Ιουλίου 26, 2021

Υγεία


Μιχάλης Θερμόπουλος 
κρίση πανικού
Μια κρίση πανικού συνήθως διαρκεί από 5 έως 20 λεπτά, και παρόλο που μπορεί να αισθάνεστε σαν να έχετε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, δεν είναι επικίνδυνη και δεν προκαλεί σωματικές βλάβες. Είναι πολύ σπάνιο να χρειαστεί να εισαχθείτε σε νοσοκομείο, αν έχετε μια κρίση πανικού.

Η κρίση πανικού μπορεί να είναι μια έντονη και δύσκολη εμπειρία για το άτομο. Όταν συμβαίνουν κρίσεις πανικού, ίσως να νομίζετε ότι χάνετε τον έλεγχο, ότι παθαίνετε μια καρδιακή προσβολή ή ακόμα και ότι πεθαίνετε.

Αν κάποιος γνωστός σας παθαίνει μια κρίση πανικού, αυτός ή αυτή μπορεί να βιώσει υπερβολικό άγχος και να μην μπορεί να σκεφτεί καθαρά.

Μια κρίση πανικού και ένα καρδιακό επεισόδιο έχουν παρόμοια συμπτώματα:
δύσπνοια
ταχυπαλμία
πόνος στο στήθος
ζάλη
ίλιγγος
μούδιασμα των χεριών και των ποδιών
εφίδρωση
λιποθυμία και
τρέμουλο
Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία αυτή σαν “να χάνουν τον έλεγχο” ή σαν “να πρόκειται να πεθάνουν”.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση για το Άγχος και την Κατάθλιψη (Anxiety and Depression Association of America – ADAA), αν κάποιος που έχει υποστεί στο παρελθόν καρδιακή προσβολή και έχει, επίσης, κρίσεις πανικού, δεν παίρνουμε ρίσκο και τον μεταφέρουμε άμεσα στο νοσοκομείο.

Είτε προκύψει ότι πρόκειται για μια ακόμα κρίση πανικού ή όχι, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να αντιμετωπίζει αυτά τα συμπτώματα πάντα ως πιθανή καρδιακή προσβολή.
Εκείνοι που δεν έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή, αλλά έχουν διαγνωστεί με διαταραχή πανικού και φοβούνται μια πιθανή καρδιακή προσβολή, θα πρέπει να κάνουν τακτικά λεπτομερή φυσική αξιολόγηση για να καθορίσουν την υγεία της καρδιάς τους. Αν δεν διατρέχουν κίνδυνο καρδιακής προσβολής, τότε θα πρέπει να εστιάσουν στην ψυχολογική θεραπεία: Θα πρέπει να μην αγχώνονται υπερβολικά τη στιγμή μιας κρίσης πανικού και να βγάλουν από το μυαλό τους την σκέψη ότι παθαίνουν καρδιακή προσβολή.

Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με τακτικές κρίσεις πανικού ή διαταραχή πανικού και είναι κάτω των 50 ετών, έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου ή εμφράγματος.

Τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης δεν είναι οριστικά και δεν έχουν καθοριστεί οι λόγοι για την αύξηση των καρδιακών παθήσεων και εμφραγμάτων. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, περισσότερες έρευνες είναι απαραίτητες για να διαπιστωθεί αν η διαταραχή πανικού είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη καρδιακής νόσου.

Κρίση πανικού: Βασικά συμπτώματα
οξύς πόνος στο κέντρο του στήθους
έρχεται ξαφνικά, συνήθως λόγω αύξησης του στρες
ο πόνος μειώνεται όσο περνάει η ώρα
υποχωρεί μέσα σε 20-30 λεπτά
αυξημένος καρδιακός ρυθμός
δυσκολία στην αναπνοή
εφίδρωση
τρέμουλο
αίσθημα ότι «σας τρώνε τα χέρια σας»

Καρδιακό επεισόδιο: Βασικά συμπτώματα
«πιεστικός»πόνος και σύσφιξη στο στήθος
έρχεται ξαφνικά, συνήθως μετά από σωματική άσκηση/καταπόνηση
πόνος που «αντανακλά» σε χέρι, σαγόνι και ωμοπλάτη
ο πόνος αυξάνεται όσο περνάει η ώρα
διαρκούν περισσότερο
δυσκολία στην αναπνοή
εφίδρωση
ναυτία και έμετος
Πηγές: http://www.adaa.org, https://www.medicalnewstoday.com

Υγεία

Υπολογίζεται ότι περίπου το 60% των ενηλίκων ταλαιπωρούνται από επώδυνες κράμπες στα πόδια στη διάρκεια της νύχτας.

Το ενοχλητικό σύμπτωμα επηρεάζει συνήθως τις γάμπες και τα πέλματα και σπανιότερα τα γόνατα. Μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι οι κράμπες είναι πιο συχνές μετά την ηλικία των 50.

Σύμφωνα με τον Scott Garrison, αναπληρωτή καθηγητή οικογενειακής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Alberta, «θα ακούσετε πολλές απόψεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά πού οφείλονται οι κράμπες στα πόδια».

Πιθανές αιτίες
Κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι κράμπες οφείλονται στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Οι πρόγονοί μας είχαν διαφορετική στάση σώματος που επέτρεπε το τέντωμα των τενόντων, κάτι που δεν ισχύει σήμερα.

Άλλοι εμπειρογνώμονες έχουν παρατηρήσει ότι όταν βρισκόμαστε στο κρεβάτι, το πόδι βρίσκεται συχνά σε θέση πελματιαίας κάμψης.

Όταν αυτό συμβαίνει για μεγάλες χρονικές περιόδους, ακόμη και οι μικρές κινήσεις των ποδιών μπορούν να προκαλέσουν κράμπα.

Έρευνα του Scott Garrison έδειξε ότι οι κράμπες των ποδιών στη διάρκεια της νύχτας είναι πιο συχνές το καλοκαίρι από ό, τι το χειμώνα. Αν και δεν ισχύει για όλους αυτό, η συχνότητα κορυφώνεται στα μέσα Ιουλίου και μειώνεται στα μέσα Ιανουαρίου, δείχνει η έρευνά του.

