα μας λείπουν όλα τα άλλα είδη ξεκούρασης που χρειαζόμαστε απεγνωσμένα. Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία παραγωγικών αλλά χρόνια εξουθενωμένων ατόμων.

Υποφέρουμε από έλλειψη ξεκούρασης επειδή δεν κατανοούμε την πραγματική της δύναμη. Ξεκούραση σημαίνει ίση αποκατάσταση σε 7 βασικές πλευρές της ζωής μας.

 


Ο πρώτος τύπος ξεκούρασης που χρειαζόμαστε είναι ο σωματικός, που μπορεί να είναι παθητικός ή ενεργητικός. Η παθητική σωματική ξεκούραση περιλαμβάνει τον ύπνο και τη λεγόμενη σιέστα, ενώ η ενεργητική σημαίνει δραστηριότητες ανάπαυσης όπως γιόγκα, διατάσεις, μασάζ, τα οποία βοηθούν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην ευλυγισία.

Ο δεύτερος τύπος είναι η διανοητική ξεκούραση. Γνωρίζετε εκείνον τον συνάδελφο που ξεκινά τη μέρα του με μια μεγάλη κούπα καφέ; Είναι συχνά ευερέθιστος και ξεχασιάρης και δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στην εργασία του. Όταν το βράδυ ξαπλώνει να κοιμηθεί, συχνά δυσκολεύεται να μη σκέφτεται τη μέρα του και τις συζητήσεις που έγιναν. Και παρά το γεγονός ότι κοιμάται από 7 μέχρι και 8 ώρες, ξυπνά νιώθοντας σα να μην ξάπλωσε ποτέ. Του λείπει η διανοητική ανάπαυλα.

Τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειάζεται να αφήσετε την εργασία σας ή να πάτε διακοπές για να το διορθώσετε. Τα σύντομα διαλείμματα μέσα στην ημέρα ανά δύο περίπου ώρες είναι μια καλή λύση. Αυτά τα διαλείμματα μας υπενθυμίζουν να επιβραδύνουμε λίγο. Μπορείτε επίσης τα βράδια πριν κοιμηθείτε, να διαβάζετε ένα καλό βιβλίο ή να βλέπετε μια καλή σειρά/ ταινία, ώστε να ξεχνάτε τα βάρη της ημέρας.

Ο τρίτος τύπος ξεκούρασης που χρειαζόμαστε είναι ο αισθητηριακός. Έντονα φώτα, οθόνες υπολογιστών, θόρυβος και πολλές συζητήσεις – είτε είναι στο γραφείο είτε μέσω τηλεργασίας – υπερφορτώνουν τις αισθήσεις μας. Αυτό μπορεί να ελεγχθεί κάνοντας κάτι απλό, όπως το να κλείνουμε τα μάτια μας για ένα λεπτό κάποιες φορές μέσα στη μέρα ή να απομακρυνόμαστε από οτιδήποτε έχει οθόνη στο τέλος της ημέρας. Οι σχεδιασμένες στιγμές αισθητηριακής στέρησης μπορούν να ξεκινήσουν να αντιστρέφουν την βλάβη που δημιουργείται από έναν κόσμο πλημμυρισμένο από συναισθήματα.

Ο τέταρτος τύπος ξεκούρασης είναι ο δημιουργικός. Είναι εξαιρετικά σημαντικός για όσους πρέπει στην καθημερινότητά τους να επιλύουν προβλήματα ή να έχουν συνεχώς νέες ιδέες. Η δημιουργική ξεκούραση αναζωογονεί και ξαναγεμίζει τις μπαταρίες μας.

Η επαφή με την ομορφιά της φύσης, η επίσκεψη σε ένα νέο μέρος προσφέρουν αυτή τη μορφή ανάπαυλας. Η απόλαυση της τέχνης επίσης μπορεί να μας ξεκουράσει. Επίσης, χρησιμοποιήστε αυτά τα μέσα και στην καθημερινή σας εργασία, δεν χρειάζεται να κοιτάτε έναν λευκό τοίχο στο γραφείο ή στο κατάστημά σας, ζωγραφίστε τον, κρεμάστε έργα τέχνης και φωτογραφίες από ταξίδια σας.