Οι μυϊκές κράμπες οφείλονται σε νευρικά προβλήματα, όχι μυϊκές διαταραχές, λέει ο Garrison. Σχετικές εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα) έχουν δείξει ότι αυτά τα νεύρα που εκτείνονται από τη σπονδυλική στήλη μέχρι τα πέλματα ενεργοποιούν τις κράμπες.

Γιατί το καλοκαίρι
Η ανάπτυξη και η αποκατάσταση των νεύρων γίνονται καλύτερα το καλοκαίρι, λόγω της αύξησης των επιπέδων βιταμίνης D. Το σώμα παράγει βιταμίνη D μέσω της έκθεσης στον ήλιο. Όταν εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία, η οποία επιταχύνεται το καλοκαίρι, μπορεί να προκληθούν κράμπες.

Σύμφωνα με άλλη θεωρία, οι άνθρωποι είναι πιο δραστήριοι και ιδρώνουν περισσότερο το καλοκαίρι από τον χειμώνα. Η αφυδάτωση ή η σωματική άσκηση θα μπορούσαν επίσης να προκαλέσουν κράμπες, λέει ο Garrison.

Η διατροφή, τα φάρμακα και κάποιες συνήθειες παίζουν επίσης κάποιο ρόλο. Η ανεπάρκεια ασβεστίου και μαγνησίου, η πολύωρη ορθαστασία, η εγκυμοσύνη, ο διαβήτης, η υπέρταση, η αρθρίτιδα, η αναπνευστική νόσος και η κατάθλιψη, συνδέονται με κράμπες.

Πρόληψη και αντιμετώπιση
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα τεντώματα (διατάσεις) είναι βοηθητικά. Μικρή μελέτη του 2012 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που έκαναν διατάσεις στις γάμπες και τα πέλματα ακριβώς πριν από τον ύπνο, είδαν 59% μείωση στη συχνότητα των σπασμών.

Σύμφωνα με τον Δρα Garrison, τα χάπια κινίνης αποτελούσαν για χρόνια την δημοφιλέστερη θεραπεία, αλλά λόγω παρενεργειών (ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί και πολύ χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων) πλέον δεν συστήνονται.

Η επαρκής πρόσληψη μαγνησίου μέσω της διατροφής μπορεί να σας βοηθήσει. Βάλτε στην καθημερινότητά σας φασόλια, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής αλέσεως και πράσινα φυλλώδη λαχανικά.

Πίνετε επίσης περισσότερο νερό κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικά αν γυμνάζεστε.

Πηγή: prevention.com

https://www.onmed.gr/

Υγεία

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα αρκετά συνηθισμένο σε μεγαλύτερους σε ηλικία ενήλικες.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα αρκετά συνηθισμένο σε μεγαλύτερους σε ηλικία ενήλικες. Τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν φλεγμονές, δυσκαμψία και έντονη αρθραλγία.

Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες έχουν επικεντρωθεί στο ρόλο ενός σημαντικότατου μπαχαρικού στη μείωση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας. Το μπαχαρικό αυτό, που εκτός από ευεργετικό είναι και νόστιμο, διαθέτει μια εξαιρετικά ισχυρή ουσία. Ο κουρκουμάς και η κουρκουμίνη του είναι τα «χρυσά» συστατικά που μπορούν, σύμφωνα με τους επιστήμονες, να ανακουφίσουν τους ασθενείς.

Η κουρκουμίνη, γνωστή επιστημονικά με το όνομα Curcuma longa, με το έντονο κιτρινοπορτοκαλί χρώμα χρησιμοποιείται ευρέως στην Αγιουρβέδα, ένα πανάρχαιο και παραδοσιακό θεραπευτικό σύστημα με ρίζες στην Ινδία.

Το 2016 μια συστηματική ανάλυση ερεύνησε την αποτελεσματικότητα του κουρκουμά και του εκχυλίσματος κουρκουμίνης σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Όσοι έλαβασν 1.000 miligram κουρκουμίνης καθημερινά για 8-12 εβδομάδες μείωσαν την αίσθηση πόνου τους και τις φλεγμονές, κοιτά συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι το εκχύλισμα της κουρκουμίνης ήταν αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση τέτοιων συμπτωμάτων, συστήνοντας στους ασθενείς να λαμβάνουν μη νέο στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως ιβουπροφαίνη. Επόμενη μελέτη ερεύνησε τις επιδράσεις της κουρκουμίνης σε αρουραίους με ρευματοειδή αρθρίτιδα και διαπίστωσε ότι αυτό το συστατικό μείωσε τη φλεγμονή και την ερυθρότητα στους αρουραίους.

Ωστόσο, εκτός από την ρευματοειδή αρθρίτιδα, αξίζει να αναφερθούμε σε κάποιες από τις θεραπευτικές ιδιότητες που έχει ο κουρκουμάς σε όλο το σώμα: μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, βοηθά στην πρόληψη και θεραπεία κρυολογημάτων, προστατεύει το ήπαρ από τοξίνες, δρα κατά της αναιμίας και της διάρροιας.

Πηγή: www.medicaldaily.com/turmeric-rheumatoid-arthritis-437106

https://enallaktikidrasi.com/

Υγεία

Μικροβιοφοβία: Η κίνηση – κλειδί που μπορεί να την περιορίσει ανέξοδα
Μαρία Κοτοπούλη .
Μπορούμε να περιορίσουμε το φόβο μας για τα μικρόβια; Οι ερευνητές προτείνουν μια σχεδόν ανέξοδη διέξοδο όχι μόνο εκτός σπιτιού αλλά και εκτός πόλης, καθώς η επαφή μας με τη φύση αποδεικνύεται ιδιαίτερα ευεργετική

Η πανδημία του κορωνοϊού μπορεί να δυσκόλεψε την καθημερινότητα όλων μας, μια κατηγορία ανθρώπων όμως είχε να αντιμετωπίσει μια φοβία τους που σίγουρα διογκώθηκε: τη μικροβιοφοβία. Για τους συγκεκριμένους ανθρώπους η συνεχής απολύμανση κάθε επιφάνειας ήταν ήδη κομμάτι της καθημερινότητάς τους πριν την έλευση του κορωνοϊού. Οι βασικοί κανόνες υγιεινής είναι βέβαια βασική προϋπόθεση για την προφύλαξή μας από διάφορες ασθένειες, ο ολοκληρωτικός όμως αποκλεισμός καθετί θεωρητικά «μολυσμένου» ενέχει και τους κινδύνους του. Πώς λοιπόν θα καταφέρουμε να γίνουμε λιγότερο μικροβιοφοβικοί;

Ευτυχώς φαίνεται πως υπάρχει… σωτηρία και μάλιστα ανέξοδη για τους μικροβιοφοβικούς, καθώς ο Jake M Robinson, Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Sheffield με άρθρο του στο The Conversation υποστηρίζει ότι η πρόσφατη έρευνα του σε συνεργασία με τους συναδέλφους του Anna Jorgensen και Ross Cameron ανέδειξε τα οφέλη της επαφής με τη φύση στη φοβία μας απέναντι στα μικρόβια. Αρχικά, η ερευνητική ομάδα θέλησε να καταλάβει εάν υπάρχει κάποια συσχέτιση μεταξύ της επαφής μας με τη φύση και την στάση που κρατάμε απέναντι στα μικρόβια. Διερεύνησαν επίσης εάν οι βασικές γνώσεις που μπορεί να έχουμε για τα μικρόβια μπορεί να επηρεάσει αυτές τις συμπεριφορές.

Για τους σκοπούς της έρευνας, δημιούργησαν ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο, εξετάζοντας τελικά περισσότερες από χίλιες απαντήσεις. Αυτό που διαπίστωσαν είναι πως όσοι συμμετέχοντες είχαν μια πιο θετική στάση απέναντι στα μικρόβια περνούσαν πολύ περισσότερο χρόνο στη φύση ανά εβδομάδα αλλά και γενικά παρέμεναν εκτός των ορίων της πόλης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι όσοι παρουσιάζουν τάσεις προς την μικροβιοφοβία, τείνουν να μην επιθυμούν να περάσουν χρόνο στη φύση. Από την άλλη, υπάρχει η θεωρία ότι περνώντας περισσότερο χρόνο στη φύση, μειώνεται και ο φόβος απέναντι στα μικρόβια.

Απ’ ότι φαίνετα λοιπόν, η επαφή με τη φύση είναι μια καλή στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε την μικροβιοφοβία. Ο καλύτερος τρόπος μάλιστα να πείσετε και τον πιο άπιστο είναι τα οφέλη της στη θωράκιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, εφόσον με την επαφή μας με τη φύση βελτιώνεται η ανοσολογική λειτουργία μέσω της έκθεσης μας σε μικρόβια του περιβάλλοντος που με τη σειρά τους βοηθούν στη ρύθμιση του έμφυτου ανοσοποιητικού μας συστήματος (που καταπολεμά τους παθογόνους μικρο-οργανισμούς πριν προκαλέσουν τη μόλυνση) και του προσαρμοστικού ανοσοποιητικού συστήματος (όταν ενεργοποιούνται τα κύτταρα μνήμης).

Σε αυτά τα οφέλη θα συμπληρώσουμε βέβαια και τις θετικές επιδράσεις της φύσης στην ψυχολογία μας, καθώς όσο πιο κοντά ερχόμαστε με τη μαγεία της φύσης όλο και περισσότερο θα καταφέρνουμε να μειώσουμε το άγχος και να βρισκόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας και γαλήνης.

Γυρνώντας πίσω στα αποτελέσματα της έρευνας, τα στοιχεία που προέκυψαν από τα ερωτηματολόγια απέδειξαν πως όσοι είχαν θεωρητικές γνώσεις σχετικά με τους μικροοργανισμούς είχαν θετική στάση απέναντι στα μικρόβια, αποδεικνύοντας ίσως για ακόμα μια φορά ότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Εάν λοιπόν γνωρίζουμε με τι έχουμε να κάνουμε, ξέρουμε και τι στάση πρέπει να κρατήσουμε.

Επιπλέον, τα άτομα που αναγνώρισαν λανθασμένα τους ιούς ως μικρόβια είχαν μια γενική και αρνητική στάση απέναντι στους μικροοργανισμούς. Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη ίσως οφείλεται και στην πανδημία του κορωνοϊού. Με αυτό τον τρόπο όμως, ελοχεύει ο κίνδυνος να θεωρήσουμε όλα τα μικρόβια επικίνδυνα. Τα βακτήρια, οι μύκητες και τα πρωτόζωα – ακόμη και οι ιοί – κατέχουν βασικούς ρόλους στα οικοσυστήματα μας αλλά και στον οργανισμό μας, χωρίς να επιδρούν πάντα αρνητικά.

Ο Jake M Robinson καταλήγει στο συμπέρασμα ότι έαν εμβαθύνουμε στις θεωρητικές γνώσεις για τους μικροοργανισμούς αλλά και στην επαφή μας με τη φύση, θα καταφέρουμε να δούμε τη βαρύνουσα σημασία των μικροοργανισμών στα οικοσυστήματα αλλά και στη ζωή μας.https://ygeiamou.gr/

Υγεία

Εξάνθημα από τον ιδρώτα και την ζέστη: Τι να βάλετε για να περάσει
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Η δουλειά του δέρματος είναι να προστατεύει το εσωτερικό του σώματος από το περιβάλλον. Λειτουργεί ως προληπτικό φράγμα κατά των εισβολέων που προκαλούν μόλυνση και προστατεύει από χημικές ουσίες ή υπεριώδη ακτινοβολία που εισβάλλει και καταστρέφει το σώμα. Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στον έλεγχο θερμοκρασίας του σώματος.

Ένας τρόπος με τον οποίο το σώμα ρίχνει τη θερμοκρασία του όταν χρειάζεται είναι μέσω της εφίδρωσης. Η επακόλουθη εξάτμιση του ιδρώτα κρυώνει την επιδερμίδα. Ο ιδρώτας παράγεται σε αντίστοιχους αδένες που καλύπτουν ολόκληρο το σώμα (εκτός από μερικά μικρά σημεία όπως τα νύχια και το κανάλι του αυτιού).

Οι αδένες ιδρώτα βρίσκονται στο χόριο (στο βαθύ στρώμα του δέρματος) και ρυθμίζονται από τα κέντρα ελέγχου θερμοκρασίας στον εγκέφαλο. Ο ιδρώτας από τον αδένα φτάνει στην επιφάνεια του δέρματος μέσα από έναν αγωγό.