Τώρα ας μιλήσουμε για ένα άλλο παράδειγμα – για τον φίλο που όλοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος άνθρωπος που έχουν ποτέ γνωρίσει. Σε αυτόν όλοι μπορούν να βασιστούν, αυτός θα καλέσετε αν θέλετε μια χάρη επειδή ακόμα κι αν δεν θέλουν να το κάνουν, γνωρίζετε ότι θα σας απαντήσουν με ένα διστακτικό «ναι» παρά με ένα σίγουρο «όχι». Αλλά όταν αυτό το άτομο μένει μόνο του, νιώθει ότι δεν τον εκτιμούν και ότι οι άλλοι το εκμεταλλεύονται.

Αυτός ο φίλος σου χρειάζεται συναισθηματική ξεκούραση, χρόνο και χώρο δηλαδή να εκφράσει τα συναισθήματά του ελεύθερα και να σταματήσει να ευχαριστεί συνεχώς τους άλλους. Η συναισθηματική ξεκούραση επίσης προϋποθέτει το θάρρος της αυθεντικότητας. Ένας συναισθηματικά ξεκούραστος άνθρωπος μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση «Πώς είσαι σήμερα;» με ένα ειλικρινές «Δεν είμαι καλά» – και ύστερα να μοιραστεί ό,τι σκέφτεται, όσο σκληρό κι αν είναι.

Αν χρειάζεστε και εσείς συναισθηματική ξεκούρασης, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα σας λείπει και η κοινωνική ξεκούραση. Αυτό συμβαίνει όταν αποτυγχάνουμε να διακρίνουμε ανάμεσα σε εκείνες τις σχέσεις που μας αναζωογονούν και σε εκείνες που μας κουράζουν. Για να βιώσουμε περισσότερη κοινωνική ξεκούραση, χρειάζεται να συναντάμε περισσότερο θετικούς και υποστηρικτικούς ανθρώπους. Ακόμα κι αν οι αλληλεπιδράσεις μας είναι ψηφιακές αυτό τον καιρό, μπορούμε να επιλέξουμε να μιλάμε έχοντας περισσότερη οπτική επαφή μέσω κάμερας ώστε να εστιάζουμε σε αυτό τον που μιλάμε.

Ο τελευταίος τύπος ξεκούρασης είναι ο πνευματικός, η ικανότητα δηλαδή να συνδεόμαστε πέρα από το σωματικό και νοητικό επίπεδο και να νιώθουμε μια βαθιά αίσθηση ανήκειν, αγάπης, αποδοχής και σκοπού. Γι’ αυτό, αναζητήστε κάτι βαθύτερο πνευματικό για να θρέψετε την ψυχή σας είτε αυτό είναι ο διαλογισμός, συμμετοχή σε δράσεις της κοινότητας με φιλανθρωπικό σκοπό είτε ένα βαθύ βιβλίο.

Όπως μπορείτε να δείτε, ο ύπνος από μόνος του δεν μπορεί να μας αναζωογονήσει σε τέτοιο βαθμό που να νιώθουμε απόλυτα ξεκούραστοι. Έτσι, ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε να εστιάζουμε σε εκείνους τους τύπους ανάπαυλας και ξεκούρασης που χρειαζόμαστε.

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Κάποιος έχει πει ότι τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους και μάλλον ήταν πολύ σοφός αυτός που το είπε, γιατί αν οι νέοι ήξεραν, δεν θα έκαναν τόσα λάθη. Ίσως βέβαια από την άλλη, χωρίς αυτά τα λάθη της νεότητας, να μην έρχεται ποτέ η σοφία και η πείρα της ζωής για την οποία κομπάζουν οι γηραιότεροι.

Το περιοδικό Reader's Digest, που πιθανώς να έχει υψηλό μέσο όρο ηλικίας στη συντακτική του ομάδα, μας παρουσιάζει τα 5 μαθήματα ζωής που μαθαίνουμε πολύ αργά.

Η αποδοχή ξεκινάει από μέσα μας

Η αντίληψη ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον άλλο, είτε σύντροφος είναι, είτε φίλος, είναι η αιτία για τα περισσότερα προβλήματα στις σύγχρονες σχέσεις. Αυτή η αντίληψη μάλιστα, πηγάζει από την αλαζονεία ότι «εμείς» γνωρίζουμε καλύτερα, προκαλώντας –άθελά μας πολλές φορές- στον άλλο συναισθήματα ανασφάλειας και επιθετικότητας.

Εάν σας ενοχλεί κάτι στον άλλο, δείτε πρώτα σε εσάς τους ίδιους τι μπορεί να φταίει για την αδυναμία σας να τον αποδεχτείτε και μάθετε να ζείτε με πράγματα που δεν σας ευχαριστούν πάντα, όπως κάνει και ο άλλος που βρίσκεται απέναντί σας. Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε ακόμα εσείς.