Ένα θερμικό εξάνθημα συμβαίνει όταν οι αγωγοί ιδρώτα φράζουν και ο ιδρώτας δεν μπορεί να φτάσει στην επιφάνεια του δέρματος. Αντ’ αυτού, παγιδεύεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος προκαλώντας ήπια φλεγμονή ή εξάνθημα.

Πώς μοιάζει ένα εξάνθημα από ζέστη και ιδρώτα
Τα συνηθισμένα συμπτώματα ενός τέτοιου εξανθήματος είναι μικροσκοπικά κόκκινα “σπυράκια” στο δέρμα και φαγούρα. Αυτά οφείλονται στην φλεγμονή των επιφανειακών στρωμάτων του δέρματος (την επιδερμίδα) ενώ υπάρχει και μια αίσθηση που είναι παρόμοια με την εκείνη του ήπιου ηλιακού εγκαύματος. Τα συμπτώματα του εξανθήματος είναι τα ίδια σε βρέφη και ενήλικες.

Τι να κάνετε για το εξάνθημα από ιδρώτα και ζέστη
Η αντιμετώπιση για θερμικό εξάνθημα περιλαμβάνει οικιακές θεραπείες όπως αλοιφές και σπρέι χωρίς ιατρική συνταγή. Η ιατρική θεραπεία για εξάνθημα μπορεί να περιλαμβάνει αντιβιοτικά εάν μολυνθούν οι αδένες του ιδρώτα.

Οικιακές θεραπείες
Το θερμικό εξάνθημα υποχωρεί συχνά μόνο του όταν το δέρμα κρυώσει. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, μία λοσιόν με καλαμίνη (calamine) μπορεί να σας βοηθήσει. Μερικοί γιατροί προτείνουν επίσης αλοιφές ή σπρέι υδροκορτιζόνης χωρίς ιατρική συνταγή.

Ιατρικές θεραπείες
Τα θερμικά εξανθήματα υποχωρούν από μόνο του όταν το δέρμα κρυώσει, αλλά περιστασιακά, οι ιδρωτοποιοί αδένες μπορεί να μολυνθούν. Τα σημάδια της λοίμωξης περιλαμβάνουν πόνο, πρήξιμο και ερυθρότητα που δεν υποχωρεί. Φλύκταινες μπορεί να σχηματιστούν στο σημείο του εξανθήματος. Αυτή η μόλυνση συμβαίνει επειδή στον φραγμένο αδένα του ιδρώτα έχουν εισβάλλει βακτήρια. Ενδέχεται να απαιτείται αντιβιοτική θεραπεία. Το χρόνιο και επαναλαμβανόμενο θερμικό εξάνθημα μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπιστεί από επαγγελματία δερματολόγο.

Πηγή: https://www.medicinenet.com

https://www.iatropedia.gr/

Υγεία

Τα τρόφιμα «φύλακες άγγελοι» της καρδιάς
Μαρία Κοτοπούλη 
Ποια διατροφή συστήνουν οι επιστήμονες εάν θέλουμε να έχουμε γερή καρδιά μέχρι τα βαθιά γεράματα; 

H διατροφή που προφυλάσσει από κορωνοϊό και καρδιαγγειακές παθήσεις

Η διατροφή που κάνει θαύματα στο βάρος και τη ρύθμιση της γλυκόζης
Υπάρχει «μαγική» διατροφή που μπορεί να προφυλάξει την καρδιά μας; Μια ανασκόπηση ερευνητικών στοιχείων από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Καρδιολογίας (ESC) φαίνεται πως εν μέρει έχει την απάντηση η οποία βρίσκεται στα φυτικά τρόφιμα και δη σε μια plant-based διατροφή. Μάλιστα, οι επιστήμονες δίνουν λεπτομερή στοιχεία σχετικά με το τι θα πρέπει να καταναλώνουμε και σε ποιες ποσότητες εάν θέλουμε να θωρακίσουμε την υγεία της καρδιάς μας από καρδιαγγειακά νοσήματα.

Θα πρέπει λοιπόν να αποκλείσουμε εντελώς το κρέας από τη διατροφή μας;

Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, αρχικά, διαφοροποιείται το επεξεργασμένο και το κόκκινο κρέας, που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, από το κοτόπουλο, καθώς δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη συσχέτιση εάν καταναλώνεται με μέτρο (έως και τρεις μερίδες των 100 γραμμαρίων την εβδομάδα). Το κόκκινο κρέας από την άλλη (δηλαδή βόειο κρέας, χοιρινό και αρνί) θα πρέπει να περιορίζεται σε δύο μερίδες των 100 γραμμαρίων την εβδομάδα και το επεξεργασμένο κρέας (δηλαδή μπέικον, λουκάνικα, σαλάμι) να περιορίζεται σε περιστασιακή χρήση.

Θα μπορούσατε όμως και να αντικαταστήσετε το κόκκινο κρέας εμπλουτίζοντας τη διατροφή σας με όσπρια (έως και τέσσερις μερίδες των 180 γραμμαρίων την εβδομάδα) που αποτελούν την κατάλληλη επιλογή για την πρόσληψη των πρωτεϊνών. Μπορείτε ακόμα να αντικαταστήσετε το κόκκινο κρέας με το κοτόπουλο, αλλά κι αυτό σε περιορισμένες μερίδες. Όσον αφορά τα ψάρια, η μέτρια κατανάλωση τους (δύο έως τέσσερις μερίδες των 150 γραμμαρίων την εβδομάδα) σχετίζεται επίσης με την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, αν και μπορεί να υπάρχουν ανησυχίες για τη βιωσιμότητα αυτής της επιλογής.

Όσον αφορά τα φρούτα και τα λαχανικά, η πρόσληψή τους θα πρέπει αυξηθεί, στα 400 γραμμάρια ημερήσιας πρόσληψης. Άλλωστε, όταν καταναλώνουμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, έχουμε χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκλήρωσης. Όσον αφορά τους ξηρούς καρπούς, συνίσταται μια χούφτα (περίπου 30 γραμμάρια) την ημέρα.

Τα νέα δεδομένα απενοχοποιούν ακόμη τα γαλακτοκομικά προϊόντα, διότι όταν καταναλώνονται σε μέτριες ποσότητες και στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, δεν σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επιπλέον, δεν έχει σημασία εάν τα προϊόντα είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, αλλά σημασία έχει να τα περιορίσουμε ως εξής: μικρές ποσότητες τυριού (τρεις μερίδες των 50 γραμμαρίων τη βδομάδα) και μετριασμένη πρόσληψη γιαουρτιού (200 γραμμάρια τη μέρα). Μάλιστα, ο συγγραφέας της έρευνας Gabriele Riccardi από το Πανεπιστήμιο της Νάπολι Federico II υποστηρίζει ότι οι ευεργετικές τους ιδιότητες οφείλονται στο γεγονός ότι είναι προϊόντα ζύμωσης, γεγονός που ευνοεί τα βακτήρια του εντέρου, που παίζουν καίριο ρόλο στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

Επιπλέον, οι τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως το λευκό ψωμί και το λευκό ρύζι θα πρέπει επίσης να περιοριστούν σε δύο μερίδες την εβδομάδα, διότι έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αθηροσκλήρωσης. Ακόμα καλύτερα, εάν τα αντικαταστήσετε με αντίστοιχα τρόφιμα ολικής άλεσης και τρόφιμα που έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Όσον αφορά τα ποτά, ο καφές και το τσάι (έως και τρία φλιτζάνια την ημέρα) σχετίζονται με μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ αντίθετα τα αναψυκτικά, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με χαμηλές θερμίδες, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα καλά νέα είναι ότι το αλκοόλ και ειδικότερα το κρασί, εάν περιοριστεί σε έως και δύο ποτήρια την ημέρα για τους άνδρες και ένα ποτήρι για τις γυναίκες ή ένα κουτί μπύρας, σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων σε σύγκριση με υψηλότερες ποσότητες ή ακόμα και αποχή από το αλκοόλ. Τέλος, για τους λάτρεις της σοκολάτας είναι επίσης πολύ καλά τα νέα, καθώς μπορούν άφοβα να καταναλώνουν καθημερινά 10 γραμμάρια μαύρης σοκολάτας.

Ένας μικρός πειραματισμός θα σας πείσει να κάνετε αυτές τις θετικές αλλαγές στη ζωή σας, χωρίς όμως να αντιμετωπίζονται ως αγγαρεία, αλλά ως τρόπος ζωής. Είναι η μόνη λύση να απολαύσουμε το φαγητό στο έπακρο και με τον καιρό να νιώσουμε πιο υγιείς.https://ygeiamou.gr/

Υγεία


Τα συμπτώματα και τη χρονική τους πορεία σε ασθενείς με σύνδρομο long Covid, επιβεβαιωμένο ή ύποπτο, καταγράφει μεγάλη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο EClinical Medicine του Lancet.

Η μεγαλύτερη σχετική διεθνή μελέτη με επικεφαλής τους επιστήμονες της UCL υποστηρίζει ότι ασθενείς που εμφανίζουν σύνδρομο long Covid έχουν αναφέρει περισσότερα από 200 συμπτώματα σε 10 διαφορετικά όργανα.

Σημειώνεται ότι με τον όρο σύνδρομο «Long covid» εννοούμε τα παρατεταμένα συμπτώματα που εμφανίζει ένας στους επτά που νόσησαν με κορωνοϊό. Κάποιος, δηλαδή, ο οποίος, ακόμα και αφού αναρρώσει από την οξεία φάση της λοίμωξης, εξακολουθεί να εμφανίζει συμπτώματα όπως είναι η χρόνια κόπωση, η μυϊκή αδυναμία, η κεφαλαλγία, η δυσκολία συγκέντρωσης και η μείωση της μνήμης, η δύσπνοια και άλλα συμπτώματα, που επιμένουν συχνά για 3 και 6 μήνες. Το σύνδρομο αφορά όλες τις ηλικιακές ομάδες, ακόμα και παιδιά.

Τα συμπτώματα των ασθενών με σύνδρομο long Covid
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα ήταν κόπωση, επιδείνωση των συμπτωμάτων μετά από σωματική ή πνευματική άσκηση, και πνευματική σύγχυση. Από το φάσμα των συμπτωμάτων άλλα περιλάμβαναν οπτικές ψευδαισθήσεις, τρέμουλο, φαγούρα στο δέρμα, αλλαγές στον εμμηνορροϊκό κύκλο, σεξουαλική δυσλειτουργία, προβλήματα ελέγχου της ουροδόχου κύστεως, έρπητα ζωστήρα, απώλεια μνήμης, θολή όραση, διάρροια και εμβοές.

«Ενώ έχει γίνει πολύ δημόσια συζήτηση σχετικά με το long Covid, υπάρχουν λίγες συστηματικές μελέτες που διερευνούν αυτόν τον πληθυσμό ασθενών. Ως εκ τούτου, σχετικά λίγα είναι γνωστά αναφορικά με το εύρος των συμπτωμάτων και την εξέλιξή τους με την πάροδο του χρόνου, τη σοβαρότητα και την αναμενόμενη κλινική πορεία, τον αντίκτυπο στην καθημερινή λειτουργία και την αναμενόμενη επιστροφή στην αρχική τους υγεία», αναφέρει η επικεφαλής συγγραφέας Δρ Athena Akrami, νευροεπιστήμονας στο Κέντρο Επιστημών Sainsbury στο UCL.

Τα στατιστικά για τους ασθενείς με σύνδρομο long Covid
Σύμφωνα με την έρευνα, η πιθανότητα συμπτωμάτων που διαρκούν μετά από 35 εβδομάδες (οκτώ μήνες) ήταν 91,8%. Από τους 3.762 ερωτηθέντες, 3.608 (96%) ανέφεραν συμπτώματα πέραν των 90 ημερών, 2.454 εμφάνισαν συμπτώματα για τουλάχιστον 180 ημέρες (έξι μήνες) και μόνο 233 είχαν αναρρώσει (δεν είχαν όλοι οι ασθενείς δεδομένα έως έξι μήνες).

Σε εκείνους που ανέκαμψαν σε λιγότερο από 90 ημέρες, ο μέσος αριθμός συμπτωμάτων (11,4 από τα 66 συμπτώματα που μετρήθηκαν με την πάροδο του χρόνου) κορυφώθηκε τη δεύτερη εβδομάδα και για εκείνους που δεν ανέκαμψαν σε 90 ημέρες, ο μέσος αριθμός συμπτωμάτων (17,2 ) κορυφώθηκε στον δεύτερο μήνα.