Η πολλή αγάπη βλάπτει

Η οικογένεια, που αυτή τη στιγμή στηρίζει τους νέους από τις επιπτώσεις της κρίσης, ευθύνεται εν μέρει για την ανικανότητα των νέων να αντιμετωπίζουν οι ίδιοι, με τις δικές τους δυνάμεις τα προβλήματα της καθημερινότητας. Είναι συχνό και παγκόσμιο το φαινόμενο οι γονείς να αμφισβητούν την ικανότητα των παιδιών τους να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής, γι’ αυτό και παρουσιάζουν υπερπροστατευτικές συμπεριφορές, που οδηγούν σε ανώριμους και φοβικούς ενήλικες.

Οι γονείς, δεν πρέπει να αφαιρούν το δικαίωμα από τα παιδιά τους να «σπάσουν τα μούτρα» τους, να ξεπεράσουν μόνα τους προβλήματά τους και να νιώσουν την ικανοποίηση ότι τα κατάφεραν! Επιπλέον, τα ανεκπλήρωτα όνειρα των γονιών αναθρέφουν καταπιεσμένους και καταθλιπτικούς ενήλικες και έναν αέναο φαύλο κύκλο προβληματικής ανατροφής.

Τα ετερώνυμα δεν έλκονται για πάντα

Μπορεί να σας γοητεύει κάποιος που μοιάζει τελείως διαφορετικός από εσάς αλλά δεν θα σας γοητεύει για πολύ. Οι έρευνες και η πείρα ζωής έχουν δείξει πως σύντροφοι που έχουν κοινά στοιχεία, χαρακτηριστικά και συνήθειες, διάγουν μια κοινή ζωή πιο ικανοποιητική και ευτυχισμένη.

Αν και όταν δυο σύντροφοι μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η σχέση μοιάζει περισσότερο φιλική παρά ερωτική, ιδανική είναι μια μέση λύση. Η ιδανική συνταγή προτείνει ένα σύντροφο με διαφορετικά ενδιαφέροντα σε βαθμό που να σας ανοίγει τους ορίζοντες, αλλά όχι να μοιάζει ξένος σε σχέση με εσάς.

Οι φίλοι «μετράνε»

Όσο σημαντικό είναι να μην καπνίζετε και να μην τρώτε burgers όλη μέρα, τόσο σημαντικό είναι, για την υγεία σας, να έχετε φίλους. Για την ακρίβεια, όσο περισσότερους και όσο καλύτερους φίλους έχετε, στους οποίους νιώθετε ότι μπορείτε να στηριχτείτε τόσο περισσότερο θα ζήσετε.

Έρευνα αμερικανικού Πανεπιστημίου, που συνέδεσε ευθέως τη σχέση συνολικής υγείας και ανθρωπίνων σχέσεων έδειξε πως όσοι είχαν ενεργή κοινωνική ζωή είχαν 50% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν, από οιαδήποτε ασθένεια, συγκριτικά με όσους διήγαν μια πιο μοναχική ζωή. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως μικρή κοινωνική αλληλεπίδραση έχει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα που έχει το κάπνισμα 15 τσιγάρων την ημέρα.

Μόνο η αγάπη μένει

Οι περισσότεροι είμαστε ανώριμοι στον έρωτα και θεωρούμε πως ο πραγματικός έρωτας δεν αναλώνεται ποτέ σε τσακωμούς και διαφωνίες. Η πραγματικότητα όμως, από την οποία δεν ξεφεύγει κανείς, δείχνει άλλα και εμείς αντί να την αντιμετωπίσουμε, απλά γυρίζουμε πλευρό και... χωρίζουμε.

Αν οι νέοι είχαν την πείρα ζωής των μεγαλύτερων, θα γνώριζαν πως οι μικρές εντάσεις μέσα στη σχέση, αν παραμένουν φυσικά ελεγχόμενες, κάνουν πολύ περισσότερο καλό, από το κακό που θεωρούνται ότι προκαλούν. Επιπλέον, όλοι γνωρίζουν πως το ερωτικό πάθος ξεθυμαίνει με τον καιρό, αλλά λίγοι αναγνωρίζουν πως αυτό που έπεται είναι πολύ καλύτερο. Η αληθινή αγάπη, μένει όταν έχουμε μάθει τις ατέλειες και τα μειονεκτήματα του άλλου και επιλέγουμε συνειδητά πια να περάσουμε τη ζωή μας μαζί του.

antikleidi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.