Οι ερωτηθέντες με συμπτώματα άνω των έξι μηνών παρουσίασαν κατά μέσο όρο 13,8 συμπτώματα τον έβδομο μήνα. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς τους, οι συμμετέχοντες παρουσίασαν κατά μέσο όρο 55,9 συμπτώματα (από τη μεγαλύτερη λίστα των 203 που μετρήθηκαν στη μελέτη), σε μέσο όρο 9,1 οργάνων.

Το 89,1% των συμμετεχόντων παρουσίασαν υποτροπές, με την άσκηση, τη σωματική ή διανοητική δραστηριότητα και το άγχος ως βασικά αίτια. Το 45,2% ανέφερε ότι χρειαζόταν μειωμένο πρόγραμμα σε σύγκριση με το διάστημα προ Covid, και το 22,3% δεν εργαζόταν καθόλου κατά τη στιγμή της έρευνας.

«Η μνήμη και η γνωστική δυσλειτουργία, που βιώνουν πάνω από το 85% των ερωτηθέντων, ήταν τα πιο διαδεδομένα και επίμονα νευρολογικά συμπτώματα, εξίσου κοινά σε όλες τις ηλικίες και με σημαντικό αντίκτυπο στην εργασία. Οι πονοκέφαλοι, η αϋπνία, ο ίλιγγος, η νευραλγία, οι νευροψυχιατρικές μεταβολές, το τρέμουλο, η ευαισθησία στον θόρυβο και το φως, οι ψευδαισθήσεις (οσφρητική και άλλες), η εμβοή ήταν επίσης κοινά και μπορεί να υποδηλώνουν μεγαλύτερα νευρολογικά προβλήματα που αφορούν τόσο το κεντρικό όσο και το περιφερικό νευρικό σύστημα», ανέφερε η Δρ Akrami.
Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/ygeia/syndromo-long-covid-200-symptomata

Υγεία


Όταν αυτό συμβαίνει για μεγάλες χρονικές περιόδους, ακόμη και οι μικρές κινήσεις των ποδιών μπορούν να προκαλέσουν κράμπα.


Υπολογίζεται ότι περίπου το 60% των ενηλίκων ταλαιπωρούνται από επώδυνες κράμπες στα πόδια στη διάρκεια της νύχτας.

Το ενοχλητικό σύμπτωμα επηρεάζει συνήθως τις γάμπες και τα πέλματα και σπανιότερα τα γόνατα. Μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι οι κράμπες είναι πιο συχνές μετά την ηλικία των 50.

Σύμφωνα με τον Scott Garrison, αναπληρωτή καθηγητή οικογενειακής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Alberta, «θα ακούσετε πολλές απόψεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά πού οφείλονται οι κράμπες στα πόδια».
Πιθανές αιτίες

Κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι κράμπες οφείλονται στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Οι πρόγονοί μας είχαν διαφορετική στάση σώματος που επέτρεπε το τέντωμα των τενόντων, κάτι που δεν ισχύει σήμερα.

Άλλοι εμπειρογνώμονες έχουν παρατηρήσει ότι όταν βρισκόμαστε στο κρεβάτι, το πόδι βρίσκεται συχνά σε θέση πελματιαίας κάμψης.

Όταν αυτό συμβαίνει για μεγάλες χρονικές περιόδους, ακόμη και οι μικρές κινήσεις των ποδιών μπορούν να προκαλέσουν κράμπα.

Έρευνα του Scott Garrison έδειξε ότι οι κράμπες των ποδιών στη διάρκεια της νύχτας είναι πιο συχνές το καλοκαίρι από ό, τι το χειμώνα. Αν και δεν ισχύει για όλους αυτό, η συχνότητα κορυφώνεται στα μέσα Ιουλίου και μειώνεται στα μέσα Ιανουαρίου, δείχνει η έρευνά του.

Οι μυϊκές κράμπες οφείλονται σε νευρικά προβλήματα, όχι μυϊκές διαταραχές, λέει ο Garrison. Σχετικές εξετάσεις (ηλεκτρομυογράφημα) έχουν δείξει ότι αυτά τα νεύρα που εκτείνονται από τη σπονδυλική στήλη μέχρι τα πέλματα ενεργοποιούν τις κράμπες.

Γιατί το καλοκαίρι
Η ανάπτυξη και η αποκατάσταση των νεύρων γίνονται καλύτερα το καλοκαίρι, λόγω της αύξησης των επιπέδων βιταμίνης D. Το σώμα παράγει βιταμίνη D μέσω της έκθεσης στον ήλιο. Όταν εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία, η οποία επιταχύνεται το καλοκαίρι, μπορεί να προκληθούν κράμπες.

Σύμφωνα με άλλη θεωρία, οι άνθρωποι είναι πιο δραστήριοι και ιδρώνουν περισσότερο το καλοκαίρι από τον χειμώνα. Η αφυδάτωση ή η σωματική άσκηση θα μπορούσαν επίσης να προκαλέσουν κράμπες, λέει ο Garrison.

Η διατροφή, τα φάρμακα και κάποιες συνήθειες παίζουν επίσης κάποιο ρόλο. Η ανεπάρκεια ασβεστίου και μαγνησίου, η πολύωρη ορθαστασία, η εγκυμοσύνη, ο διαβήτης, η υπέρταση, η αρθρίτιδα, η αναπνευστική νόσος και η κατάθλιψη, συνδέονται με κράμπες.

Πρόληψη και αντιμετώπιση
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα τεντώματα (διατάσεις) είναι βοηθητικά. Μικρή μελέτη του 2012 διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που έκαναν διατάσεις στις γάμπες και τα πέλματα ακριβώς πριν από τον ύπνο, είδαν 59% μείωση στη συχνότητα των σπασμών.

Σύμφωνα με τον Δρα Garrison, τα χάπια κινίνης αποτελούσαν για χρόνια την δημοφιλέστερη θεραπεία, αλλά λόγω παρενεργειών (ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί και πολύ χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων) πλέον δεν συστήνονται.

Η επαρκής πρόσληψη μαγνησίου μέσω της διατροφής μπορεί να σας βοηθήσει. Βάλτε στην καθημερινότητά σας φασόλια, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής αλέσεως και πράσινα φυλλώδη λαχανικά.

Πίνετε επίσης περισσότερο νερό κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικά αν γυμνάζεστε./https://www.in.gr/

Υγεία

Οι τροφές που βοηθούν στην αντιμετώπιση ...

Τι πρέπει να τρώμε και τι να αποφεύγουμε

Η δυσκοιλιότητα είναι μια συχνή παθολογική διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος η οποία επηρεάζει αρκετούς ανθρώπους παγκοσμίως.
Η διατροφή παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στην παθογένεια όσο και στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Συγκεκριμένα, η χαμηλή κατανάλωση εδώδιμων ινών, υγρών και η γενικότερη κακή διατροφή συμβάλλουν σημαντικά στην εμφάνιση δυσκοιλιότητας.

Τροφές που βοηθούν στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα και η κλινική τους σημασία

Ολόσποροι δημητριακοί καρποί και προϊόντα τους (π.χ. ψωμί ολικής άλεσης, βρώμη, αλεύρι ολικής άλεσης), τα λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια, οι ξηροί καρποί και ελαιούχοι σπόροι (ιδιαίτερα ωφέλιμοι για την αντιμετώπιση δυσκοιλιότητας είναι ο λιναρόσπορος, το σησάμι και το ταχίνι ολικής άλεσης)
Γνωρίζετε ότι οι συγκεκριμένες τροφές αποτελούν τις βασικές πηγές εδώδιμων ινών;

Οι εδώδιμες ίνες αναφέρονται σε όλους τους υδατάνθρακες που δεν πέπτονται και δεν απορροφώνται στο λεπτό έντερο (άπεπτοι) και στη λιγνίνη (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, EFSA, 2010). Οι εδώδιμες ίνες περιλαμβάνουν πολλές περίπλοκες ενώσεις, κάθε μια από τις οποίες έχει μοναδική χημική δομή και φυσικές ιδιότητες. Ανάλογα λοιπόν με τον τύπο τους, οι εδώδιμες ίνες εκφράζουν διάφορες φυσικές και μεταβολικές δράσεις, οι οποίες είναι σημαντικές για την υγεία. Όσον αφορά τη λειτουργία του εντέρου, έχουν τόσο προληπτική, όσο και θεραπευτική δράση. Μια ευρεία ταξινόμηση των εδώδιμων ινών είναι με βάση τη διαλυτότητα τους στο νερό, όπου και διακρίνονται σε διαλυτές (πχ. πηκτίνες, ολιγοσακχαρίτες, ψύλλιο) και αδιάλυτες (πχ. κυτταρίνη, λιγνίνη, χυτίνη) εδώδιμες ίνες. Οι τροφές οι οποίες είναι πλούσιες σε ίνες περιέχουν γενικά και τους δύο τύπους εδώδιμων ινών. Ωστόσο, μερικές τροφές περιέχουν σε μεγαλύτερο ποσοστό την μία από τις δύο ίνες.

Oι διαλυτές ίνες (πχ. πορτοκάλι, μανταρίνι, μάνγκο, αγκινάρες, κρεμμύδι) καθυστερούν την εκκένωση του γαστρικού συστήματος με αποτέλεσμα να μειώνουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και να επιβραδύνουν την πέψη, ενώ παράλληλα έχουν μεγάλη ικανότητα συγκράτησης υγρών - ιδιαίτερα νερό - οδηγώντας σε σχηματισμό γέλης η οποία βοηθά στην αύξηση της περιεκτικότητας του νερού στα κόπρανα (μαλακά κόπρανα) όσο και στον όγκο των κοπράνων. Διαλυτές ίνες θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα γεύματα επιπλέον της υιοθέτησης μιας γενικότερης διατροφής υψηλής σε ίνες.

Οι αδιάλυτες ίνες έχουν άμεση ερεθιστική επίδραση στην κινητικότητα του εντέρου και επομένως έχουν ιδιαίτερα θετική δράση στην πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Συγκεκριμένα, αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, μειώνουν το χρόνο διέλευσης τους από το έντερο και διευκολύνουν την αφόδευση. Η δράση τους ενισχύεται με την αυξημένη κατανάλωση νερού. Ημερήσια πρόσληψη 25 έως 30γρ. διαιτητικών ινών πρέπει να είναι ο στόχος μας!

https://www.thebest.gr/

Υγεία

Κολπική μαρμαρυγή: Προσοχή σε αυτά τα «αθώα» συμπτώματα
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Τα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής μπορεί να “έρχονται και να φεύγουν”, ή μπορεί να εμφανιστεί κολπική μαρμαρυγή που δεν περνάει από μόνη της και απαιτεί ειδική θεραπεία.
Αν και η κολπική μαρμαρυγή συνήθως δεν είναι απειλητική για τη ζωή. Εντούτοις πρόκειται για μια σοβαρή πάθηση, που μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες επιπλοκές. Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό θρόμβων στην καρδιά. Αυτοί με την σειρά τους μπορεί να φτάσουν μέσω των αρτηριών σε άλλα όργανα και να μπλοκάρουν τη ροή του αίματος (ισχαιμία).

Στην κολπική μαρμαρυγή, ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να φτάσει ακόμα και πάνω από 140 παλμούς το λεπτό. Η κύρια διαφορά μεταξύ ενός κανονικού ρυθμού και της κολπικής μαρμαρυγής είναι ότι δεν μπορείτε να προβλέψετε πότε θα είναι ο επόμενος καρδιακός παλμός. Αυτό συμβαίνει, επειδή υπάρχει ταυτόχρονα και αρρυθμία. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια της κολπικής μαρμαρυγής, οι δύο άνω κοιλίες της καρδιάς χτυπούν ακανόνιστα και εκτός συγχρονισμού με τις δύο κάτω κοιλίες.

Ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός ενός ατόμου θα πρέπει να είναι μεταξύ 60 και 100 παλμών το λεπτό όταν είναι σε κατάσταση ηρεμίας. Μπορείτε να μετρήσετε τον καρδιακό σας ρυθμό ψηλαφίζοντας τον καρπό ή το λαιμό σας.


Κολπική μαρμαρυγή: Συμπτώματα
Μια καρδιά με κολπική μαρμαρυγή δεν είναι σε θέση να αντλήσει αρκετό αίμα στο σώμα. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι με κολπική μαρμαρυγή δεν εκδηλώνουν συμπτώματα και δεν γνωρίζουν την κατάστασή τους μέχρι αυτή να αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια κάποιας εξέτασης.

Όσοι έχουν κολπική μαρμαρυγή μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως:

Ταχυπαλμίες, ή/και αρρυθμίες στον χτύπο της καρδιάς
Αδυναμία
Μειωμένη ικανότητα για σωματική άσκηση
Αυξημένη κόπωση
Ζαλάδα
Σύγχυση
Δύσπνοια
Πόνος στο στήθος
Κολπική μαρμαρυγή: Τύποι
Περιστασιακή: Σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή. Μπορεί να έχετε συμπτώματα που έρχονται και παρέρχονται, διαρκούν για λίγα λεπτά έως ώρες και στη συνέχεια σταματούν από μόνα τους.
Επίμονη: Με αυτόν τον τύπο της κολπικής μαρμαρυγής, ο καρδιακός σας ρυθμός δεν επανέρχεται στο κανονικό από μόνος του. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστείτε ειδική θεραπεία (ηλεκτρικό σοκ ή φάρμακα), προκειμένου να αποκατασταθεί ο καρδιακός σας ρυθμός.
Μόνιμη: Σε αυτό το είδος της κολπικής μαρμαρυγής, ο κανονικός καρδιακός ρυθμός δεν μπορεί να αποκατασταθεί. Θα έχετε κολπική μαρμαρυγή μόνιμα και σίγουρα θα χρειαστεί να ακολουθείτε κάποια φαρμακευτική αγωγή. Οι περισσότεροι άνθρωποι με μόνιμη κολπική μαρμαρυγή, λαμβάνουν αντιπηκτικά για την πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων στο αίμα.

Κολπική μαρμαρυγή: Οι πιο σημαντικοί παράγοντες κινδύνου
Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Αυτοί περιλαμβάνουν:

Ηλικία: Όσο μεγαλύτεροι είστε, τόσο αυξημένος είναι και ο κίνδυνος εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.
Καρδιακή νόσος: Οι άνθρωποι με προβλήματα στις βαλβίδες τς καρδιάς, με συγγενή καρδιοπάθεια, με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, με στεφανιαία νόσο, ή με ιστορικό καρδιακής προσβολής, έχουν αυξημένο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής.
Υψηλή πίεση του αίματος: Τα άτομα με υπέρταση είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν συμπτώματα κολπικής μαρμαρυγής.
Άλλες χρόνιες παθήσεις: Τα άτομα με ορισμένες χρόνιες παθήσεις, όπως προβλήματα του θυρεοειδούς, υπνική άπνοια, μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη, χρόνια νεφρική νόσο και πνευμονική νόσο έχουν αυξημένο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής.
Αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ: Για μερικούς ανθρώπους, η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει επεισόδιο κολπικής μαρμαρυγής. Η ευκαιριακή -και χωρίς μέτρο- κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να σας φέρει σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο.
Παχυσαρκία: Οι άνθρωποι που είναι παχύσαρκοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν κολπική μαρμαρυγή.
Οικογενειακό ιστορικό: Σε ορισμένες οικογένειες, η κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται πολύ πιο συχνά από ό,τι σε άλλες.
Κολπική μαρμαρυγή: Οι 6 βασικοί κανόνες πρόληψης
Ακολουθείτε μια υγιεινή διατροφή για την καρδιά
Αυξήστε την καθημερινή σας σωματική δραστηριότητα
Αποφύγετε ή περιορίστε το κάπνισμα
Διατηρείστε ένα υγιές σωματικό βάρος
Περιορίστε ή αποφύγετε εντελώς την κατανάλωση καφεΐνης και αλκοόλ
Μειώστε το στρες και τις εξάρσεις θυμού, καθώς μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στον καρδιακό σας ρυθμό

Κολπική μαρμαρυγή: Πώς συνδέεται με το εγκεφαλικό και ποιες οι ευθύνες των ίδιων των ασθενών
Η αδυναμία συμμόρφωσης των ασθενών στις θεραπείες σε συνδυασμό με τη δύσκολη συμμόρφωσή τους στα υγιεινά πρότυπα ζωής, κοστίζει πολλές ανθρώπινες ζώες, οι οποίες χάνονται ενώ θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν οι επιστήμονες που συμμετέχουν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας που συνεχίζει τις εργασίες του στο Λονδίνο μετά από νέα ευρήματα μελετών για την πιο συχνή αρρυθμία, την κολπική μαρμαρυγή.

Πλέον, όλες οι τελευταίες μελέτες δείχνουν οτι 1 στα 5 εγκεφαλικά επεισόδια συμβαίνουν σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Η νόσος συνήθως δίνει συμπτώματα με κύριο την ασυνήθιστη αίσθηση παλμών που οδηγεί τον ασθενή στο γιατρό. Ομως σε ηλικιωμένους ασθενείς τα συμπτώματα αυτά είναι ήπια ή δεν υπάρχουν, με αποτέλεσμα να γίνεται η διάγνωση δυστυχώς έπειτα από ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η αρρυθμία αυτή συμβάλλει αποδεδειγμένα στην αποκόληση των θρόμβων και μπορεί να προκαλέσει ξαφνικά εγκεφαλικό ή να οδηγήσει την καρδιά στο να χτυπά ασυντόνιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα και ο ασθενής να φθάσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

Η συχνότητα της κολπικής μαρμαρυγής, αυξάνει όσο αυξάνει και η ηλικία. Ομως εμφανίζεται και σε νέους χωρίς άλλους παράγοντες κινδύνου, κυρίως άνδρες και έχει πολύ καλή πρόγνωση αν αντιμετωπιστεί σωστά από την αρχή. Όμως, το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία για την πρόληψη του εγκεφαλικού. Οι αναστολείς της βιταμίνης Κ, παρότι είναι αντιπηκτικά φάρμακα πολύ αποτελεσματικά, σωτήρια στην πρόληψη του εγκεφαλικού, εμφανίζουν δυσκολίες στη χορήγησή τους, καθώς οι ασθενείς θα πρέπει να τροποποιούν τη διατροφή τους και να αποφεύγουν τα περισσότερα φυλλώδη λαχανικά με έντονο πράσινο χρώμα που περιέχουν βιταμίνη Κ , κάτι που επηρεάζει αρνητικά τη θεραπεία καθώς μειώνεται η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων αυτών.

Πηγές: http://www.mayoclinic.org, http://www.nhs.uk

https://www.iatropedia.gr/

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.